Кіріспе

Эхо көпірі – Массачусетс штатындағы Нидхэм мен Ньютон Үстіңгі құламасы арасындағы Чарльз өзенін жалғаған тарихи тас көпір, сондай-ақ Ньютон қаласындағы Эллис көшесімен байланысты. Көпір Судбери акведугі мен жаяу өтетін жолдарды өткізеді және Хемлок шатқалы қорығында орналасқан. 1875–1877 жылдары салынған кезде ол елдегі екінші ең ұзын тас аркасы болды. Көпір 1980 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді және 1981 жылы Америка сулы ландшафты деп танылды.

Сипаттама

Көпір Хемлок шатқалынан өтеді, онда Чарльз өзені Ньютонның Үстіңгі сарқырамасындағы құлау сызығынан ағып өтеді. Көпірден ескі диірмен ғимараттарын көруге болады, бірақ шатқалдың көп бөлігі табиғи түрде шұңғыл шыршалармен жапырылған. Көпірде екі қарау орны бар: көпір үстіндегі жаяу жол және төменгі жағындағы платформа, онда келушілер сол аттас эхоны ести алады. Көріністерге ақ су, сарқырама және шыршалармен қапталған шатқал кіреді. Хемлок шатқалын қорғау, оның ішінде шатқал, Массачусетс штатының табиғатты қорғау және демалыс департаментінің қамқорлығында. Көпір 9-шы бағдарламалық жолдың 128-ші бағдарламалық жолмен қиылысқан жерінде орналасқан. Өзен жолдардың түйіскен жерінде болғанымен, айналасы ағаштармен қапталған және табиғи күйінде сақталған. Көпірдің ұзындығы 152 метр (500 фут) және жеті аркадан тұрады. Олардың ең ұзыны, Чарльз өзенін кесіп өтетінінің ұзындығы 42 метр (137 фут), радиусы 21 метр (69 фут), ал биіктігі 16 метр (51 фут). Бес арканың ұзындығы 11 метр (37 фут), ал Эллис көшесі үстіндегі арканың ұзындығы 9 метр (28 фут). Көпірдің ең жоғары нүктесі өзеннен шамамен 21 метр (70 фут) биіктікте. Көпірдің негізі граниттен жасалған және жартасқа тіреледі. 2006 жылдың көп бөлігінде көпір, тозығы жеткен және қазіргі қауіпсіздік талаптарына сай келмейтін қоршауларды жөндеу үшін жабылды. Тарихи қоршауларды қайта жасаудың қымбаттығына байланысты, көпірдің екі жағына тізбекті қоршау орнатылып, оның қайта ашылуына мүмкіндік берілді. Кейіннен бұл қоршау тарихи қоршаудың ішкі жағына орнатылған заманауи қоршаулармен ауыстырылды. Тарихи қоршауларды қайта құруға қаржы табу жұмыстары жүріп жатыр. Бірнеше жыл бойы авариялық резервтік жүйе ретінде ғана пайдаланылған су құбыры 2010 жылдың 1 мамырында жарияланған төтенше жағдай кезінде қайта іске қосылды. Бұл желі MWRA жүйесіндегі басқа да аудандардағы апаттық жағдайдың салдарынан зардап шеккен 38 қаланың бір бөлігіне таза су жеткізу үшін пайдаланылды.