Ұлыбританиядағы қылмыстық топтар және көшелік бандалар

Кіріспе

Ұйымдасқан қылмыстық топтар

Ұлыбританияда ұйымдасқан қылмыспен байланысты қылмыстар негізінен Лондон, Манчестер және Ливерпуль қалаларында, сондай-ақ Батыс Мидлендс аймағында, оңтүстік жағалауда және Солтүстік Англияда шоғырланған, деп хабарлайды Ауыр ұйымдасқан қылмыс агенттігі. Көшелік бандаларға қатысты, Англия мен Уэльстегі атыс қаруымен жасалған адам өлтірулердің 65% құраған ең ауыр бандиттік проблемалары бар қалалар Лондон, Бирмингем, Манчестер және Ливерпуль болып тіркелді. Шотландиядағы Глазго да тарихи бандиттік мәдениетке ие, 2008 жылы қалада Лондонмен салыстырғанда алты есе көп халқы бар болса да, жасөспірімдер бандаларының саны бірдей болды. 20 ғасырдың басында Лидс, Бристоль, Брэдфорд, және ерекше айқындылығымен Кейли, және Ноттингем қалалары көшелік бандалар туралы жаңалықтарды жариялады және атыс қаруымен жасалған жоғары даулы қылмыстардан зардап шекті. "Шеффилд бандит соғыстары" кітабында 1920 жылдарға дейін тарихы бар Шеффилд, Лестермен бірге, бандиттік проблеманың пайда болуы немесе қайта жандануы байқалатын көптеген қалалық орталықтардың бірі болып табылады. 2007 жылдың қараша айында Бирмингем, Ливерпуль, Лондон және Манчестердегі бандалардың қарулы қылмысқа қарсы өткізген ірі шабуылы нәтижесінде 118 адам ұсталды. Рейдтерге 1000-нан астам полицей қатысты. Ұсталғандардың барлығы да қарумен байланысты емес еді. Басқалары есірткі, жезөкшелік және басқа да қылмыстармен байланысты болды. Ішкі істер министрі Жакки Смит полицияның "бандалармен күресе алатынын" көрсеткенін айтты. 2000 жылдары Лондон мен Манчестер сияқты белгілі бір ішкі қалалардағы Ұлыбританияның көшелік бандаларына Американың Крипс және Бладс бандаларының ықпалы тиді. Бұл түстермен, қол сигналдарымен, граффитилермен және кейбір жағдайларда бандалардың аттарымен, мысалы, Олд Траффорд Крипз және Мосс Сайд Бладс немесе 031 (O Tray One) Бладс және ABM (All Bout Money) Крипс бандаларымен байланысты болу арқылы көрінді. Бұл құбылыс 2010 жылдары азайды. Ұлыбританиядағы бандалық қызметтің ауқымы мен сипаты туралы пікірталас жалғасуда, кейбір ғалымдар мен саясаткерлер бандалар мен қылмыс арасындағы байланыс туралы консенсус болмағандықтан, қазіргі күш-жігердің бандалық мүшелігіне бағытталғаны тиімсіз деп санайды.

Gang related organised crime in the United Kingdom is concentrated around the cities of London, Manchester and Liverpool and regionally across the West Midlands region, south coast and northern England, according to the Serious Organised Crime Agency. With regard to street gangs the cities identified as having the most serious gang problems, which accounted for 65% of firearm homicides in England and Wales, were London, Birmingham, Manchester and Liverpool. Glasgow in Scotland also has a historical gang culture with the city having as many teenage gangs as London, which had six times the population, in 2008. In the early part of the 20th century, the cities of Leeds, Bristol, Bradford, and more prominently Keighley, and Nottingham all commanded headlines pertaining to street gangs and suffered their share of high profile firearms murders. Sheffield, which has a long history of gangs traced back to the 1920s in the book "The Sheffield Gang Wars", along with Leicester is one of numerous urban centres seen to have an emerging or re emerging gang problem. In November 2007, a major offensive against gun crime by gangs in Birmingham, Liverpool, London and Manchester led to 118 arrests. More than 1,000 police officers were involved in the raids. Not all of the 118 arrests were gun related. Others were linked to drugs, prostitution and other crimes. Home Secretary Jacqui Smith said it showed the police could "fight back against gangs". In the 2000s, Britain's street gangs in certain inner city areas such as London and Manchester became influenced by America's Crips and Bloods. This was evidenced by identification with colours, hand signs, graffiti tags and in some cases gang names, for example Old Trafford Cripz and Moss Side Bloods or 031 (O Tray One) Bloods gang and ABM (All Bout Money) Crips. This phenomenon has since declined during the 2010s. Debate persists over the extent and nature of gang activity in the UK, with some academics and policy makers arguing that the current focus of enforcement efforts on gang membership is inadvisable, given a lack of consensus over the relationship between gangs and crime.

