Невада Ұлттық гвардиясы: Тарих және қазіргі кезенгі құрамы

Кіріспе

Невада штатының Ұлттық гвардиясы – Невада штатындағы АҚШ Ұлттық гвардиясының құрамдас бөлігі. Невада губернаторы Невада Ұлттық гвардиясының жекелеген саягөйлерін немесе бөлімшелерін штаттық қызметке шақыруға құқылы. АҚШ Конституциясы әр штаттың Ұлттық гвардиясына екі бағытты – федералдық және штаттық міндеттерін орындауды жүктейді. Невада Ұлттық гвардиясы штаттың 16 округінің сегізінде және штаттық астанада 16 негізгі нысанымен қару-жарақ қоймалары мен әскери кешендерді қамтиды. Бас штабтан басқа, Невада армиялық гвардиясының құрамына 17-ші жарақтамалық бригадасы, 991-ші авиациялық әскерлер басқаруы және жұмылдыру және сақтап қалу батальоны кіреді. Невада әуе гвардиясы Ринодағы 152-ші әуе көлігі қанаты мен 152-ші барлау эскадрильясынан, сондай-ақ Индиан Спрингстегі 232-ші операциялық эскадрильядан тұрады. Губернатор Невада Ұлттық гвардиясының бас қолбасшысы болып табылады және генерал-адъютантты тағайындайды. Бригада генералы Ондра Берри 2019 жылдың қыркүйегінде Невада штатының генерал-адъютанты болып тағайындалды.

Тарих

Ағылшын және американдық милиция дәстүрі Невада штатының әскери жасағының пайда болуына үлгі болды, ол кейіннен Ұлттық гвардия деп аталды. Бұл дәстүр Америка революциясындағы патриоттардың ісіне қызмет етті. Соғыстан кейін, жаңа Конституция бойынша 1792 жылғы Милиция заңы президентке жауап немесе төтенше жағдай кезінде штат милицияларын шақыруға рұқсат берді, бірақ көптеген федералистер көздегендей, ұлттық милиция жүйесін құруға қол жеткізе алмады. Соғысқа дейінгі кезеңде штат милицияларының міндетті әскери оқуы күшпен жүзеге асырылмады және іс жүзінде тоқтатылды. Олардың орнына, ату дағдыларын, жаттығулар мен рәсімдерді үйренетін ерікті және бауырластық сияқты ұйымдар құрылды. Невадада да осыған ұқсас жағдай болды, себебі американдықтармен қарым-қатынас нашарлап, Азамат соғысы алдында және оның кезінде сепаратистерден қорқу пайда болды. 1859-60 жылдардың қысында Комсток кенінің табылуы «Уошоға шабуылды» әкелді, бұл сол кездегі Батыс Юта территориясындағы жергілікті халықпен шиеленісті күшейтті. Ұйымдасқан милиция Пирамида көлі маңындағы пайюттарға қарсы шабуыл жасады, ақ қоныс аударушыларға қарсы жасалған қылмыс үшін жаза ретінде. Пайюттар Пирамида көліне бара жатқан милицияға шабуыл жасап, оларды талқан етті, 76 адам қаза тапты. Калифорнияның кенші қалаларынан келген одақтас әскерлер мен азаматтық милициялар жылдам әрекет етіп, 1860 жылдың маусымына қарай пайюттарды жеңіп, таратып жіберді. Шілде айында Соғыс министрлігі Невададағы Форт Черчилль және басқа да федералдық бекеттердің құрылысын бастады, мақсаты – бейбітшілікті сақтау және Overland Trail жолын қорғау.

