Кіріспе
Британдық классикалық ғалым және классикалық антикалық тарихшы (1869–1957)
Сэр Уильям Вудторп Тарн (26 ақпан 1869 – 7 қараша 1957) – британдық классикалық ғалым және жазушы. Ол эллинистік әлем, әсіресе Ұлы Александрдың империясы және оның ізбасар мемлекеттері туралы кеңінен жазды.
Өмір
Уильям Вудторп Тарн 1869 жылдың 26 ақпанында Лондонда дүниеге келді, әкесі Уильям Тарн (1841 ж.т.), жібек саудагері, және анасы Фрэнсис Арти (1843/4 ж.т.) еді. Ол Итон колледжінде білім алды, онда мектеп капитаны және корольдік стипендиясының иегері болды, 1888 жылы бітірді. Кембридж университетінің Тринити колледжінде Генри Джексонмен бірге оқыды, бұл грек философиясына өмір бойы қызығушылық тудырды. Содан кейін ол 1894 жылы канцлерлік адвокаттығына ие болғаннан кейін, Ішкі храмда заңды оқыды. 1896 жылы Флора Макдональдқа (1937 ж. қайтыс болды) үйленді. Оның Отта есімді қызы болды, оған арнап "Тұман аралының қазынасы" (1919) атты ертегі жазды. Флораның ұзаққа созылған ауруынан кейін Тарн күйзеліске ұшырап, заңгерлік қызметтен зейнеткерлікке шықты. Ол Лондондан Шотландияға көшіп, бастапқыда Дингволдағы Маунтджеральдта, кейін Инвернесске жақын Мюртаун-Хауста тұрды. Грек философиясына деген қызығушылығы өзінің алғашқы кітабында, "Антигонос Гонатас" (1913) қайта оянды, онда ол өте бағалаған тұлғасын жандандыруға тырысты. Техникалық жетістіктерге және көптеген ревизионистік сын-қатерлерге қарамастан, Тарнның кітаптары жиырмасыншы ғасырдың соңында осы тақырыпқа әсер етуді жалғастыруда. Ұлы соғыста Тарн барлау офицері болып жұмыс істеді, нашар көруіне байланысты әскерге қабылданудан бас тартқандықтан. Тарн ғылыми журналдарда, әсіресе ежелгі эллиндік, географиялық, әскери және теңіз тарихы бойынша жарияланды. Адкок айтуынша, ол "көзікшіл, бірақ сыпайы даулы адам" ретінде танымал болған. 1952 жылы тарихқа сіңірген еңбегі үшін рыцарь атағына ие болды. Оның эллиндік Азиядағы гректерді зерттеуі грек, вавилондық, үнді және тибеттік дереккөздерді грек дереккөздерін толықтыру үшін жаңа және әртүрлі көздерді пайдаланды. Кейбіреулердің пікірінше, Тарн Александрдың жаулап алуларын мәдени тұрғыдан жан-жақты және негізінен Опис жарлығындағы "адамзаттың бірлігі" туралы оның көзқарасымен байланыстырылған идеалистік тұрғыдан түсіндірді. Гелленистік философиялық экуменизмді еске түсіретін мұндай түсіндіруді соңғы кездегі ревизионистер сынға алды. Жанна Римс "Тарнның Александр портреті грек жаулап алушысын нағыз шотландтық джентльменге айналдырды" деп атап өтті. Сол сияқты Эрнст Бадиан Тарнды Александрдың қарсыластарына деген көзқарасы үшін сынады. 