Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Адельберт Фостер (17 ақпан 1915 жыл - 2 мамыр 1945 жыл) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1945 жылы Окинава шайқасында өмірін қауғастырып, міндетінен асып, "көрнекті ерлік және батылдық" көрсеткені үшін АҚШ Теңіз корпусының медальмен марапатталған жауынгері.
William Adelbert Foster (February 17, 1915 – May 2, 1945) was a United States Marine who received the Medal of Honor for his "conspicuous gallantry and intrepidity at the risk of his life above and beyond the call of duty" during World War II during the Battle of Okinawa in 1945.
Ерте өмір
Уильям Фостер 1915 жылдың 17 ақпанында Огайо штатының Гарфилд Хайтс қаласында дүниеге келген. Кәсіптік орта мектепті бітіргеннен кейін, машина жасау мамандығын оқыған, ол Кливленд қаласындағы Star Machine and Tool Company компаниясында планер және пішіндеуші болып жұмыс істеді. Огайо ұлттық гвардиясында алты жыл қызмет еткен ветеран, Фостер 1944 жылдың 1 сәуірінде Селективтік қызмет жүйесі арқылы Теңіз жаяу әскерінің резервіне шақырылды.
William Foster was born in Garfield Heights, Ohio on February 17, 1915. Following graduation from vocational high school, where he majored in machinist's subjects, he was employed as a planer and shaper at Cleveland's Star Machine and Tool Company. A veteran of six year's service in the Ohio National Guard, Foster was enlisted in the Marine Corps Reserve through the Selective Service System on April 1, 1944.
Әскери қызмет
Фостер негізгі дайындығын Калифорния штатындағы Сан-Диего қаласындағы Теңізшілер корпусының рекрут-депосында алды. 1944 жылдың қыркүйек айының соңында, Пэндлтон лагерінде қарқынды жауынгерлік дайындықтан өткеннен кейін, ол Соломон аралдарының Расселл аралдарына бағытталған «Генерал С. Г. Мортон» кемесіне мініп, шетелге аттанды. Ол өзінің тұрақты бөлімшесіне – 1-ші Теңізшілер дивизиясының 1-ші Теңізшілер батальонының 3-ші взводының «K» компаниясына қосылды. 1945 жылдың 1 сәуірінде, Пасха күні, Окинава шайқасына бөлімшесімен бірге түсті, бұл оның Теңізшілер корпусына қабылдалғанының бір жылдығымен сәйкес келді. Окинавадағы алғашқы шайқасында, 1945 жылдың 2 мамырында, аға сержант Фостер батырлық көрсетті, осының нәтижесінде елдің ең жоғары әскери наградасы – Құрмет медаліне ие болды. Тағы бір теңізшімен бірге, ол жау әскерлерімен қанағатсыз қол гранатасымен шайқасқа түсті. Жапондық граната олардың орналасқан жеріне жетпейтіндей жерге түскенде, аға сержант Фостер жеке қауіпсіздігін ескермей, оған секіріп, жарылыстың күшін өзіне сіңіріп алып, екінші теңізшіні ауыр жарақаттан сақтап қалды. Ол керемет түрде жарылыстан аман қалды. Өлімге қаупі бар жарақат алғаннан кейін ол қалған екі гранатасын серігіне беріп, «Дұрыс пайдалан» деді, содан кейін медициналық көмекке жеткізілді, бірақ алған жарақатынан көз жұмды. 1946 жылдың 19 тамызында Теңізшілер корпусының бастығы генерал Александр А. Вандегрифт оның ата-анасына Кливленд қаласындағы қалалық әкімшілік ғимаратында өткен салтанатты шарада Құрмет медалін табыс етті. Президент Гарри С. Трумэн қоса берген мақтау қағазында былай делінген: «Ол өзінің тірі қалу мүмкіндігінен еш ойланбастан бас тартып, өзінің серігіне фанатикалық жауға қарсы күресуді жалғастыруға мүмкіндік берді».
Foster received his basic training at Marine Corps Recruit Depot San Diego, California. In late September 1944, after intensive combat training at Camp Pendleton, he embarked for overseas duty on board the General C. G. Morton bound for the Russell Islands in the Solomon group. There he joined his regular unit — Company K, 3rd Battalion 1st Marines, 1st Marine Division. He landed with his unit during the Battle of Okinawa on Easter Sunday, April 1, 1945, the first anniversary of his enlistment in the Marine Corps. In combat for the first time at Okinawa, PFC Foster performed an act of heroism on May 2, 1945, which earned for him the nation's highest military decoration: the Medal of Honor. Dug in with another Marine, he and his comrade engaged in a fierce hand grenade duel with infiltrating enemy soldiers. When a Japanese grenade landed beyond reach in their foxhole, Private First Class Foster, with complete disregard for his personal safety, dove on it and absorbed its full explosion with his own body, thus protecting the other Marine from serious injury. Miraculously, he survived the explosion. Mortally wounded, he handed his two remaining grenades to his comrade and said, "Make them count " then was brought to medical care where he died of his injuries. On August 19, 1946, Gen Alexander A. Vandegrift, then Commandant of the Marine Corps, presented the Medal of Honor to his parents in a ceremony at the City Hall in Cleveland. In the words of the accompanying citation, presented by President Harry S. Truman, " he had unhesitatingly relinquished his own chance of survival that his fellow Marine might carry on the relentless fight against a fanatic enemy "
Фостер бастапқыда Окинавадағы 1-ші Теңізшілер дивизиясының зиратына жерленді. 1949 жылдың 5 наурызында оның денесі Кливлендтегі Кальварий зиратына қайта жерленді. Оның туыстары Кливленд аймағында және оның төңірегінде тұрады.
Foster was initially interred in the 1st Marine Division cemetery on Okinawa. On March 5, 1949, his remains were reinterred in the Calvary Cemetery in Cleveland. His remaining family lives in and around the Cleveland area.