Кіріспе

Жапондық ұшақ тасымалдаушы Unryū (雲龍) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жапон императорлық әскери-теңіз күштері (IJN) үшін салынған ұшақ тасымалдаушы кемелерінің бас кемесі. Ол 1944 жылдың ортасында қолданысқа енгізілді, бірақ отын және авиаэкипаждың жетіспеуі оның Жапон суларында ғана қолданылуына шектеу қойды. Американың Лузонға жоспарлаған шабуылы IJN-ді оны желтоқсан айында Филиппинге ұшақтар мен жабдықтарды тасымалдауға бұйырды. Сапар барысында кеме шығыс Қытай теңізінде американдық Redfish суасты қайығының торпедасымен батып кетті.

Дизайн және сипаттама

Соңғы мақсатты түрде салынған жапондық авиатасымалдауыштары тобы жапондық авиатасымалдауыш «Хирю» жобасына негізделген, бірақ Тынық мұхитындағы қақтығыс аяқталуға жақындаған кездегі өзгерістерді көрсететін жеке-жеке бөлімдермен ерекшеленді. «Унрю» 1941 жылғы Жедел әскери қаруландыру қосымша бағдарламасының бөлігі ретінде #302 уақытша атауымен тапсырылды. Кеме жоспарланған 16 «Унрю» класты авиатасымалдауыштардың бірі болды, бірақ соғыс аяқталғанға дейін тек үшеуі ғана құрылысын аяқтады. Оның экипажы 1595 офицер мен теңізшіден тұрды. Кемеде ауыр крейсер «Судзуя» кемесінде қолданылған турбиналар мен қазандықтар пайдаланылды. Бұл төрт тісті бу турбинасы жиынтығынан тұрады, олардың әрқайсысы бір валды қозғалтады, ал бу сегіз Кампон В типі су түтік қазандықтарынан алынды. Кеменің жобаланған жылдамдығы болды. «Унрю» отын майынан құрады, бұл оған шамамен жылдамдықпен теңізде жүзуге мүмкіндік берді.

Ұшу палубасының орналасуы

Ұшу палубасы ұзын және ең үлкен ені – 26 метрді құрады. Кеменің көпіршігі мен әуе операцияларын басқару орталығы орналасқан кішкентай арал оң жақ бортында алдыңғы бөлікке қарай орнатылған. Ол кеменің радар антенналарының біріне бекітілген шағын үш аяқты мачтамен жабдықталған. Кеме екі қабаттан тұратын екі ангармен жобаланған, оларды екі лифт қамтамасыз ететін болған; Hiryū-де қолданылған орталық лифт құрылысты жеңілдету және корпустағы кернеуді азайту үшін алынып тасталған. Лифттердің максималды сыйымдылығы – 580 тоннаны құрады және төменгі ангардан ұшу палубасына дейін 19 секундта көтерілді. Unryū гидравликалық түрде жұмыс істейтін 3-ші типтегі тежегіш құрылғымен және тоғыз кабельмен жабдықталған. Оған қоса, үш 3-ші типтегі апаттық тосқауылдар орнатылған. Ұшақ катапульті болмаған. Кемеде ұшу палубасының оң жағында, артқы лифтіден кейін кері тартылатын кран орнатылған. Unryū ұшақтары үшін 140 тонна авиациялық бензин тасымалдаған. Кеменің әуе тобы бастапқыда 12 Mitsubishi A6M Zero истребителінен (қоймада 3 қосымша), 27 Aichi D3A Val пикируші бомбалаушысынан (резервте 3 қосымша) және 18 Nakajima B5N "Kate" торпедалық бомбалаушысынан (жәшікте 2 қосымша) тұруы жоспарланған. Unryū-дың ангарлары мұндай көптеген ұшақтарды қабылдай алмағандықтан, ұшу палубасында 11 ұшақты тұрақты түрде тасымалдау жоспарланған. 1943 жылы әуе тобы 18 Mitsubishi A7M "Sam" истребителінен (+қоймада 2), 27 Yokosuka D4Y "Judy" пикируші бомбалаушысынан және 6 Nakajima C6N "Myrt" барлаушы ұшағынан тұруға өзгертілді. Олардың ішінде C6N ұшақтары ұшу палубасында тасымалдануы тиіс болған. 1944 жылы кеме пайдалануға берілген кезде A7M және C6N әлі де қолданысқа енбегендіктен, әуе тобы 27 Zero, 12 D4Y (оның 3-і барлау нұсқасы) және 9 Nakajima B6N "Jill" торпедалық бомбалаушысынан тұратын етіп қайта құрастырылды. Алайда, сол кезде авиациялық топқа білікті экипаждардың жетіспеушілігі соншалық болды, олар жағалаудағы базалардан жұмыс істеуге бұйырылды және Unryū толық әуе тобымен ешқашан теңізге шыққан жоқ.

