Урсула Воэн-Вильямс: Ағылшын ақыны және жазушысының өмірі мен шығармашылығы
Ursula Vaughan Williams
Ұлыбритания жазушысы Урсула Воан-Вильямс (1911-2007) – ақын, автор, композитор Ральф Воан-Вильямстың өмірбаянын жазған. Биография, өмір жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын жазушысы Джоан Урсула Пенттон Вон Уильямс (туған аты Лок, бұрынғы Вуд; 15 наурыз 1911 – 23 қазан 2007) – ағылшын ақыны және жазушы, сонымен қатар екінші күйеуі, композитор Ральф Вон Уильямстың өмірбаянын жазған автор.
English writer
Joan Ursula Penton Vaughan Williams (née Lock, formerly Wood; 15 March 1911 – 23 October 2007) was an English poet and author, and biographer of her second husband, the composer Ralph Vaughan Williams.
Алғашқы жылдар
Урсула Вон Уильямс Мальтаның Валлетта қаласында дүниеге келді. Оның әкесі, майор Роберт Лок, генерал-офицер Артур Поул Пентонның көмекшісі болды. Кейіннен рыцарь атанған генерал-майор Лок, Пентонның қызы Кэтлинге үйленген. Урсула олардың үш баласының үлкені болды, кіші қарындасы мен Бірмада 1944 жылы қаза тапқан інісі болған. Әскери өмір салты жиі көшіп-қонуды талап етті, сондықтан оның білімі үздіріліп отырды. Англиядағы күндізгі мектепке барар алдында ол үйде тәрбиеленді, ал оқуын 1927–1928 жылдары Брюссельде аяқтады. Көршілерінің естеліктерінде ол оқумен, өлең жазумен, археологиямен және аматорлық театрмен айналысқандығы айтылады, содан кейін 1932–1933 жылдары "Лондонға қашып" Олд Вик театрында оқуға түсті.
Ursula Vaughan Williams was born in Valletta, Malta, where her father, Major Robert Lock, was aide de camp to the General officer commanding, Arthur Pole Penton. Lock, later a knighted major general, was married to Penton’s daughter Kathleen. Ursula was the eldest of their three children, having a younger sister and a brother, who was killed in Burma in 1944. Army life entailed frequent moves, and her education was sporadic. She had governesses before attending a day school in England and finishing her schooling in Brussels (1927–28). Neighbour records that she occupied herself with reading, writing poetry, archaeology and amateur dramatics, "and finally escaped to London" in 1932–33 to study at the Old Vic theatre.
Бірінші неке
1933 жылы 24 мамырда ол Лондонның Сент-Клемент-Дэйнс шіркеуінде Корольдік артиллерияның капитаны Джон Майкл Джеймс Форрестер Вудқа үйленді. Сол кезден бастап Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін ол проза мен өлең жазды және BBC мен Times әдеби қосымшасына материалдар жариялады, сонымен бірге әскер әйелінің көшпелі өмірін өмір сүрді. Бұл тақырып оған ұнаған жоқ, бірақ Дуглас Кеннедидің араласуы арқылы ол Эдмунд Спенсердің «Эпиталамион» поэмасына негізделген оның тағы бір сценарийін қарастыруға көндірілді. Автор мен композитор 1938 жылғы наурыз айында түскі асқа кездесіп, бір-бірінің қомпаниасын ұнатады. Олардың екеуі де үйленгеніне және жасының арасындағы төрт онжылдық еңбекке қарамастан, олар көп ұзамай он жылдан астам уақыт бойы құпия сақталған махаббатқа бой алды. Урсуланың 1980 жылдардағы мойындауынша, композитордың бірінші әйеліне деген қамқорлығы ешқашан кеміген жоқ, және ол Воган Уильямстың өміріндегі Аделинаның орны мен махаббатына күйінді. 1941 жылы оның «Басқа таңдау жоқ» атты алғашқы өлеңдер жинағы жарық көрді. Урсуланың айтуынша, әуе шабуылы кезінде үшеуі де бір бөлмеде, жанындағы төсектерде қол ұстасып, қорғаныш іздеп ұйықтады. 1953 жылдың ақпан айында Воган Уильямс пен Урсула үйленді. Ол Доркингтегі үйін тастап, 10 Hanover Terrace, Regent's Park, Лондонды жалға алды. Воган Уильямс Лондонға оралғаннан кейін Урсула оны қоғамдық және қайырымдылық қызметтеріне белсенді түрде қатысуға ынталандырды. Оның қолдауымен ол бірінші әйелінің ауруына байланысты тоқтатуға мәжбүр болған композициялық жұмысын қайта бастады; Урсула оның соңғы екі хорлық шығармасының либреттосын жазды, соның ішінде Рождестволық «Hodie» кантатасын. 1964 жылы ол «RVW: Ралф Воган Уильямстың өмірбаяны» кітабын жариялады. Ол 1972 жылы «Есте қалған жұмақ» автобиографиясын аяқтады, бірақ оны 2002 жылға дейін жарияламады. Ол сонымен қатар бес томдық өлеңдер жинағын және басқа композиторлар үшін либреттолар жазды, мысалы Герберт Хоуэллс, Малкольм Уильямсон және Элизабет Лютенс үшін, соның ішінде Хоуэллстің музыкасына қойылған «Сент-Сесилияға гимн».
On 24 May 1933 she married Captain John Michael James Forrester Wood of the Royal Artillery at St Clement Danes church, London. Between then and the Second World War she wrote prose and verse and contributed to the BBC and the Times Literary Supplement, while living the peripatetic life of an army wife. The subject did not appeal to him, but through the intercession of Douglas Kennedy he was persuaded to consider another scenario of hers, based on Edmund Spenser's Epithalamion. Author and composer met for lunch in March 1938 and enjoyed each other's company. Despite their both being married, and a four decade age gap, they soon began a love affair that lasted secretly for more than a decade.|group=n Whether Adeline knew, or suspected, that Ursula and Vaughan Williams were lovers is uncertain, but the relations between the two women were of warm friendship throughout the years they knew each other. The composer's concern for his first wife never faltered, according to Ursula, who admitted in the 1980s that she had been jealous of Adeline, whose place in Vaughan Williams's life and affections was unchallengeable. In 1941 her first published book of poems appeared, titled No Other Choice. Ursula recorded that during air raids all three slept in the same room in adjacent beds, holding hands for comfort. In February 1953 Vaughan Williams and Ursula were married. He left the Dorking house and they took a lease of 10 Hanover Terrace, Regent's Park, London. After Vaughan Williams's return to live in London, Ursula successfully encouraged him to become much more active socially and in pro bono publico activities. With her support he resumed the composition he had been forced to set aside during his first wife's illness; Ursula wrote the libretto for two of his last choral works, including the cantata for Christmas Hodie. In 1964 she published RVW: A Biography of Ralph Vaughan Williams. She completed her autobiography, Paradise Remembered, in 1972, but did not publish it until 2002. and five volumes of poetry. She wrote libretti for other composers, including Herbert Howells, Malcolm Williamson and Elisabeth Lutyens, for example, her "Hymn to St. Cecilia", which was set to music by Howells.