Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фредерик Уокер (14 сәуір 1820 – 19 қараша 1866) – Жаңа Оңтүстік Уэльс колониясының британдық мемлекеттік қызметшісі, мүлік басқарушысы, жергілікті полицияның коменданты, сквоттер және зерттеуші, қазір Жаңа Оңтүстік Уэльс және Квинсленд колонияларында жұмыс істеген жергілікті полиция күштерінің алғашқы коменданты ретінде танымал. 1848 жылы ол Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметі тарапынан осы күштердің коменданты болып тағайындалды және 1854 жылы қызметтен босатылды. Осы кезеңде жергілікті полиция Мюррэмбидж/Мюррей өзендері аймағынан Дарлинг өзені аудандары арқылы, сондай-ақ қазіргі Жаңа Оңтүстік Уэльс және Оңтүстік және Орталық Квинслендтің алыс Солтүстік жағалауында белсенділік танытты. Осы үлкен аумаққа қарамастан, Уокер басқаруындағы көптеген операциялар Макинтайр өзенінің солтүстік жағында, яғни Квинслендте жүргізілді. 1860 жылдардың басына дейін Кларенс және Маклей өзендерінде 12 сарбаздан тұратын топтар жұмыс істеді, ал патрульдер кем дегенде 1868 жылға дейін Буркеге дейін оңтүстікке қарай созылды. Жергілікті полициядан босатылғаннан кейін Уокер пасторальдық өнеркәсіпке сквоттер ретінде қатысты, сонымен қатар жеке жергілікті полиция күшін ұйымдастырды және Солтүстік Квинслендке бірнеше экспедицияларға жетекшілік етті.
Frederick Walker (14 April 1820 – 19 November 1866) was a British public servant of the Colony of New South Wales, property manager, Commandant of the Native Police, squatter and explorer, today best known as the first Commandant of the Native Police Force that operated in the colonies of New South Wales and Queensland. He was appointed commandant of this force by the NSW government in 1848 and was dismissed in 1854. During this time period the Native Police were active from the Murrumbidgee/Murray River areas through the Darling River districts and into what is now the far North Coast of NSW and southern and central Queensland. Despite this large area, most operations under Walker's command occurred on the northern side of the Macintyre River (i. e., Queensland). Detachments of up to 12 troopers worked on the Clarence and Macleay Rivers in NSW until the early 1860s and patrols still extended as far south as Bourke until at least 1868. After his dismissal from the Native Police, Walker became involved in the pastoral industry as a squatter, as well as organising a private native police force and leading a number of expeditions into Northern Queensland.
Алғашқы жылдар
Уокер 1820 жылы Англияның Гэмпшир округінде дүниеге келген. Оның әкесі, Джон Уокер, британдық армияның офицері болды, 1837 жылға дейін өмір сүрді және Пурбрук паркінде жер иесі болды. Оның анасы, Францияда туған Мария Тереза Генриетта Суинберн, Генри Суинберннің қызы және сэр Джон Суинберннің 3-ші баронетінің немере қызы болды. Фредериктің қарындасы Харриет Уокер Корольдік теңіз күштерінің контр-адмиралы Реджинальд Йоркке үйленді. Фредериктің тағы екі бауыры мүгедек болған. Роберт Джордж Уокердің де 1861 жылы бірінші лейтенант шеніне жеткен жергілікті полиция офицері болғаны айтылады, бірақ бұл офицер оның туысы емес деген пікір де бар. Фредерик 1844 жылы «Цейлон» кемесімен Австралияға көшті және көп ұзамай Уильям Чарльз Уэнтворттың Мюррамбиджи өзені бойындағы үлкен «Тала» (сонымен қатар «Янга» деп те аталады) шаруашылығында инспектор болып жұмыс істеді. Сол жылы ол Мюррамбиджи ауданындағы шекара полициясының құрамында капрал болып тағайындалды. 1845 жылы Уокер Тумут қаласындағы шағын сот отырыстарының хатшысы болып тағайындалды, ал 1847 жылдың сәуірінде Вагга Ваггада осы лауазымды иеленді. 18 тамыз күні 1848 жылы ол бұрынғы жұмыс берушілері Уильям Чарльз Уэнтворт (1790–1872) және Август Моррис (1820?–1895) ұсынғаннан кейін, «Территориялар мен олардың тәуелділіктерінің Магистраты» және жаңа құрылған Жергілікті полиция күшінің командирі болып тағайындалды. Олар екеуі де Жаңа Оңтүстік Уэльс заң шығару кеңесінің мүшелері болды.
