Федералды кеме құрылыс және док компаниясы: 1917-1948 жылдар тарихы

Кіріспе

1917–1948 жылдардағы кеме жасау компаниясы АҚШ-та. «Федералды кеме жасау және құрғақ док» компаниясы – 1917 жылдан 1948 жылға дейін жұмыс істеген, Нью-Джерси штатында орналасқан АҚШ кеме жасау зауыты. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Кеме қатынасы басқармасы үшін кемелер салу мақсатында құрылған. Көптеген кеме жасау орындарынан өзгеше, ол Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін 1920-шы және 1930-шы жылдардың басындағы кеме жасау саласындағы төмендеу кезеңінде де жұмысын жалғастырды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол АҚШ үкіметінің Шұғыл кеме жасау бағдарламасы аясында сауда кемелерін жасады, сонымен қатар АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін Bath Iron Works зауытынан басқа ешбір зауыттан гөрі көптеген эсминецтерді (жойғыштарды) құрастырды. «АҚШ Болат корпорациясының» еншілес компаниясы басқарған зауыт Хакенсак өзенінің Ньюарк шығанағымен қосылатын жерде, Кэрни Пойнтта орналасқан. «Federal SB&DD» компаниясымен 570 кемеге шарт жасалды, олардың 100-і Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін толықтай аяқталмай қалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Порт-Неваркта да «Federal» компаниясына тиесілі кемелер жасалатын зауыт болды, онда эсминецтер мен десанттық кемелер құрастырылды. Кеме жасау алаңдары 1917 жылдың күзінде аяқталды, ал кемелердің қалақтары 1917 жылдың қарашасына дейін орнатылды. «Federal» компаниясы Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталуға алты аптадай уақыт қалғанда 9600 тонналық кемені, сондай-ақ 1918 жылдың соңына дейін тағы екі кемені аяқтады. 1919 жылы «Тез жәрдем» флоты корпорациясына 27 кеме тапсырылды. 1919 жылы жасалған болаттан жасалған сауда кемелерінің жалпы тоннажының 5%-ын «Federal» компаниясы құрады. 1921 жылдың маусым айына қарай Кэрнидегі «Federal» зауытында шотландтық теңіз қазандықтарын, түтін шығару құбырларын, бактарды, желдеткіштерді және басқа да қосымша жабдықтарды жасау үшін қазандықтарды құрастыру цехы болды. 1919 жылдың қыркүйегінен 1921 жылдың маусымына дейін 235 қазандық жасалды. Ол жерде жасалған қазандықтардың диаметрі 5 метрден астам болатын. Сол кезде 250 адам күніне 8 сағаттық бір сменада аптасына үш қазандық құрастыра алды. 1921 жылдың қарашасына қарай «Federal» компаниясы 15 000 тонналық он екі кемеге арналған кеме жасау алаңдарын және 9 000 тонналық жүзбелі құрғақ докты құрыстырды. Құрғақ док алғаш рет 1921 жылдың 23 маусымында, «Transmarine Corp.» компаниясының «SS Suhulco» кемесі жағаға қонғанда пайдаланылды. Кэрни зауыты Хакенсак өзенінің бойында 732 метрлік (2400 фут) жағалауға ие болды. Оңтүстік жағында жаңа кемелерді жабдықтау үшін 100 тонналық, үш тірегі бар кранмен жабдықталған сулы алаң орналасқан. 1924 жылдың 18 мамыр күні, жексенбі түнде Кэрни зауытындағы ең ірі ғимарат өртеніп, алғашқы бағалау бойынша 500 000 долларға жуық зиян келді. Басқа бағалаулар бойынша, зиянның көлемі 1,6 миллион долларға немесе тіпті бірнеше миллион долларға жеткен. Өрт сөндірушілер өртті сөндіру үшін төрт жылжымалы кранды пайдаланды. Өрт салдарынан мыңнан астам жұмысшы жұмыссыз қалды. Ол кезде зауытта 5000-ға жуық адам жұмыс істеді және ол әлемдегі ең ірі болат өңдеу зауыттарының бірі болып есептелді. Өртке қарсы күрес үшін өрт сөндірушілер мен өртке қарсы техника шақырылды, өрт Кэрни зауытындағы ағаш құрылымдар арқылы жылдам тарады. Кэрнидегі «Federal» зауыты соғыстар аралығындағы және Ұлы депрессия кезіндегі қиын жағдайларда жұмысын жалғастырды, ал көптеген кеме жасау зауыттары елде жұмысын тоқтатты.