Қару-жарақ, қару-жарақ және сенсорлар

Unryū кемесінің су желісіндегі бронелық белдеуі машиналар бөлімшесінің үстінде қалың болды, бірақ оқ-дәрі қоймаларының үстінде бұл көрсеткіш арта түсті. Машиналар бөлімшесінің үстіндегі палуба бронесі қалың болды, ал оқ-дәрі қоймаларының үстіндегі бронелік жабын қалың болды. Кеменің негізгі қару-жарағы – кеме бортындағы екі қатарлы орналасқан 40 калибрлі 12,7 см (5 дюйм) 89 типті әуе шабуылына қарсы (АА) зеңбіректерден тұрды. Unryū бастапқыда 16 үштік 25 мм (1 дюйм) 96 типті және 3 жалғыз 96 типті АА зеңбіректерімен жабдықталды, олардың көп бөлігі кеме корпусының бүйірлерінде орналасқан. Бұл қарулар 28 оқтан тұратын 6 АА ракеталық қондырғымен толықтырылды. Салу жұмысы аяқталғаннан кейін тағы 4 үштік және 13 жалғыз 25 мм-лік қондырғылар қосылды. Суасты кемелеріне қарсы қорғаныс үшін кемеге алты тереңдік бомба тастағыш орнатылды және олар үшін алтыдан онға дейін тереңдік бомбалары тасымалданды. 3 типті сонар және 93 типті гидрофон суасты кемелерін анықтау үшін орнатылды.

Құрылыс және мансап

1942 жылы 1 тамызда Йокосука әскери-теңіз арсеналында құрылысы басталған "Унрю" кемесі 1943 жылы 25 қыркүйекте суға түсірілді. 1944 жылы 6 тамызда әскери қызметке қабылданғаннан кейін 3-ші флотқа бекітілді. Қыркүйек айының ортасына дейін Токио шығанағында сынақ жүргізілді, содан кейін Кюре теңіз округіне ауыстырылды, онда желтоқсанға дейін Сето ішкі теңізі маңында көптеген оқу шаралары өткізілді. 30 қазаннан 7 қарашаға дейін вице-адмирал Джисабуро Озаваның Мобильді флотының флагманы ретінде қызмет етті. Сегіз күннен кейін Мобильді флот таратылып, кеме 1-ші авианосец дивизиясына берілді. Сол айда A6M және B6N ұшақтары да кемеге орналастырылды.

Соңғы сапар

1944 жылдың 13 желтоқсанында тридцать Йокосука MXY7 Ōhka камиказе зымыран ұшақтары Филиппиндегі Манилаға тасымалдау үшін "Унрю" кемесіне тиелінді. Төрт күннен кейін, 1944 жылдың 17 желтоқсанында "Унрю" Куре портынан (Хиросима) "Шигуре", "Хиноки" және "Моми" эсминецтерінің сүйемелдеуімен шықты, жалпы басқаруды капитан Кониши жүзеге асырды. Оның алғашқы теңіз саяхаты одақтас әскерлері Лусон аралына қонғанға дейін аралдағы гарнизонды күшейтуге жасалған сәтсіз әрекет болды. "Унрю" 1945 жылдың 20 ақпанында теңіз күштерінің тізімінен шығарылды.