Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мичиган көліндегі арал
Island in Lake Michigan
Вашингтон аралы – Висконсин штатында Мичиган көлінде орналасқан арал. Дор түбегінің солтүстік-шығысынан шамамен 7 миль (11 км) қашықтықта жатқан ол, Дор округінің бір бөлігі болып табылады. 2010 жылғы халық санауы бойынша аралда жыл бойы 708 адам тұрады. Оның құрлық ауданы 60,9 км² (23,51 шаршы миль) және Вашингтон қаласының жер ауданының 92 пайыздан астамын, сондай-ақ оның барлық халқын құрайды. Детройт Харбордың бірікпеген қауымдастығы осы аралда орналасқан. Бұл Плам, Детройт, Хог, Пилот, Фиш және Рок аралдарын қоса алғандағы аралдар тобының ең ірісі. Осы аралдар Вашингтон қаласын құрайды. Детройт порты шығанағы аралдың оңтүстік жағында орналасқан. Вашингтон аралының экономикасының үлкен бөлігі туризмге негізделген. Вашингтон аралының ені шамамен 5 миль (8 км), ал ұзындығы 6 миль (10 км). Вашингтон аралы және Дор түбегі Грин-Бэйді Мичиган көлінің қалған бөлігімен байланыстыратын қауіпті боғазды құрайды. Алғашқы француз саяхатшылары осы су жолын, қазір кемелердің құлау орындарына толы, Porte des Morts деп атады, яғни "Өлілер есігі" деген мағынаны білдіреді, бұл Дор округі мен Дор түбегіне ат берді.
Washington Island is an island of the state of Wisconsin situated in Lake Michigan. Lying about 7 mile (11 km) northeast of the tip of the Door Peninsula, it is part of Door County, Wisconsin. The island has a year round population of 708 people according to the 2010 census. It has a land area of 60.9 km2 (23.51 sq mi) and comprises over 92 percent of the land area of the town of Washington, as well as all of its population. The unincorporated community of Detroit Harbor is situated on the island. It is the largest in a group of islands that includes Plum, Detroit, Hog, Pilot, Fish, and Rock Islands. These islands form the Town of Washington. Detroit Harbor bay is on the south side of the island. A large part of Washington Island's economy is based on tourism. Washington Island is approximately 5 mile (8 km) wide by 6 mile (10 km) long. Together with the Door Peninsula, Washington Island forms a treacherous strait that connects Green Bay to the rest of Lake Michigan. Early French explorers named this water way, now littered with shipwrecks, Porte des Morts, which literally means "Door of the Dead" or, more colloquially, "Death's Door", giving both Door County and Door Peninsula their names.
Тарих
Вашингтон аралы – Висконсин штатындағы Порт түбегінен Мичиган штатындағы Гарден түбегіне дейін Грин-Бэйдің кіреберісінде орналасқан аралдар тізбегінің бірі (Ниагара жартасының бір бөлігі). Бұрынғы атауларының бірі – "Васекиганэсо", ол оджибва тілінде "оның кеудесі жарқырайды" дегенді білдіреді және, әдетте, әктас жартастардан күннің шағылысуын көрсетеді. Тағы бір ежелгі атауы – "Me she ne mah ke ming" немесе "Көшбасшы аралы". Француздардың алғашқы жазбалары мен карталарында, аймақтың жазба тарихы осы елдермен басталады, жеке аралдардың атаулары көрсетілмейді, олардың барлығы бір топ ретінде аталады. Аралдарда кездесетін үндістердің қай тайпасы болғанына байланысты, сол тайпаның аты берілетін. 