Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық аумақтық армияның бірлігі
British Territorial Army unit
Лондон қаласының емендік полкі (Rough Riders) – 1901 жылы Екінші Буер соғысының қатысушыларынан құрылған Британдық аумақтық армияның емендік полкі. Бірінші дүниежүзілік соғыста ол Галлиполи жорығында жаяу әскер ретінде қызмет етті, бірақ Сенусси жорығында, Салоникада және Палестинада қайтадан атты әскер рөліне көшті. Соғысты Батыс майданында пулемет бөлімі ретінде аяқтады. Соғыс аралық жылдары Лондондағы Корольдік ат артиллериясының құрамдас бөліміндегі батареяға дейін азайтылды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі қайта қарулану кезеңінде жеңіл әуе шабуылына қарсы артиллерияның толық полкіне дейін кеңейтілді. Ол "Блиц" кезінде және кейіннен Тунис пен Италиядағы науқандарда осы рөлді атқарды. Соғыстан кейін бронетандық полкке айналды. 1961 жылы Inns of Court Regiment-пен бірігіп Inns of Court & City Yeomanry құрамын құрды. Бұл әулетті 68 (Inns of Court & City Yeomanry) сигналдық эскадроны, 71 (Yeomanry) сигналдық полкінің құрамында сақтайды.
The City of London Yeomanry (Rough Riders) was a yeomanry regiment of the British Territorial Army, formed in 1901 from veterans of the Second Boer War. In the First World War it served dismounted in the Gallipoli Campaign but reverted to the mounted role in the Senussi campaign, at Salonika and in Palestine. It ended the war as a machine gun unit on the Western Front. In the interwar years it was reduced to a battery in a composite Royal Horse Artillery unit in London, but in the period of rearmament before the Second World War it was expanded into a full regiment of light anti aircraft artillery. It served in this role during The Blitz and later in the Tunisian and Italian campaigns. Postwar it became an armoured regiment. It amalgamated with the Inns of Court Regiment to form the Inns of Court & City Yeomanry in 1961. The lineage is maintained by 68 (Inns of Court & City Yeomanry) Signal Squadron, part of 71 (Yeomanry) Signal Regiment.
Императорлық еманри
1899 жылдың желтоқсанының басында Қара аптадағы бірқатар жеңілістерден кейін, британ үкіметі Екінші буар соғысына қарсы күресу үшін тұрақты армияға қосымша әскер қажет екенін түсінді. 13 желтоқсанда ерікті күштерге далаға шығуға рұқсат беру туралы шешім қабылданды және 24 желтоқсанда Корольдік жарлық шығарылды. Осылайша Императорлық йоманри (IY) ресми түрде құрылды. Күш бір жылға тіркелген, шамамен 115 адамнан тұратын округтік қызмет компанияларынан құрылды. Қазіргі бар йоманри атты әскері полктерінен және азаматтық тұрғындардан (әдетте орта және жоғарғы таптан) еріктілер жаңа күшті тез толықтырды, ол атты жаяу әскер ретінде жұмыс істеуге жабдықталды. 1900 жылдың 17 наурызында Лондон қаласында Латхом графының бастамасымен 20-шы (Rough Riders) батальоны, IY құрылды. Бұл батальон буарлардың «Rough Rider» жеңіл атты әскерінің тактикасына қарсы күресуге арналған, ерекше дайындалған корпус болды (атауы 1898 жылғы испан-американ соғысында қызмет еткен Теодор Рузвельттің Rough Riders әскеріне сілтеме жасады). Батальон 72-ші, 76-шы, 78-ші және 79-шы (Rough Rider) компанияларынан, IY құрылды. Батальонды Essex Troop, Loyal Suffolk Hussars лейтенант-полковнигі Ричард Колвин басқарды, ал капитан Виконт Мэйтленд (бұрынғы шотланд гвардиясынан) адъютант болды. Батальон бір айлық дайындықтан кейін сәуір айында теңізге шықты. 3 мамырда батальон Оңтүстік Африкаға жетті, онда компаниялар науқанның партизандық соғыс кезеңінде бөлек құрылымдарға орналастырылды. Мысалы, шілде айының соңында «The Roughs» 72-ші және 79-шы роталары полковник Брайан Махонның күштеріне қосылды, олар Преторияда 20-шы (Файф және Форфар жеңіл атты әскері) ротасымен және 7-ші батальоннан құрылған қосымша эскадрильямен (25-ші (Батыс Сомерсет), 26-шы (Дорсет), 27-ші (Девон), 48-ші (Солтүстік Сомерсет) және 69-шы (Суссекс) роталары) бірге болды. Олар тамыз айында Кристьян де Ветті қуу кезінде Олифантс-Некте шайқасты. «The Roughs» қаладағы туыстары мен достарынан алған көптеген азық-түлік пен ыңғайлылықтары үшін әріптестері арасында танымал болды. 