Walker was born in Hampshire, England in 1820. His father, John Walker, an officer in the British Army, lived until 1837 and was a landholder at Purbrook Park. His mother, the French born Maria Teresa Henrietta Swinburne, was a daughter of Henry Swinburne, and granddaughter to Sir John Swinburne 3rd Baronet. Frederick's sister, Harriet Walker, was married to Reginald Yorke, a rear admiral in the Royal Navy. Two other siblings of Frederick were apparently handicapped. It has been claimed that Robert George Walker, who also became a Native Police officer, achieving the rank of first lieutenant in 1861, was also a brother but it has been argued that this officer was not a relative. Frederick emigrated to Australia by the Ceylon in 1844 and was shortly after employed on William Charles Wentworth's massive Murrumbidgee River station Tala (also known as Yanga) where he served as superintendent. In the same year, he was made a corporal in the paramilitary Border Police unit based in the Murrumbidgee District. In 1845, Walker was appointed as Clerk of Petty Sessions in Tumut and in April 1847 he attained the same position at Wagga Wagga. On 18 August 1848 he was appointed "Magistrate of the Territories and its Dependencies" and Commandant of newly established Native Police Force on the recommendation of his former employers William Charles Wentworth (1790–1872) and Augustus Morris (1820? 1895), both members of the New South Wales Legislative Council.
Жергілікті полиция
Уокер жергілікті аборигендермен қарым-қатынас жасау, олардың мәдениетін түсіну, олардың тілін білу және осы арқылы ақ қоныс аударушылармен бейбіт өмір сүруді қамтамасыз ету қабілетімен көзге түсті. Ол Муррумбиджи ауданында тайпалар арасындағы алауыздықты отарлаудың мүддесіне пайдалану тәжірибесіне де ие болған. 1847 жылы шекаралық фермер Эдмунд Мори Уокерді жергілікті Тати Тати халқын Мюррей өзеніндегі Эустон мал шаруашылық станциясын құруға кедергі келтіргені үшін жазалауға шақырды. Уокер көршілес Эдвард өзені тайпасынан Робин Гуд және Маренго есімді екі қарулы аборигенмен бірге аттанды. Бенани көлінде басқа фермерлердің көмегімен олар тайпаның қарсылығын тоқтатып, бірнеше Тати Татиді атқылап өлтірді. Уокер Мюррей өзені аймағында тұрғанда Морум Билак немесе Муроо Билли деген абориген есімін алған көрінеді. Бұл есімнің нақты мағынасы туралы әртүрлі болжамдар бар, бірақ ол Ұзын аяқтар немесе Үлкен мұрын дегенді білдіреді деп айтылады. Уокер басқаратын Жергілікті полиция күші 1848 жылдың тамызында Эдвард өзенінің жағасындағы Дениликин ауданында құрылып, сол жылдың соңында оқуын бастады. 15-25 жастағы 14 абориген төрт түрлі Муррумбиджи тайпасынан таңдалып алынды. Олар жақсы жаттығудан өткен, жоғары тәртіпті және қолбасшысына өте адал, оның адамдарын қорғауға мұңлы топ еді. Кейін Уокер өз күштерімен Дарлинг өзені бойымен жоғары көтеріліп, 1849 жылдың 10 мамырында Макинтайр өзеніне (қазіргі Квинслендтің оңтүстік-шығыс шекарасында) жетті. 1849 жылдың 10 мамырында Макинтайр өзеніне келгеннен кейін, күш жергілікті аборигендерді агрессивті түрде бағындырып, "кейбір өмірттерді құрбан етуге" әкелді. Олар Кондамин өзеніне жөнелтілді, онда "Фитзрой Даунс қаралары" жеңіліске ұшырады, ал тағы бір топ аймақтан "қашуға мәжбүр болды". Уокер аймақтағы көптеген фермерлер мен судьялардың Жергілікті полицияның мақсаты аборигендерді ату, осылайша олардың өзіне қажеттілік тудырмауы үшін деп ойлағанын анықтады. Уокер фермерлерді жергілікті аборигендерді өздерінің жерлеріне қабылдауға ынталандырды, осылайша оларды оңай бақылауға және басқаруға болады. Бұл іске асырылды және Уокердің жетістігінің өлшемі жер құнының өсуі болды. Жергілікті полицияның бұл алғашқы әрекеттері Макинтайр және