Босниялық театр өнерінің көрнекті тұлғасы Зоран Бечич

Зоран Бечич (1939-2006) – босниялық театр өнерінің көрнекті тұлғасы. Сараево соғыс театрының негісқалаушысы, актерлік шеберлігімен танылды. Театр өмірінен.

Кіріспе

Зоран Бечич (2 сәуір 1939 - 29 наурыз 2006) – 20 ғасырдағы босниялық театр қауымдастығының ең көрнекті өкілдерінің бірі. Сараево соғыс театрының негізін қалаушы актерлерінің бірі, ол Белград драмалық өнер академиясында актерлік шеберлікті оқыды және 1966 жылы бітірді. Бечичтің кәсіби актерлік мансабы Дубровникте басталды, бірақ екі жылдан кейін ол Сараевоның Malo pozorište (Кіші театр) театрына қосылды, ол бүгінгі Kamerni teatar 55 (Камералық театр 55) театрының ізашары болды. Ол Радослав Доричтің "Noć ubica" ("Қылмыскерлер түні") спектаклінде тұңғыш рет сахнаға шықты. Бірнеше маңызды рөлдерді орындағаннан кейін, 1971 жылы ол Белградта өзін сынап көруге шешім қабылдады, бірақ екі жылдан соң Сараевоның Ұлттық театрына оралды. Келесі екі онжылдық бойы ол Kamerni teatar 55 театрымен ынтымақтастығын жалғастырып, халықаралық MESS театр фестивалінде үш рет "Zlatni lovorov vijenac" (Алтын лавр гүлдері) сыйлығын жеңіп алды. Соңғысы, 2004 жылы, өмірлік жетістіктері мен сахна өнеріне қосқан үлесі үшін табысталды. 1991-1995 жылдар аралығындағы Сараево қоршауы кезінде Бечич Сараевоның соғыс кезеңіндегі өндірісін жаңартқан алғашқы театрлық жобаға, атақты "Sklonište" (Үңгіл) жобасына қатысты және "Memoari Mine Hauzen" ("Мина Хаузеннің естеліктері") спектаклін қойды. Соғыс кезінде Сараевода қалу туралы сұраққа ол былай деп жауап берді: "Көптеген адамдар мені, Чачактан келген сербті, соғыс барысында Сараевода қалуымды өкінді ме деп сұрады. Ешқашан. Құдай сақтасын, мұндай жағдай қайта орын алмасын, бірақ мен бәрін қайтадан бастан кешірер едім. Осы қаланың басынан өткен барлық қайғы-қасірет, трагедия мен қорқынышқа қарамастан, осындай жылулық, махаббат, түсіністік пен мейірімді сөздер де болды". Бечичтің кино және теледидардағы жұмыстарының ішінде "Viza za budućnost" (2002) және "Aleksa Santic" (1990) телесериалдары бар. 2006 жылдың наурыз айында ол өзінің қызы, актриса Зорана Бечичпен бірге Сафет Плакалоның "Lutkino bespuće" ("Қуыршақтың шөлдігі") спектаклінде алғашқы және соңғы рет сахнаға шықты. Ол екі аптадан кейін Сараевоның Ұлттық театрында "Rodoljupci" ("Отансүйерлер") спектаклінің премьерасы қарсаңында қайтыс болды, онда ол драма режиссері болып жұмыс істеді. Бечич Сараевоның Лав зиратында жерленді.

Zoran Bečić (April 2, 1939 – March 29, 2006) was one of the most prominent artists of the Bosnian theatrical community in the 20th century. One of the founding actors of Sarajevo War Theatre, he studied acting at the Belgrade Academy of Dramatic Arts, graduating in 1966. Bečić's professional acting career began in Dubrovnik, but after two years, he joined Sarajevo's Malo pozorište (Little Theatre), the predecessor of today's Kamerni teatar 55 (Chamber Theatre 55). He made his debut in Radoslav Dorić's Noć ubica (The night of murderers). Following several notable roles, in 1971 he decides to try his luck in Belgrade, but returns to Sarajevo's National Theatre, two years later. For the next two decades, he continues his collaboration with Kamerni teatar 55, earning three Zlatni lovorov vijenac (Golden Wreath of Laurel) Awards at the international theatre festival MESS. The last one, in 2004, was given to him for Life Achievement and Contribution to Performing Arts. During the 1991 1995 Sarajevo siege, Bečić participates in the first theatrical project that was to jump start Sarajevo's war production scene, the famous Sklonište (The Shelter), and directs another Memoari Mine Hauzen (The Memoirs of Mina Hauzen). Asked about his decision to stay in Sarajevo during the war, he said: "Many have asked me if I, a Serb from Čačak, ever regretted staying in Sarajevo for the duration of the war. Never. God forbid that it ever happens again, but I would do it all over again. With all the sadness, tragedy and horror that this city had been through, there was equally as much warmth, love, understanding and tender words." Bečić's film and TV credits include appearances in TV series Viza za budućnost (2002), and Aleksa Santic (1990). In March 2006, he made his first and last appearance alongside his daughter, actress Zorana Bečić, in Safet Plakalo's Lutkino bespuće (A Doll's Wasteland). He died two weeks later on the eve of the premiere of Rodoljupci at Sarajevo's National Theatre, where he was the Director of Drama. Bečić was buried at Sarajevo's Lav cemetery.