"Шатырлар" және бандит мәдениетінің өрлеуі

1833 жылғы Зауыт заңы Ұлыбританиядағы бала еңбегін реттеді: балалар енді зауыттарда жұмыс істей алмады. Балалар енді отбасының қалған бөлігі күні бойы жұмыс істейтін кезде көшеде көбірек уақыт өткізді. Отбасылардың қосымша тұрақты табыс көзінің болмауы 19-шы ғасырдың соңында жұмысшы жастары арасында ұсақ қылмыстардың өсуіне алып келді. Балалар көшеде бауырларымен және көршілерімен көбірек уақыт өткізгенде, әзілдер жиі кездесетін болды және биліктің алдын алуға жасалған ашкөздік әрекеттері ретінде қарастырылды. Ересек жасөспірімдер отбасын асырау үшін жеткілікті ақша таба алмағандықтан, әсіресе бір ата-анасының жоқтығында – бұл жиі кездесетін жағдай – көптегендер ұрлыққа көшті. 19-шы ғасырдың соңында ең көп ұрланатын заттар азық-түлік және темекі болды. Алғашқы бандалар этникалық немесе діни байланыстарға емес, аумаққа және жергілікті жерге негізделген, ал 20-шы ғасырдың басында бандаларды анықтайтын ерекшеліктер осылар болды. Британдық бандалардың көптеген атаулары жергілікті аудандар мен көшелердің аттарын қамтыды, мысалы, Манчестердегі Бенгал көшесінен шыққан Бенгал жолбарыстары. "Scuttlers" деген термин осы ертедегі ұсақ қылмыстарды жасағандарды атау үшін қолданылды.