Кондамин аймақтарында аборигендердің шабуылдарын және қарсылығын тиімді түрде азайтты. Уокер Макинтайр ауданындағы Бигамбул халқының шабуылдарын тоқтатуға қол жеткізді. Оның мақсаты – оларды жоқ ету, ал 1854 жылға қарай Бигамбул халқының тек 100 адамы ғана тірі қалды. Уокер 1850-ші жылдардың басында Жергілікті полиция күшін Кең Бей Бернетт, Мараноа, Кларенс өзені, Маклей өзені, Доусон өзені, Порт-Кертис және Дарлинг Даунс аймақтарына кеңейтті. Олар кең ауқымды және жиі операцияларды жүргізіп, көптеген тарап кетулерге және жаппай өлім-жұлымға әкелді. Губернатор Фицрой 1851 жылғы жыл соңындағы есебінде "көптеген қара нәсілділер өлтірілгенін" атап өтті, бірақ күштің агрессивті жұмыс істеуін өзгерту үшін ешқандай ресми шаралар қабылданбады. 1854 жылдың 11 қазанында Уокер 1854 жылдың 2 қаңтарындағы Вайд-Бей аборигендері мен Жергілікті полиция арасындағы қақтығыс туралы есебіне сілтеме жасады, онда топ полицияның Оби Крик өткелінен өтуіне қарсылық көрсеткен. Қақтығыстың себебі белгісіз болды. Дуроббери есімді іздеп отырған абориген болғанымен, Уокер бұл жеткілікті деп ойлаған жоқ. Аборигендер оңай қашып кетті. Уокер кейіннен нағыз себептің полицияға Гилберри есімді қашқан сотталғанды бақылауға жол бермеу екенін анықтағанын айтты. Уокер оны ұстау үшін жоспар құрғанын жазды. Оған патрульдік топтардың ешқайсысының бұл адамның іздерін таппағаны таңғаларлық болды, өйткені ақ адамның іздері аборигендердің іздерінен ерекшеленеді. Алайда, бұл кейбір әйелдердің Гилбурридің соңынан еріп, оның іздерін жасырғанымен түсіндірілуі мүмкін. Фрейзер аралына шабуыл кезінде Жергілікті полиция күштерінің үлкен контингенті жұмылдырылды. Уокер лейтенант Ричард Пурвис Маршаллмен, сержант Дуланмен және үш дивизия әскерімен, жергілікті жер иелерімен бірге Мэрибородан аттанды. Күштер аралдың батыс жағалауына қонды, онда дивизиялар аймақты тексеру үшін бөлінді. Маршаллдың бөлімдері бірнеше Бадтжалаларды атқылап, бірнешесін тұтқынға алды. Жаман ауа райы операцияларды қиындатты, ал комендант Уокер өз дивизиясына Бадтжаланың басқа топтарын өзісіз-ақ іздеуге рұқсат берді. Бұл топ жергілікті аборигендерді шығыс жағалауға дейін қуды, оларды мұхитқа жинады. 1854 жылы Жергілікті полицияның саны 10 дивизияға дейін өсті, нәтижесінде олардың зорлық әдістері көбірек көзге түсе бастады. Күштің жақтастары күш тарапынан жасалған "аса қатыгездік" айыптауларын "құнаждардың денелері арқылы қылмыскерге жол ашу қажеттілігін" негіздеу арқылы қорғауға мәжбүр болды. Сиднейдегі үкіметке Жергілікті полицияның бейбіт "станциялық қаралардың" жаппай қырғынын жасауы туралы ресми шағымдар түскенімен, Бас прокурор парламентте оларды негіссіз немесе әстеу деп есептеді. Осы есептер және Уильям Форстер сияқты фермерлерден түскен шағымдар, олар күштен жеткілікті қорғау алмағанын сезінді, сондай-ақ қаржылық тәртіпсіздіктер, Нүңгіл Уәлиеттік үкіметті Жергілікті полицияға қатысты тергеу ұйымдастыруға итермеледі. Комендант Уокер қыркүйек айында қызметтен шеттетілді, ал Брисбенде өтетін тергеу желтоқсанға белгіленді. Тергеу жұртшылыққа жабық болды және есеп екі жыл бойы құпия сақталды, тіпті содан кейін де ақпараттың тек фрагменттері ғана жарияланды. Ол Уокердің тергеуге толық мас күйде, тоғыз қара әскерімен қоршалған күйде келгенін көрсетті. Әскерлерге кіруге рұқсат берілмеді, ал процедураны жалғастыруға тырысқаннан кейін Уокердің мас болуы тергеуді тоқтатуға мәжбүр етті, ол кейін шапшаң және ыңғайлы түрде тоқтатылды. 2-ші лейтенант Ирвинг Уокерге қарсы тұруға тырысқанда, бұрынғы комендант оған қылыш шығарды. Ақырында Уокер кетіп, Жергілікті полициядан босатылды. Кейін ол Бромэлтон қаласында ұсталды, 100 фунт стерлинг сомасында жемқорлық жасады деген айып тағылды және Сиднейге жіберілді.