1900 жылдың қыркүйегінде 72-ші рота генерал-майор Р. А. П. Клементстің басшылығымен Коос де ла Рейді қууға шыққан қосымша эскадрильямен бірге қызмет етті. Қазан айында ротаға Преторияға қайтуға бұйрық берілді. Науқан барысында 20-шы (Rough Riders) батальоны үш офицер мен 27 қатардағы сарбазды жоғалтты немесе қайтыс болды, 18 адам ауыр жарақат алды және Компаньон Бати (CB) орденімен марапатталды. Императорлық йоманридің бірінші контингенті 1901 жылы бір жылдық қызмет мерзімін аяқтады, бірақ екі рота (76-шы және 78-ші) батальонның қызметін жалғастыру үшін екінші мерзімге тіркелді. Императорлық йоманри тұжырымы сәтті деп есептелді: соғыс аяқталғанға дейін елдегі бар йоманри полктері Императорлық йоманриге айналдырылды, ал соғыс кезінде құрылған кейбір батальондар тұрақты полктер ретінде құрылды. Rough Riders 1901 жылдың 27 шілдесінде 1-ші Лондон графтығының Императорлық йоманриі (Rough Riders) ретінде құрылды, оны лейтенант-полковник болып тағайындалған Виконт Мэйтленд басқарды, ал лейтенант-полковник Колвинге Essex Imperial Yoманриінің жаңа полкін құруға және басқаруға шақыру жолданды. 1902 жылы Лондонның Лорд-мэрі және басқа да ықпалды қала тұрғындары бірліктің атын Лондонның Императорлық йоманриі (Rough Riders) деп өзгертуге сәтті өтініш жасады. Полк штабы (RHQ) Лондон Гильдия залында құрылды, кейін Финсбери скверіне көшірілді. Қазіргі уақытта бұл жерде Фредерик Гулд пен Джайлс Гилберт Скотт жобалаған және 1930 жылы аяқталған Сити Гейт Хаус орналасқан. IY полкінің құрамына төрт эскадрилья және пулемет бөлімі кірді, барлығы 596 адамды құрады. Императорлық йоманри жаңа Территориалды күш (TF) құрамына енді және полктер атауларынан «Императорлық» сөзі алынып тасталды. Полк TF Лондон атты бригадасының құрамына кірді. Полк сонымен қатар TF Лондон атты бригадасының сигнал беру бөліміне персоналмен қамтамасыз етті.
Following a string of defeats during Black Week in early December 1899, the British government realised that it would need additional troops to help the Regular army fight the Second Boer War. On 13 December, the decision to allow volunteer forces to serve in the field was made, and a Royal Warrant was issued on 24 December. This officially created the Imperial Yeomanry (IY). The force was organised as county service companies of approximately 115 men signed up for one year, and volunteers from existing Yeomanry Cavalry regiments and civilians (usually middle and upper class) quickly filled the new force, which was equipped to operate as Mounted infantry. The 20th (Rough Riders) Battalion, IY, was raised on 17 March 1900 in the City of London by the Earl of Lathom as a corps specially suited to combating the Boers' 'Rough Rider' irregular cavalry tactics (the title referenced Theodore Roosevelt's Rough Riders who served in the Spanish–American War of 1898). The battalion consisted of 72nd, 76th, 78th and 79th (Rough Rider) Companies, IY, under the command of Lt Col Richard Colvin, of the Essex Troop, Loyal Suffolk Hussars, with Capt Viscount Maitland (formerly of the Scots Guards) as adjutant. It embarked in April after only one month's training. The battalion landed in South Africa on 3 May, where the companies were posted to separate formations during the guerrilla war phase of the campaign. For example, at the end of July the 72nd and 79th Companies of 'The Roughs' joined Col Bryan Mahon's force at Pretoria alongside the 20th (Fife and Forfar Light Horse) Company and a composite squadron formed from the depleted 7th Battalion, IY (25th (West Somerset), 26th (Dorset), 27th (Devon), 48th (North Somerset) and 69th (Sussex) Companies) and saw action at Olifant's Nek in August during the pursuit of Christiaan de Wet. 