Глазго

Глазго бандиттерінің тарихы 18-ғасырға дейін барып жетеді, алайда Глазго бандиттері туралы алғашқы ақпарат құралдарындағы сіңірілу 1870-жылдарға дейін, Пенни Мобс танылғанға дейін болған жоқ. 1850-жылдардан бастап Глазго бандиттерінің өркендеуі ирланд иммиграциясының күшеюімен байланысты, оның ішінде Каравц және Шанавест сияқты дәстүрлі ирландтық төбелесшіл бандалары да болды. 1920-жылдары көптеген Глазго бандиттері қылмыстық емес, төбелесшіл бандалар ретінде қарастырылды, бірақ қаланың шығыс және оңтүстік бөліктерінде бопсалау және қорғау схемалары туралы кеңінен хабарланды. 1930-жылдары Глазго бүкіл Ұлыбританияда бандиттік зорлық-зомбылықтың ошағы ретінде танымал болды және сол кезде Американың ең қауіпті гангстерлерінің мекені болған Чикагоға Ұлыбританияның жауабы ретінде қарастырылды. Осы кезеңдегі бандалар өздерінің таңдаған қарулары бойынша аталған Глазго бритвалы бандалары деп танылды. Глазгоның шығыс бөлігіндегі көптеген бандалар (мысалы, Билли Бойздың қарсыластары Норман Конк) сектанттық және аумақтық сипатқа ие болды, ал басқа аудандарда олар негізінен аумақтық болды. Қаланың ескі орталық аймақтарында, мысалы, Горбалс сияқты, тығыз және нашар тұрғын үй жағдайындағы бандиттік мәдениет, екінші дүниежүзілік соғыстан кейін осы аймақтар тазартылып, қайта құрылғаннан кейін жойылған жоқ. Көптеген тұрғындар мұнаралы үйлерде немесе үлкен шеткі елді мекендерде қоныстанды. Бұл өмір салты кейінірек "Шағын беттер" және "Недтер" сияқты фильмдерде бейнеленді. Осы жастардың кейбірі 1980-жылдары қаланың шығыс бөлігінде табысты фургон маршруттарын пайдалану, ұрланған мүлік пен есірткі саудасы сияқты басқа да қылмыстық кәсіпкерлікке қатысты, олар Тэм МакГроу сияқты бандиттердің бақылауында болды, нәтижесінде "мұз айран" соғысы бір отбасының өліміне әкелді. 2008 жылы "Evening Times" газеті Глазгода 170 банда бар екенін хабарлады, ал 2006 жылғы бұрынғы есепте Глазго бандаларының орналасқан жерлерін және тізімін көрсететін карта келтірілді. Үй ішіндегі зорлық-зомбылық және ұйымдасқан қылмыс сияқты басқа да оқиғалармен бірге көше бандаларының мінез-құлқы 2000-жылдардың ортасында Глазгоның "Еуропаның кісі өлтіру астанасы" деп танылуына әсер етті. Олар әр дәуірде ерекше киім және сөйлеу стилін қабылдады, олар "нед мәдениеті" деп сипатталды. Ірі ауқымды төбелес көптеген жағдайларда телефон арқылы, мәтіндік хабарламалар арқылы және кейінірек онлайн байланыс арқылы алдын ала ұйымдастырылды. Құқық қорғау органдары мен мемлекеттік органдар қару-жарақ ұстауға қарсы бірнеше науқандар жүргізді, соның ішінде 2009 жылы қала орталығына баратын автобустарды тексеру бағдарламасы, онда бандалар өз аумағынан шыққанда төбелес үшін жиналатын. 1990-жылдардағы "Жақсылық операциясы" атты бұрынғы науқан қару қолдану және зорлық-зомбылық деңгейі бұрынғы деңгейге оралғаннан кейін, белгілі бір нәтижелерге жеткендей болды. Барлық кісі өлтірулер бандалық әрекеттермен байланысты емес, бірақ қаладағы қалыптасқан мәдениет қаруды әдеттегідей алып жүруге және алкогольді шамадан тыс пайдаланумен бірге, көбінесе ұсақ дау-дамайлардан туындайтын ауыр оқиғаларға әкелді. 20-ғасырдың соңында Пакистандық бандалардың, әсіресе Глазгоның оңтүстігінде (мысалы, Полоксилдс) көбеюі байқалды. 2004 жылы пакистандықтардың жергілікті еркектері Крис Дональдты нәсілдік себептермен өлтіргеннен кейін Пакистандық бандалар кеңінен назарға алынды. Сол кезеңде Дональдты өлтіргеннен кейін, сондай-ақ Глазгоның ең нашар аймақтарындағы бос үйлерге орналастырылған баспана іздеушілерге жергілікті тұрғындарға қарағанда басымдық берілді деген пікір пайда болғаннан кейін, сол аймақтардағы жасөспірімдер тобы өзін "нацистер" деп атады. 2016 жылы сол газетте мақала жазған сарапшылар бандалық сәйкестік байланыстары жергілікті қоғамдастықтарға терең сіңгенін және көп жылдар бойы мүлдем жоғалып кетуі мүмкін емес екенін, бірақ полиция жетекшілік ететін зорлық-зомбылықты азайту бөлімі және өмір салтына балама ретінде оқыту мен жұмысқа орналасу мүмкіндіктерін қамтамасыз ету сияқты проблемалармен күресу шаралары белгілі бір деңгейде тиімді болды деп мәлімдеді. Басқа сыртқы факторлар, мысалы, озық интернетке қосылған ойын технологиясының қолжетімділігінің артуы және жастардың әлеуметтік медианы кеңінен қолдануы, жергілікті жасөспірімдердің көшеде жиі жүретін, көңілдері талып, серіктестік немесе қақтығыс іздеуінің жалпы азаюына да әсер етті, ал зорлық-зомбылыққа бейім бандаға жататындарын ашық білдіретін жастар бұрынғыдан гөрі көптеген жағдайларда өз құрбыларынан жағымсыз реакцияға тап болды. Алайда, VRU (Зорлық-зомбылықты азайту бөлімі) барлық зорлық-зомбылық оқиғаларының шамамен жартысы ғана полицияға хабарланатынын (ауруханаға түсу деректерімен және басқа зерттеулермен салыстырғанда) мойындады, ал қаланың кейбір бөліктерінде ұйымдасқан қылмысқа байланысты зорлық-зомбылық (көптеген жағдайларда жергілікті көше бандаларынан "бітіргендер" қатысқан) маңызды мәселе болып қала берді. 2020 жылы Грэм Армстронгтың "Жас команда" атты романы, жергілікті диалектте банда мүшесінің баяндауымен, 21-ғасырдың басында аймақтың "нед мәдениетіне" назар аударады (дегенмен Глазго емес, Аирдри, Солтүстік Ланкаширде орналасқан). 2023 жылдың қазанында Армстронг үш бөлімді BBC Scotland құжаттық фильмін, "Көше бандалары" жазды және таныстырды, ол қазіргі шотланд бандалық мәдениетін, соның ішінде әлеуметтік желілер мен drill музыкасы/roadman мәдениетінің соңғы әсерін және 15 жыл бұрынғы банда мүшесі ретінде өзінің жеке тәжірибесін зерттейді.