Walker had attracted attention, it was later stated, by his capacity to engage local Aborigines, understand their culture, speak their language and use this to secure peaceful coexistence between them and the white settlers. He also had previous practical experience in the Murrumbidgee District of utilising intertribal hostility for the benefit of colonisation. In 1847, Walker was called upon by frontier squatter Edmund Morey to punish the local Tati Tati people for interfering with the formation of his Euston pastoral station on the Murray River. Walker set out with two armed Aboriginals named Robin Hood and Marengo from the neighbouring Edward River tribe. At Lake Benanee, with the aid of other squatters they shot dead a number of Tati Tati in a skirmish that ended the tribe's resistance. Walker appears to have obtained his Aboriginal name of Morum Billak or Muroo Billi while living in the Murray River area. There is conjecture as to the actual meaning of the name but it has been stipulated to mean either Long Legs or Big Nose. The Native Police Force that Walker was to command was formed in August 1848 in the Deniliquin area on the Edward River and commenced training later that year. Fourteen 15 to 25 year old Aboriginal troopers were picked from four different Murrumbidgee tribes, by all accounts a well drilled and highly disciplined band greatly committed and attached to their Commandant who remained exceedingly proud and protective of his men. Subsequently, Walker travelled with his force up the Darling River, arriving at the Macintyre River (at the present day southeastern border of Queensland) on 10 May 1849. Once arriving on the Macintyre River on 10 May 1849, the force aggressively pacified the local aboriginals resulting in "some lives lost". They were then deployed to the Condamine River where the "Fitzroy Downs blacks" were routed and another group were "compelled to fly" from the area. Walker found most of the squatters and magistrates in the region thought the Native Police were there to shoot down the natives so they wouldn't have to. Walker encouraged the squatters to admit the local aboriginals onto their runs so that they could be easily observed and controlled. This was done and Walker's measure of success was the resulting increase in land values. These first actions of the Native Police reduced to great effect Aboriginal attacks and resistance against squatters in the Macintyre and Condamine regions. Walker was successful in ending the attacks of the Bigambul people in the Macintyre district. His stated aim was their annihilation, and by 1854 only 100 of the Bigambul people were left alive. Walker expanded the Native Police force during the early 1850s into the Wide Bay Burnett, Maranoa, Clarence River, Macleay River, Dawson River, Port Curtis and Darling Downs regions. They conducted wide ranging and frequent operations resulting in many dispersals and summary mass killings. Governor Fitzroy noted in the 1851 end of year report "that a great many blacks were killed," however no official action was taken to change the aggressive functioning of the force. On 11 October 1854, Walker referred to his report from 2 January 1854, of a collision between the Wide Bay Aboriginal people and the Native Police when the group had resisted the passing of the police at Obi Creek. The cause of the collision had been unknown. Although a wanted Aboriginal man named Durobberee was present, Walker had not thought this sufficient. The Aboriginal people easily escaped. Walker later reported he had discovered that the real reason was to prevent the police from observing a runaway convict named Gilberry. Walker wrote that he had arranged a plan for his capture. It had appeared strange to Walker that none of the patrol parties had ever discovered the tracks of this man as the track of a white man was different from that of an Aborigine. However, this could be explained as some of the women followed Gilburri and covered his tracks. A large contingent of Native Police troopers were utilised in an invasion of Fraser Island. Walker with Lieutenant Richard Purvis Marshall and Sergeant Doolan and three divisions of troopers, together with local landholders set out from Maryborough. The force landed on the west coast of the island where the divisions split up to scour the region. Marshall's section shot a number of Badtjala and captured several. Bad weather hampered operations and Commandant Walker subsequently allowed his division to track down other groups of Badtjala without him. This group chased the local Aboriginals across to the east coast where they mustered them into the ocean. The size of the Native Police expanded further in 1854 to 10 Divisions and as a consequence their violent methods were becoming increasingly noticeable. Supporters of the force had to defend charges of "wanton cruelty" perpetrated by the force by justifying the need of "cutting a lane to the culprit through the bodies of his defenders". Further official complaints to the government in Sydney of massacres of peaceful "station blacks" by the Native Police were brushed off in parliament by the Attorney General as unfounded or exaggerated. Embarrassing information like these reports and further complaints from squatters, such as William Forster, who felt they didn't get enough protection from the force, as well as certain financial irregularities, pushed the NSW Government into organising an inquiry into the Native Police. Commandant Walker was suspended from duty in September and the inquiry, to be held in Brisbane, was set for December. The inquiry was closed to the public and the report was kept secret for two years and even then only fragments of information were released. It revealed that Walker arrived at the inquiry completely drunk and surrounded by nine of his black troopers. The troopers were denied entry, and after an attempt to continue with proceedings, the inebriation of Walker forced an adjournment to the inquiry which was later quickly and conveniently abandoned altogether. An attempt by 2nd Lieut. Irving to confront Walker, resulted in the ex Commandant drawing a sword against him. Eventually, Walker wandered off and was subsequently dismissed from the Native Police. He was later apprehended at Bromelton, charged with the embezzlement of £100 and sent to Sydney.
