Бірч зеңбірегі: Ұлыбританияның алғашқы өзі жүретін артиллериясы
Birch gun
Бірінші британдық өзі жүретін артиллериялық қондырғысы – Birch Gun (1925). Vickers танк шассиіндегі 18 фунттық зеңбірек. Қымбаттығынан қолданылған жоқ.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірч артиллериялық жүйесі – 1925 жылы Вулвичтегі Корольдік арсеналда салынған алғашқы британдық өздігінен жүретін артиллериялық құрал. Өзін тиімді деп көрсеткеніне қарамастан, британдық жоғарғы басшылығы оны ерекше ақаулары немесе қабілетсіздігі үшін емес, мұндай жаңалықтың қажет емес, қымбат және артық екендігіне сенгендіктен жоғары бағаламады. Ол кезде қару-жарақ бас директоры болған генерал сэр Ноэль Бирчтің құрметіне аталған Бірч жүйесі Vickers Medium Mark II танк шассиінен құралды, ол бастапқыда QF 18 фунттық (83,8 мм) зеңбірекпен жабдықталған. Бұл барлық модельдердегі қару болып қала берді, бірақ соңғы нұсқасы, әдетте Mk III деп аталатын, шектеулі көтерілу бұрышына ие болды. Бірч жүйелері 1928 жылы тәжірибелік механикаландырылған күштердің маневрлерінде қолданылды, бірақ 1931 жылы олар қызметтен алынып, қарудың үшінші жаңартылуын аяқтау жоспарларын тоқтату үшін саяси қысым көрсетілді.
The Birch Gun was the first practical British self propelled artillery gun, built at the Royal Arsenal, Woolwich in 1925. Despite proving itself a practical proposition the Birch Gun was never highly regarded by the British High Command, not for any particular defect or capability issue, but due to the belief that such an innovation was unrequired, expensive and unnecessary. Named after General Sir Noel Birch, who was Master General of Ordnance at the time, the Birch gun comprised a Vickers Medium Mark II tank chassis originally fitted with a QF 18 pounder (83.8 mm) gun. This remained the armament in all the models, although the latest version, generally called the Mk III, had limited elevation. Birch Guns were used in the Experimental Mechanized Force manoeuvres of 1928, but by 1931 they had been removed from service and political pressure was applied to prevent any plans to complete the third revision of the weapon.
Қару-жарақ
Бастапқы "Birch Gun" қару-жарағы Ordnance QF 18 фунттық далалық зеңбірегінен (3,3 дюйм, 84 мм) тұрды. Орнату және нысанаға алу тәсілдері әртүрлі нұсқаларда өзгерді, бірақ зеңбірек өзгеріссіз қалды.
The armament for the original Birch Gun consisted of an Ordnance QF 18 pounder field gun (3.3 inch, 84 mm). The mounting and sighting arrangements varied in the various versions but the gun remained the same.
Мотор қондырғысы
Армстронг Сиддли қозғалтқышы кейінгі стандарттармен салыстырғанда орташа қуатты болды. 8 цилиндрлі, 90 ат күшіне ие болған бұл қозғалтқыш максималды жылдамдығы 28 миль/сағ (45 км/сағ) жеткізді. Алайда, сол дәуірдегі танктермен салыстырғанда – Бірінші дүниежүзілік соғыстағы «атқыштар танкісі» саналатын Medium Mark A Whippet сағатына жиырма мильге баяу болды – ол жеткілікті деп есептелді және Whippet-тің қашықтығынан екі есе артық болатын.
The Armstrong Siddeley engine was only moderately powerful by later standards, an 8 cylinder 90 horse power unit which gave a maximum speed of 28 mph/45 km/h, however, by comparison with tracked armour of the era – the Medium Mark A Whippet 'cavalry tank' of World War I was twenty miles per hour slower – it was considered more than adequate and had twice the Whippet's range.