The history of Glasgow gangs can be traced back to the 18th century, although the first media reference to Glasgow gangs was not until the 1870s, with the acknowledgement of the Penny Mobs. It has been suggested that the rise in Glasgow gangs from the 1850s was a result of an influx in Irish immigration which included those from traditional Irish fighting gangs such as the Caravats and Shanavests. By the 1920s many Glasgow gangs were widely viewed as fighting gangs rather than criminal gangs, although there were widespread reports of extortion and protection rackets, particularly in the city's East End and South Side. By the 1930s, Glasgow had acquired a reputation throughout Britain as a hotbed of gang violence and was regarded at the time as Britain's answer to Chicago, home to some of America's most feared gangsters. The gangs at this time were also referred to as Glasgow razor gangs, named after their weapon of choice. Many gangs in the East End of Glasgow (such as the Billy Boys' rivals, the Norman Conks) were both sectarian and territorial, whereas in other districts they were primarily territorial. The gang culture prevalent in the older, central areas of the city such as the Gorbals which became overcrowded and substandard in living conditions, did not disappear when these areas were cleared and redeveloped following World War II with many of the inhabitants rehoused either in clusters of tower blocks or in large peripheral overspill estates like Easterhouse; instead, as the job opportunities became limited in the post industrial age, the structural flaws, planning mistakes and related social issues became apparent in the schemes as the years passed, and heroin addiction spread throughout the city, and found themselves with little to occupy their lives as teenagers other than a cycle of thrilling but pointless collective recreational violence (usually fuelled by alcohol) against similar groups from neighbouring districts. This lifestyle was depicted years later in movies such as Small Faces and Neds. Some of these young men moved into other criminal enterprises, including the operation of lucrative van routes in the city's East End "schemes" during the 1980s trading in stolen property and drugs, which were controlled by gangsters such as Tam McGraw, with the resulting "ice cream" turf war eventually culminating in the deaths of a family. An Evening Times report in 2008 stated that there were 170 gangs in Glasgow whilst an earlier report in 2006 included a map showing the location and a list of Glasgow gangs. Along with incidents from other origins including domestic violence and organised crime, the street gangs' behaviour contributed to Glasgow being declared the "murder capital of Europe" in the mid 2000s. and adopted a particular style of dress and speech in each era, being defined as 'ned culture'. The majority of large scale fights were organised in advance by phone calls, text messages and later by online contact,

The habitual carrying of knives and other weapons was common wherever the fear of attack was present, with serious and tragic consequences often resulting from confrontations when they did occur. Several campaigns were launched by law enforcement and government agencies to discourage the possession of weapons, including a 2009 programme of checks on buses heading to the city centre, where the gangs would meet to fight when they left their own territory. An earlier campaign of the 1990s, "Operation Blade", had initially appeared to produce results before the levels of weapon use and violence soon returned to previous levels and thereafter increased. Not all murders were gang related, but the prevailing culture in the city caused weapons to be carried as a matter of course and, in combination with the abuse of alcohol, serious incidents to result from often trivial disputes. The latter years of the 20th century saw an increase in Pakistani gangs, particularity in the South of Glasgow (e. g. Pollokshields). Pakistani gangs came to wider attention following the racially motivated murder of Kriss Donald by local men of Pakistani origin in 2004. During that period, in the wake of the Donald murder, as well as a perception that asylum seekers who had been housed in empty properties in some of Glasgow's most run down areas were being given priority over locals, some of the teenage gangs in those areas styled themselves as "nazis". in 2016, contributors to an article in the same newspaper suggested the links to gang identity were deeply embedded in local communities and unlikely to entirely disappear for many years, but that measures to combat the problems such as the police led Violence Reduction Unit and to provide opportunities for training and employment as an alternative to the lifestyle they had known) had been effective to a noticeable extent. Other external factors such as an increased availability of advanced internet enabled gaming technology and the widespread use of social media among youngsters – also contributed to a general reduction in the number of local teenagers regularly out roaming the streets bored and seeking companionship or confrontation, with those who did openly express an affiliation to a violent gang more likely to face a negative reaction from the majority of their peers than in the past. However, it was recognised by the VRU that only around half of all violent incidents which occurred were reported to the police (as compared with figures from hospital admissions and other research), while violence related to organised crime in parts of the city (many of those involved having "graduated" from the local street gangs) remained a significant issue. A 2020 novel by Graeme Armstrong, The Young Team, narrated by a gang member in the local dialect, focuses on the "ned culture" of the region in the early 21st century (albeit set in Airdrie, North Lanarkshire a few miles east of Glasgow rather than in the city itself). In October 2023, Armstrong wrote and presented a three part BBC Scotland documentary series, Street Gangs exploring current Scottish gang culture including the recent impact of social media and drill music / roadman culture, and his own lived experience as a gang member 15 years earlier.