Қашқындар мен жеке милиция
1857 жылы Уокер Австралиядағы еуропалық отарлаудың солтүстік шекарасына қайтып келді және Серокольд пен Маккензиге тиесілі Какату станциясында жұмыс істеді. Онда ол Джордж Серокольдпен бірлесіп Комет өзенінің жоғарғы ағысындағы жерлерді қарау жоспарларын жасады. Уиггинс есімді тағы бір шаруамен және үш аборигенмен, олардың екеуі Пибоди мен Джейми Сэндменмен бірге, осы мал өсіруге қолайлы жерлерді іздеуге аттанды. Какатуға оралғанда Уокердің лагеріне Замия аңғарындағы Келісім сағасында жергілікті аборигендер шабуыл жасады. Уокер екі қатты найза жарақатын алды және жақын маңдағы Палм-Три-Крик станциясында Скотт пен Томпсонның иелігінде қиындықпен жазылды. Осы кезде Хорнет Банк қырқыны болды және Эндрю Скотт жаңадан сатып алған жерін қорғау үшін қазір жазылған Уокерден көмек сұрады. Уокер бұрынғы жергілікті полиция қызметкерлерінің ондарын жалдап, Доусон өзені аймағында жергілікті абориген топтарына қарсы жазалау шараларын жүргізетін жеке милиция құрды. Уокер Хорнет Банк станциясын база ретінде пайдаланды және патрульдеу кезінде Маунт Абдансқа дейін барды. Оның жасағында Ларри, Бони, Джингл, Билли, Кориен Джеми және Кориен Недди болды. Жергілікті полициядан босатылған адамдардан жасақталған милицияны жергілікті шаруалар қаржыландырды, олар үкіметтік күштерге наразы болды. Джордж Серокольд жағдайды «шекаралық соғыс» деп сипаттап, тіпті Африкадан Кейп атты әскерін импорттауды ұсынды, бұл «осы жабайыларды бізге моральдық үстемдікке ие болуға және соғыстың азабын сезінуге мүмкіндік беретін сабақ беруі керек». Квинсленд үкіметі ақырында Уокердің жеке милициясының заңсыз екенін анықтап, 1859 жылы оны таратуға бұйрық берді. Аймақтағы Корольдік жерлер жөніндегі комиссар Уильям Уайзман бұйрықты орындау үшін Доусон өзеніне жіберілді. Ол Уокердің жасағының бұрыннан таратылғанын және Эндрю Скотттың Хорнет Банкі мен Поллет Кардюдің Евромбах станцияларында жылдық 35 фунт стерлинг жалақымен шопандық жұмысында екенін анықтады. Фредерик Уокер де бақылаушы болып жұмыс істеді, ал бұрынғы жергілікті полиция офицері Росс инспектор болды. 1859 жылдың қыркүйегінде Уокер ресми түрде мал өсіруші шаруаға айналып, Метеор Крик, Клематис, Карнарвон Крик және Консуэло жерлерін Серокольд, Виггинс және Маккензи сияқты белгілі шаруалармен бірлесіп иеленді. 1860 жылы ол Комет өзенінде Даниель Камеронмен бірге Planet Downs станциясын құрып, мүліктік мүдделерін кеңейтті және Роллстон мен Даттон бауырларына жақын жердегі жерлерді иеленуге көмектесті. Уокер жергілікті аборигендерді бағындыру әдісін жалғастырды, еуропалық отарлауға бағынғандарға өз жерлерінде келісімшарт бойынша жұмыс істеуге рұхсат берді. Бұл стратегия сол кездегі Квинсленд үкіметінің саясатына қайшы келді, ол аборигендерді қажетті шекаралық жайылымдардан күштеп шығаруды немесе жоюды қолдады. Нәтижесінде Уокер және онымен байланысқан басқа шаруалар аймақтағы сот төрешілері мен жергілікті полицияның әрекеттеріне қарсы жиі ресми шағымдар жасады. Уокер Бас прокурорға хат жазып, жергілікті полицияның лейтенанты Патриктің өз жеріндегі бейбіт аборигендерді өлтіргеніне шағымданды. Осы уақытта Уокерге Сиднейдегі мал шаруашылығы компаниясы 100 000 қой бағуға қолайлы үлкен жерді табуды тапсырды. Уокер бұл жерді Барку өзенінің бойында тапты және осы экспедицияның нәтижесінде бұл аймаққа кірген алғашқы британдықтардың бірі болды.
