Кіріспе

Лейк Андервуд (4 шілде 1926 – 12 қыркүйек 2008) – американдық кәсіпкер, прототиптік автомобильдер мен мотоциклдер жарысында чемпион атанған. Ол жоғары өнімділіктегі отын беру және карбюраторды жобалау және механика саласындағы шебер болғанмен, автомобильдерді, әсіресе неміс машиналарын, оның ішінде электроникасын жақсартуға қатысты жаңалықтар ойлап тапты. Андервуд Уоткинс Глен жарыс мектебінің негізін қалаушылардың бірі болды, онда ол жарыс машиналарын жүргізу дағдыларын оқытты. 1969 жылғы «Жеңіс» фильміне Пол Ньюманды жарыс машиналарын жүргізуге даярлауға қатысты, бұл Ньюманның автоспортқа өмір бойы бойын берген құмарлығын оятты. Ол көптеген жарыс, жол жарысы және автомобильдерге қатысты клубтардың белсенді мүшесі болды, тіпті кейбіреулерін құруға көмектесті және олардың президенті қызметін атқарды. Американың Porsche клубы Андервудты Porsche-тің АҚШ-тағы жарыстардың алғашқы күндерінде «үлкендерді жеңген» деп танылған төрт жарыс жүргізушісінің бірі деп атады. Кэролл Шелби оны АҚШ-тың үздік он жүргізушісінің бірі деп сипаттады, ал 2003 жылдың қыркүйегінде «Excellence: The Magazine About Porsche» журналы Лейк Андервудты оның жарыс тарихына арналған мақаласында Porsche-тің тыныш алып персонасы деп атады.

Өмірбаян

Ол ядролық қуатты дамыту және Манхэттен жобасында ауыр су жобасында жұмыс істеген механикалық инженерлер отбасында дүниеге келді. Грузия штатының Блю-Ридж қаласында туып өскен Андервуд Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде ұшу экипажының мүшесі болып қызмет етті. Соғыстан кейін ол Лихай университетін бітірді. Ол Нью-Джерси штатының Мейплвуд қаласында автомобиль дилерліктерін ашты, онда Jaguar, Mercedes Benz, Porsche және Volkswagen-тің тікелей импорттаушысы Макс Хоффманмен жұмыс істеді, ол шетелдік автомобильдердің өндірушілерімен тікелей келісімдер жасаумен, американдық келісімшарттар жүйесін емес, танымал болды. Дилерліктердің қатарында Essex Sports Cars және Aircooled Automotive компаниялары болды, олар төрттен астам онжылдық бойы жұмыс істеді. Лейк С. Андервуд 2008 жылдың 12 қыркүйегінде Нью-Джерси штатының Розеланд қаласында сексен екі жасында қайтыс болды.