Ливерпуль

Ливерпульдегі көшелік бандалар 19 ғасырдың ортасынан бері бар. Осы кезеңде Ливерпульде және оның төңірегінде әртүрлі діни-саяси топтар құрылды. Ливерпуль Джон Мурс университетінің докторы Майкл Макилви, "Ливерпуль бандиттері" кітабының авторы: "Өткеннен сабақ алуға болады және бүгінгі газет беттеріндегі жаңалықтарды 1800-жылдар соңындағы жаңалықтармен салыстыру қызықты. Мәселелер өзгермеген. Адамдар жастар арасындағы қылмыс өсуінен және "арзан романдардың" (penny dreadfuls) адамдарға тигізетін әсерінен алаңдады. Бүгінгідей, кейбір сарапшылар жаза мерзімін ұзартуды, тіпті дене жазасын (флоггинг) талап етті, ал басқалары білім беруді жақсарту және жастар клубтарын көбейтуді ұсынды." 1980-жылдардың басында Ливерпульді БАҚ "Героин қаласы" ("Smack City") немесе "Шиша қаласы" ("Skag City") деп атады, себебі қалада ұйымдасқан қылмыс пен героинге тәуелділік күрт өсті, әсіресе қаланың ең кемқор аймақтарында. Сонымен қатар, бірнеше қылмыстық топтар қалада есірткі сатумен айналысатын картельдерге айналды, оның ішінде Ұлыбританияда алғаш пайда болған Ливерпуль мафиясы. Есірткінің құны артып келе жатқанда, Оңтүстік Америкадағы кокаин өндірушілермен, соның ішінде Кали картелімен үлкен тарату желілері құрылды. Уақыт өте келе, Ливерпульдің бірнеше бандиті зор байлыққа ие болды, мысалы, Колин "Смиггер" Смит, оның байлығы шамамен 200 миллион фунт стерлингті құрады, ал Кертис "Коки" Уорреннің байлығы бір кезде оны "Санди Таймс" байлар тізіміне енгізді. Сондай-ақ, Ирландия мен Ұлыбританиядағы, тіпті Жерорта теңізінің кейбір курорттарындағы заңсыз есірткі тарату желілерін қазіргі уақытта Ливерпульдің түрлі бандалары бақылайды деген болжам бар. Observer газетінде журналист Питер Бомонт жазған "Бандиттер Ливерпульді қару-жарақ бойынша көшбасшы етіп қойды" (28 мамыр 1995 ж.) атты мақаласында Ливерпульде аумақтық соғыстар басталғанын атап өтті. Қаладағы зорлық-зомбылықтың деңгейі 1996 жылы шарықтауға жетті, бандит Дэвид Унгиге жасалған шабуылдан кейін жеті күн ішінде алты оқ атылды, бұл Мерсисайд полициясын елдегі қарулы қылмысқа қарсы күресте қару қолдануға бастаған алғашқы полиция күштерінің біріне айналдырды. Ішкі істер министрлігінің ресми статистикасы 1997 және 2001 жылдар аралығында Мерсисайд аймағында атыс қаруына қатысты 3387 қылмыс тіркелгенін көрсетті. Ливерпульдің Англияның солтүстігіндегі ұйымдасқан қылмыстың басты орталығы екені анықталды. 2007 жылдың тамызында екі қарсылас банда арасындағы соғыс бүкіл елде наразылық тудырды, 11 жасар кінәсіз Рис Джонс Крокстет, Ливерпульдегі Fir Tree пабының тұрақ орнында мойнынан атылып, анасының қолында қайтыс болды. 2008 жылдың 16 желтоқсанында Шон Мерсер кісі өлтіргені үшін айыпталды және сот төрешісі Ируин оны кемінде 22 жылға бас бостандығынан айырды.

Street gangs in Liverpool have been in existence since the mid 19th century. There were also various sectarian "political" gangs based in and around Liverpool during this period. Dr Michael Macilwee of Liverpool John Moores University and author of The Gangs of Liverpool states, "You can learn lessons from the past and it's fascinating to compare the newspaper headlines of today with those from the late 1800s. The issues are exactly the same. People were worried about rising youth crime and the influence of 'penny dreadfuls' on people's behaviour. Like today, some commentators demanded longer prison sentences and even flogging while others called for better education and more youth clubs." In the early 1980s Liverpool was tagged by the media as "Smack City" or "Skag City" after it experienced an explosion in organised gang crime and heroin abuse, especially within the city's more deprived areas. At the same time several criminal gangs began developing into drug dealing cartels in the city, including the Liverpool Mafia, which was the first such cartel to develop in the UK. As drugs became increasingly valuable, large distribution networks were developed with cocaine producers in South America, including the Cali cartel. Over time, several Liverpool gangsters became increasingly wealthy, including Colin 'Smigger' Smith, who had an estimated fortune of £200m and Curtis 'Cocky' Warren, whose estimated wealth once saw him listed on the Sunday Times Rich List. It has also been suggested that distribution networks for illicit drugs within Ireland and the UK, and even allegedly some Mediterranean holiday resorts, are today controlled by various Liverpool gangs. A report in the Observer newspaper written by journalist Peter Beaumont entitled Gangsters put Liverpool top of gun league (28 May 1995), observed that turf wars had erupted within Liverpool. The high levels of violence in the city came to a head in 1996 when, following the shooting of gangster David Ungi, six shootings occurred in seven days, prompting Merseyside Police to become one of the first police forces in the country to openly carry weapons in the fight against gun crime. Official Home Office statistics revealed a total of 3,387 offences involving firearms had occurred in the Merseyside region during a four year period between 1997 and 2001. It was revealed that Liverpool was the main centre for organised crime in the North of England. In August 2007 the ongoing war between two rival gangs caused nationwide outrage, when innocent 11 year old Rhys Jones was shot in the neck and died in his mother's arms in the car park of the Fir Tree pub in Croxteth Liverpool. On 16 December 2008, Sean Mercer was convicted of the murder and ordered to serve a minimum tariff of 22 years by trial judge Mr Justice Irwin.

