Кіріспе

АҚШ Әуе күштерінің Розуэлл, Нью-Мексико маңындағы базасы, осы нысанның азаматтық қолданылуы және әуежай туралы ақпарат. Уолкер Әуе күштері базасы – Розуэлл қаласының орталық бизнес ауданынан оңтүстікке қарай үш шақырым (5 км) жерде орналасқан, АҚШ Әуе күштерінің жабық базасы. Ол 1941 жылы Армия Әуе корпусының ұшқыштар мектебі ретінде ашылды және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде де, соғыстан кейінгі кезеңде де Розуэлл Армия Әуе алаңы (RAAF) ретінде жұмыс істеді. Салқын соғыстың алғашқы жылдарында ол Стратегиялық Әуе қолбасшылығының ең ірі базасы болды. Бұл база 1947 жылдың 4 шілдесінде болған Розуэлл НЛО оқиғасымен де танымал. Нью-Мексико штатының Корона аймағына жақын жерде, қатты дауыл кезінде бір "ұшатын диск" құлаған деген хабар бар. Уолкер Әуе базасы, Лос-Серрильос, Нью-Мексико тумасы генерал Кеннет Ньютон Уолкердің құрметіне аталған. Ол 1943 жылдың 5 қаңтарында Рабаул, Жаңа Британия, Папуа-Жаңа Гвинеядағы бомбалау миссиясы кезінде қаза тапты. Оның тобы жаудың истребительдерімен тоқтатылар алдында тоғыз жапондық кемеге тікелей соққы берді. Уолкер соңғы рет бір қозғалтқышы өртеніп, бірнеше истребительдер оның артынан қуалауға шыққанда нысана аймағынан кетіп бара жатқаны көрінді. 1943 жылы президент Франклин Д. Рузвельт оған өлімнен кейін Құрмет медалін табыс етті. 1948 жылдың 13 қаңтарында база оның құрметіне қайта аталды. Вьетнам соғысы кезіндегі қаржыландыруды қысқарту 1967 жылы базаның жабылуына себеп болды.

