Қанат ұштарын жетілдіруші және әуе кеңістігінің шебері

Кіріспе

Марк Д. Могмер (1950 жылдың 18 қаңтарында туған) – Пенсильвания мемлекеттік университетінің аэроғарыш инженерия кафедрасындағы аэроғарыш инженериясы профессоры. Ол әлем жүзінде кеңінен танымал, әсіресе қанат пішінді және қанат ұштарын жобалау және талдау, қанаттарды оңтайландыру, табиғи ламинарлы ағын аэродинамикасы, сондай-ақ субдыбыстық, төмен турбуленттік жел тоннельдерін жобалау және пайдалану салаларындағы жетекші аэродинамиктердің бірі ретінде белгілі автор.

Қанатшалар

1987 жылы Питер Масак өзінің желкенді ұшағының көрсеткіштерін жақсарту үшін қанат ұштарын (винглеттер) жобалау туралы кеңес алу үшін Маугмерге жүгінді. Басқалар Ричард Т. Уиткомбтың NASA әзірлеген қанат ұштарын (винглеттерді) жоғары жылдамдықтағы круиз кезіндегі паразиттік қарсылықтың артуын толық өтемейтін планерлерге қолдануға тырысқан, бірақ олардың көтерілу қабілетін жақсартқан болатын. Масак осы қиындықтан жеңіп шығуға болатынына сенді, ал Маугмер оның ізденісіне қосылуға келісті. Қателіктерден сабақ алып, тәжірибе жүзінде олар желкенді жарыстар үшін тиімді қанат ұштарын (винглеттерді) жасады. 1991 жылы Техас штатының Увальде қаласында өткен Әлемдік желкенді чемпионатта ең жоғары жылдамдық жүлдесі 15 метрлік кластың қанат ені шектеулі желкенді ұшағына бұйырды, бұл шексіз қанат ені бар Ашық кластағы ең жоғары жылдамдықтан асып түсті, бұл керемет нәтиже болды. Алғашқыда қанат ұштары (винглеттер) сериялық желкенді ұшақтарға қосымша орнатылды, бірақ қазір көптеген жоғары өнімді планерлер зауыттан қанат ұштарымен (винглеттермен) немесе басқа да қанат ұшы құрылғыларымен жабдықталған. Маугмер неміс желкенді ұшақтарының конструкторларымен қанат ұштары (винглеттер), қанаттың жазық емес ұштары және бірнеше сериялық желкенді ұшақтарға енгізілген басқа да аэродинамикалық жақсартулар бойынша кеңес алды.

Білім беру және академиялық

Ол 1983 жылы Иллинойс университетінен әуе және ғарыш инженериясы саласы бойынша философия докторы (Ph.D.), 1975 жылы Принстон университетінен магистр, ал 1972 жылы Иллинойс университетінен бакалавр дәрежесін алды. Могмер 1993 жылы PSES үздік оқыту сыйлығын, 2001 жылы PSES Премьер оқыту сыйлығын және 2012 жылы Alumni Faculty Teaching Fellow сыйлығын алды. 2009 жылы Могмер инженерлік дизайн бойынша үздік оқыту үшін берілетін ұлттық ASEE Fred Merryfield Design Award сыйлығын алды. Ол AIAA ұйымында белсенді және 1987–1990 жылдары Ұшақ жобалау техникалық комитетінде қызмет етті. 2013 жылы AIAA/ASEE Джон Лелэнд Атвуд сыйлығымен, ал 2014 жылы AIAA Уильям Т. Пайпер сыйлығымен марапатталды. Американың жоғары ұшу қоғамы үшін ол Техникалық кеңестің конфигурациясы және дизайны төрағасы, Колледждік жоғары ұшу қауымдастығы директорлар кеңесінде қызмет етеді және 1991 жылы қоғамның ерекше қызмет көрсету сыйлығын алды. Ол Халықаралық жоғары ұшу ғылымдары мен технологиясы ұйымының (OSTIV) басқармасында қызмет етті және қазіргі уақытта осы ұйымның вице-президенті болып табылады. Ол сонымен қатар жоғары ұшқыш және Пенсильвания штатының жоғары ұшу клубында ұшу нұсқаушысы.