Есірткі бандиттері

Ұлыбританиядағы қылмыстық топтардың бірқатары заңсыз есірткілерді импорттау, өндіру және сатумен айналысады. Ұлыбританияда анықталған 2800 топтың шамамен 60%-ы есірткі бизнесіне қатысты. Олардың ішінде Америкада «Посс» деп те аталатын, көбінесе крек-кокаинмен байланысты «Ярдилер» де бар. 2003 жылы Англия мен Уэльстегі 43 полиция бөлімінің 36-сында «Ярди» есірткі топтарының бар екені хабарланды. Олардың ең белгілілерінің бірі – Бристольдегі «Агги Кру» тобы. 1998 жылы «Агги Кру» тобының алты мүшесі 1 миллион фунт стерлингтен астам крек-кокаині болғаны үшін түрмеге қамалды. 2001 жылы Бристольде ұйымдасқан қылмыстық топтарға қарсы күресу үшін басталған «Атриум» операциясының кезекті кезеңі аясында қала бойынша тінтулер жүргізілді. Соңғы 18 айда 960-тан астам адам ұсталды. 2009 жылы Олимпиада чемпионы және дзюдо шебері Джеймс Уэйт есірткі қылмыстарына кінәлі деп танылды, ол жылына 50 миллион фунт стерлинг табыс әкелетін есірткі тобының орындаушысы болған. Ұлыбританияда пакистандық және тамил тегінен шыққан азиялық есірткі топтары да бар. Белгілі тамил топтарына Харроу тамилдері және Уэмбли тамилдері жатады. Пакистандық топтар героин импорттау және таратумен байланысты және Лутон, Брэдфорд, Бирмингем, Манчестер, Хаддерсфилд, Слоу, Бедфорд және Миддлсброда қалаларында кездеседі. 2003 жылы есірткілерге қарсы күрес бөлімінің қызметкерлері азиялық топтар героин нарығын басып алуға тырысып жатқанын мәлімдеді. Басқа хабарламаларда Түркияның Пакистан мен Ауғанстанды героин транзиті үшін ең маңызды нүкте ретінде ығыстырғаны айтылады, және британдық билік органдары ұстаған героиннің 80%-ы түрік топтарына тиесілі, бұрын ол пакистандық және ауғандық топтарға тиесілі болған. 2009 жылы Лондонның солтүстігіндегі түрік және күрд топтары арасындағы героин соғысына байланысты бірнеше қаңтарлық қылмыстар тіркелді. Бұл қақтыстың екі ұйымдасқан есірткі тобы арасында – түрік «Тоттенхэм Бойз» және Хакнидің «Бомбарцилар» немесе «Бомбалаушылар» арасында болғаны күдіктелді. «Бомбалаушылар» тобының жетекшісі Абдулла Бабисин, Ұлыбританияның ең ірі героин импорттаушысы деп есептелді, ол 2006 жылы сотталды.

A number of the criminal gangs in the United Kingdom specialise in the importation, production and sale of illicit drugs. Of the 2,800 gangs identified within the United Kingdom it is estimated that 60% are involved in drugs. Amongst them are the Yardies, also known as Posses in America, who are generally associated with crack cocaine. In 2003, it was reported that Yardie drug gangs were present in 36 of the 43 police force areas in England and Wales. One of the more prominent were the Aggi Crew in Bristol. In 1998, six members of the Aggi Crew were imprisoned after being found in possession of over £1 million worth of crack cocaine. There were raids across the city which was the latest phase of Operation Atrium, launched in 2001 to clamp down on drug related crime in Bristol by disrupting organised gangs. More than 960 people have been arrested in the past 18 months. In 2009 Olympian and judo expert James Waithe was convicted of drugs offences, having been an enforcer for drug ring that made £50 million annually. Asian drug gangs, usually of Pakistani and Tamil descent are also present in the United Kingdom. Notable Tamil gangs include Harrow Tamils and Wembley Tamils. Pakistani gangs have been recorded to be associated with the importation and distribution of heroin and can be found in Luton, Bradford, Birmingham, Manchester, Huddersfield, Slough, Bedford, and Middlesbrough. Drug squad officers in 2003 claimed that Asian gangs were actively seeking to corner the heroin market. In other reports it has been suggested that Turkey replaced Pakistan and Afghanistan as the most important transit point for heroin, and it is estimated that 80% of heroin intercepted by British authorities belongs to Turkish gangs, which previously belonged to Pakistani and Afghan gangs A recent spate of murders in London in 2009 have been linked to a heroin drugs war involving rival Turkish and Kurdish gangs in north London. It is believed that the feud is between two organised drug gangs, the Turkish "Tottenham Boys" and the "Bombarcilar" or "Bombers" from Hackney. The Bombers were led by Abdullah Babysin who was said to be Britain's largest importer of heroin, he was convicted in 2006.

