Хью Даффи Дагерти: Американ футболшы және жаттықтырушысы
Duffy Daugherty
Хью Даффи Догерти – американ футболшы және жаттықтырушы (1915-1987). Мичиган штаты университетінің бас жаттықтырушысы, 2 рет ұлттық чемпион атанды. Колледж футбол залының мүшесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хью Даффи Догерти (8 қыркүйек 1915 – 25 қыркүйек 1987) – американдық футболшы және жаттықтырушы. Ол 1954 жылдан 1972 жылға дейін Мичиган мемлекеттік университетінің бас жаттықтырысы қызметін атқарды, нәтижесі 109 жеңіс, 69 жеңіліс және 5 тең ойынды құрады. Оның 1965 және 1966 жылғы командалары ұлттық чемпионаттарды жеңіп алды. Догертидің Мичиган мемлекеттік университетінің «Спартан» футбол командасын 19 маусым бойы басқарған тәжірибесі – бұл бағдарлама тарихындағы ең ұзақ мерзім. 1984 жылы ол жаттықтырушы ретінде Колледж футболының Даңқ залына енгізілді.
American football player and coach (1915–1987)
Hugh Duffy Daugherty (September 8, 1915 – September 25, 1987) was an American football player and coach. He served as the head coach at Michigan State University from 1954 to 1972, compiling a record of 109–69–5. His 1965 and 1966 teams won national championships. Daugherty's tenure of 19 seasons at the helm of the Michigan State Spartans football team is the longest of any head coach in the program's history. He was inducted into the College Football Hall of Fame as a coach in 1984.
Ерте жылдары, ойыншы карьерасы және әскери қызмет
Догерти 1915 жылдың 8 қыркүйегінде Пенсильвания штатының Эми қаласында дүниеге келген. Кейіннен Догерти "ирландиялық шағын, денелі, көңілді, күлімдеп, әзілге құмар адам" ретінде танымал болғанмен, оның екі ата-анасы да Пенсильванияда туған, ал олардың ата-аналары Шотландиядан көшіп келген. Пресвитериан дінінде тәрбиеленген ол 1964 жылы католик дініне ауысты. Догерти Сиракуз университетінде қорғаушы ретінде футбол ойнады. 1939 жылы Сиракуз футбол командасының қатардағы капитаны болып тағайындалды. 1941 жылдың 7 ақпанында АҚШ Армиясына қатарына қосылды, бұл АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуынан 10 ай бұрын болды. Әскери тіркелу құжаттарында Догерти өзінің тұрғылықты жерін Нью-Йорк штатының Онондага округі деп, ал мамандығын "біліктілігі жоқ машина жасау және оған байланысты жұмыстар" деп көрсеткен. Оның бойы 68 дюйм, салмағы 175 фунт деп тіркелген. Армияда қызмет еткен кезеңде Догерти қатардан майор шеніне көтеріліп, "Қола жұлдыз" орденімен марапатталды. Мунн командасы үлкен жетістіктерге қол жеткізіп, 1952 жылы AP ұлттық чемпионатында жеңіске жетті. Келесі жылы, Үлкен Он конференциясындағы алғашқы ойынында Мичиган штаты Иллинойс штатымен бірге конференция титулын бөлісіп, 1954 жылғы Роуз-боулда UCLA командасын жеңді. Мунн бас бапкер, ал Догерти көмекші бапкер ретінде Мичиган штатының футбол командасы 54–9–2 есебін көрсетті. Догерти осы жылдары Мичиган штатының шабуыл шебін жаттықтырғандықтан, олар "Даффидің мықтылары" деп аталды. Ол баспасөз мәслихаттарындағы әзіл-қалжыңдарымен кеңінен танылды.
Daugherty was born in Emeigh, Pennsylvania, on September 8, 1915. Though Daugherty would later become known as "the Irish pixie, short and stocky, a man of endearing charm, with smiles and jokes," both of his parents were Pennsylvania natives whose parents were immigrants from Scotland. Raised as a Presbyterian, he converted to Catholicism in 1964. Daugherty played college football as a guard at Syracuse University. He was named co captain of the Syracuse football team in his senior year in 1939. He enlisted in the United States Army on February 7, 1941, ten months before the United States entered World War II. In his enlistment papers, Daugherty listed his residence as Onondaga County, New York, and his occupation as "unskilled machine shop and related occupations." His height was recorded at 68 inches and his weight at 175 pounds. While serving in the Army, Daugherty was promoted from private to major and earned the Bronze Star. Munn's teams had a great deal of success, winning the AP national championship in 1952. The next year, in their first year of Big Ten Conference play, Michigan State tied for the conference title with Illinois and defeated UCLA in the 1954 Rose Bowl. With Munn as head coach and Daugherty as an assistant, the Michigan State football team compiled a record of 54–9–2. The Michigan State lines coached by Daugherty in those years became known as "Duffy's Toughies." He became well known for his humorous quips during press conferences.
