Авраам Бафорд (1747-1833) – Американ революциясының офицері, Waxhaws шайқасының басшысы. Вирджиния штатында туған, континенталдық армияда қызмет еткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық әскер офицері (1747–1833)
American Army officer (1747–1833)
Абрахам Бьюфорд (21 шілде 1747 – 30 маусым 1833) – американдық әскер қызметшісі. Ол Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Континентальдық армия офицері болды және Ваксоу шайқасындағы американдық күштердің қолбасшысы ретінде танымал. Соғыстан кейін Бьюфорд Вирджиния штатының Синциннати қоғамының мүшесі атанды.
Abraham Buford (July 21, 1747 – June 30, 1833) was an American soldier. He was a Continental Army officer during the American Revolutionary War, best known as the commanding officer of the American forces at the Battle of Waxhaws. After the war Buford became a member of the Society of the Cincinnati of the State of Virginia.
Өмірбаян
Вирджиния штатының Калпепер округінде дүниеге келген Буфорд 1775 жылы соғыс басталғанда дереу минуттықтар ротасын ұйымдастырды, және 1778 жылдың мамырына қарай полковник шеніне көтерілді. Қыркүйек айында 11-ші Вирджиния полкіне қолбасшылық тағайындалған ол, 1780 жылдың сәуірінде 3-ші Вирджиния отрядына қосылды және Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласын британдықтардың қоршауынан босату үшін оңтүстікке аттанды. Буфордтың әскері Санти өзенінің солтүстік жағында орналасқандықтан, Ленуд фери шайқасына көмектесе алмады. 12 мамырда Чарльстонның тапсырылуынан кейін кері шегінуге мәжбүр болған 3-ші Вирджиния континентальдік әскері 29 мамырда британдық және американдық лоялистерден құралған, подполковник Банастр Тарлтон басқаратын күштермен қоршалып алынды. Буфорд Тарлтонның тапсырылу талабын қабылдамағандықтан, Тарлтон шабуылға бұйрық берді, ол американдықтардың ауыр шығынға ұшырауына және олардың тапсырылуға мәжбүр болуына әкелді. Буфорд соғыстан аман қалғандарға рұхсат сұрап жатқанда, Тарлтонның аты мылтықтан атылып құлап кетті. Бұл лоялистерге бүлікшілер олардың қолбасшысына аяушылық сұрағанда оқ атқан деген ой келтірді, соның салдарынан Тарлтон кейін "басып тастамайтын кекшіл қатігездік" деп сипаттаған нәрсені жасады; көптеген американдық сарбаздар тапсырылуға тырысқанда қылышпен кесіліп өлтірілді. Оқиға Waxhaw қырғыны деп белгілі болды және Оңтүстік штаттарында күшті насихат құралына айналды. Сол кезден бастап "Тарлтонның рақымсыздығы" (яғни рақымсыздық көрсетпеу) Оңтүстік майданында американдықтардың шайқас айғайы болды. Қалған әскерімен ат үстінде қашып құтылған Буфордтың осы іске қатысы жоқ деп танылды және Йорктаун қоршауына дейін Континенттік армияда офицер ретінде қызметін жалғастырды. Кейін ол Кентукки штатының Блюграсс аймағына, бірнеше мың акрдан астам әскери сыйлық жерлеріне қоныстанды, онда ол штаттың ат спортын дамытуға көмектесті және 1833 жылдың 30 маусымында Скотт округіндегі "Ричленд" деп атаған үйінде (Тарихи орындардың ұлттық тізілімі) өмірін аяқтады. 2006 жылдың 14 маусымында, Ту күні, подполковник Банастр Тарлтонның ұрпақтары Waxhaw қырғынында алынған полковник Буфордтың полк туларын Нью-Йорктегі Sotheby's аукционында 5 миллион доллардан астамға (АҚШ) сатты. Буфорд Джон мен Джудит Эрли Бофорттың (Буфорд) алты ұлының бірі болды, олардың барлығы Америка революциясы кезінде офицерлер ретінде өзгеше көзге түсті. Олардың Азамат соғысы кезіндегі ұрпақтарының ішінде Гетисбург шайқасында өзін ерекше көзге түсірген Одақ генерал-майорлары Джон Буфорд, Наполеон Бонапарт Буфорд және Конфедерация генерал-майоры Абрахам Буфорд болды.
Born in Culpeper County, Virginia, Buford quickly organized a company of minutemen upon the outbreak of war in 1775, eventually rising to the rank of colonel by May 1778. Assuming command of the 11th Virginia Regiment in September, he would be assigned to the ad hoc 3rd Virginia Detachment in April 1780 and sent south to relieve the British siege of Charleston, South Carolina. Buford's men were on the north side of the Santee River, unable to help during the Battle of Lenud's Ferry. Forced to withdraw following the surrender of Charleston on May 12, the 3rd Virginia Continentals were trapped on May 29 by a British and American Loyalist force under Lieutenant Colonel Banastre Tarleton. When Buford refused Tarleton's demand to surrender, Tarleton ordered an assault which inflicted casualties so severe that the Americans tried to surrender. While Buford was calling for quarter, Tarleton's horse was struck by a musket ball and fell. This gave the loyalist cavalrymen the impression that the rebels had shot at their commander while asking for mercy, and thus engaged in what Tarleton later described as "a vindictive asperity not easily restrained"; many American soldiers were sabred to death as they attempted to give up. The incident became known as the Waxhaw Massacre, and became strong propaganda story in the southern states. From that time onward, "Tarleton's Quarter" (meaning give no quarter) was an American battle cry in the Southern theater. Escaping on horseback with his remaining men, Buford was not found culpable for the action and continued to serve as an officer in the Continental Army through the Siege of Yorktown. He eventually settled in the Bluegrass region of Kentucky, on military bounty lands in excess of several thousand acres, where he helped found that state's horseracing industry and where he lived until his death at his home, which he called "Richland" (National Register of Historic Places) in Scott County, Kentucky on June 30, 1833. On Flag Day, June 14, 2006, descendants of Lieutenant Colonel Banastre Tarleton sold Colonel Buford's regimental flags, taken at the Waxhaw Massacre, at Sotheby's New York for over $5,000,000 (US). Buford was one of six sons of John and Judith Early Beaufort (Buford), all of whom served with distinction as officers during the American Revolution. Their Civil War descendants included Union Major Generals John Buford, who distinguished himself at the Battle of Gettysburg, and Napoleon Bonaparte Buford and Confederate General Abraham Buford.