Комсток үдеуінен кейін

1880-1900 жылдар аралығында Комсток кен орындары құрғап, күміс штатының халқы азайды. Осы кезеңде Невада гвардиясы ірі штаттар ұсынған ұлттық стандарттарға сай болуға күш салды. 1892 жылы штаттың халқы 50 мыңнан аз болды – халық саны бойынша ұлттағы ең кішкентай штат, бірақ ауданы бойынша бесінші орында. Осы жылы Невада гвардиясы Карсон-Ситиде алғашқы жазғы лагерін өткізді. Көптегені кеншілер болған ерікті сарбаздар Элко округының Тускарорасы және Мейсон аңғарының Ерингтоны сияқты алыс елді мекендерден келді. Лагерьде оқ ату жаттығулары мен таңғы сағат 3-те өткен «жасанды» шабуыл ұйымдастырылды. Неваданың бюджеттік шектеулері гвардияшыларға лагерь үшін 10 доллар жұмсауға мүмкіндік берді, бұл Нью-Йорктегі әскерилерге қарағанда 33 доллардан едәуір аз болды. 1896 жылы Карсон-Сити гвардиясының F ротасы Спрингфилд мылтықтарымен ұлттық оқ ату чемпионатында жеңіске жетті, бірақ «шығыс штаттарындағы роталар оны мойындауға құштар емес еді» және «Карсон ротасының жарияланған нәтижелеріне сенбеді». Президент Уильям Мак-Кинли испан-американ соғысы кезінде штаттарға көмекке шақырғаннан кейін, Невада гвардиясының дерлік барлық бөлімшелері әскерилер соғысқа аттанғанда таратылды. 1906 жылы Невада гвардиясының соңғы екі жаяу әскер бөлімшесі федералды инспектор олардың штатқа адалдығына күмән келтіргеннен кейін таратылды. Калифорниядағы Президиодағы федералды шенеунік: «Екеуінің де жауабы – губернатордың бұйрығына ешкім сенімді түрде бағынбайды. Менің ойымша, екі капитан мен барлық рота офицерлері, сондай-ақ қатардағы сарбаздар губернатордың бұйрығына ғана емес, еңбек дауларында қарсы тарапқа да қосылады» деді.

Невада гвардиясының таратылуы жұмысшы радикализмінің күшеюімен бір уақытта болды, әсіресе сол кездегі штаттың халық орталығы болған Голдфилдте, онда Әлемдік өнеркәсіптік жұмысшылар одағы да белсенділік танытты. 1910 жылдары Голдфилд құлдырағаннан кейін де еңбек ұйымдары штат заңнамасында Ұлттық гвардияны қайта құруға үнемі кедергі келтірді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде бұл күш-жігер тоқтатылды, өйткені көптеген еңбекке жарамды азаматтар штат гвардиясына емес, әскерге шақырылды. 1927 жылы Невада губернаторы Фред Бальзар Минерал округының прокуроры Джей Уайтты штаттың генерал-адъютанты етіп тағайындады, мақсаты – қайта ұйымдастыру. 1928 жылы 40-дивизия Ренода 60 сарбаздан тұратын 40-әскери полиция ротасын құрды. Бальзардың 1934 жылы қайтыс болғаннан кейін де Уайт генерал-адъютант қызметін атқаруын жалғастырды, өйткені ол бұл лауазымды ынтамен атқарды. Ол екінші дүниежүзілік соғыс кезінде штаттық күштер федералдануынан кейін Невада Ұлттық гвардиясын қайта ұйымдастыруға көмектесті. Соғыс кезінде Невада гвардиясы әлемнің түкпір-түкпіріне таралып, Тынық мұхитындағы әскери операцияларға қатысты.