1650 жылдан 1816 жылға дейін ең көп қолданылған атауы – Потаватоми аралдары. Потаватоми тайпасы алғаш рет 1641 жылы, әсіресе оңтүстік аралдарға келген (сол кезде олар Porte des Morts атауының пайда болуына қатысқан болуы мүмкін), біраз уақыттан кейін бұл аймақтан кетіп, содан кейін қайта оралған және ұзақ уақытқа қалған. Бұл атаудың француз тіліндегі нұсқасы (әртүрлі жазылулары бар) – l'Isle des Poux, ол тайпаның атының қысқартылған түріне негізделген. Бұл қысқартылған форма "Пуус" деп те аталады және кейде Виннебаго тайпасын білдіретін "Пуанс" есімімен шатастырылады. Бірақ 1800 жылға дейін осы аралдарға басқа да бірнеше атаулар берілген. 1670–1672 жылдарға қатысты иезуиттердің жазбаларында олар Гурон аралдары деп аталған. Сол кездегі басқа жазбаларда оларды Ноке аралдары деп атаған, бұл қазіргі Big Bay de Noc деп аталатын аймақта және бір кезде Вашингтон аралында тұрған оджибва тайпасының кішкентай тобының құрметіне берілген. 18 ғасырдың соңында осы аймақты аралап шыққан Джонатан Карвер оларды қарапайым ғана "Гранд Траверс аралдары" деп атаған. 1816 жылдың шілде айында полковник Джон Миллер Грин-Бэйдің басында Форт-Ховард деп аталатын жаңа бекініс салған. Макинактен үш шхуна мен бір шлюп келіп жеткен. Олар – "Амелия" шлюпы және "Уэйн", "Минк" және "Вашингтон" шхуналары. Соңғысы флоттың ең үлкен және флагмандық кемесі болған, сонымен қатар сол кезде көлдердегі ең үлкен кеме деп есептелген. Кемелер жол жүзінде шашырап кеткен, ал "Вашингтон" басқа кемелерді күту үшін қазіргі Вашингтон портына тоқтаған. Екі күн күтіп, экипаж мүшелерінің бір бөлігі аралды зерттеген, ал офицерлер, өз кемелерінің бірінші болып тоқтағанын есептеп, порты мен президент Вашингтонның құрметіне атаған. Олар сонымен қатар партияларының маңызды мүшелерінің есімдерін аймақтағы әртүрлі аралдарға берген, ал ең үлкен аралда полковник Джон Миллердің құрметіне Миллер аралы деп аталған. Партияның басқа мүшелері – майор Талбот Чемберс, Джон О'Фаллон және Джозеф Кин. Чемберс аралы өз атын сақтап қалған, ал Кинс аралы мен Фаллонс аралы қазір Тиш және Детройт аралдары деп аталады. Дегенмен, барлық карта жасаушылар мен журналистер бұл туралы білмеген немесе назар аудармаған. Потаватоми және Луз есімдері көп жылдар бойы әртүрлі жазылулармен қолданылып келген. Кейде Потаватоми негізгі аралға, кейде қазіргі Рок аралына қатысты қолданылған. Кейде негізгі арал картада болмайтын. Рок аралына шамшырақ салынған кезде ол Поттаватоми шамшырағы деп аталған, ол осы күнге дейін сақталған. Кейбір карталарда [? ]елленс немесе Мелленс аралы да көрсетілген (Миллер есімінің бұрмалануы), бірақ аралдың қоныстануы Вашингтон портының маңында тұратын балықшылар мен шеберлермен басталған. 1830 жылдарға дейін аралда үндістерден басқа көптеген адамдар тұрмаған, осы кезде Грин-Бэйге бара жатқан қоныс аударушылар үлкен тротуар туралы естіген. Осы қоныс аударушылардың көпшілігі исландтықтар мен ирландтар болған. Бұл қоныс аударушылар әдетте бүкіл аралды портының атымен атаған, ал 1850 жылғы санақта "Вашингтон аралы" деп көрсетілген. Висконсин мен Мичиган арасындағы шекара бастапқыда Мичиган көлінен Грин-Бэйге "ең көп қолданылатын кеме арнасы" ретінде анықталған, бірақ аралдың солтүстігінде де, оңтүстігінде де сауда жолдары болған, бұл шекаралық дауға әкелген. 1936 жылы АҚШ Жоғарғы Сотының Висконсинге қарсы Мичиган ісі бойынша шешімі Вашингтон және басқа да жақын аралдар Висконсиннің құрамына кіретінін анықтады.
