Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виененбург – Германияның Төменгі Саксония жеріндегі Гослар округінің бас қаласы Гослар қаласының бір бөлігі. Бұрынғы тәуелсіз коммуна 2014 жылдың 1 қаңтарында Гослар қаласына қосылды.
Vienenburg is a borough of Goslar, capital of the Goslar district, in Lower Saxony, Germany. The former independent municipality was incorporated in Goslar on 1 January 2014.
География
Ол Харц тауларының солтүстігінде және Харли орманның шығысында, Окер өзені Радау өзенімен қосылатын жерге жақын орналасқан, Гослар қаласының орталығынан шамамен солтүстік-шығысқа қарай. Көршілес муниципалитеттер оңтүстікте Bad Harzburg және солтүстікте Schladen Werla. Бұрынғы қалашық Виененбург өзі және оны қоршаған Имменроде, Ленгде, Веддинген, Лохтум және Виделах ауылдарынан тұрды, барлығы 1972 жылы қосылды. Көбінесе ауыл шаруашылығы аймағында орналасқан, ол Харцер ірімшігімен әйгілі, бірақ өндіріс 2004 жылы Саксонияға көшірілді.
It is situated in the north of the Harz mountain range and east of the Harly Forest on the Oker River near its confluence with the Radau, about northeast of the Goslar town centre. Neighbouring municipalities are Bad Harzburg in the south and Schladen Werla in the north. The former township consisted of Vienenburg proper and the surrounding villages Immenrode, Lengde, Weddingen, Lochtum and Wiedelah, all incorporated in 1972. Situated in a mainly agricultural area, it is known for the Harzer cheese, although the production was transferred to Saxony in 2004.
Тарих
Қаланың солтүстігіндегі Харлиберг төбесі (256 м/840 фут) 1203 жылы Германияның Велф патшасы Отто IV Госларға баратын сауда жолына қауіп төндіру үшін салған қамалдың орны болды, себебі оның тұрғындары Оттоның Хогенштауфен әйелзаты – Швабия герцогы Филиппті қолдады. 1218 жылы Отто қайтыс болғаннан кейін қамал Брансвик-Люнебург Велф герцогтарының меншігіне өтті және Хилдесхайм епископтары үшін үлкен қиындыққа айналды, ал қамал гарнизоны айналып өтетін саудагерлерді тонаумен әйгілі болды. Сондықтан Хилдесхаймнің князь-епископы Зигфрид II Брансвик герцогы Генрих I-ге қарсы соғыс жариялады және 1291 жылы қамалға шабуыл жасап, оны қиратты. Кейбір орлар бүгінге дейін көрініп тұр. Жанында заманауи бақылау мұнарасы орналасқан. Виене өзені бойындағы екінші қамал туралы алғаш рет 1306 жылғы құжатта айтылған. Оны Вернигероде графтары салған, кейіннен 1367 жылы сатып алған Хилдесхайм князь-епископтарының бұйрығымен тұрғызылды. Хилдесхайм епархиялық жанжалынан кейін қамал Брансвик-Вольфенбюттель герцогы Генрих V-тің бақылауына көшті. Отыз жылдық соғыс кезінде 1626 жылы Альбрехт фон Валленштейннің императорлық әскерлері оны басып алды. 1647 жылы осы иеліктер Хилдесхайм епископтығына қайтарылды. Ілесіп жатқан елді мекен 1803 жылғы неміс медиатизациясына дейін епископтық жерлердің құрамында болып, 1814 жылы жаңадан құрылған Ганновер Корольдігіне қарады. Виененбург 1935 жылы қала құқығын алды. 1866 жылдан бері Пруссияның Ганновер провинциясының бөлігі болған ол 1941 жылы Брансвик еркін мемлекетіне қосылды.
The Harlyberg hill (256m/840 ft) north of the town was the site of a castle built in 1203 by the Welf king Otto IV of Germany to threaten the trade route to Goslar, as its citizens supported his Hohenstaufen rival Duke Philip of Swabia. After Otto's death in 1218 the castle became a property of the Welf Dukes of Brunswick Lüneburg and a thorn in the side of the Bishops of Hildesheim, while the garrisons of the castle were notorious for permanently robbing bypassing merchants. Therefore, Prince bishop Siegfried II of Hildesheim declared war against Duke Henry I of Brunswick and in 1291 took and slighted the castle. Some moats are still visible today. A modern observation tower stands nearby. A second castle up de Viene was first mentioned in a 1306 deed. It was erected by the Counts of Wernigerode, then at the behest of the Hildesheim prince bishops, who purchased it in 1367. After the Hildesheim Diocesan Feud, the castle was occupied by Duke Henry V of Brunswick Wolfenbüttel. During the Thirty Years' War, it was conquered by the Imperial troops of Albrecht von Wallenstein in 1626. The estates were restored to the Bishopric of Hildesheim in 1647. The adjacent settlement remained part of the episcopal lands until the 1803 German mediatization and fell to the newly established Kingdom of Hanover in 1814. Vienenburg received town privileges in 1935. Part of the Prussian Province of Hanover since 1866, it was incorporated into the Free State of Brunswick in 1941.