Қырғи қабақ соғыс

Шығыс Еуропадағы темір перде суық соғыстың басталуымен және Кореяда (1950–1953) қақтығыс болған кезде, Невада Ұлттық гвардиясын қайта ұйымдастыруға штатқа ірі федералдық қаражат құйылды. 1948 жылы Невада армиялық гвардиясы 421-ші зениттік артиллериялық батальонымен қайта құрылды. 1947 жылы АҚШ Әуе күштері құрылғаннан кейін, Невада 1948 жылы құрылған 192-ші истребитель эскадрильясымен бірге Әуе Ұлттық гвардиясының бөлімшесін алды. 192-ші эскадрилья қазіргі Стидтегі Реноның солтүстігіндегі ескі әскери әуе базасынан жұмыс істеді. 1951 жылы 192-ші эскадрилья 21 айлық Корея соғысына P-51 Mustang ұшақтарымен қатысты. Соғыс кезінде Невада әуе гвардиясы тарихындағы жалғыз жауынгерлік қазасын тапты: лейтенант Фрэнк Салазар. Соғыстан кейін Невада әуе гвардиясы Рено қаласымен әуежайдың оңтүстігіндегі Хаббард алаңында, қазіргі Рено-Тахо халықаралық әуежайында жерді жалға алу туралы келісімге келді. 152-ші әуе көмекші қанат әлі күнге дейін сол жерде орналасқан. 1950-жылдары Невада әуе гвардиясы базаны жақсарту және қару-жарақ қоймаларын салу үшін Невада армиялық гвардиясымен бірге федералдық қолдаудың үлкен сомасын алды. Бұл басқа батыс штаттар үшін де, әсіресе Калифорния үшін де осылай болды, өйткені ХХ ғасырда АҚШ батысының өсуіне федералдық үкімет өркендеген қорғаныс мекемелерімен бірге маңызды экономикалық күш ретінде айналды. 1967 жылы Невада заң шығарушы органы штаттың милиция кодексін қайта жазды, ол штаттың әскери департаментін кеңейтуді, соның ішінде әскери сот кодексін және толық уақытты генерал-адъютант лауазымын құруды көздейді. 1968 жылы Невада армиялық гвардиясы өз миссиясын артиллериядан бронетехникалық кавалерияға ауыстырды және алғашқы тікұшағын (OH23B) алды, бұл армия авиациялық активтерін штатка әкелуге жасалған алғашқы қадам болды. Сол жылы Невада әуе гвардиясы президент Линдон Джонсонның шақыруына жауап берді, Солтүстік Кореяның USS Pueblo теңіз барлау кемесін басып алуына байланысты. Тікелей әскери жауап шаралары қабылданбаса да, 600-дан астам Невада әуе гвардиясы бір күндік ескертумен Оңтүстік Кореяда және АҚШ-тың әртүрлі аймақтарында қызмет етуге шақырылды. Невада әуе және армиялық гвардиясы 1970-жылдар мен 1980-жылдардың соңында өтеміншілік үшін көптеген жүлделерді жеңіп алды. Невада әуе гвардиясы 1978 жылы халықаралық жарыста әуеде барлау бойынша Photo Finish чемпионатында жеңіске жетті, ал 1986 және 1990 жылдары Reconnaissance Air Meet чемпионаттарында жеңімпаз атанды. Airman Magazine журналы «Реноның жоғарғы роликтері» әуеде барлау жұмыстарында «өз ісінің ең жақсылары» екенін атап өтті. 1980 жылы Невада армиялық гвардиясының 3-ші эскадрильясы, 116-шы бронетехникалық кавалерия 1-ші эскадрилья, 221-ші кавалерия болып қайта тағайындалды. 221-ші жасақ 1984 және 1986 жылдары екі рет Гудрич атты жүлдесін жеңіп алды, бұл бронетехника бойынша аса құнды жүлде. 1985 жылы ол Неваданың оңтүстігінен Калифорнияның Форт-Ирвинге дейін 135 мильдік танк маршын аяқтағаннан кейін ұлттық назарға ілікті, бұл әдетте 71 рельсті және 109 дөңгелекті көлікпен «Өлім науқаны» деп аталады. Конвойдың ұзындығы 40 шақырымға дейін созылып, 420 сарбазды қамтыды. 1986 жылы Невада армиялық Ұлттық гвардиясы өзінің алғашқы авиациялық батальонын, 1-ші батальонды, 113-ші авиацияны алды, ол CH-54 Skycranes ұшақтарын пайдаланды, ал 1990-жылдары UH-60 Blackhawks және CH-47 Chinooks ұшақтарын алды.

