Монток Әскери Базасы: Нью-Йорк штатындағы бұрынғы әскери орналасқан жер, қазіргі Camp Hero мемлекеттік паркі. Тарихы, стратегиялық маңызы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Монтук әуе күштері станциясы – АҚШ-тың Нью-Йорк штатындағы Лонг-Айленд аралының шығыс ұшындағы Монтук-Пойнтта орналасқан бұрынғы әскери база. 1981 жылы қызметтен шығарылып, қазір Нью-Йорк штатының Парктер, демалыс және тарихи ескерткіштерді сақтау басқармасына қарасты "Кэмп-Герой" мемлекеттік паркі болып табылады.
Former US military installation
Montauk Air Force Station was a US military base at Montauk Point on the eastern tip of Long Island, New York. It was decommissioned in 1981 and is now owned by the New York State Office of Parks, Recreation and Historic Preservation as Camp Hero State Park.
Тарих
Лонг-Айлендтің шығыс ұшының стратегиялық маңызы әрқашан болған, тіпті Америка революциясы заманында да. 1792 жылы Монток маягына алғаш рет рұқсат берілген кезде, оның міндеттерінің бірі Нью-Йорк немесе Бостонға бет алған британдық кемелерді бақылаудан шығармау болды, сондықтан Монтоктағы алғашқы әскери нысан осы маяк болды. Монтоктың шалғай орналасқандығы мен екі ірі американ қаласының арасындағы орталық орны себепті, ол әрқашан ықтимал шабуыл үшін ең қолайлы жер деп есептелді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1917 жылдың тамызында әскери-теңіз күштері лейтенант Марк Митчердің басшылығымен Монток әскери-теңіз әуе базасын құрды. Монтокта барлау дирижабльдері, ұшақ, әскерлер және жағалау күзетінің қызметкерлері орналастырылды.
The eastern tip of Long Island has always had strategic significance, even in the days of the American Revolution. When the Montauk Lighthouse was first authorized in 1792, part of its mission was to keep a lookout for British ships sailing for New York or Boston, and as such was the first military installation at Montauk. Montauk was always considered a prime location for a possible invasion because of its remoteness and prime location midway between two major American cities. During World War I, the Navy established Naval Air Station Montauk in August 1917, commanded by LT Marc Mitscher. Reconnaissance dirigibles, an airplane, troops and Coast Guard personnel were stationed at Montauk.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Форт-Геро 1942 жылы Монток маягының оңтүстігіндегі нүктеде құрылды. Форт 1926-1930 жылдар аралығында жағалау артиллериясының бастығы болған генерал-майор Эндрю Героның құрметіне аталды. Ол 1942 жылы қайтыс болды. Екінші дүниежүзілік соғыста, неміс суасты қайықтары Шығыс жағалау мен Лонг-Айлендке қауіп төндірген кезде, Монток тағы да шабуылға бейім нүкте деп есептелді. АҚШ армиясы 1942 жылы Форт-Героны жаңартып, оны Кемп-Геро деп атады. Әскери-теңіз күштері де аймақта жер сатып алды, соның ішінде Форт-Понд шығанағы мен Монток сарайы. Олар доктар, су ұшақтарына арналған ангарлар, казармалар және басқа да ғимараттар салды. Бұдан өзге, ірі торпеда сынақ алаңы да болды. Армия, Әскери-теңіз күштері және Жағалау күзетінен тұратын барлық кешен ресми түрде «АҚШ әскери резервациясы» деп аталды, бірақ жергілікті тұрғындар оны жай ғана «Кемп-Геро» деп атады. Кемп-Героның ауданы кеңейіп, 2000 метрге дейін жетті және құрамында бастапқыда соғыс кемелеріне арналған, екі бетон бункерге орнатылған төрт 16 дюймдік теңіз зеңбірегі болды. Бұл батареялар Лонг-Айленд шығанағының портын қорғаудағы барлық бұрынғы ауыр қаруларды ескірген деп есептеді. Олар 112 және 113 нөмірлі батареялар деп белгіленді, ал 113 батареясы сондай-ақ Данн батареясы деп те аталатын. Екі зеңбіректік 6 дюймдік батарея, 216 нөмірлі батарея да салынды. Жағалаудағы қару орналымдары тор және жапырақтармен жасырылды. Артиллерия мен зениттік қаруларды басқару үшін маяқтың жанында үлкен «Өртті бақылау орталығы» салынды. Басқа қару-жарақтарға төрт еселі .50 калибрлі пулеметтер (төменгі биіктікте қорғану үшін) және 90 мм және 120 мм зениттік зеңбіректер кірді. Лагерьде демалыс орындары, казармалар және жеке электр станциясы бар дербес қала сияқты болды. Кемп-Геро сонымен қатар оқу базасы және нысана алаңы ретінде пайдаланылды, зеңбіректер теңізден тыс нысаналарға оқ атып тұрды. Жаудың бомбалаушыларынан және балық аулайтын қайықтардағы неміс тыңшыларынан қорғау үшін, базаның барлығы Жаңа Англияның әдеттегі балық аулау ауылына ұқсатып салынды. Бетон бункерлерге терезелер салынды және жалған мұнаралары бар әшекейлі шатырлар қойылды. Гимназия шпилі бар шіркеуге ұқсатып жасалды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін база уақытша жабылып, Армия резервінің оқу орталығы ретінде пайдаланылды. Теңіз күштерінің базалары көбінесе тасталып, 1949 жылы қару орналымдары бұзылды.
