Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хуан Баутиста Жюсто (28 маусым 1865 жылы Буэнос-Айрес қаласында туған, 8 қаңтар 1928 жылы Буэнос-Айрес қаласында қайтыс болған) – аргентиналық дәрігер, журналист, саясаткер және жазушы. Медициналық мектепті бітіргеннен кейін ол Жастар азаматтық одағына қосылды, соңынан 1896 жылы Социалистік партияның құрылуына қатысты және өмірінің соңына дейін оның бас директоры болды. Ол Алисия Моро де Жюстоға үйленді, олардан үш бала дүниеге келді.
Juan Bautista Justo (June 28, 1865, in Buenos Aires – January 8, 1928, in Buenos Aires) was an Argentine physician, journalist, politician, and writer. After finishing medical school he joined the Civic Union of the Youth, later participating in the foundation of the Socialist Party in 1896, of which he was chief director until his death. He married Alicia Moreau de Justo, with whom he had three children.
Дәрігер
Жюсто Буэнос-Айрес университетінде медицина оқып, тұрмысын жақсарту үшін журналист болып жұмыс істеді. 1888 жылы үздік дипломмен бітірген соң, Еуропаға саяхаттап, социалистік идеялармен танысты. Аргентинаға қайтқаннан кейін Crónicos ауруханасында хирург болып жұмыс істеді.
Justo studied medicine at the Universidad de Buenos Aires while working as a journalist to earn a living. He graduated with honors in 1888, after which he travelled to Europe where he learned about socialist ideas. Back in Argentina, he worked as a surgeon at the Hospital de Crónicos.
Журналист
Жюсто өзінің алғашқы туындыларын парламенттік журналист ретінде "La Prensa" газетінде жазды. 1890 жылдың басында ол социалистік "Эль-Обреро" газетіне жазуға кірісті. 1894 жылы Аугусто Кюн және Эстебан Хименеспен бірге ол "La Vanguardia" басылымын құрды, ал екі жылдан кейін Социалистік партия құрылғаннан кейін ол партияның ресми органына айналды. 1905 жылы "La Vanguardia" күнделікті газет болып шықты, бұл оның бастапқы саяси насихаттау мақсатын асырып түсетін маңызды мәдени кеңею болды. Жюсто өмірінің соңына дейін газетті басқарды.
Justo wrote his first pieces at the La Prensa newspaper as a parliamentary journalist. At the beginning of 1890 he started writing for the socialist newspaper El Obrero. In 1894, together with Augusto Kühn and Esteban Jiménez he founded the La Vanguardia publication that became two years later, with the creation of the Socialist Party, the official organ of the party. In 1905 La Vanguardia became a daily newspaper, in an important cultural extension that exceeded its original purpose of political diffusion. Justo directed the newspaper until his death.
Саясатшы
Хуан Б. Юсто 1889 жылы Unión Cívica ретінде UCR-ге қатысты. 1890 жылғы Парк төңкерісі кезінде ол төңкерісшілердің жараларын емдеді. Біраз уақыттан кейін Юсто жұмысшылар үйірмелері мен социалистік ағымдарға қатысуын күшейтіп, 1896 жылы Эстебан Хименес, Аугусто Кюн және Исидоро Саломомен бірге Социалистік партияны құрды. Ол партияны құрылғаннан бастап 1928 жылы қайтыс болғанға дейін басқарды. 1912 жылы Юсто ұлттық депутат болып сайланды, ол 1924 жылға дейін осы қызметте болды, содан кейін сенатор болып сайланды, екі жағдайда да Буэнос-Айрес қаласынан өкілдік етті. Депутат ретінде ол трасттардағы жанжалды терген комиссияның төрағасы болды және 1918 жылғы Университет реформасына әкелген мәжілістерге қатысты. Юсто сонымен қатар халықтың әлеуметтік тұрмысын жақсартуға, құмар ойындарға, алкоголизмге және сауатсыздыққа қарсы бірнеше заң жобаларын ұсынды. Юсто El Hogar Obrero кооперативін, Biblioteca Obrera кітапханасын және Sociedad Luz мәдениет және социализмді насихаттау қоғамын құруға да қатысты. Аргентина Социалистік партиясының төрағасы ретінде ол Копенгаген мен Бернде өткен социалистік конгрестерге қатысты.
Juan B. Justo participated in the UCR from its beginnings as Unión Cívica in 1889. During the Park Revolution of 1890 he took care of the revolutionary wounded. Shortly after, Justo deepened its participation in workers' circles and socialist currents, to finally found the Socialist Party in 1896 with Estéban Jiménez, Augusto Kühn and Isidoro Salomó. He directed the party from its creation to his death in 1928. In 1912 Justo was elected a national deputy, seat that he kept until 1924 when he was elected senator, in both cases representing the city of Buenos Aires. As a deputy he was chief of the commission that investigated the trusts conflict, and participated of the deliberations that led to the University Reform of 1918. Justo also proposed several projects of law for the social welfare, and against gambling, alcoholism and illiteracy. Justo also participated of the creation of cooperative El Hogar Obrero, the Biblioteca Obrera and the Sociedad Luz of culture and promotion of socialism. As president of the Argentine Socialist Party, he assisted to the socialist congresses held in Copenhagen and Bern.
Жазушы
Жюсто саяси және әлеуметтік эсселерге назар аударды. Оның ең маңызды еңбегі 1909 жылы жарық көрген "Тарих теориясы мен практикасы" (Teoría y práctica de la historia) деп есептеледі. Ол сонымен қатар 1898 жылы "Тарихтың ғылыми теориясы" (Teoría científica de la historia), 1910 жылы "Аргентиналық социализм" (El socialismo argentino), "Социализм және империализм" (Socialismo e imperialismo), "Социалистік интернационал" (La internacional socialista), "Ауыл шаруашылығындағы социалистік бағдарлама" (El programa socialista en el campo) және өлімінен кейін 1937 жылы "Ақша" (La moneda) мен 1938 жылы "Еркін ынтымақтастық" (La cooperación libre) еңбектерін жазды. Жюсто Карл Маркстің "Капитал" атты еңбегін неміс тілінен испан тіліне алғаш рет аударған автор болып табылады.
Justo focused on political and social essays. His most important work is considered Theory and Practice of History (Teoría y práctica de la historia) of 1909. He also wrote Scientific Theory of History (Teoría científica de la historia) in 1898, Argentine Socialism (El socialismo argentino) in 1910, Socialism and Imperialism (Socialismo e imperialismo), The Socialist International (La internacional socialista), The Socialist Program for Agriculture (El programa socialista en el campo), and the posthumously published The Currency (La moneda) of 1937 and The Free Cooperation (La cooperación libre) of 1938. Justo also made the first Spanish translation from German of Karl Marx's Das Kapital.