By 1857, Walker was back on the northern frontier of European colonisation in Australia, employed on Serocold and Mackenzie's Cockatoo station. Here he formulated plans with squatter George Serocold to examine land for occupation in the upper reaches of the Comet River. He set out with another squatter named Wiggins and three Aboriginal men, two of whom were Peabody and Jamie Sandeman, to hunt for these pastoral runs. On returning to Cockatoo, Walker's camp was attacked by local Aboriginals at Conciliation Creek in the Zamia Valley. Walker received two severe spear wounds and with difficulty made his recovery at nearby Palm Tree Creek station owned by squatters Scott and Thompson. At this time the Hornet Bank massacre occurred and Andrew Scott requested assistance from the now recovered Walker to assist with the protection of his newly acquired land. Walker recruited ten of his ex Native Police troopers and formed a private militia that roamed the Dawson River area conducting punitive missions against local Aboriginal groups. Walker utilised Hornet Bank station as a base and travelled as far as Mount Abundance during his patrols. His troopers included Larry, Boney, Jingle, Billy, Coreen Jemmy and Coreen Neddy. The troopers were actively recruited from the discharged members of the Native Police and were financed by local squatters unhappy with the government run force. George Serocold described the situation as a Border War and even called for the importation of the Cape Mounted Rifles from Africa to give a lesson to "these savages as will enable us to gain our moral ascendency, let them be made to feel the miseries of war". The Queensland Government eventually determined that Walker's private militia was illegal and ordered its dissolution in 1859. William Wiseman, the Commissioner for Crown Lands in the region, was sent to the Dawson River to enact the order. He found that Walker's troops were conveniently already dissolved and working on Andrew Scott's Hornet Bank and Pollet Cardew's Eurombah stations as shepherds earning £35 per annum. Frederick Walker was also employed as overseer and ex Native Police officer Ross was superintendent. In September 1859, Walker officially became a pastoral squatter, taking up the Meteor Creek, Clematis, Carnarvon Creek and Consuelo runs in conjunction with established squatters Serocold, Wiggins and Mackenzie. He expanded his property interests in 1860 by establishing the Planet Downs station on the Comet River with Daniel Cameron, and helped Rolleston and the Dutton brothers take up their runs nearby. Walker continued his method of pacification of local Aboriginals by allowing those who submitted to European colonisation to remain on their land as indentured labour. This strategy went against official Queensland Government policy at the time which encouraged the forcible removal or elimination of Aboriginals from desirable frontier grazing lands. As a result, Walker and the other squatters who associated with him made frequent official complaints against the actions of magistrates and Native Police in the area. Walker wrote letters to the Attorney General complaining of the actions of Lieutenant Patrick of the Native Police killing peaceable Aboriginals on his run. Around this time, Walker was also commissioned by a Sydney pastoral company to locate a suitably large area of land to graze 100,000 head of sheep. Walker located this area on the Barcoo River and as a result of this expedition became one of the first British people to enter this region.
1861 Бёрк пен Уиллздің қалпына келтіру экспедициясы
1861 жылы Уокер, Бёрк пен Уиллз экспедициясының іздеуімен аталған, бірақ шын мәнінде жаңа мал өсіру жерлерін табуға бағытталған топты басқарды. Оның іздеу туралы жасаған мұқият жазбалары көбінесе Корольдік географиялық қоғам жариялаған қысқартылған нұсқасынан алынған, бірақ толық нұсқасын Командир Норманның Карпентария шығанағын зерттеу экспедициясының хаттарында табуға болады. 1861 жылдың 25 тамызында Уокер Рокгемптоннан бұрынғы Жергілікті полиция қызметкерлері – Цзингл, Родни, Патрик, Кориен Джемми және Джемми Каргарамен бірге жолға шықты. Бұл адамдар Уолкерге көп жылдар бойы қызмет еткен, жерді тану және жергілікті халықпен байланыс орнатуда маңызды көмек көрсеткен. Уокер олардың есімдерін таулар мен өзендерге беріп, олардың қызметін бағалады. Дегенмен, мұндай өзара құрмет жол бойында кездескен барлық абориген топтарына көрсетілмеді. 30 қазанда Ставелл өзенінің жанында топ жергілікті тұрғындардың бір тобымен кездесті, оларды қауіпті деп санады. Уокер былай деп жазады: «Енді Терридің артқы жүктеу құралдарының тиімділігін көрсету кезі келді, себебі үздіксіз, тұрақты атыс жүргізілді». 30-ға жуық найзамен қаруланған аборигендердің 12-сі қаза тауып, «жараланбаған немесе азаматтардың саны аз болды». 1 желтоқсанда Лейхардт өзенінің жанында Уокердің тобы тағы бір абориген тобына шабуыл жасады, нәтижесінде «ауыр шығын» болды. Қару-жарақ бойынша айқын артықшылықтарына қарамастан, 4 желтоқсанда Уокер өзін қауіпті жағдайда тапты. Уокер мен Джингл, қалғандарынан бөлініп, азын-малы оқ-дәрісі мен бір жылқысымен, қоршауға алынып, он сегіз шақырымға жуық үрейленіп қашуға мәжбүр болды, содан кейін ғана өздерін қауіпсіз сезінді. Үш күннен кейін топ қайта бірігіп, капитан Норманмен кездесуге жетті. Олар Бёрк пен Уиллсті және олардың серіктерін таба алмады.
