Кіріспе

Франко Рокчетта (12 сәуір 1947 жылы Венецияда туған) – итальяндық саясаткер, кәсіпкер, филолог және тарихты кеңінен танытушы, ол қазіргі заманғы Венециялық ұлтшылдық пен тәуелсіздік қозғалысының "әкесі" деп жиі аталады.

Ерте өмір және саяси мансап

Университет жылдарынан бері Рокчетта венетист, еуропашыл және тарихи, археологиялық және тіл білімі саласындағы зерттеулерге бойұсынған адам болды, осылайша ол радикалдық және экологиялық қозғалыстарда белсенділік танытты. Ересек болмастан бұрын, ол қабырғалардағы сепаратистік жазулары мен Оңтүстік Тироль активістеріне көрсеткен қолдауы үшін тергелді. 1960 жылдары ол Италия Республикалық партиясы мен Италия Коммунистік партиясының мүшесі болды, бірақ 1969 жылы Lotta Continua партиясына қосылу үшін олардан шығып кетті.

Венета лигасы мен Солтүстік лигасы

1980 жылы Рокчетта 1979 жылғы Еуропалық парламент сайлауында Вальдостан одағы жетекшілік еткен тізімде кандидат болған. Ол Лига Венетаның құрылуына зор үлес қосты. Рокчетта Лига Венетаның ұзақ жылдар бойы ұлттық президенті және іс жүзіндегі жетекшісі болды, 1984 жылы партияны Ахилл Трамариндің бақылауынан алып, 1985 жылы Венето облыстық кеңесіне сайланды. 1989 жылы Умберто Босси, Франко Кастеллацци, Джорджио Конка, Гипо Фарассино, Риккардо Фрагасси, Марилена Марин, Бруно Равера, Франческо Сперони және Карла Уччеллимен бірге «Лига Норд» партиясын құрған Рокчетта 1991 жылы Лига Венетаны «Лига Нордқа» біріктірді, ол конфедерациядан федерацияға айналды. Партияның құрылтайлық федералдық съезінде ол федералды президент болып сайланды және 1994 жылға дейін осы қызметті атқарды. 1992 жылғы жалпы сайлауда ол алғаш рет депутаттар палатасына сайланды, ал 1994 жылғы жалпы сайлаудан кейін Берлускони I кабинетіне Сыртқы істер министрінің орынбасары болып кірді. 1994 жылдың шілдесінде, бірнеше жыл бойы институционалдық, ұйымдық, этникалық, этикалық және экономикалық мәселелер бойынша федералды хатшы Боссимен келіспеушіліктерден кейін, Рокчетта партиядан кетті. Оның әйелі және қолдауындағы Марилена Марин ұлттық хатшы қызметінен Фабрицио Коменчинимен ауыстырылған съез аяқталмас бұрын ол партияны тастап кетті. «Лига Нордтан» кеткеннен кейін ол «Лига Натион Венета» партиясын құруға тырысты, бірақ сәтті болмады. Кейін ол саясаттан шығар алдында Федералистер, Либералды демократтар және Ұлттық альянсқа қосылды.

Lega Nord-тен кейінгі қызмет

1996 жылғы жалпы сайлаудан кейін Италия парламентінен кеткен Рокчетта, Венециялық ұлтшылдықтың белсенді өкілі болып қала беріп, пацифизм мен антимилитаризмге ден қойды. 1999 жылы ол Белградқа "бейбітшілік миссиясы" деп атаған мақсатымен, солшыл пацифистермен бірге, атап айтқанда Лука Касарини, Джанфранко Беттин және Виталиано Делла Саламен барды. 1999 жылы Рокчетта, сол кездегі мэр Массимо Качкаридің қатысуымен Руговаға Венеция қаласының құрметті азаматтығын беруге ықпал етті. 1990-2000 жылдары Рокчетта Венециядағы Македония Республикасының құрметті консулы қызметін атқарды. 2013 жылы Рокчетта шамамен 20 жылдық үзілістен кейін Plebiscite 2013 мүшесі ретінде белсенді саясатқа оралды, бұл ұйым 2014 жылы Венетоның тәуелсіздігі жөніндегі референдумды ұйымдастырды, онда сайлауға құқығы бар азаматтардың 63,2% қатысып, олардың 89,1% қолдау көрсетті. Кейіннен Рокчетта Андреа Арман және Джованни Далла Валлемен бірге "Ондықтар делегациясымен" болған келіспеушіліктерге байланысты Венетистік ұйымнан алшақтады. 2014 жылы Венето облысының президентіне үміткерді іріктеу үшін өткен орталық-солшыл алғашқы сайлауда Рокчетта Симонетта Рубинатоға дауыс берді, бірақ ол Алессандра Мореттиге жеңіліп қалды.

2014 жылы терроризмге қатысты айыппен тұтқындалды

2014 жылғы 2 сәуірде, 2014 жылғы Венеция тәуелсіздігі туралы референдум өткеннен кейін он күн өткен соң, Рокчетта Венеция сепаратистерінің тобымен бірге (Венецияның «Ең тыныш Үкіметі» мен Еуропалық федералистік еркін кәсіпкерлердің жетекші мүшелері де олардың арасында болды) терроризм және демократиялық құрылысты құлаттық әрекеттерге қатысқан қылмыстық бірлестік сияқты күдікті қылмыстар үшін қамауға алынды. 18 сәуірде Рокчетта өзінің кінәсіз екенін және басынан бастап бейбітшілдік ұстанымын жариялағандықтан түрмеден босатылды, себебі Брешиядағы сот айыптауларын растамады.