Тарих

Розуэлл әскери әуеайлағы 1941 жылы АҚШ Әуе күштерімен әскери ұшу оқу орталығы мен бомбалаушы мектебін құру мақсатында шаруа Дэвид Чессерден сатып алынған. Бастапқыда, Нью-Мексико штатындағы қолайлы ұшу ауа-райы ескеріліп, ол үлкен, кең аумақты қамтитын нысан ретінде жобаланған. Әуеайлақ жеті бетонды ұшу-қону жолағынан тұрды: екі параллель Солтүстік/Оңтүстік бағытындағы 7329x200 және 7000x200; екі параллель Солтүстік-Шығыс/Оңтүстік-Батыс бағытындағы 7200x200 және 5655x200; екі параллель Солтүстік-Батыс/Оңтүстік-Шығыс бағытындағы 6964x200 және 5900x200, сондай-ақ бір Шығыс/Батыс бағытындағы 6884x200 (Шығыс/Батыс) ұшу-қону жолағы. Бұған қоса, аймақта тоғыз қосалқы қону алаңы құрылып, олар артық жүктемелерді қабылдауға және қону/ұшу жаттығуларына пайдаланылды. База мен әуеайлақтың жұмыс істеуі үшін құрылыс жұмыстары аяқталды және 1941 жылдың 20 қыркүйегінде АҚШ Әуе корпусының оқу командасына берілді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Розуэлл әскери ұшу мектебі 1941 жылдың 20 қыркүйегінде құрылды. Оның мақсаты – екі қозғалтқышты ұшақтарда үшінші кезеңдегі авиация курсанттарын даярлау болды. Мектепте Beechcraft AT 11 Kansan екі қозғалтқышты жаттықтырушы ұшақтары және төрт (548-ші, 549-шы, 550-ші және 551-ші) екі қозғалтқышты ұшу жаттықтыру эскадрильясы қызмет етті. Ұшу мектебінен бөлек, бомбалаушылар мектебінде де AT-11 ұшақтарымен 3 оқу эскадрильясы жұмыс істеді. 1943 жылы екі қозғалтқышты ұшуға арналған үш қосымша эскадрилья қосылды, ал жаңа ұшу-қону жолақтары салынғанда бомбалаушылар мектебіне екі эскадрилья тағы қосылды. Үлкен тұраққа 300-ден астам жаттықтырушы ұшақ орналасты, олардың ішінде Vultee BT 13 және BT 15 Valiant бір қозғалтқышты жаттықтырушы ұшақтары мен Cessna AT 17 екі қозғалтқышты жаттықтырушы ұшақтары болды. 1944 жылдың күзіне дейін Екінші әуе күштері Армияның әуе күштері үшін барлық Boeing B-29 Superfortress ұшақтарына ауысу оқуын жүргізді. Содан кейін, 1944 жылдың 12 қыркүйегінде ААФ штабы Оқу командасына ұшқыштар, қосалқы ұшқыштар және ұшу инженерлерінен тұратын экипаждарды ауыстыру үшін B-29 мектептерін құруды тапсырды. Бастапқыда Оқу командасының ауысу оқуын жүргізуге аз ғана B-29 ұшақтары болды. Алайда, 1945 жылдың қаңтарына қарай Розуэлл ААФ ауысып, 3030-шы ААФ базалық бөлімі (Пилоттық мектеп, мамандандырылған аса ауыр) құрылды, ол B-29 Superfortress 4 қозғалтқышты пилоттық ауысу және бомбалаушыларды даярлаумен айналысты. Ұшу-қону жолағының жанында бомбалау нысаны болғанымен, ұшақтан тек құм немесе ұн қаптары ғана тасталды. Жақсы бомбалау және оқ ату оқу орындары әуеайлақтың оңтүстігінде және Техас шығанағының жағалауындағы Матагорда аралында орналасқан. Әуеайлақтан басқа, Розуэллдегі соғыс тұтқындары лагері 4800 тұтқынға дейін сыйды. Лагерьдегі тұтқындардың көп бөлігі Солтүстік Африкадағы науқан кезінде тұтқынға алынған неміс және итальяндық сарбаздар болды. Тұтқындар жергілікті жобаларда құрылыс жұмыстарына жұмылдырылды және Розуэллдің көптеген саябақтарын соғыс тұтқындары салған. Розуэлл қаласының ортасынан өтетін Спринг өзенінің жағалары тұтқындардың еңбегімен бетон және тастармен қапталды. Тұтқындар өзен төсегінде әртүрлі түсті тастардан темір крест жасады. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, Розуэллдегі AAF оқу миссиясы 1945 жылдың 1 қарашасында аяқталды. База тұрақты Әскери-әуе күштерінің нысаны ретінде бекітілді және базаның басқару құқығы Континенттік әуе командалығының Екінші әуе күшінің 238-ші Әскери-әуе күштері базалық бөлімшесіне берілді.