In 1861 Walker led a party, ostensibly in search of the ill fated Burke and Wills expedition, but his focus was more upon hunting for new pastoral runs. His meticulous journal of the search is often transcribed from the abridged version published by the Royal Geographical Society, but the full version is found in the correspondence of the Gulf of Carpentaria exploration expedition of Commander Norman. On 25 August 1861, Walker set out from Rockhampton accompanied by ex Native Police troopers Jingle, Rodney, Patrick, Coreen Jemmy and Jemmy Cargara. These aboriginal men had served Walker for many years and were vital in ascertaining the terrain and communicating with the local indigenous people. Walker acknowledged their importance by naming mountains and rivers after them. However, this mutual respect was not extended to some aboriginal groups met with along the way. On 30 October near the Stawell River, the party met with a group of locals who they deemed hostile. Walker writes that 'It was now for us to be doing Now was shown the benefit of Terry's breech loaders, for such a continued steady fire was kept up.' Out of around 30 aboriginals armed with spears, 12 were killed and 'few if any escaped unwounded.' On 1 December near the Leichardt River, Walker's party charged another group of aboriginals resulting in 'a heavy loss.' Despite the obvious advantages in weaponry, Walker managed to find himself in a dangerous situation on 4 December. Walker and Jingle, being separated from the others and with only limited ammunition and one horse, were being surrounded and had to flee in panic for eighteen miles before considering themselves safe. Three days later, the group, having reformed, achieved the rendezvous point with Captain Norman. They had failed to locate Burke and Wills and their party.
1866 жылы электр телеграфын зерттеу және қайтыс болу
1866 жылы Уокер Электрлік телеграф басшысы тарапынан Боуэннен Берктаунға дейінгі 500 мильдік маршрутты зерттеу үшін жұмысқа алынды. Бұл Еуропадан Трансокеандық байланыс желісінің соңғы нүктесі үшін Оңтүстік Австралиямен бәсекелесу мақсатында жасалды. Оңтүстік Австралия жобасы жарысқа жеңіске жетіп, Дарвин аяқтау пункты болғанымен, Уокер Берктаун желісі үшін маршрутты зерттеу экспедициясын сәтті басқарды. Оның экспедициясының құрамына өзі жетекші ретінде, Х. Е. Янг, Перриер мырза, Эван мырза, Мерривезер мырза және Пол, Альфред, Чарли және Томми есімді төрт абориген кірді. Боуэнге, саяхаттың басталу орнына жол тартқанда Уокер аттан құлап, қалған саяхатының көп бөлігінде денсаулығы нашарлады. Ол Берктаунға тобымен бірге Келіңіздер шығанағы қызбасы – Берктаунға келіп жеткен кемедегі экипаждың барлығы, капитанды қоспағанда, қайтыс болғаннан кейін шығанақты қамтыған тиф ауруының қызында келді. Жағдайды одан бетер қиындата түсетін нәрсе – Х. Е. Янг Уокердің лагерін "мен көрген ең жаман лагерь" деп сипаттады, онда көлеңке жоқ және су нашар болды. Уокер осы лагерде созылмалы диареядан зардап шекті. Топ кері жолға шықты, бірақ Флоравилде Уокер жалғастыруға тым әлсіз болды және бірнеше күннен кейін 1866 жылдың 19 қарашасында қайтыс болды. Х. Е. Янгтың күнделігіндегі жазбада Уокердің қазасы туралы былай делінген: "аттар жеткізіліп, бір-екісі мінгізілген соң, Перриер мен Эван алты шақырымдай жерде орналасқан Лейхардт іздеу экспедициясының дәрігеріне кетпек болды. Бірақ ол олар атқа мінгізер алдында қайтыс болды. Ол түскі уақытта қайтыс болып, сол күні кешке жерленді". Уокердің өсиетінің рәсімдемесі 1867 жылдың 13 сәуірінде Лондонда аяқталды. Оның барлық 1160 фунт 14 шиллинг 11 пенниден тұратын мүлігі қарындасы Харриет Йоркке қалдырылды.