Мичиган штатының бас бапкері
1954 жылы Догертидің алғашқы маусымында 3–6 есебін көрсеткеннен кейін, «Спартан» командасы жақсарды және 1955 жылы «Огайо штатынан» кейін «Үлкен ондық» турнирінде 8–1 есебімен екінші орынды иеленді. «Мичиган штаты» конференцияның Роуз Боулға қатарынан екі рет қатысуға тыйым салған ережесіне байланысты «Букиздер» емес, 1956 жылғы Роуз Боулға шақырылды. Пасаденада «Спартан» командасы «UCLA» командасын 17–14 есебімен жеңіп, мектеп тарихындағы екінші кубок жеңісін тойлады, ал Догерти сыйлық тарихындағы ең үлкен пайызбен жылдың бапкері атанды. 1956 жылдан 1964 жылға дейін Догертидің «Мичиган штаты» командалары көбінесе күшті болды, үш рет «Үлкен ондық» турнирінде екінші орынды алды, бірақ ешқашан конференцияның біріншілігін жеңіп алмады. Дегенмен, «Спартан» командасы 1955 жылдан 1963 жылға дейін «Нотр-Дам» командасын қатарынан сегіз рет жеңді, бұл көрсеткішті тек «Мичиган» (1887–1908) және «USC» (2002–2009) командалары ғана қайталаған. 1962 жылы «Небраска университеті» Догертиге бас бапкер лауазымын ұсынды. «Мичиган штатынан» қайта құруға мұқтаж бағдарламаға кеткісі келмеген Догерти ұсыныстан бас тартты, бірақ бұрынғы ассистенті Боб Деваниді осы лауазымға ұсынды. «Корнхаскерлер» Деваниді жалдады, ол «Небрасканы» ұлттық деңгейдегі күшті командаға айналдырды. 1965 және 1966 жылдар Догертидің бапкерлік карьерасындағы, тіпті «Мичиган штаты» футбол тарихындағы ең табысты жылдар болды. 1965 жылғы команда тұрақты маусымды 10–0 есебімен аяқтады және елде бірінші орынға ие болды, бірақ 1966 жылғы Роуз Боулда «UCLA» командасына 14–12 есебімен есе жіберді. Дегенмен, «Мичиган штаты» UPI және Ұлттық футбол қоры бойынша ұлттық чемпион атанды. 1966 жылғы команда маусымды 9–0 есебімен бастады және 19 қарашада «Спартан стадионында» №1 «Нотр-Дам» командасына қарсы №2 орын үшін соңғы ойынға шықты. Ұлттық БАҚ «Ғасыр ойыны» деп атаған №1 және №2 команда арасындағы ойын 10–10 есебімен тең аяқталды. «Спартан» командасы сол кездегі «Үлкен ондық» ережелеріне байланысты 1966 жылғы маусымнан кейін кубок ойындарында қатыса алмады, себебі бұл ереже командалардың қатарынан екі жыл Роуз Боулда ойнауына және басқа кубок ойындарына қатысуына тыйым салды. «Нотр-Дам» екі ірі сауалнамада да ұлттық чемпион атанды, бірақ «Мичиган штаты» Ұлттық футбол қорының атағын «Fighting Irish» командасымен бөлісті. 1967 жылғы маусымнан бастап «Спартан» футбол бағдарламасында айқын төмендеу байқалды. Догертидің 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басындағы командалары үнемі .500 көрсеткішінің шамасында қозғалды, тек оның 1971 жылғы құрамасы жеңіске жеткен рекордты көрсетті (6–5). «Мичиган штаты» түлектерінің наразылығы Догертидің 1972 жылғы маусым аяқталғаннан кейін бас бапкер лауазымынан кеткенін жариялауына себеп болды. 1972 жылдың 12 желтоқсанында «Спартан» командасының қорғаныс үйлестірушісі/желілік бапкері Денни Стольц Догертидің орнына тағайындалды. Догерти «Шығыс Лансингте» болған кезінде 32 «All Americans» ойыншысын таңдап, жаттықтырды, олардың ішінде «Мичиган штатының» тарихындағы ең үздік ойыншылары болды, соның ішінде Херб Аддерли, Брэд Ван Пелт, Бабба Смит, Джордж Вебстер және Джо ДеЛамиеллэр. Ол 1947 жылы «Шығыс Лансингке» келгеннен кейін қара нәсілді ойыншыларды таңдады, ал оның таңдау стратегиясы «Жер асты темір жолы» деп аталды. Ол расалық интеграцияланған команданы құрған алғашқы колледж футбол бапкерлерінің бірі болды. 1966 жылғы командасында 1967 жылғы НФЛ драфтындағы алғашқы сегіз ойыншының төртеуі болды, олардың барлығы қара нәсілді болды. Догертидің 109 жеңісі «Спартан» тарихындағы ең көп жеңіс көрсеткіші болды, 2019 жылдың 21 қыркүйегінде Марк Дантонио «Райан Филдте» «Норт-Уэстерн» командасын 31–10 есебімен жеңгенге дейін.