Washington Island is one of a string of islands (which are an outcropping of the Niagara Escarpment) stretching across the entrance of Green Bay from the Door Peninsula in Wisconsin to the Garden Peninsula in Michigan. One early name is "Wassekiganeso," an Ojibwa name that translates to "his breast is shining" and apparently refers to the glint of the sun that at times reflects off the limestone cliffs. Another Native American name is "Me she ne mah ke ming" or "Leader Island". The earliest records and maps of the French, with whom written history of the region begins, do not name the individual islands, but refer to them all as a group. The names chosen depended on which group of Native Americans they found on the islands at the time. The most common name from after 1650 to 1816 was the Potawatomi Islands. The Potawatomi appear to have first come to especially the southern islands in the string about 1641 (at which time they may figure into the naming of Porte des Morts), then left the area for a while, and then returned again and remained there for a considerable length of time. The French form of this name (also variously spelled) is l'Isle des Poux, based on a shortened form of the tribe's name. This shortened form also appears as "Pous" and is at times erroneously confused with Puans, which refers to the Winnebago. Before 1800, however, a few other names were applied to these islands. The Jesuit Records of 1670–1672 refer to them as the Huron Islands. Other records of the time refer to them as the Noquet Islands, named for the small band of Ojibwa that lived in the area of what is now called Big Bay de Noc, as well as, for a time, on Washington Island. Jonathan Carver, who traveled the area in the late 18th century, called them, simply, the Islands of the Grand Traverse. In July 1816, Col. John Miller garrisoned a new fort at the head of Green Bay to be called Fort Howard. Three schooners and one sloop sailed from Mackinac. They were the sloop Amelia and the schooners Wayne, Mink, and Washington, the last being the largest and flagship of the fleet, as well as, reportedly, the largest vessel on the lakes at the time. The fleet was separated en route, and the Washington anchored in what is now Washington Harbor to wait for the others. With two days of waiting, some of the crew explored the island, and the officers, assuming theirs was the first ship to anchor there, named the harbor after the ship and in honor of President Washington. They also named various islands in the area after significant members of their party, with the name of Col. John Miller being honored on the largest island as Millers Island. Other members of the party included Maj. Talbot Chambers, John O'Fallon, and Joseph Kean. Chambers Island retains its name today, while Keans Island and Fallons Island are now called Rock and Detroit Islands, respectively. Not every map maker or journalist, however, knew of or paid attention to this. The names of Potawatomi and Louse continued to be used by many for many years, with a continued variety of spellings. At times Potawatomi was applied to the main island; sometimes to what is now Rock Island. At times the main island was missing from the map. When the lighthouse was built on Rock Island, it was called Pottawatomie Light, the name it has retained. While a few maps did chart either [? ]ellens or Mellens Island (a possible corruption of Miller), the settlement of the island began with the fishers and craftsmen living around Washington Harbor. A large non Native American presence did not begin until the 1830s, when settlers on their way to Green Bay heard of large sized trout. Most of these settlers were Icelandic and Irish. These settlers commonly called the whole island by the name of their harbor and in the census of 1850, "Washington Island" appeared. The border between Wisconsin and Michigan was originally defined as "the most usual ship channel" into Green Bay from Lake Michigan but commercial routes existed both to the north and south of the island which led to a border dispute. In 1936, the U. S. Supreme Court decision Wisconsin v. Michigan found that Washington and other nearby islands were part of Wisconsin.