331 ж. Спарта патшасы Агис III-нің көтерілісін талқылау кезінде Бадиан Тарнның өз еңбегінде "нақты фактілерді жауапкершіліктен тыс түрде бұрмалаған" деп қосты. Реймс сонымен қатар Тарнның күшті ықпалын Мэри Реноның Александр туралы тарихи романдар трилогиясында байқады, бірақ Рено Александрдың гомоэротикалық бейімділіктерін мойындады, ал Тарн ежелгі дереккөздерде оларға сілтеме жасауды "жамандау" деп қарады, оны Македония патшасы қорғауға тиіс еді. Тарнның греко-бактрия тарихындағы маңызды еңбегінде грек және грек емес халықтар арасындағы өзара әрекеттесулер және олардың гелленистік аумақтарда уақыт өте келе дамуы қарастырылды. Ол космополиттік Бактриялық Эутидемид әулетін "сәтсіз аяқталған батыл тәжірибе" деп сипаттады. Оның еңбектері греко-бактрия және индо-грек тарихы тақырыбында өте ықпалды болып саналады, бірақ көбінесе соңғы зерттеулермен сынға алынады. Оның жалғыз академиялық емес шығармасы - "Тұман аралының қазынасы" (1919), қызы Оттаға арналған ертегі. (Соңғы басылымдар: Оксфорд университетінің баспасы, 1969 (қатаң мұқабамен); Чикаго: Аргонавт, 1969 (қатаң мұқабамен)). (Антигонос Гонатас деген бетті қараңыз). "Тұман аралының қазынасы". Лондон: Филип Аллан және компаниясы, 1919. – балаларға арналған қиял-ғажайып оқиғалар. Гелленистік дәуір: Гелленистік өркениеттің аспектілері, Дж. Б. Бьюри, Э. А. Барбер, Эдвин Беван және Тарн. Кембридж: Кембридж университетінің баспасы, 1923. Гелленистік өркениет. Лондон: Эдвард Арнольд және компаниясы, 1927. (2-ші, түзетілген басылым, 1930. 3-ші басылым, Г. Т. Гриффитпен бірге, 1952). Селевкид-парфяндық зерттеулер (Британ академиясының еңбектері; XVI). Лондон: Хамфри Милфорд, 1930. Гелленистік әскери және теңіз дамуы. Кембридж университетінің баспасы, 1930. (Соңғы басылым, Нью-Йорк: Библо және Таннен, 1998 (жұмсақ мұқабамен)). Ұлы Александр және адамзаттың бірлігі. Хамфри Милфорд, 1933. Гректер Бактрияда және Үндістанда. Кембридж: Кембридж университетінің баспасы, 1938. (3-ші, түзетілген басылым. Чикаго Ридж, Иллинойс: Ares Publishers, 1997 (қатаң мұқабамен)). Ұлы Александр. I том, Аңыз; II том, Көздер мен зерттеулер. Кембридж университетінің баспасы, 1948. (Жаңа басылым, 2002 (жұмсақ мұқабамен)). Тарн, В. В. "Александр және Ганг", Гелленистік зерттеулер журналы, 43 (1923), 93–101. Тарн, В. В. "Барсин ұлы Геракл". JHS 41.1 (1921): 18–28.
The Hellenistic Age: Aspects of Hellenistic Civilisation, by J. B. Bury, E. A. Barber, Edwyn Bevan, and Tarn. Cambridge: Cambridge University Press, 1923. Hellenistic Civilisation. London: Edward Arnold & Co., 1927. (2nd, rev. ed., 1930. 3rd ed., with G. T. Griffith, 1952.) Seleucid Parthian Studies (Proceedings of the British Academy; XVI). London: Humphrey Milford, 1930. Hellenistic Military and Naval Developments. Cambridge U. Press, 1930. (Latest ed., New York: Biblo and Tannen, 1998 (paperback, )). Alexander the Great and the Unity of Mankind. Humphrey Milford, 1933. The Greeks in Bactria & India. Cambridge: Cambridge University Press, 1938. (3rd, revised ed. Chicago Ridge, IL: Ares Publishers, 1997 (hardcover, )). Alexander the Great. Vol. I, Narrative; Vol. II, Sources and Studies. Cambridge U. Press, 1948. (New ed., 2002 (paperback, )). Tarn, W. W. “Alexander and the Ganges,” Journal of Hellenic Studies, 43 (1923), 93 101
Tarn, W. W. “Heracles Son of Barsine.” JHS 41.1 (1921): 18–28.