Жарыс тарихы

Лейк Андервуд спорттық автомобильдермен жарысуды MG көлігімен бастады, бірақ көп ұзамай 1952 жылғы Porsche Supercar иесі Бен Шерешоу оған берген Porsche 356 қозғалтқышымен жабдықталған көлікке көшті. Porsche зауытының дискілі тежегіштері сол кезде жаппай өндірілетін көліктерде қолданылмаған. Оларды Дик Дебиассе (Мэдисон қаласындағы AER Research компаниясының негізін қалаушы) көлікке бейімдеді, ол бөлшектердің салмағын олардың тиімділігін өзгертпей азайта алды, бұл көлікке айқын бәсекелестік артықшылық берді. Көп ұзамай Porsche компаниясының басшылары американдық жарыс трассаларында жарысу сатуды арттыруға көмектесе алатынын түсінді. Олар Андервуд пен оның командасын зауыттың инженерлік кеңестері мен жабдықтарын алу үшін таңдады. Андервуд Американың Porsche клубының Солтүстік Нью-Джерси бөлімшесінің негізін қалаушы мүшесі болды және оның екінші президенті қызметін атқарды. 1957 жылы ол Road Racing Drivers Club мүшелігіне шақырылған аз адамның бірі болды және оның президенті де болды. Ол Марк Донохью, Джордж Меннен және Стирлинг Мосс сияқты мотоциклдер мен Porsche көліктерін жүргізетін достармен байланыста болды. 1956 және 1957 жылдары ол "ванна" тәрізді Porsche көліктерінің бірімен екі рет F Production ұлттық чемпионатында жеңіске жетті. Lister Jaguar көлігімен 1959 жылғы Себрингтің 12 сағаттық жарысында өз классында алтыншы орын алды. 1963 жылы Porsche көлігінің қозғалтқышын үлкенірек қозғалтқышқа ауыстырғаннан кейін Андервуд үшінші F Production ұлттық чемпионатында жеңіске жетті. Лейк Андервуд SCCA ұйымында, Бриггс Свифт Каннингэм II үшін, Porsche 356, Porsche 550 Spyder, Каннингэм командасында Porsche 904 және Porsche 906 көліктерінде, сондай-ақ зауыттық Jaguar, Jaguar D Type және Costin Lister Jaguar көліктерінде F класында (F Production немесе FP) жарысты. 1964 жылы Себрингтің 12 сағаттық жарысында Бриггс Каннингэм мен Лейк Андервуд бірлесіп иеленген күміс Porsche 904 GTS (No 37) көлігімен 2 литрден төмен (прототиптер класы) бірінші орынды және жарыс машинасы үшін тоғызыншы орынды иеленді. Оқиғаға қатысқан автомобильдердің көптеген тарихи фотосуреттері мен қызығушыларға арналған деректер racingsportscars.com сайтында қолжетімді. 1965 жылы Лейк Андервуд Porsche зауыты үшін Себрингтің 12 сағаттық жарысына қатысты. Копилот Гюнтер Класс пен Андервуд жарыста 904 GT көлігімен 2 литрден төмен GT класында бірінші орынды, жалпы есепте бесінші орынды және беделді Performance Index-те бірінші орынды иеленді. 1966 жылы Себрингте Дон Вестердің машинасы Марио Андреттидің машинасына соқтығысқанда ол Дон Вестердің артынан келе жатқан. Андервуд трагедиялық оқиға орнынан соқыр түрде өтуге мәжбүр болды, онда төрт көрермен тыйым салынған аймаққа кіргеннен кейін Вестердің машинасымен қаза тапты. Андервуд Вестердің көлігінің сол кезде сағатына 140 шақырым жылдамдықпен бара жатқанын бағалады. Эд Хугуспен бірге Porsche 906 көлігімен Андервудтың Себрингтегі соңғы жарысы Sport Prototype класында төртінші орынды иеленді. Андервудтың жарысқа қатысқан көліктері Коллиер және Каннингэм сияқты коллекционерлер жинаған тарихи автомобильдер коллекцияларында сақталады. Олар қоғамдық көрмелерде, автосалондарда және шақыру арқылы ашылатын сирек және ескі көліктер көрмелерінде көрсетіледі.

Басқа спорт түрлері мен қызмет түрлері

Андервуд авиация, қайықпен жүзу, жаяу серуендеу, аң аулау, теңізден аң аулау, теннис және шаңғы спорты саласында да шебер спортшы болды. Ол балық аулауды қайықпен жүзумен ұнататын. Керемет мерген болған ол 1960 жылдары Жоғарғы Роки тауларында және Аляска жотасында серуендеп жүргенде американдық қой мен тау ешкісінен тұратын «үлкен дублеттің» (grand slam) жинағын аяқтады, содан кейін табиғатты қорғау, жануарлар дүниесін басқару және олардың мекендеу ортасын сақтауды қолдаушыға айналды. Ол сондай-ақ, Friends of Seagate Inc. консервациялық ұйымының демеушісі болды, бұл ұйымның негізін қалаушысы Кафи Бенцпен жақын қарым-қатынаста болғандықтан мүмкін болды.