Әйелдер мен топтар

Басқалардың пікірінше, Ұлыбританиядағы бандиттік мәдениет көбінесе ерлер туралы баяндармен байланысты болғанымен, 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында әйелдер де Британиядағы бандиттік топтарда рөл атқарды. Қоғам 19-шы ғасырдың соңында әйелдерді қылмыстық әрекеттерге қатысушы, қолдаушы және тіпті оларды жалғастырушы ретінде қарады. 20-шы ғасырдың басындағы ең танымал топтардың бірі – Лондондағы «Қырқ піл» деп аталатын әйелдер тобы болды. 1890 жылы «Қырқ піл» өздерінің алғашқы «патшайымын» сайлап, еркектер бақылауынан тәуелсіздік алды. 1915 жылы өркендеген кезеңінде Элис Даймонд басқарған бұл топ қымбат киімдерді ұрлау, байлар арасында кеш өткізу, зорлық-зомбылықпен тонау және Лондонның басқа да бандиттік топтарының басшыларымен романтикалық қарым-қатынас жасауымен әйгілі болды. Әйелдерді ерлерге қарағанда әлсіз деп санайтын дәстүрлі көзқарасқа байланысты, көптеген соттар әйелдерді мұндай қылмыстың ұйымдастырушысы ретінде қарастыру мүмкін емес деп санады. Көптеген әйелдердің көмекші рөл атқарғаны болжалды. Белфаст/Жақсы жұма келісімінен кейін көптеген бұрынғы ИРА және басқа Солтүстік Ирландияның жартылай әскери топтары ұйымдасқан қылмысқа көшті. Бірақ 2000 жылдары Шығыс Еуропа мен Балқан елдерінен келген ұйымдасқан қылмыстық топтар тіпті Солтүстік Ирландияда да оларды ығыстырды. Ұлыбритания мен Ирландияның ұйымдасқан қылмыстық топтары Ұлыбританияның ірі қалаларындағы есірткі саудасы үшін күшті бәсекелестікке төтеп бере алмады және кішкентай қалаларға көшіп, «шекаралық желілер» деп аталатын жүйені құрды. 2018 жылы Ұлыбританияда 4629 қылмыстық топ пен синдикат болды, олар 33 598 кәсіби бандиттерді жұмысқа алды. 4629 саны Ұлыбританиядағы бандиттердің саны Ұлттық қылмыс агенттігінің (NCA) қызметкерлерінен көп екенін көрсетеді. 33 598 мансапты қылмыскер Ұлыбританиядағы бандиттердің саны Италияның үш ірі мафиясының жиынтығынан көп. Ұйымдасқан қылмыс Ұлыбританияда жылдық 37 миллиард фунт стерлинг табыс әкеледі, бұл ЖІӨ-нің 1,8%-ын құрайды.