1917–1948 shipbuilding company in the United States

The Federal Shipbuilding and Drydock Company was a United States shipyard in New Jersey active from 1917 to 1948. It was founded during World War I to build ships for the United States Shipping Board. Unlike many shipyards, it remained active during the shipbuilding slump of the 1920s and early 1930s that followed the World War I boom years. During World War II, it built merchant ships as part of the U. S. Government's Emergency Shipbuilding program, at the same time producing more destroyers for the United States Navy than any yard other than the Bath Iron Works. Operated by a subsidiary of the United States Steel Corporation, the shipyard was located at Kearny Point where the mouth of the Hackensack River meets Newark Bay in the Port of New York and New Jersey. Around 570 vessels were contracted for construction by Federal SB&DD Company with about 100 not delivered fully completed due to the end of the World War II. Federal also had a yard at Port Newark during World War II that built destroyers and landing craft. The ship ways were completed by the fall of 1917 with keels being laid by November 1917. Federal completed a 9,600 ton ship around six weeks before World War I ended as well as two other ships before the close of 1918. 27 ships were delivered to the Emergency Fleet Corporation in 1919. Federal accounted for 5% of the steel merchant tonnage built in 1919. By June 1921, the Federal yard at Kearny had a boiler construction shop to build Scotch marine boilers, exhaust stacks, tanks, uptakes and other related items. 235 boilers had been constructed from September 1919 to June 1921. Boilers constructed there were mostly 15 feet (5 m) diameter or larger. At that time, 250 men were able to construct three boilers a week with a single 8 hour shift each day. By November 1921, Federal had shipbuilding ways for twelve 15,000 ton vessels and had constructed a 9,000 ton floating dry dock. The dry dock was first used June 23, 1921, when Transmarine corp's SS Suhulco docked. The Kearny yard was with 2400 feet (732 m) of frontage on the Hackensack River. A wet basin was located at the southern end with a 100 ton 3 legged jib crane for fitting out new ships. On Sunday night, May 18, 1924, a fire destroyed the largest building at the Kearny yard causing an initially estimated $500,000 in damage. Other estimates were $1.6 million or as high as several million dollars in damage. Firemen used four mobile cranes to try to extinguish fires in the pattern building and the plate shop. Over a thousand workers were idled by the fire. The shipyard had around 5,000 workers at the time and was said to be one of the largest steel fabrication plants in the world. Fireboats and numerous firemen from around the area were called in to fight the fire which spread rapidly through the wooden structures at the Kearny yard. The Federal yard at Kearny remained operational during the difficult interwar period and Great Depression when many shipyards across the country did not.