Таңдалған жарияланымдар

Коди, Ф., Корл, Э., Могмер, М. және С. Шмиц. 2016 ж. Ротордың өнімділігін арттыру және дірілді азайту үшін артқы жиектің жапсырмаларының жоғары гармоникалық қолданылуы. Ұшақ журналы, том 53(2), 333–342 бб. Кодер, Дж. Г. және М. Д. Могмер. 2014 ж. КДҚ-ға сәйкес келетін ауысу модельдеуі, күшейткіш факторлы тасымалдау теңдеуін қолдана отырып. AIAA журналы, том 52(11), 2506–2512 бб. Кодер, Дж. Г., Могмер, М. Д. және Д. М. Сомерс. 2014 ж. S414 аэродинамикалық профилінің теориялық және тәжірибелік нәтижелері, тесікпен, табиғи ламинарлы ағынды. Ұшақ журналы, том 51(6), 1883–1890 бб. Коул, Дж. А., Виейра, Б. А. О., Кодер, Дж. Г., Преми, А. және М. Д. Могмер. 2013 ж. Арналы қақпақтардың әртүрлі аэродинамикалық профильге тигізетін әсерлерін зерттеу. Ұшақ журналы, том 50(4), 1287–1294 бб. Брэмесфелд, Г. және М. Д. Могмер. 2008 ж. Таратылған айналу элементтерін пайдалана отырып, еркін сергек, көтеру бетінің моделі. Ұшақ журналы, том 45(2), 560–568 бб. Могмер, М., Лесиютр, Г. және М. П. Кинзель. 2007 ж. Роторлық аппараттардың өнімділігін арттыру үшін миниатюралы артқы жиек эффекттері. Американдық тікұшақ қоғамының журналы, том 52(2), 146–158 бб. Брэмесфелд, Г., Могмер, М. Д. және С. М. Виллитс. 2006 ж. Тік құйрықты жоғалтқаннан кейін көлік ұшағын басқарудың пилоттық стратегиялары. Ұшақ журналы, том 43(1), 216–225 бб. Могмер, М. Д. 2003 ж. Жоғары өнімділікке ие желкенді ұшақтардың қанатын жобалау. Ұшақ журналы, том 40(6), 1099–1106 бб. Могмер, М. Д., Сван, Т. Ж. және С. М. Виллитс. 2002 ж. Төмен жылдамдықты ұшақтарға арналған Winglet аэродинамикалық профилінің жобалануы және сынақтан өткізілуі. Ұшақ журналы, том 39(4), 654–661 бб. Селиг, М. С., Могмер, М. Д. және Д. М. Сомерс. 1995 ж. Жалпы авиациялық қолданысқа арналған табиғи ламинарлы ағынды аэродинамикалық профиль. Ұшақ журналы, том 32(4), 710–715 бб. Дини, П. және М. Д. Могмер. 1994 ж. Жергілікті өзара әрекеттесетін ламинарлық бөліну көпіршігінің моделі. Ұшақ журналы, том 31(4), 802–810 бб. Могмер, М., Л. Озороски, Д. Штраусфогель және Л. Лонг. 1993 ж. Гипердыбыстық көлік құралдарының күштері мен моменттерін болжау үшін инженерлік әдістерді растау. Басқару, басқару және динамика журналы, том 16(4), 762–769 бб. Селиг, М. С. және М. Д. Могмер. 1992 ж. Жалпыланған көп нүктелі кері аэродинамикалық профильді жобалау. AIAA журналы, том 30(11), 2618–2615 бб. Дини, П., М. С. Селиг және М. Д. Могмер. 1992 ж. Бөлінген шекаралық қабаттар үшін жеңілдетілген ауысуды болжау әдісі. AIAA журналы, том 30(8), 1953–1961 бб. Могмер, М. Д. және Д. М. Сомерс. 1989 ж. Биік биіктікте, ұзаққа созылған аэродинамикалық профильге арналған жобалау және тәжірибелік нәтижелер. Ұшақ журналы, том 26(2), 148–153 бб. Ормсби, А. И. және М. Д. Могмер. 1986 ж. Ақырғы шеттеріндегі қысым градиенттеріне ие аэродинамикалық профильдер класы. Ұшақ журналы, том 23(2), 97–103 бб. Ормсби, А. И., Брэгг, М. Б., Могмер, М. Д. және Ф. Л. Джордан. 1981 ж. Әуе қолданыс зерттеулері үшін сергек бөлшектердің өзара әрекеттесуін масштабтау. Ұшақ журналы, том 18(7), 592–596 бб.

