Кіріспе

Ле Морн Брабант – Үнді мұхитындағы Маврикий аралының оңтүстік-батыс ұшындағы жарты аралы. Оны теңіз деңгейінен биік көтерілген базальттық монолит ерекшелендіреді. Монолиттің үстіңгі жағы кең аумақты қамтиды. Сонымен қатар, тік беткейлерінде көптеген үңгірлер мен шатқалар бар. Бұл жарты арал көбінесе лагунамен қоршалған және танымал туристік орын болып табылады. Бұл жерде мандринет және Букле д'Орейл сияқты екі сирек кездесетін өсімдікке де пана берілген. Ле Морн түбегі ерекше микроклиматқа ие. Тау 1783 жылғы 29 желтоқсанда мұнда құлаған Голландия Шығыс Үндістан компаниясының (VOC) «Брабант» кемесінің құрметіне аталған. Ле Морн Брабант тауы 2003 жылы ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра орындарының тізіміне үміткер ретінде ұсынылды. 2008 жылы ЮНЕСКО бұл орынды Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізіп, ұсыныс беру процесін аяқтады.

Жарым арал

Жарым арал 19 ғасырдың басында мәдени мифтер мен аңыздарға толы болды, бұл оның марондар мен құлдықтан қашқан адамдарға пана ретінде танылуына себеп болды. Маврикийде құлдық жойылғаннан кейін, 1835 жылдың 1 ақпанында, құлдықтан қашқандарға эмансипация оларды заңды түрде бос адамдар және әйелдер еткенін хабарлау үшін полиция экспедициясы жіберілді деген әңгіме бар. Таудың ізінде полицияның келгенін (аңыз бойынша) бұрынғы құлдар дұрыс түсінбеді, олар шыңына қашқан (құлап, қайта құлдыққа түсіп қалудан қорқып), содан кейін жартастан секіріп өліп, мұхитқа түсу арқылы өз-өзіне қол жұмсауды жөн көрді, егер олар қайтадан құлдыққа түсіп қалмас үшін. 1987 жылдан бері бұл күн (әсіресе Маврикий креолдары) құлдықты жоюдың жылдық еске алу күні ретінде тойланады. Ле-Морн ЮНЕСКО-ның Әлемдік мұра тізіміне енгізілді. Ескерткіште Ричард Седли Ассонның "Le Morne Territoire Marron" өлеңінен алынған мына үзінді жазылған: "Олардың жүздегені болды, бірақ менің халқым – марондар құлдықтың тізбектерінен гөрі өлім сүйісін таңдады."

Мәдени және эстетикалық әсері

Ле Морн құлдықтың тарихи маңыздылығын көрсетеді.