In 1866, Walker was employed by the Superintendent of Electric Telegraph to survey a 500 mile route from Bowen to Burketown in a bid to compete against South Australia for the end of the Trans Oceanic link from Europe. Although the South Australian project won the race and Darwin became the terminus, Walker did manage to lead an expedition to survey a route for the Burketown line. His expedition consisted of himself as leader, H. E. Young, Mr. Perrier, Mr. Ewan, Mr. Merryweather and four Aboriginals who went by the names of Paul, Alfred, Charley and Tommy. On making their way to the starting point of Bowen, Walker had a severe fall from a horse and was subsequently unwell for most of the remainder of his journey. He arrived in Burketown with his party at the height of the Gulf Fever – a typhoid which affected the Gulf after the arrival in Burketown of a vessel on which all the crew except the Captain died. To compound matters, Walker's camp just outside the settlement was described by H. E. Young as the "worst camp that I had ever seen", with no shade and poor water. Walker had chronic diarrhoea while he was at this camp. The party commenced their return journey but at Floraville, Walker became too weak to continue and after several days he died on 19 November 1866. The entry in H. E. Young's journal recorded Walker's passing: "as soon as the horses were brought up and a couple saddled, Perrier and Ewan were starting for the doctor of the Leichhardt search expedition which was camped about six miles off. But he died before they mounted. He died at noon and was buried on the evening of the same day." The administration of Walker's will was completed in London on 13 April 1867. His entire effects of £1160 14s 11d were left to his sister Harriet Yorke.
Мұра
Уокерс-Крик, Квинслендтің шалқары солтүстігіндегі Марафон стансасының жанында орналасқан және Фредерик Уокердің құрметіне аталған. 1848 жылдың 17 тамызында 28 жастағы Фредерик Уокер Англиядан Австралияға көшіп келгеннен кейін Жергілікті полиция корпусының командирі лауазымына тағайындалды. Корпус төрт түрлі Жаңа Оңтүстік Уэльс тайпасынан салынған он төрт сарбаздан құралды. 1850 жылы Уокер корпусында үш бөлімше және екі лейтенант болды, ал 1852 жылы ол корпусты тағы 48 абориген сарбазымен толықтырды, олар карабин, қылыш, ер және жетек қолдануға оқытылды. 1854 жылдың 12 қазанында Уокердің шектен тыс ішімдік ішуіне байланысты әрекеттері лайықсыз деп танылып, қызметтен босатылды. Қызметтен босатылғаннан кейін ол шекарада тұруын жалғастырды және қысқа мерзімге Үстіңгі Доусон айманындағы қоныс аударушыларды қорғау үшін Жергілікті полиция корпусының он бұрынғы сарбазынан құралған заңсыз жасақты құрды. 1861 жылдың тамызында Берк пен Уиллс экспедициясының қауіпсіздігіне қатысты алаңдаушылық күшейді және Уокер, Виктория Корольдік қоғамының талабы бойынша, апатқа ұшыраған экспедицияны іздеуге жіберілді. Хьюгенденде Фредерик Уокерге арналған екі ескерткіш тақта орнатылған, олар оның Берк пен Уиллс экспедициясының тобын табуға жасаған әрекеттерін еске алады. Фредерик Уокердің Отарлау хатшысына Орталық Квинслендтегі бір стансадағы "Достық қараларға" Жергілікті полиция жасаған шабуыл туралы, оның салдарынан бірнеше адам қаза тауып, жарақат алған жайлы жазған түпнұсқа хаты, 2009 жылдың ақпанынан 2010 жылдың сәуіріне дейін Квинсленд айналасындағы жерлерде өткен «Top 150: Квинслендті құжаттау» көрмесінде 45-орынды иеленді. Көрме Квинсленд штатының мемлекеттік мұрағатының іс-шаралар және көрмелер бағдарламасының бөлігі болды, ол Квинслендтің Жаңа Оңтүстік Уэльстен бөлінуінің 150 жылдығын атап өтуге арналған штаттың Q150 мерекелеріне үлкен үлес қосты.
Walkers Creek, located near Marathon Station in far north Queensland is named after Frederick Walker. On August 17 1848 Frederick Walker, aged 28, was appointed to the position of Commandant of the Corps of Native Police having emigrated from Australia from England. The Corps commenced with fourteen troopers recruited from four different New South Wales tribes. In 1850 Walker had three units and two lieutenants in the corps and by 1852 he increased the Corps with 48 additional Aboriginal troopers who were drilled and trained in the use of carbines, swords, saddles and bridles. On 12 October 1854 Walker was dismissed from the service for impropriety of conduct due to his heavy drinking. After his dismissal he continued to live on the frontier and briefly formed an illegal force of ten ex troopers from the Native Police Corps to protect settlers in the Upper Dawson region. In August 1861 fears had grown for the safety of the Burke and Wills expedition and Walker was sent at the insistence of the Royal Society of Victoria to search for the ill fated expedition. There are two memorial plaques to Frederick Walker in Hughenden commemorating his actions in attempting to find the Burke and Wills expedition party. The original letter from Frederick Walker to the Colonial Secretary regarding an attack of the Native Police on "Friendly Blacks" at a station in Central Queensland, killing and wounding several of them. was ranked #45 in the ‘Top 150: Documenting Queensland’ exhibition when it toured to venues around Queensland from February 2009 to April 2010. The exhibition was part of Queensland State Archives’ events and exhibition program which contributed to the state’s Q150 celebrations, marking the 150th anniversary of the separation of Queensland from New South Wales.