Кіріспе
П. Бхаскаран (Пуллоottupadathu Bhaskaran) – (21 сәуір 1924 – 25 ақпан 2007) – үндістандық малаялам тіліндегі ақын, малаялам фильмдерінің әндерінің авторы және кинорежиссер. Ол шамамен 250 фильмге 3000-нан астам ән жазған. Сондай-ақ, 44 малаялам көркем фильмін және үш деректі фильмін түсірді, алты көркем фильмді продюсерлік етті және бірнеше фильмде актерлік рольдерде ойнады. Малаялам киносына қосқан зор үлесі үшін Керала үкіметі оған J. C. Daniel сыйлығын табыс етті. Киноиндустрияға келмес бұрын журналист және Бүкілүндік Үндістан радиосының қызметкері болды. Ол өлеңдері мен әндеріндегі қарапайым тіл қолданылысымен әйгілі болды.
Pulloottupadathu Bhaskaran alias as P. Bhaskaran (21 April 1924 – 25 February 2007), was an Indian Malayalam language poet, lyricist of Malayalam film songs, and filmmaker. He penned more than 3000 songs for about 250 films. He also directed 44 Malayalam feature films and three documentaries, produced six feature films, and acted in several movies. For his overall contributions to Malayalam cinema, he was awarded J. C. Daniel Award by the Government of Kerala. He was also a journalist and an All India Radio employee before becoming active in the film industry. He was well known for the simple use of language in his songs and poems.
Ерте өмір
П. Бхаскаран 1924 жылғы 21 сәуірде Кочин корольдігінің Кодунгаллур қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Нандиелатху Падманабха Менон – ақын, заңгер, журналист және Үндістан тәуелсіздігі үшін күрескен белсенді. Оның анасы Пуллотттупадатту Аммалу Амма болған. Бхаскаран ата-анасының тоғыз баласының арасында алтыншы бала еді. Ол бесінші сыныпта оқып жүргенде әкесі қайтыс болды. Жетінші сыныпта оқыған кезден бастап өлеңдер жаза бастады. Ол Эрнакуламдағы Махараджа колледжінде білім алды. Ол жергілікті журналға өлеңдерін жариялаған. Тамыз айындағы күреске қатысқандығы үшін 6 айға бас бостандығынан айырылды. Азаттыққа шыққан соң Кожикодқа барып, "Дешабхимани" апталығында жұмыс істеді.
Фильмдік емес мансап
П. Бхаскаран коммунистік сахналық өнерпаздар үшін ән жаза бастады. Оның әндері Траванкор штатында тыйым салынды. Оның алғашқы өлеңдер жинағы "Виллали" деген атпен жарық көрді. Пунапра-Ваялар коммунистік көтерілісі кезінде ол "Рави" псевдонімімен "Ваялар Гарджиккунну" (Ваялар дауыстайды) әнін жазды. "Уярум нжан надаке" деген жолдармен басталатын бұл ән алдағы күндері аңызға айналды, оған тыйым салынды және Деван С. П. Рамасвами Айердің бұйрығымен Траванкор штатынан қуылды. Содан кейін ол "Джаякералам" газетінің редакциялық алқасына жұмыс істеу үшін Ченнаиге (сол кезде Мадрас) барды. Ол "Акашавани" үшін әндер жазып, Кожикодтағы "Акашавани" радиостансасында жұмысқа орналасты. 1950 жылдары ол киноиндустриясымен байланысқа түсті. "Акашавани" жұмысынан кетіп, толық уақыт киномен айналысу үшін Ченнаиге кетті. "Шьяма Сундара" деген жолдармен басталатын малаялам тіліндегі "Азианет" телеарнасының тақырып әнін де ол жазған.
Кино мансабы
П. Бхаскаран ән жазушы ретінде алғаш рет тамил фильмі үшін жұмыс істеді. Ол "Апуарва Сагодарагал" (1949) фильміндегі көп тілді әнге малаялам тілінде сөз жазды. Оның малаялам тілінде жазған алғашқы әні "Мадхумадхури" ("Chandrika", 1950) фильміне арналған болды. Ол режиссер П. Венумен "Вирутан Шанку" (1968), "Вирунукари" (1969) және "Арияпедатта Рахасиям" (1981) фильмдерінде жұмыс істеді, нәтижесінде ұлттық қазынаға айналған әндер туды. 1954 жылы Бхаскаран Раму Кариатпен бірлесіп "Нілаққуил" фильмін түсірді. Бұл фильм малаялам киносында әлеуметтік реализмнің бастауын берген туынды деп есептеледі. Ол Малаялам киносының тұңғыш рет алған президенттік күміс медалін жеңіп алды. Екі жыл өткен соң, ол өзінің алғашқы жеке режиссерлік жұмысын жасады, ол "Раричан енна пуран" деп аталды. Алайда, бұл фильм прокатта сәтсіз болды. Оның "Адякирангал" (1964), "Ируттинте атмаву" (1969) және "Тураккатта ватил" (1971) фильмдері түрлі номинацияларда Ұлттық кино сыйлықтарын жеңіп алды. Ол "Нілаққуил" сияқты бірнеше фильмде актерлік өнер көрсетті. "Манарадам" (1978) фильмінде ол астрологияға терең сенетін қатаң отбасы басшысы рөлінде ойнады. Сонымен қатар, ол "Валлатол" сияқты марапатталған деректі фильмдердің режиссері болды.
Өлім
Бхаскаран өмірінің соңында Альцгеймер ауруына шалдықты және олмен бірге жұмыс істеген ешкімді тани алмайтын болды. Мысалы, ол өзі жазған көптеген әндерді орындаған танымал әнші С. Жанакиді тани алмады. Ол соңғы рет 2003 жылы шыққан "Судамини" фильмі үшін өлең жазды. 2007 жылдың 25 ақпанында 83 жасында Тхируванантапурамдағы үйінде дүние салды. Ол Тикауд Сантикивадам крематорийінде толық мемлекеттік салтанатпен өртеуге тапсырылды. Оның өмірбаяны – Перумпужа Гопалакришнаның "Urangatha Thamburu" кітабы, ол Mathrubhumi Books баспасынан жарық көрді.