Велтингёроде абатлығы
1174 жылы Вольденберг графы Вененбургтің батысындағы ата-бабаларының орнында бенедиктиндер монастырын құрды, ол бірнеше жылдан кейін цистерциандық әйелдер монастырына айналды, 1188 жылы император Фредерик Барбаросса және 1216 жылы Папа Онорий III оны бекітті. Хильдесхайм епископтығына бағынған аббаттық монастырь бірнеше шағын монастырьлар құрды және қазір Вольфенбюттельдегі Герцог Август кітапханасында сақталатын маңызды қолжазбалар жинағын қалдырды. 1523 жылы Хильдесхайм епископы Велтингёродені Браншвейг герцогы Генрихтің кіші ұлына беріп қойды. Генрихтің ұлы герцог Юлий 1568 жылы протестантқа айналды, соның салдарынан лютерандық аббатица монастырь басшысы болып тағайындалды. Отыз жылдық соғыс кезінде Хильдесхайм князь-епископы Фердинанд Бавария, католик лигасы мен Виттельсбах туыстарының қолдауымен, жоғалған жерлерін қайтарып алуға мүмкіндік алды. Ол император Фердинанд II-нің 1629 жылғы қайтару жарлығына сүйене отырып, монахтарды қуғынға салып, аббаттық монастырды иезуиттердің басқаруына берді. Дегенмен, 1632 жылы католик канондары жақындап келе жатқан швед әскерінен қашуға мәжбүр болды, ал Велтингёроде 1643 жылы Хильдесхайм епископтығына қайта оралғанмен, 1803 жылғы секуляризацияға дейін лютерандық болып қалды. Бүгінде Велтингёроде аббат шіркеуімен танымал, ол 12 ғасырдың соңында салынған роман стиліндегі базилика, оған іргелес монастырь және крипта, онда 1682 жылдан бері осында дайындалатын Велтингёроде дәнді спирті сақталады.
In 1174 the Counts of Wohldenberg established a Benedictine monastery at their ancestral seat west of Vienenburg, which converted into a Cistercian nunnery a few years later, confirmed by Emperor Frederick Barbarossa in 1188 and by Pope Honorius III in a 1216 deed. The abbey affiliated to the Bishopric of Hildesheim generated several filial monasteries and left a collection of notable manuscripts, now kept at the Herzog August Library in Wolfenbüttel. In 1523 the Prince bishop of Hildesheim had to cede Wöltingerode to Duke Henry the Younger of Brunswick Wolfenbüttel as a result of the Great Diocesan Feud. Henry's son Duke Julius turned Protestant in 1568 and in consequence a Lutheran abbess was installed as head of the monastery. During the Thirty Years' War the Hildesheim Prince bishop Ferdinand of Bavaria, backed by the Catholic League and his Wittelsbach relatives, took the occasion to regain the lost territories. Referring to the 1629 Edict of Restitution issued by Emperor Ferdinand II, he had the nuns expelled and put the abbey under Jesuit rule. Nevertheless, in 1632 the Catholic canons again had to abscond from the approaching Swedish army and Wöltingerode, though it finally fell back to the Hildesheim Bishopric in 1643, remained Lutheran until the 1803 secularisation. Today Wöltingerode is known for its abbey church, a Romanesque basilica of the late 12th century with an attached cloister and a crypt, which serves for storage of the Wöltingerode Korn, distilled here since 1682.
Көлік
1840 жылы Брансвик герцогтігінің мемлекеттік темір жолының Брансвик-Бад-Харцбург тармағында ашылған Вьененбург теміржол станциясы – Германиядағы ең көне сақталған станция және аймақтық теміржол торабы болып табылады. Вьененбургтен төрт бағытта теміржол желілері таралады: солтүстікке – Брансвикке, оңтүстік-шығысқа – Хальберштадт-Халле қалаларына, оңтүстікке – Бад-Харцбургке, оңтүстік-батысқа – Окер-Госларға. Лангельсхаймға дейінгі ескі жүк тасымалы жолы Германияның бөлінуі салдарынан жойылды және қайта іске қосылған жоқ. Вьененбург B 82 (A 7 Ганновер/Кассельге қосылатын) және 241 (Гослар) федералдық автомобиль жолдарында, сондай-ақ B 82 (A 2; Брансвик, Берлин/Дортмундқа қосылатын) және B 6/B 6n (A 14 Халле/Лейпциг-Магдебургке және Гослар мен Бад-Харцбургке қосылатын) тас жолдарында орналасқан.
Vienenburg's railway station, opened in 1840 on the Brunswick–Bad Harzburg railway of the Duchy of Brunswick State Railway, is the oldest preserved one in Germany and a regional railway hub. From Vienenburg, railway lines run in four directions: north to Brunswick, southeast to Halberstadt–Halle, south to Bad Harzburg and southwest to Oker–Goslar. The old goods line to Langelsheim was a victim of the division of Germany and was never reactivated. Vienenburg lies on the B 82 (link to the A 7 Hannover/Kassel) and 241 (Goslar) federal highways as well as the B 82 (link to the A 2; Brunswick, Berlin/Dortmund) and the B 6/B 6n (links to the A 14 Halle/Leipzig−Magdeburg and to Goslar and Bad Harzburg).