1940 ж. жабылғанға дейін

1941 жылдың 7-25 тамызы аралығында Кэрниде шамамен 16 000 жұмысшы ереуілге шыққан кезде Федераль ұлттық жаңалықтарға айналды. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін ел кемелерін салуды күшейткен кезде, Әскери-теңіз және сауда кемелерін салу келісімшарттарында 493 миллион доллар (қазіргі шақтағы құнымен) жұмысты тоқтатты. Ереуіл президент Франклин Д. Рузвельт Әскери-теңіз күштеріне нысанды бақылауға алуды бұйырғанда аяқталды. Келіссөздердегі соңғы даулы мәселе – Федераль басшылығының «мүшелікті сақтау» шартын қабылдаудан бас тартуы болды, бұл кемежайды жабық кәсіпорынға айналдыратын еді. Компания президенті Линн Х. Корндорф жабық кәсіпорынға айналу талаптарын қабылдамай, кемежайды Әскери-теңіз күштеріне ұсынды. Әскери-теңіз күштері басқаруды өз қолына алған кезде, кемежай контр-адмирал Харольд Г. Боуэн ағаның бақылауына түсті. Бұл сол дәуірде Әскери-теңіз күштерінің өнеркәсіптік зауытты бірінші рет басып алуы болды. Кәсіподақ бұл қадамға қуанғанмен, Әскери-теңіз күштері бақылауға алғаннан кейін күткендей жауап алмады. Контр-адмирал Боуэн өзінің өмірбаяндық еңбегінде жазғандай, ол еңбекке құрметпен қараса да, Кэрнидегі жұмысшылар үшін ұжымдық келіссөздер жүргізуге кез келген кәсіподақтың құқығын мойындаудан бас тартты. Ол сондай-ақ «мүшелікті сақтау» мәселесін іске асыру үшін қадамдар жасаудан да бас тартты. 1941 жылдың қарашасына қарай «мүшелікті сақтау» шарты әлі де күшіне енбеген еді, сондықтан кәсіподақ Қорғаныс медиациялық кеңесінен көмек сұрады. 134 күн бойы Әскери-теңіз күштерінің басқаруында болғаннан кейін, 1942 жылдың 6 қаңтарында кемежайдың басқаруы компанияға қайтарылды. Әскери-теңіз күштерінің басқаруы кезінде 12 кеменің қадасы салынды, 10 кеме суға түсірілді және 7 кеме пайдалануға берілді. Әскери-теңіз күштерінің хатшысы Франк Нокс кемежайды компанияға қайтарып берді және компания мен кәсіподақтан қалған мәселені шешуді сұрады. Егер бұл мүмкін болмаса, екі тарап дауды шешу үшін жаңадан құрылған ұлттық механизмдерді пайдаланатын еді. «Мүшелікті сақтау» мәселесі әлі де шешілмеген еді. 1942 жылдың мамырында Федераль ақыры Теңіз және кеме жасау жұмыскерлерінің Өнеркәсіптік кәсіподағына (CIO) мүшелік талабын қабылдады. Компания президенті Линн Х. Корндорф Федеральдің соғыс жағдайына байланысты Ұлттық соғыс еңбек кеңесінің бұйрығын ғана орындағанын айтты. Бұл оқиға NWLB-ның алғашқы маңызды сынақтарының бірі ретінде қарастырылды. Джон Т. Каннингемнің «Нью-Джерсиде жасалған» еңбегінде жазылғандай, Федераль «өз күшін толыққанды дәлелдеді». 1942 жылдың мамырында бір күні компания 50 минут ішінде төрт эсминецті суға түсірді. 1943 жылға қарай Федераль кеме жасау зауытында 52 000 адам жұмыс істеді және әлемдегі басқа кеме жасау зауыттарынан жылдам кеме жасады. Федераль соғыс бойы компанияның құрылыс жылдамдығы бойынша рекордтарды орнатуды жалғастырды. 