Fort Hero was established in 1942 on the point just south of the Montauk lighthouse. The fort was named after Major General Andrew Hero, Jr., who was the Army's Chief of Coast Artillery between 1926 and 1930. He died in 1942. In World War II, with German U boats threatening the East Coast and Long Island, Montauk was again considered a likely invasion point. The US Army upgraded Fort Hero, and renamed it Camp Hero in 1942. The Navy also acquired land in the area, including Fort Pond Bay and Montauk Manor. They built docks, seaplane hangars, barracks, and other buildings in the area. There was also a huge torpedo testing facility. The whole facility, with Army, Navy and Coast Guard constituents, was officially known as the "US Military Reservation" but the locals just called it "Camp Hero". Camp Hero itself grew to , and included four surplus 16 inch naval rifles, originally intended for battleships, installed as coastal artillery pieces in two concrete bunkers. These batteries rendered obsolete almost all previous heavy guns in the Harbor Defenses of Long Island Sound. They were designated with battery construction numbers 112 and 113, Battery 113 was also known as Battery Dunn. A two gun 6 inch battery, Battery 216, was also built. The coastal gun emplacements were camouflaged with netting and foliage. A large "Fire Control Center" was built next to the lighthouse to direct the artillery and anti aircraft guns. Other armaments included quadruple .50 caliber machine guns for low altitude defense, and 90 mm and 120 mm anti aircraft guns. The camp was a self contained town with recreational facilities, barracks and its own power station. Camp Hero was also used as a training facility and a target range, with guns being fired at offshore targets. To protect it from enemy bombers and German spies in fishing boats, the entire base was built to look like a typical New England fishing village. Concrete bunkers had windows painted on them and ornamental roofs with fake dormers. The gymnasium was made to look like a church with a faux steeple. When World War II ended, the base was temporarily shut down and used as a training facility by the Army Reserve. The naval facilities were largely abandoned and the gun emplacements were dismantled in 1949.
Қырғи қабақ соғыс
1948 жылы Германияда Берлин блокадасынан кейін, суық соғыс шын мәнінде басталды. Бұл оқиға, сонымен қатар 1947 жылы кеңестік Туполев Ту-4 құрлықаралық бомбалаушы ұшағының пайда болуы, АҚШ-қа кеңестік әуе шабуылы жасалу мүмкіндігіне қатысты үлкен алаңдаушылық тудырды. Бұл АҚШ Әуе күштерін (USAF) 1948 жылы АҚШ-тың солтүстік-шығысында жұмыс істеу үшін радарлық құрылғыларды қоймадан алып, Әуе қорғанысы басқаруына (ADC) нұсқау беруге итермеледі. Сол жылдың тамызына қарай Нью-Йорк штатының Монток қаласындағы Lashup Site L 10 орнында радар станциясы орнатылды. Осы уақытша желінің бір бөлігі ретінде ADC 1948 жылдың маусымында Fort Hero-да AN/TPS 1B ұзақ қашықтықтағы іздеу радарын орналастырды және бұл орынды Montauk Point, L 10 деп атады. Montauk орны Рослин AFS-те орналасқан қарапайым басқару орталығымен байланысты болды. 1950 жылы 773-ші Ұшақтарды басқару және ескерту эскадрильясы (AC&W Sq) құрылып, нысанды басқаруға кірісті. 1953 жылдың 1 желтоқсанында орынның тағайындамасы LP 45 болып өзгертілді және Әуе күштерінің құрылғылары Montauk Әуе күштері станциясы деп қайта аталды. Montauk AFS жалпы бақылау радиолокациялық станцияларының тұрақты ADC желісіне енді. Тұрақты қатысуды орнатумен ADC орынды AN/CPS 5 және AN/TPS 10A биіктік табушы радарларымен жабдықтады. Бір жыл өткен соң AN/FPS 3 және AN/FPS 5 радарлары жұмыс істеді. 1955-1956 жылдары орынның төбесінде AN/FPS 8/GPS 3 пайда болды. 