As the Iron Curtain fell across Eastern Europe with the beginning of the Cold War, and a hot war occurred in Korea (1950–53), major federal funds poured into the state for the reorganization of the Nevada National Guard. In 1948, the Nevada Army Guard reorganized with the 421st Anti Aircraft Artillery Battalion. With the creation of the U. S. Air Force in 1947, Nevada received an Air National Guard unit with the 192nd Fighter Squadron, established in 1948. The 192nd operated out of the old Army Air Base north of Reno in present day Stead. In 1951, the 192nd entered a 21 month deployment flying P 51 Mustang aircraft in the Korean War. During the war, the Nevada Air Guard suffered its only combat fatality in its history: Lt. Frank Salazar. After the war, the Nevada Air Guard entered a lease agreement with the city of Reno for land south of the airport, at Hubbard Field, present day Reno Tahoe International Airport. The 152nd Airlift Wing remains there today. In the 1950s, the Nevada Air Guard received massive sums of federal support, along with the Nevada Army Guard, for base improvements and the construction of armories. This was also true for other western states, especially California, as the federal government with its burgeoning defense establishments during the Cold War emerged as a major economic multiplier in the growth of the American West during the 20th century. In 1967, the Nevada legislature re wrote the state’s militia code, which provided for the expansion of the state’s military department, including a code of military justice and the creation of a full time adjutant general position. In 1968, the Nevada Army Guard changed its mission from artillery to armored cavalry, and it also acquired its first helicopter (OH23B), the initial step toward bringing Army aviation assets to the state. Also that year, the Nevada Air Guard answered President Lyndon B. Johnson’s call up in response to North Korea’s capture of the USS Pueblo, a naval intelligence vessel. While no direct military retaliation was initiated, more than 600 Nevada Air Guardsmen were activated on one day notice for service in South Korea and various places around the United States. The Nevada Air and Army Guard garnered numerous trophies for excellence in the late 1970s and 1980s. The Nevada Air Guard won the aerial reconnaissance championship, Photo Finish, against international competition in 1978 and Reconnaissance Air Meet championships in 1986 and 1990. Airman Magazine noted the “High Rollers of Reno” are the “best at what they do” — aerial reconnaissance. In 1980, the Nevada Army Guard’s 3rd Squadron, 116th Armored Cavalry re designated as the 1st Squadron, 221st Cavalry. The 221st won two Goodrich Riding Trophies, 1984 and 1986, a highly coveted armor trophy. In 1985, it gained national attention after it completed a 135 mile tank march from southern Nevada to Fort Irwin, California, commonly referred to as the “Death March,” with 71 tracked vehicles and 109 wheeled vehicles. The convoy stretched as long as 25 miles and included 420 soldiers. In 1986, the Nevada Army National Guard gained its first aviation battalion, the 1st Battalion, 113th Aviation, which operated CH 54 Skycranes, eventually receiving UH 60 Blackhawks and CH 47 Chinooks in the 1990s.

Қаржыландыру

Невада әскери департаменті екі мемлекеттік қызметкердің – губернатор мен генерал-адъютанттың – жетекшілігімен Невада Ұлттық гвардиясының миссияларын, нысандарын және оқуларын қадағалайды және басқарады. Невада штатының қызметкерлері Невада әскери департаментіне қарасты барлық нысандарға әкімшілік, есептеу, кадрлық, өрт сөндіру, қауіпсіздік, техникалық жөндеу және тазалау бойынша қолдау көрсетеді. Қызметкерлердің еңбекақысын төлеу үшін жұмсалатын қаражаттың бәрі мемлекеттік қазынадан түспейді; шындығында, әскери департаменттің штаттық қызметкерлеріне жұмсалатын қаражаттың 80 пайызынан астамы федералдық қаражат есебінен төленеді.

Бас көмекші

Невада штатының генерал-адъютанты – Невада Ұлттық гвардиясының аға офицері болып табылады, ол Невада армиясы мен әуе ұлттық гвардиясының 4000-нан астам қызметкерлеріне басшылық етеді және Невада Ұлттық гвардиясының федералдық және штаттық міндеттеріне жауапты. Генерал-адъютантты Невада штатының губернаторы тағайындайды. Невада штатында генерал-адъютант лауазымы 1861 жылы штаттың Органикалық заңы қабылданғаннан кейін құрылды. Федералдық заңға сәйкес, Аймақтық заң шығарушы орган "тіркелген" милицияны "он сегізден қырық бес жасқа дейінгі әрбір ерікті, денесі сау, ақ нәсілді ер адам" деп анықтады, заңмен босатылғандарды қоспағанда. Невада штаты 1864 жылы штат мәртебесіне ие болғаннан кейін ұқсас заңнама қабылданды. Невада заңына сәйкес генерал-адъютант жоғары әскери лауазымда қызмет етеді. Дегенмен, штаттың алғашқы ғасырында бұл міндеттер вице-губернатор және мемлекеттік хатшы сияқты басқа лауазымдардың құзырында болды. 1948 жылы Невада Ұлттық гвардиясы Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысу үшін федералданудан кейін қайта ұйымдастырылды. Бұл жаңа күшке Невада армиясының ұлттық гвардиясы және Невада әуе ұлттық гвардиясының құрылуы кірді. 1967 жылы Невада штаты милиция заңын өзгертіп, штат аумағында толық уақытты генерал-адъютант лауазымын құрды. 2002 жылдан бері генерал-адъютант Карсон-Ситидегі (Невада штаты) Генерал-адъютант кеңсесінде жұмыс істеп келеді.