After compiling a disappointing 3–6 record in Daugherty's first season in 1954, the Spartans improved and finished second in the Big Ten behind Ohio State in 1955 with an 8–1 record in the regular season. Michigan State received the conference's invitation to the 1956 Rose Bowl instead of the Buckeyes due to the conference's prohibition against consecutive trips to the Rose Bowl. In Pasadena, the Spartans defeated UCLA, 17–14, for their second bowl win in school history and Daugherty was voted coach of the year by the largest percentage in the history of the award. From 1956 to 1964, Daugherty's Michigan State teams were usually strong, three times placing second in the Big Ten, but never captured the conference crown. The Spartans did, however, beat Notre Dame eight straight times between 1955 and 1963, a feat matched only by Michigan (1887–1908) and USC (2002–2009). In 1962, the University of Nebraska offered Daugherty their head coaching position. Not wishing to leave Michigan State for a rebuilding program, Daugherty turned it down, but recommended his former assistant, Bob Devaney, for the position. The Cornhuskers hired Devaney, who would turn Nebraska into a national power. The 1965 and 1966 seasons were the high points in Daugherty's coaching tenure, if not in the history of Michigan State football. The 1965 team finished the regular season 10–0 and ranked first in the country, but was upset by UCLA in the 1966 Rose Bowl, 14–12. Nevertheless, Michigan State was named national champions by the UPI and the National Football Foundation. The 1966 team began the season 9–0 and headed into their final game ranked #2 against #1 Notre Dame at Spartan Stadium on November 19. The #1 vs. #2 showdown, dubbed the "Game of the Century" by national media, ended in a 10–10 tie. The Spartans did not play in a bowl game following the 1966 season due to Big Ten rules in place at the time that prohibited its teams from playing in the Rose Bowl in consecutive years and barred participation in any other bowl. Notre Dame was named the national champion in both major polls, but Michigan State received a share of the National Football Foundation's title with the Fighting Irish. Beginning with the 1967 season, there was a significant decline in the Spartans football program. Daugherty's teams in the late 1960s and early 1970s consistently hovered around the .500 mark, with only his 1971 squad finishing with a winning record (6–5). Dissatisfaction from segments of the Michigan State alumni factored into Daugherty announcing on November 3 his resignation as head coach upon the conclusion of the 1972 season. Spartans defensive coordinator/linebacker coach Denny Stolz was promoted to succeed Daugherty on December 12, 1972. During Daugherty's time in East Lansing, he recruited and coached 32 All Americans, some of the best players in Michigan State's history, including Herb Adderley, Brad Van Pelt, Bubba Smith, George Webster, and Joe DeLamielleure. He recruited black players upon arrival in East Lansing in 1947, and his recruiting strategy was dubbed "The Underground Railroad." He was one of the first college football coaches to field a racially integrated team. His 1966 team featured four of the first eight players in the 1967 NFL draft, all of them black. Daugherty's 109 wins were the most in Spartans history until Mark Dantonio surpassed him in a 31–10 victory over Northwestern at Ryan Field on September 21, 2019.
Кейінгі өмірі мен атақтары
Догерти 1973 жылдан бастап ABC Sports телеарнасында Крис Шенкель мен Бад Уилкинсонмен бірге колледж футболына түсті комментарийлер жасады. Ол 1987 жылдың 25 қыркүйегінде Калифорния штатының Санта-Барбара қаласындағы Санта-Барбара ауруханасында 72 жасында қайтыс болды. Ол бір ай бұрын жүрек және бүйрек проблемаларымен ауруханаға түскен болатын. Мичиган штаты университеті оның жетістіктерін құрметтеу үшін футбол командасының жаттығу кешенін Даффи Догерти футбол ғимараты деп атады. Даффи Догерти естелік сыйлығы жыл сайын өмірлік жетістіктері мен әуесқой футболға елеулі үлес қосқан адамға табыс етіледі. Даффи 1984 жылы Колледж Футбол Даңқы Залына, ал 1975 жылы Мичиган Спорт Даңқы Залына енгізілді.
Daugherty was a color commentator alongside Chris Schenkel and Bud Wilkinson on ABC Sports' college football telecasts beginning in 1973. He died at the age of 72 on September 25, 1987, at Santa Barbara Cottage Hospital in Santa Barbara, California, after being hospitalized a month earlier with heart and kidney problems. To honor his accomplishments at Michigan State, the university named the football team's practice facility the Duffy Daugherty Football Building. The Duffy Daugherty Memorial Award is presented annually to a person for lifetime achievement and outstanding contribution to amateur football. Duffy was elected to the College Football Hall of Fame in 1984 and the Michigan Sports Hall of Fame in 1975.