Сектанттық топтар

Сектанттық немесе "саяси" топтар Англияның Ливерпуль, Шотландияның Глазго және Солтүстік Ирландияның Белфаст қалаларында кездесті. Белфаст 1920 жылғы Ирландия үкіметі туралы заңға сәйкес 1921 жылы құрылған Солтүстік Ирландияның астанасы болып табылады. Басты қала ретінде қалыптасқаннан бері, ол рим-католик және протестант тұрғындары арасындағы түрлі сектанттық қақтығыстарға куә болды. Ольстер протестанттық қауымдастығы 1921-1922 жылдары Белфастағы белсенді қылмыстық топтардың көптеген мүшелерін ұйымдастырды. Сол кездегі басқа протестанттық топтар: Император гвардиясы, Кроуфордтың жолбарыстары және Кромвель клубтары. Бұл қақтығыстағы қарсы топтар қазір республикалық және лоялистік деп аталады, бірақ оларды "ұлтшыл" және "одақтас" деп те атайды. Бұған ең соңғы мысал – 1969 жылдан 1990 жылдардың соңына дейін жалғасқан азаматтық қақтығыс, "Қиындықтар" деп белгілі. Белфаст Солтүстік Ирландиядағы "Қиындықтардың" ең ауыр зардаптарын бастан өткерді, әсіресе 1970 жылдары, екі жақта да қарсыласатын жарымәскери топтар құрылды. Бомбалау, кісі өлтіру және көшедегі зорлық-зомбылық "Қиындықтар" кезеңінде өмірдің аяусыз жағдайына айналды. Уақытша ИРА 1972 жылы қала орталығындағы шектеулі ауданда жиырма екі бомба жарып, "Қанды жұма" күні тоғыз адамды өлтірді. 19 ғасырдың соңында орта тап арасында жұмысшы сыныбының ер адамдары арасындағы зорлық-зомбылықтың күшеюіне осы күштердің ықпалы туралы жалпы пікір қалыптасты. Газеттер жұмысшы табының қалаларындағы тәртіпсіздік пен шамадан тыс зорлық-зомбылық туралы сенімді күшейту үшін қабынуға ұқсас тіл қолданды. 20 ғасырдағы британдық зиялылардың кең таралған сенімі бойынша, топтар жұмысшы сыныбының орта таптың дәстүрлі құндылықтары мен нормаларын қабылдамауының көрінісі болды. Бұл көзқарас сарапшылардың 20 ғасыр бойы топтарды зерттеуіне ықпал етті және жұмысшы сыныбының азаматтарының туа біткен әдепсіздігінің дәлелі ретінде қызмет етті. Ол сол кездегі танымал мәдениеттегі идеалданған қылмыскерлермен үй ішіндегі зорлық-зомбылық актілерінің байланысын көрсетеді, бұл жұмысшы сыныбының еркектік туралы түсінігіне әсер еткен болуы мүмкін. Профессор Саймон Холлсворттың пікірінше, Ұлыбританиядағы топтар "корпоративтік құрылымды ұйымдасқан топтың мифінен гөрі әлдеқайда сұйық, тұрақсыз және беймәлім". Манчестер университеті жүргізген далалық зерттеу бұл пікірді растады, онда "топтар арасындағы және ішіндегі даулардың көпшілігі достар, отбасы және романтикалық қарым-қатынастарға қатысты тұлғааралық даулардан туындады" және аумақтық бәсекелестікке қарағанда қылмыстық кәсіпорындар "сирек топтық үйлестірілді, көбінесе топ мүшелері жеке немесе шағын топтарда жұмыс істейді" деп қорытынды жасалды. Коттрел Бойс "Жастар әділетілігі" журналында жазған пікірінде, саясаткерлер мен БАҚ-тың топтарды "қолайлы жау" ретінде құрғанын, жастар зорлық-зомбылығының кең ауқымды, құрылымдық себептерін жасырғанын айтады. Құқық қорғау саласында топқа мүшелікке назар аудару кері нәтиже беруі мүмкін; шатасу тудырып, ресурстарды ауыр қылмыстарға бағыттаудың орнына, кінәсіз жастарды қылмыстық жауапкершілікке тартуға әкелетін тартымды тәсілге ұласуы мүмкін.

Sectarian, or "political" gangs have featured in British cities such as Liverpool in England, Glasgow in Scotland and Belfast in Northern Ireland. Belfast has been the capital of Northern Ireland since its establishment in 1921 following the Government of Ireland Act 1920. Since its emergence as a major city, it had been the scene of various episodes of sectarian conflict between its Roman Catholic and Protestant populations. The Ulster Protestant Association is said to have provided many members of the murder gangs active in Belfast during 1921–22. Other Protestant gangs active at that time were: the Imperial Guards, Crawford's Tigers and the Cromwell Clubs. These opposing groups in this conflict are now often termed republican and loyalist respectively, although they are also referred to as "nationalist" and "unionist". The most recent example of this is known as the Troubles a civil conflict that raged from c.1969 to the late 1990s. Belfast saw some of the worst of the Troubles in Northern Ireland, particularly in the 1970s, with rival paramilitary groups forming on both sides. Bombing, assassination and street violence formed a backdrop to life throughout the Troubles. The Provisional IRA detonated twenty two bombs, all in a confined area in the city centre in 1972, on what is known as "Bloody Friday", killing nine people. There was a general consensus among the middle classes that there was increasing violence among working class men due to these forces during the late 19th century. Newspapers used inflammatory language to convey a sense of lawlessness and excessive violence among working class towns which added to these growing assumptions. The widely held belief of British intellectuals in the 20th century was that gangs reflected the working class rejection of middle class traditional values and norms. This view contributed to the way experts studied gangs throughout the 20th century and served as proof of innate immorality around working class citizens. He connects acts of violence committed in the household to idealised criminals in popular culture at the time that would have contributed to the working class idea of masculinity. Professor Simon Hallsworth argues that where they exist, gangs in the UK are "far more fluid, volatile and amorphous than the myth of the organised group with a corporate structure". This assertion is supported by a field study conducted by Manchester University, which found that, "most within and between gang disputes emanated from interpersonal disputes regarding friends, family and romantic relationships", as opposed to territorial rivalries, and that criminal enterprises were "rarely gang coordinated most involved gang members operating as individuals or in small groups". Cottrell Boyce, writing in the Youth Justice journal, argues that gangs have been constructed as a "suitable enemy" by politicians and the media, obscuring the wider, structural roots of youth violence. At the level of enforcement, a focus on gang membership may be counterproductive; creating confusion and resulting in a drag net approach which can criminalise innocent young people rather than focusing resources on serious violent crime.