1957 жылдың көктемінде Montauk AFS алғашқы AN/FPS 20 бірлігінің және екі AN/FPS 6 биіктік табушы радарын алды. 1957 жылдың қарашасында армия Camp Hero әскери резервациясының бөлігін жапты, себебі кеңестік ұзақ қашықтықтағы бомбалаушылар жердегі артиллериядан жоғары ұша алатын. Әуе күштері радарлық бақылау үшін құрылғының батыс жағын пайдалануды жалғастырды. Орынның шығыс бөлігі Нью-Йорк штатына сыйға тартылды, бірақ ол жоғары қауіпсіздікті қамтамасыз ететін нысанға жақын болғандықтан пайдаланылмады. 1958 жылы Montauk AFS жартылай автоматты жерлік ортаға (SAGE) қосылды, деректерді Нью-Джерси штатындағы Макгуайр Әуе күштері базасындағы DC 01-ге жіберді. Қосылғаннан кейін эскадрилья 1958 жылдың 1 қазанында 773-ші Радар эскадрильясы (SAGE) болып қайта аталды. Montauk орны 1981 жылдың 31 қаңтарында жабылды. Оның үлкен өлшемдерін ескере отырып, үлкен антеннаны алып тастау қиын болды, сондықтан оны "орында қалдырды", басқарушы қозғалтқыштары мен электроникасы алынып тасталды, бұл оны дауыл кезінде негізінен жұлып кетудің алдын алу үшін желмен қозғалуға мүмкіндік берді. Аймақтағы әскери ұшақтарды бағыттау үшін GATR (Ground Air Transmitter Receiver) құрылғысы қызметте болды. Бұл жүйе 1984 жылы тоқтатылып, алынды. Қазір Риверхед аймақтағы барлық әуе қозғалысын бақылайды.
After the 1948 Berlin Blockade in Germany, the Cold War began in earnest. This event, coupled with the advent of the Soviet Tupolev Tu 4 intercontinental bomber in 1947, created serious concern about the possibility of a Soviet air attack on the continental United States. This spurred the United States Air Force (USAF) to direct its Air Defense Command (ADC) to take radar sets out of storage for operation in the Northeastern United States in 1948. By August of that year, a radar station had been placed at Lashup Site L 10 at Montauk, NY. As part of this temporary network, ADC placed an AN/TPS 1B long range search radar at Fort Hero in June 1948 and designated the site as Montauk Point, L 10. The Montauk site fed into a primitive control center established at Roslyn AFS, New York. In 1950 it activated the 773d Aircraft Control and Warning Squadron (AC&W Sq) to operate the facility. On 1 December 1953, the site designation was changed to LP 45 and the Air Force facilities were renamed Montauk Air Force Station. Montauk AFS was incorporated into the permanent ADC network of General Surveillance Radar Stations. With the establishment of a permanent presence, ADC equipped the site with AN/CPS 5 and AN/TPS 10A height finder radars. A year later AN/FPS 3 and AN/FPS 5 radars were operating. Between 1955 and 1956 an AN/FPS 8/GPS 3 made an appearance at the tip of the site. In the spring of 1957 Montauk AFS received one of the first AN/FPS 20 units along with a pair of AN/FPS 6 height finder radars. In November 1957, the Army closed the Camp Hero portion of the military reservation as Soviet long distance bombers could fly well above ground based artillery. The Air Force continued using the western half of the facility for radar surveillance. The Eastern portion of the site was donated to New York State, but it remained unused because of its close proximity to a high security facility. During 1958, Montauk AFS joined the Semi Automatic Ground Environment (SAGE) system, feeding data to DC 01 at McGuire AFB, New Jersey. After joining, the squadron was redesignated as the 773d Radar Squadron (SAGE) on 1 October 1958. The Montauk installation was shut down on 31 January 1981. Considering its size, removing the huge antenna was problematic at best so it was "abandoned in place", with its controlling motors and electronics removed, allowing it to move with the wind to prevent it being torn off its base in a storm. A GATR (Ground Air Transmitter Receiver) facility remained in service to direct military aircraft operating within the region. This system was deactivated and removed in 1984. Riverhead now controls all air traffic in the area.