Мәдениет
Аралға қоныс аударған адамдардың көпшілігі скандинавиялық иммигранттар, әсіресе исландиялықтар болды. Бүгінде Вашингтон аралы – АҚШ-тағы ең көне исландтық қауымдастықтарының бірі және Исландияның өзінен тыс ең ірі қауымдастықтардың бірі. 1896 жылдан 1926 жылға дейін экономист Торстейн Веблен Вашингтон аралындағы зерттеу кабинасында жаздарын өткізді. Аралда ол исланд тілін үйренді, бұл оған исланд газеті үшін мақалалар жазуға және «Лаксдейла сагасын» ағылшын тіліне аударуға мүмкіндік берді. 1914 жылы Вашингтон аралы Гарри Линкольн Сейлердің «Гордон Стюарт» атты псевдониммен жазған жасөспірімдерге арналған көркем романның оқиғасының орны болды.
A majority of the people who settled on the island were Scandinavian immigrants, especially Icelanders. Today, Washington Island is one of the oldest Icelandic communities in the United States and among the largest outside Iceland itself. From 1896 to 1926, the economist Thorstein Veblen spent summers at his study cabin on Washington Island. On the island he learned Icelandic, which allowed him to write articles accepted by an Icelandic newspaper and translate the Laxdæla saga into English. In 1914, Washington Island was the setting for a juvenile fiction novel by Harry Lincoln Sayler under the pen name "Gordon Stuart".
Қазіргі заман
Вашингтон аралы Орта Батыс аймағындағы ең ірі лаванда шаруашылығына және жаз айларында екі жылда бір рет өткізілетін фестивальге қонақжайлық жасайды. Аралда екі қалалық саябақ, бір округтік саябақ, екі қалалық жағажай, бір қоғамдық қайық түсіру алаңы және үш мемлекеттік табиғи қорық орналасқан. Сиверс тоқыма өнері мектебі де осы аралда орналасқан. Аралда бір кәсіби балықшы жұмыс істейді.
Washington Island hosts the Midwest region's largest lavender farm, accompanied by a biennial festival held in summer. Two town parks, one county park, two town beaches, one public boat ramp, and three State Natural Areas dot the island. A fine arts school, the Sievers School of Fiber Arts, also calls the island home. There is one commercial fisherman on the island.
Климат
Вашингтон аралының ылғалды континенттік климаты бар, оған Мичиган көліндегі орналасуы белгілі бір дәрежеде әсер етеді. Бұл жазғы температураның қоңылдануына, маусымдық кешігудің күшті болуына және қыста батыс Висконсинмен салыстырғанда температураның азайтуына себеп болады.
Washington Island has a humid continental climate influenced to some degree by its offshore position in Lake Michigan. This results in summer temperatures being moderated, seasonal lag being prevalent and winters being less cold than in western Wisconsin on the same latitude.
Көлік
Вашингтон аралына екі паром маршруты қызмет көрсетеді. Бірінші маршрут – Дор түбегінен Детройт портына 30 минуттық паром сапары. Бұл жүк, автомобиль және жолаушылар тасымалдайтын паром, ол Висконсин автомагистралі 42-нің солтүстік соңында орналасқан Нортпорт портынан күн сайын шығады. Екінші маршрут – 20 минуттық жолмен жүретін, тек жолаушылар тасымалдайтын паром. Гиллс Рок поселкесінен (құрамына кірмейтін) шығатын бұл маршрутқа Вашингтон аралына келгеннен кейін қосымша экскурсиялық пойыз саяхаты да ұсынылады. Аралда екі шөптесін ұшу-қону жолағы бар шағын, жалпыға қолжетімді әуежай орналасқан.
Washington Island is served by two ferry routes. The first route is to take a 30 minute ferry ride from the Door Peninsula to Detroit Harbor on the island from a freight, automobile, and passenger ferry that departs daily from the Northport Pier at the northern terminus of Wisconsin Highway 42. The second route is a passenger only ferry that departs from the unincorporated community of Gills Rock on a 20 minute route, which includes an optional bundled narrated train tour upon arriving on Washington Island. The Washington Island Airport, a small public airport with two grass runways, is located on the island.