6-шы бомбалаушы қанаты

6-шы бомбалаушылық қанат, орта буын 1951 жылғы 2 қаңтарда Уолкер әуе базасында құрылып, Boeing B-29 Superfortress ұшақтарымен жабдықталды. 1951 жылғы 1 тамызда 307-ші әуе май құю эскадрильясы қанатқа қосылды. 1952 жылғы 16 маусымға дейін KB-29 танкерлерін пайдаланды. 6-шы қанат, 509-шы бомбалаушылық қанатпен бірге Уолкерде SAC-тің 47-ші әуе дивизиясын құрды, 509-шы қанат 1958 жылғы маусымда Пис әуе базасына қайта тағайындалғанға дейін. Алайда, қанаттың үш эскадрильясы (24-ші, 39-шы, 40-шы) жақын арада SAC-тің жаңа ауыр бомбалаушысы Convair B-36D Peacemaker-мен жабдықталды және бөлім 6-шы бомбалаушылық қанат (ауыр) деп қайта аталды. B-36D бомбалаушының алғашқы ірі өндіріс үлгісі болды, ол қанаттың сыртқы бөліктерінің астында орналасқан екі жұп General Electric J47 GE-19 турбоұйғыштарымен жабдықталды, бұл алты R-4360-41 поршенді қозғалтқышқа көмектесу үшін жасалған. B-36D төрт немесе тіпті үш поршенді қозғалтқышпен жақсы ұшты, сондықтан круиз кезінде қозғалтқыштардың бір бөлігін сөндіру жиі кездесетін жағдай болды. Турбоұйғыштар көбінесе нысана аумағының үстінен жылдамдық беру үшін немесе ұшып көтерілу үшін қолданылды. 6-шы қанат 1955 жылғы қазаннан 1956 жылғы қаңтарға дейін Гуамдағы Андерсен әуе базасында стратегиялық бомбалау оқуларынан өтті. B-36 бомбалаушыларын тоқтату 1957 жылы басталды, қанат жаңа Boeing B-52 Stratofortress реактивтік бомбалаушыларын ала бастағанда. Оларды қанаттың қолданыстағы эскадрильялары ұшырды. Соңғы B-36 1958 жылы Уолкерден кетті. Базаның әуе қорғанысын қамтамасыз ету үшін 1959 жылы Розуэлл (W-10) және Хагерман (W-50) қалаларының жанында АҚШ армиясының Nike Hercules зениттік ракеталық кешендері салынды. Кешендер таңдалып, салынды, батальон құрылды, батареялар бекітілді, содан кейін барлық құрылым тоқтатылды. Көптеген қызметкерлер кейін Омаха, Небраскаға Оффут әуе базасын қорғау үшін ауыстырылды. 1959 жылғы қыркүйекте 24-ші және 30-шы бомбалаушылық эскадрильялары жаңадан тағайындалған 4129-шы жауынгерлік экипаж оқу эскадрильясына қосылып, B-52 және KC-135 экипаждарын даярлады. 40-шы бомбалаушылық эскадрильясы 1960 жылғы 10 маусымға дейін операциялық миссияларды орындауды жалғастырды. 1960 жылғы 10 маусымынан 1961 жылғы 1 желтоқсанына дейін қанат жауынгерлік дайындықсыз бірнеше операциялық миссияларды орындады. 40-шы эскадрилья 1961 жылғы 1 желтоқсанда қайтадан операциялық мәртебеге ие болды. Қалған екі бомбалаушылық эскадрильясы 1963 жылғы 5 қыркүйекте тактикалық мәртебеге ие болды. 39-шы эскадрилья бірнеше күннен кейін таратылды, бірақ 24-ші және 40-шы эскадрильялар 1966 жылғы желтоқсанға дейін жаһандық бомбалау оқуларын жалғастырды, содан кейін таратылуға дайындалды. 6-шы әуе май құю эскадрильясы, KC-135A үлгісіндегі ұшақтармен ұшып, 1958 жылғы 3 қаңтардан бастап Уолкер әуе базасына тағайындалды. 1960 жылғы 3 ақпанда, қатты және кенеттен соққан желде ұшып көтерілген кезде "қысқа құйрықты" (гидравликалық күшпен басқарылмайтын руль) KC-135A ұшағы апатқа ұшырады. Ұшқыш бағытты басқаруды ұстап тұра алмады, ұшақты 5-10 түйінге ертерек көтерді, ал ұшақ ұшу-қону жолағының топырақ жабынына құлады, екі қозғалтқышын тастап, ұшақ тұрағы арқылы өтіп, ұшақ ангарында тоқтады. Бұл бір ғана апат салдарынан үш KC-135 ұшағы жойылды және сегіз әскери қызметкер қаза тапты. 1962 жылғы 1 мамырда қанат 6-шы стратегиялық әуе-ғарыш қанаты болып қайта аталды. 1965 жылғы 25 маусымда 310-шы әуе май құю эскадрильясы қанатқа қосылды. 1967 жылғы 25 қаңтарда база жабылғанға дейін KC-135A ұшақтарымен ұшуды жалғастырды және бөлім Нью-Йорк штатындағы Платсбург әуе базасына көшірілді.

