Малайзиялық батыр сарбаз Иелиас Ибрахимның ерлігі

Кіріспе

Бұрынғы малайзиялық әскерші Илияс бин Ибрагим – Малайзия армиясының бұрынғы әскершісі. Ол Режимнен Аскар Ватнияхтан Panglima Gagah Berani орденімен марапатталған жалғыз сарбаз ретінде танымал.

Әскери мансап

Ол алғаш рет 1976 жылғы 27 желтоқсанда 20 жасында әскерге қабылданды және 11-ші полктің D ротасының 19-шы взводына қосылды. Оның бөлімшесінің басты міндеті – жол тосқауылдау және Перак штатының Герик қаласы арқылы өтетін Шығыс-Батыс тас жолының құрылысын күзету болды. 1977 жылғы 15 тамызда олар атысқа қатысты, соның нәтижесінде ол Панглима Гага Берани орденімен марапатталды. Оның 5 сарбаздан (оның ішінде өзінен) тұратын бөлімшесіне басқа әскери бекетке азық-түлік жеткізу міндеті жүктелді. Жолда олар жүріп өткен жолдың үстінде өлген маймылдың денесін тапты. Оны тексергеннен кейін маймылдың өлтірілгені анықталды. Қауіп-қатер жоқ екеніне көз жеткізген соң, бөлімше алға жылжуға көшті, бірақ жаудың оқ жауырынына түсті. Лейтенант Ахмад Зәкиге оқ тиіп жамбасы жараланды, ал қатар Әбділ Халим мен қатар Тажудин екеуі де кеуделеріне оқ тиіп, ауыр жарақат алды. Қатар Ілияс секіріп шығып, тікенді бұталарға түсті, нәтижесінде сыртқы қабықшасы жарылды. Шамамен 30 сарбазdan тұратын жау оларды толық қоршап алды және M16 автоматтары, соның ішінде Солтүстік Вьетнамнан жеткізілген автоматтарымен қаруланған болатын. Жау бөлімшені жоюға мүмкіндігі болғанымен, оларды қарсыласуға мәжбүрлеуді жөн көрді. Жарақат алған сарбаздардың бірі (қатар Халим немесе Тажудин) мылтығына жете алды және шайқасқа қатысуға тырысты, бірақ жау оның екі қолы мен иығын жаралап, жауынгерлік қабілетін жойды. Жаудың атысы оның бетін өз қанымен жабуға дейін жалғасты. Ауыр жарақат алған Лейтенант Зәки өзінің әріптестерінен оны қауіпсіз жерге көшіруді өтінді. Бірақ ол қан жоғалтудан көз жұмды. Бөлімшеде тек қатар Ілияс ғана қалған болса да, ол батылдығын жоғалтпады және тікелей оққа төтеп бере алатын, өте қатты термиттердің үйірінің артында жасырынып, қорғанысқа кірісті. Ол FN FAL автоматтарын қолданып, шайқасты жалғастырды. Атыс шайқасы шамамен 7 сағатқа созылды, ол осы уақыт ішінде тек 5 оқ атты және 3 жауды өлтірді. Оның атып шығарған 5 оғының біреуі ғана нысанадан тыс кетті, ал бір жау екі рет атылып өлтірілді. Қатар Ілиястың тиімді атысынан тоқтап қалған жау, әскери күштердің жақындап келе жатқанын байқағаннан кейін аймақтан шегінді. Осы ерлігі үшін оған 1977 жылғы 29 тамызда Янг ди Пертуан Агонг сұлтан Яхья Петра Панглима Гага Берани орденін, ал 1977 жылғы 12 желтоқсанда Перак сұлтаны сұлтан Идрис Аль Мутаваккил Аллаллахи Шах Пингат Кеберан Гандал медалін табыс етті. 1977 жылға қарай коммунистік элементтерден туындаған қауіп азайғандықтан, оның бөлімшесі таратылып, ол 9-шы Корольдік рейнджерлер полкіне ауыстырылды. Ол 1998 жылы әскерден регменттік бас сержант шенімен зейнетке шықты.

He first joined the army on 27 December 1976 at the age of 20 and was absorbed into 19 Platoon, D Company of 11 Rejimen Askar Wataniah. His unit's primary duty was to man roadblocks and guard the construction of the East West Highway through the town of Gerik, Perak. On 15 August 1977, he was involved in a firefight which earned him the Panglima Gagah Berani. His unit of 5 soldiers (including himself) was given the duty of transporting rations to another military post. En route they discovered a dead monkey on the pathway that they were using. Upon inspection it was decided that the monkey had been slaughtered. After discounting the possibility of an ambush, the unit moved forward only to be mowed down by enemy fire. One Lance Corporal Ahmad Zaki was shot in the thigh, with Pvt Abdul Halim and Pvt Tajudin both badly wounded with shots to the chest. Pvt Ielias managed to jump clear and landed in a bush of thorns which lacerated his outer cornea. The enemy, numbering around 30, had effectively surrounded them and were armed with automatic rifles including M16's supplied by North Vietnam. Although they were in a position to destroy the unit, they chose to force the unit to surrender. One of the wounded soldiers, (either Pvt Halim or Tajudin) managed to get to his rifle and tried to continue the fight but the enemy effectively disabled him by wounding both of his arms and shoulders. Enemy fire continued to rain upon him until he smeared his face with his own blood. Lance Corporal Zaki, who was badly wounded, pleaded to his men to pull him to safety. He however, succumbed to his wounds as a result of blood loss. Although the unit was effectively down to only Pvt Ielias, he did not waver and found cover behind a mound of termites nests, which are extremely hard and known to be able to withstand direct fire. He brought his FN FAL into action, continuing the fight. The firefight lasted for about 7 hours, in which he fired only 5 shots, killing 3 enemies. Of his 5 shots, only one missed the target with one enemy being shot twice. Halted by the effective fire from Pvt Ielias, the enemy withdrew from the area once they detected military reinforcements arriving. As a result of his actions, he was conferred with the Panglima Gagah Berani on 29 August 1977 by Yang di Pertuan Agong Sultan Yahya Petra and with the Pingat Keberanian Handal by Sultan Idris Al Mutawakkil Alallahi Shah, the sultan of Perak, on 12 December 1977. By 1977, the threat from communist elements had subsided so his unit was disbanded and he was transferred to 9th Royal Ranger Regiment. He retired from the Army in 1998 as a Regimental Sergeant Major.