'The Roughs' were popular among their fellow yeomen because of the large quantities of food and comforts they received from family and friends in the city. In September 1900 72nd Company was serving alongside the composite squadron in a column under Maj Gen R. A. P. Clements pursuing Koos de la Rey. In October the company was ordered back to Pretoria. During the campaign the 20th (Rough Riders) Battalion lost three officers and 27 other ranks killed or died, and 18 seriously wounded, and awarded a Companionship of the Bath (CB). The First Contingent of the Imperial Yeomanry completed their year's term of service in 1901 but enough of the Rough Riders signed on for a second term for two companies (76th and 78th) of the battalion to continue in service. The Imperial Yeomanry concept was considered a success: before the war ended the existing Yeomanry regiments at home were converted into Imperial Yeomanry, and some of the war raised battalions were established as permanent regiments. The Rough Riders were established on 27 July 1901 as 1st County of London Imperial Yeomanry (Rough Riders) under the command of Viscount Maitland, promoted to lieutenant colonel, while Lt Col Colvin was invited to raise and command a separate new regiment of Essex Imperial Yeomanry. In 1902 the Lord Mayor of London and other influential City people successfully petitioned for the unit's name to be changed to City of London Imperial Yeomanry (Rough Riders). Regimental Headquarters (RHQ) was established at the London Guildhall, later transferring to Finsbury Square. The site is now occupied by City Gate House which was designed by Frederick Gould and Giles Gilbert Scott and completed in 1930. The establishment of a regiment of the IY was four squadrons and a machine gun section, totalling 596 men. the Imperial Yeomanry was subsumed into the new Territorial Force (TF) and the regiments dropped the 'Imperial' part of their titles. The regiment formed part of the London Mounted Brigade of the TF. The regiment also provided the personnel for the London Mounted Brigade Signal Section.
Жұмылдыру
1914 жылы 4 тамызда соғыс басталғанда полк Финсбери скверінде генерал-лейтенант О. Э. Болтонның басшылығымен жұмылдырылды. 1907 жылғы Территориялық және резервтік күштер туралы заңға (7 Edw. 7, c.9) сәйкес, осы заңмен құрылған TF соғыс кезінде елді қорғау күші ретінде көзделген, ал оның мүшелерін елден тыс жерде қызмет етуге міндеттеуге болмайтын. Дегенмен, 10 тамызда бөлімдер Императорлық қызметке ерікті түрде шақырылды және көпшілігі оған қосылды. Сондықтан 1914 жылдың тамыз және қыркүйек айларында TF бөлімшелері теңіз арқылы қызмет етуге арналған 1-ші желілік бөлімшелерге және жаттығудан өтетін жалдамалы сарбаздар мен теңіз арқылы қызмет ете алмайтын немесе оған құштар емес адамдардан құралған 2-ші желілік резервтік бөлімшелерге бөлінді. 1915 жылы 2-ші желі белсенді қызметке дайындалды (бірақ барлығы да теңіз арқылы өтпеді) және 1-ші және 2-ші желілерге ауыстыру үшін 3-ші желілік бөлімшелер құрылды, ал тек елде қызмет ететін әскерлер елді қорғау үшін уақытша бригадаларға жіберілді.
On the outbreak of war on 4 August 1914 the regiment mobilised at Finsbury Square under the command of Lt Col O. E. Boulton, TD. In accordance with the Territorial and Reserve Forces Act 1907 (7 Edw. 7, c.9) which brought it into being, the TF was intended to be a home defence force for service during wartime and members could not be compelled to serve outside the country. However, the units were invited to volunteer for Imperial Service on 10 August and most did so. TF units were therefore split in August and September 1914 into 1st Line units for overseas service and 2nd Line reserve units composed of recruits under training and those unable or unwilling to serve overseas. In 1915 the 2nd Line were prepared for active service (though not all went overseas) and 3rd Line units were formed to provide trained replacements for the 1st and 2nd Line, while the home service only men were transferred to provisional brigades for home defence.