579-шы стратегиялық зымыран эскадрильясы

1960 жылы Розуэлл аймағында "Атлас" зымырандық шахталар салынды. Розуэллге алғашқы "Атлас" зымыраны келгенде, оны салтанатты шерумен қарсы алды. 1961 жылдың 2 қаңтарында 579-шы стратегиялық зымыран эскадрильясы 6-шы әскери базаның құрамында Уолкерде құрылды. Нью-Мексико штатының губернаторы Мечам 1961 жылдың 31 қазанында өткен 10-шы нысанның салтанатты ашылуында сөз сөйледі, онда алғашқы зымыран алаңы Әуе күштеріне тапсырылды. Чавес округының тұрғындары зымыран эскадрильясының келгеніне патриоттық мақтанышпен қуанса да, Розуэлл тұрғындары 1961 жылдың қазан айында бомбалаудан қорғануға арналған 10 рұқсат сұрауымен жүзіге келді, құрылыс жұмыстары жалғасқанда. 579-шы СМС алғашқы зымыраны 1962 жылдың 24 қаңтарында алды. 1962 жылдың сәуір айында Уолкер әуе базасында салынған сұйық оттегі зауыты Әуе күштеріне тапсырылды. Эскадрилья Куба зымырандық дағдарысынан шамамен бір ай бұрын зымырандарды орнатуды аяқтады. Розуэллдің нысандары үш зымыран жарылысынан кейін жағымсыз репутацияға ие болды. 1963 жылдың 1 маусымында 579-шы 1 ұшыру кешені отын құю жаттығуы кезінде қирады. 1964 жылдың 13 ақпанында тағы бір отын құю жаттығуы кезінде жарылыс болды, нәтижесінде 579-шы 5 ұшыру кешені жойылды. Тағы бір айдан кейін, 1964 жылдың 9 наурызында 579-шы 2 шахтасы отын құю жаттығуы кезінде болған жарылыстан зардап шекті. Оқиғалар кезінде бұл зымырандар жарылғыш бөліктерімен жабдықталмаған еді. Тек бір ғана адам жарақаттанды, ол нысаннан қашқанда қоршауға орнатылған сымға ілігіп қалды. Уолкердегі және басқа "Атлас" және "Титан I" нысандарындағы апаттар осы жүйелерді қолдан тоқтату шешімін жеделдетті. 1965 жылдың 25 наурызында 579-шы СМС таратылды және Әуе күштері зымырандарды шахталардан шығарды. Әскери мақсатынан айырылғаннан кейін бұрынғы зымырандық нысандар жеке меншікке қайтарылды.

Жабылу

1967 жылы Әуе күштері Уокер әуе базасының жабылатынын жариялады. Бұл АҚШ-тағы базаларды жабу және біріктіру кезеңінде болды, себебі Қорғаныс министрлігі Конгресс белгілеген бюджет шегінде Вьетнам соғысының шығындарын төлеуге күш салып бақты. 6-шы БВ 6-шы стратегиялық қанатқа айналды және Аляскадағы Эйлсон әуе базасына көшірілді. Уокер әуе базасы 1967 жылдың 30 маусымында ресми түрде жабылды. Кейіннен азаматтық билік оны Розуэлл халықаралық әуе орталығына (RIAC) қайта жаңартып, дамытты. Қызметтен шығарылған көптеген ұшақтар жөндеу және сату үшін паркинг алаңдарында, пайдаланылмаған рульдік жолдарда және ұшу-қону жолақтарында сақталады. Сонымен қатар, Boeing компаниясы RIAC-ты ұшақтарының тежегіш жүйесін сынау үшін пайдаланады, соңғы сынақ 737 900ER үлгісіндегі BF Goodrich көміртекті тежегіштерінде жүргізілді. Жаңа Boeing 787 Dreamliner ұшағының тежегіш жүйесі де сынақтан өтті. Шығыс Нью-Мексико университеті бұрынғы базаның батыс жағында үлкен кампус салды, бірақ базаның көп бөлігі әлі де бұрынғы Әуе күштері базасының атмосферасын сақтайды. Көптеген бұрынғы Әуе күштері ғимараттары, оның ішінде ұшақ ангарлары, техникалық қызмет көрсету шеберханалары, казармалар және кеңсе ғимараттары жеке кәсіпкерлік үшін қайта пайдаланылды. Үлкен тұрғын үй ауданы әлі де сақталған, бұрынғы мемлекеттік тұрғын үйлер жеке меншікке көшті. Көптеген ғимараттар бұрылып, қиратылды, нәтижесінде көшелер, бұрынғы тұрақтар және бетон негіздері бар кең аумақтар бос қалды. 2005 жылы база Foo Fighters тобының он жылдығын тойлау үшін құпия концерт өткізуге таңдалды.