Kody, F., Corle, E., Maughmer, M., and S. Schmitz. 2016. Higher Harmonic Deployment of Trailing Edge Flaps for Rotor Performance Enhancement and Vibration Reduction. Journal of Aircraft Vol. 53(2) pp. 333–342. Coder, J. G. and M. D. Maughmer. 2014. CFD Compatible Transition Modeling Using an Amplification Factor Transport Equation. AIAA Journal Vol. 52(11) pp. 2506–2512. Coder, J. G., Maughmer, M. D., and D. M. Somers, D. M. 2014. Theoretical and Experimental Results for the S414, Slotted, Natural Laminar Flow Airfoil. Journal of Aircraft Vol. 51(6) pp. 1883–1890. Cole, J. A., Vieira, B. A. O., Coder, J. G., Premi, A., and M. D. Maughmer. 2013. An Experimental Investigation into the Effects of Gurney Flaps on Various Airfoils. Journal of Aircraft Vol. 50(4) pp. 1287–1294. Bramesfeld, G. and M. D. Maughmer. 2008. A Free Wake, Lifting Surface Model Using Distributed Vorticity Elements. Journal of Aircraft Vol. 45(2) pp. 560–568. Maughmer, M., Lesieutre, G., and M. P. Kinzel. 2007. Miniature Trailing Edge Effectors for Rotorcraft Performance Enhancement. Journal of the American Helicopter Society Vol. 52(2) pp. 146–158. Bramesfeld, G., Maughmer, M. D., and S. M. Willits. 2006. Piloting Strategies for Controlling a Transport Aircraft after Vertical Tail Loss. Journal of Aircraft Vol. 43(1) pp. 216–225. M. D. Maughmer. 2003. The Design of Winglets for High Performance Sailplanes. Journal of Aircraft Vol. 40(6) pp. 1099–1106. Maughmer, M. D., Swan, T. J., and S. M. Willits. 2002. The Design and Testing of a Winglet Airfoil for Low Speed Aircraft. Journal of Aircraft Vol. 39(4) pp. 654–661. Selig, M. S., Maughmer, M. D., and D. M. Somers. 1995. A Natural Laminar Flow Airfoil for General Aviation Applications. Journal of Aircraft Vol. 32(4) pp. 710–715. Dini, P. and M. D. Maughmer. 1994. A Locally Interactive Laminar Separation Bubble Model. Journal of Aircraft Vol. 31(4) pp. 802–810. Maughmer, M., L. Ozoroski, D. Straussfogel, and L. Long. 1993. Validation of Engineering Methods for Predicting Hypersonic Vehicle Controls Forces and Moments. Journal of Guidance, Control and Dynamics Vol. 16(4) pp. 762–769. Selig, M. S., and M. D. Maughmer. 1992. Generalized Multi Point Inverse Airfoil Design. AIAA Journal, Vol. 30(11) pp. 2618–2615. Dini, P., M. S. Selig, and M. D. Maughmer. 1992. A Simplified Transition Prediction Method for Separated Boundary Layers. AIAA Journal Vol. 30(8) pp. 1953–1961. Maughmer, M. D., and D. M. Somers. 1989. Design and Experimental Results for a High Altitude, Long Endurance Airfoil. Journal of Aircraft Vol. 26(2) pp. 148–153. Ormsbee, A. I. and M. D. Maughmer. 1986. A Class of Airfoils Having Finite Trailing Edge Pressure Gradients. Journal of Aircraft Vol. 23(2) pp. 97–103. Ormsbee, A. I., Bragg, M. B., Maughmer, M. D., and F. L. Jordan. 1981. Scaling Wake Particle Interactions for Aerial Applications Research. Journal of Aircraft Vol. 18(7) pp. 592–596.