1/1 Лондон қаласының емантериясы
1-ші сап полкі Лондон атты бригадасымен бірге Хунслоудағы кавалерия казармасындағы әскери бекетінде шоғырланды. 2 қыркүйекте ол Беркширдегі Стрейтлиде 2-ші атты дивизияға қосылды, онда бригадалар оқу үшін және су жетіспеуіне байланысты таратылды. 1914 жылғы қарашада дивизия Шығыс Англияға көшті, ал Лондон атты бригадасы Солтүстік Уолшем аймағында орналасты. 1915 жылғы наурыздың басында дивизияға шетелдегі қызметке дайындалу туралы ескерту берілді. Дивизия 1915 жылғы тамызда Галлиполидегі қызмет үшін жаяуландырылды. Әр полк аттарды қарау үшін Мысырға эскадрилья штабы мен екі топты (шамамен 100 офицер мен сарбаз) қалдырды. Жаяуланған полк 14 тамызда Александриядан «Каледония» кемесімен жолға шықты және Лемносқа жетті, онда «HMS Дорис» кемесіне ауысып, Галлиполи түбегіне жаңадан қону операциясы жүріп жатқан Сувла шығанағына бет алды. 1/1 CoLY Грин Хиллге жетіп, ондағы окоптарды басып алды, олар 86-шы бригаданың бұрынғы шабуылынан кейін «өлгендер мен жараланғандарға толы» екенін анықтады. Түнде кері шегінуге бұйрық берілді және аман қалғандар сағат 04.30-ға қарай Лала Бабаға оралды. 1915 жылғы тамыздағы 112-ші төбедегі жоғалтулар мен шайқастағы шығындарға байланысты 2-ші атты дивизия қайта ұйымдастырылуы керек болды. 1915 жылғы 4 қыркүйекте 4-ші (Лондон) атты бригадасының полктері 2-ші құрама атты бригадада «4-ші Лондон полкі» құру үшін бірікті. Біріккен полк қыркүйек және қазан айларында атыс шебі мен резервтік окоптар арасында кезектесті, бірақ жарақаттар мен аурулар салдарынан оның қатары азайды. Қазанның ортасына қарай 2-ші құрама атты бригадасы өз міндеттерін орындауға жеткіліксіз күшті болды. 1/1 CoLY-дің аман қалғандары 2 қарашада «Эрмине» кемесімен Мудросқа аттанып, желтоқсанда Мысырға оралды, онда олар қайта құрылып, қайта жабдықталды. Ал уақытша артиллерияға ауыстырылған бөлімдерге олардың туларына немесе гидондарына бекітілетін арнайы белгі берілді (жоғарыда қараңыз).
The 1st Line regiment concentrated with the London Mounted Brigade at its war station of Cavalry Barracks, Hounslow. It joined 2nd Mounted Division on 2 September at Streatley, Berkshire, where the brigades dispersed for training and because of lack of water supplies. The division moved to East Anglia in November 1914, with the London Mtd Bde stationed round North Walsham. Early in March 1915 the division was warned to prepare for overseas service. The division was dismounted in August 1915 for service at Gallipoli. Each regiment left a squadron headquarters and two troops (about 100 officers and men) in Egypt to look after the horses. The dismounted regiment embarked at Alexandria aboard the Caledonia on 14 August and sailed for Lemnos where it transshipped to HMS Doris and continued to Suvla Bay where a fresh landing on the Gallipoli peninsula was under way. The 1/1st CoLY reached Green Hill and occupied the trenches there, finding them 'chock full of dead and dying' from the earlier attack by 86th Brigade. It was ordered to retire during the night and the survivors were back at Lala Baba by 04.30. Due to the losses at Hill 112 and from battle wastage during August 1915, the 2nd Mounted Division had to be reorganised. On 4 September 1915, the regiments of 4th (London) Mtd Bde combined to form '4th London Regiment' in 2nd Composite Mounted Brigade. The combined regiment rotated between the firing line and the reserve trenches during September and October, but its strength continued to decline from battle casualties and sickness. By mid October the 2nd Composite Mtd Bde was too weak to carry out its duties. The survivors of 1/1st CoLY embarked in the Ermine for Mudros on 2 November and returned to Egypt in December where it was reformed and remounted. instead units that were temporarily converted to the RA were awarded an honorary distinction to be borne upon their colours or guidons (see above).