1943 жылдың шілдесінде Федераль 2050 тонналық «Дэшиэлл» эсминцінің қадасынан бастап пайдалануға беруге дейін 170 күн, ал 1630 тонналық «Торн» эсминцінің пайдалануға беруіне 137 күн кеткенін мәлімдеді. Сондай-ақ, «Федераль» компаниясы «C2» типті кемелерді орташа есеппен 82 күнде құрастыратынын айтты. 1943 жылдың шілдесінде 1943 жылдың көктемінен бастап аптасына бір эсминец суға түсірілді. Ньюарк және Кэрни кемежайларының арасында 1943 жылдың наурыз айында компанияның рекордтық 11 кемесі 29 күнде суға түсірілді. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, бірқатар эсминецтер, соның ішінде ішінара салынғандары да тоқтатылды. Федеральдің АҚШ Теңіз комиссиясы үшін бірнеше жүк кемелерін салу келісімшарттары болды. C3 типті бес кеме Lykes Lines компаниясына, ал алты кеме American South African Line компаниясына тиесілі болды. National Gypsum компаниясына екі ірі жүк тасушы, ал Grace Line компаниясының «Санта» / Оңтүстік Америка жолаушылар жүк тасымалы қызметіне үш C2 типті кеме жасалды. Федераль сонымен қатар 1946 жылдан бастап Мур МакКормак үшін соғыс уақытындағы қызметтен айналды. 1947 жылдың 1 шілдесінде Федеральдің 4 мың кеме жасаушысы шығыс жағалаудағы 90 мың басқа кеме жасаушыларына қосылды. Федеральдегі ереуіл 1947 жылдың қарашасында 140 күннен кейін аяқталды. 1948 жылдың 23 сәуірінде Федераль кеме жасау және құрғақ док компаниясының президенті Линн Х. Корндорф АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Кирнидегі нысандарды шамамен 2,375,000 долларға (қазіргі шақтағы құнымен) сатып алуға келіскенін мәлімдеді. Әскери-теңіз күштері нысанды апаттық жағдайдағы қайта жандандыру үшін дайын күйде ұстап тұруды жоспарлаған. «Нью-Йорк таймс» газетінде бұл баға «таң қалдыратынша төмен» деп жазылған. 1948 жылдың шілдесінде Федеральдің үлкен жүзетін құрғақ догы 19 күнде 1700 миль қашықтықтағы Gulf Shipbuilding Corporation компаниясының Chickasaw, Алабама штатындағы кемежайына буксирленді, ол U. S. Steel компаниясымен, Федераль SB&DD компаниясының аналық компаниясымен бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде салынған еді. Федераль SB&DD компаниясы 569 кеме қадасын алғаннан кейін шамамен 465 кемені тапсырды. 325 кеме Кэрни кемежайынан, ал 140 кеме Порт-Ньюарктан тапсырылды. Кемелер құрастырудың орнына, бұл орын көптеген кемелердің бөлшектеріне айналған құрылыс аламатына айналды. 1975 жылы бұрынғы Федераль кемежайы елдегі ең ірі кемелерді бөлшектеу орындарының бірі ретінде сипатталды. 1975 жылғы River Terminal Development Corp басшысының мәліметінше, кемежайда бөлшектелген алғашқы кеме 1959 жылы «Энтерпрайз» болды. Бұл жерде бөлшектелген басқа да кемелердің арасында «Эссекс», «Рэндольф», «Боксер», «Уосп» және «Антиетам» кемелері болды. 1970 жылдардың ортасына қарай бұрынғы Федераль кемежайында соғыс кемелері, крейсерлер және суасты қайықтары да бөлшектелді. Texas Tower 3 кемесі де Lipsett Corp компаниясымен Федераль кемежайында бөлшектелді.

Federal made national news when around 16,000 workers went on strike at Kearny from August 7 to August 25, 1941. Work was stopped on $493 million ($ today) in Navy and merchant shipbuilding contracts as the nation ramped up ship construction before entering World War II. The strike was ended when President Franklin D. Roosevelt ordered the Navy to seize control of the facility. The final sticking point in negotiations had been the refusal of management at Federal to accept demands to require a "maintenance of membership" clause which would effectively make the shipyard a closed shop. Company president Lynn H. Korndorff offered the shipyard to the Navy rather than accept the demands to become a closed shop. When the Navy took over, the yard fell under the supervision of Rear Admiral Harold G. Bowen Sr. as Officer in charge. It was the first take over of an industrial plant by the Navy in that era. While the union was enthusiastic about the seizure, they did not get the response they were expecting when the Navy took control. According to Rear Admiral Bowen in his autobiography, while he was cordial with labor, he refused to acknowledge any union's right to collectively bargain for the workers at Kearny. He also refused to take steps to implement the "maintenance of membership" issue. By November 1941, the "maintenance of membership" clause was still not being enforced and the union sought relief from the Defense Mediation Board. After 134 days of operation by the Navy, control of the shipyard was returned to the company on January 6, 1942. Under Navy control the shipyard laid 12 keels, launched 10 and commissioned 7 ships. Secretary of the Navy Frank Knox returned the shipyard and asked that the company and union work out the remaining issue. Failing that, the two parties would use newly established national machinery to resolve the dispute. The "maintenance of membership" issue had still not been resolved. In May 1942, Federal finally gave in to demands to require membership in the CIO Industrial Union of Marine and Shipbuilding Workers. Company president Lynn H. Korndorff said Federal only complied with the order of the National War Labor Board because of the war emergency. The incident was viewed as one of the first major tests of the NWLB. According to John T. Cunningham in "Made in New Jersey," Federal "completely proved its might". On one day alone in May 1942, the company launched four destroyers in a 50 minute period. By 1943, Federal Shipbuilding was employing 52,000 people and building ships faster than any other yard in the world." Federal continued to set company construction speed records throughout the war. In July 1943, Federal claimed records of 170 days from keel to commissioning on the 2,050 ton destroyer Dashiell and 137 days on the 1,630 ton destroyer Thorn. Federal also said Type C2 ships were being built in an average time of 82 days. In July 1943, destroyer escorts were being launched about once a week since spring of 1943. Between the Newark and Kearny yards, Federal launched a company record of 11 ships in 29 days during March 1943. After World War II ended, a number of destroyers were cancelled including some that were partially constructed. Federal had contracts to build several cargo ships for the United States Maritime Commission. Five Type C3 class ships were for Lykes Lines and six for American South African Line. Two bulk carriers were built for National Gypsum and three Type C2 ships for Grace Line's "Santa" / South American passenger freight service. Federal also converted from wartime service for Moore McCormack starting in 1946. 4,000 shipyard workers at Federal joined 90,000 other east coast shipyard workers in a strike action on 1 July 1947. The strike at Federal ended in November 1947 after 140 days. On April 23, 1948, Lynn H. Korndorff, the President of Federal Shipbuilding and Drydock Company announced that the US Navy had agreed to purchase facilities at Kearny for around $2,375,000 ($ today), its depreciated book value. The Navy planned to hold the facility in a standby state for potential emergency reactivation. The New York Times regarded this sale price to be "astounding low". In July 1948, Federal's large floating dry dock was towed 1,700 miles in 19 days to Gulf Shipbuilding Corporation's Chickasaw, Alabama, shipyard, which had been constructed during World War I by U. S. Steel, parent of Federal SB&DD. Around 465 ships were delivered by Federal SB&DD Company out of its 569 hull numbers allocated. 325 were delivered from the Kearny yard and 140 from Port Newark. Instead of building ships, the site eventually hosted a salvaging operation where numerous ships were scrapped. In 1975, the former Federal yard was described as one of the nation's largest ship breaking yards. According to the 1975 head of the River Terminal Development Corp, the first ship to be scrapped at the yard was Enterprise in 1959. Other carriers scrapped there included Essex, Randolph, Boxer, Wasp and Antietam. Battleships, battle cruisers, cruisers and submarines had also been scrapped at the former Federal yard as of the mid 1970s. Texas Tower 3 was also scrapped at the Federal yard by Lipsett Corp.

Қазіргі қолданылуы

Федералды аумақтың бір бөлігі River Terminal Development Corp. және Hugo Neu Corporation сияқты жылжымайтын мүліктерді дамытушылар тарапынан қоймаларға және көп мақсатты бизнес-парктерге айналдырылды. 2013 жылдың қараша айында Federal ғимаратының 77-ші құрылысының жөндеу жұмыстары аяқталып, USS Juneau Ескерткіш орталығы ретінде қайта ашылды, қазіргі таңда Хадсон округінің Төтенше жағдайлар басқармасы осы орталықта орналасқан. COVID-19 пандемиясы кезінде Juneau орталығы округтың вакцинация жасаудың ірі орталығына айналды.

Қайтарып алынған тапсырыстар

1940 жылдың 16 желтоқсанында USS Buffalo (CL 84) және USS Newark (CL 88) құрылысы тоқтатылды.