Кіріспе
Liljevalchs konsthall (швед тілінде "Liljevalch's Art Gallery") – Швецияның Стокгольм қаласындағы Дюргарден аралында орналасқан өнер галереясы. Архитектор Карл Бергстен (1879–1935) жобалаған және 1916 жылғы наурызда ашылған, қазіргі күні Стокгольм қаласына тиесілі. Кіреберістің солтүстік-батыс бұрышында шағын вестибюль орналасқан. Одан оңға қарай суреттерге арналған көкжиектері бар екі үлкен галереяға апаратын үлкен мүсін залы бар, бұл галереялар кішкентай көрме залдарымен шектеледі. Ғимараттың шығыс жағында шағын саябаққа қараған үлкен портик орналасқан, саябақтың іргесіндегі үлкен терезелер арқылы шағын мейрамхана көрінеді. Швециядағы ең бағаланатын көрме орындарының бірі – Liljevalch, әртүрлі өлшемдегі пропорционалды кеңістіктерімен және "Көк қақпа" ("Blå porten") ресторанымен әйгілі. Ғимараттың құрылымдық қаңқасын құрайтын бетон бағаналар мен арқалықтар қасбетте піластрлар мен қалыптар түрінде ашық күйде қалды, ал кірпіш қабырғалары мен олардың арасындағы кеңістіктерді толтыратын терезелер көлденең қатармен орналасқан. Бас кіреберістің алдында және үстінде Карл Миллстің мүсіні мен рельефі орналасқан.
Liljevalchs konsthall (Swedish for "Liljevalch's Art Gallery") is an art gallery located on the Djurgården island in Stockholm, Sweden. Designed by architect Carl Bergsten (1879–1935) and inaugurated in March 1916, it is today owned by the City of Stockholm. Behind the entrance on the north western corner is a small vestibule. To the right of the latter is a large sculpture hall leading to two large galleries with skylights intended for paintings, flanked by series of smaller exhibition spaces. The eastern end of the building has a large scale portico facing a small park surrounded by the large windows of a small restaurant. One of the most appreciated exhibition spaces in Sweden, Liljevalch is renowned for its well proportioned spaces in a range of sizes and its restaurant Blå porten ("Blue Gate"). The concrete pillars and beams forming the structural framework of the building are left exposed as pilasters and mouldings in the façade with brick walls and a horizontal row of windows filling the spaces between them. In front of and above the main entrance is a sculpture and a relief by Carl Milles.
Тарих
Бергстен 20 ғасырдың басында австриялық модерн сәулетшісі Отто Вагнердің ықпалымен авангард сәулетшісі ретінде мансап жасауға тырысқан. 1907 жылы Еуропаға саяхат жасағаннан кейін, ол әсіресе Түркия мен Данияның дәстүрлі сәулетінен шабыттанды. Бергстен 1913 жылы өнер галереясы үшін өткен байқауда жеңіске жеткен кезде, бұрынғы тәжірибелік стилін тастап, көлемдерді азайтуға және заманауи бетон құрылыс техникасын пайдалануға баса назар қоятын классицизмді қабылдады. Бергстен әрқашан сәулетке құрылымдық тұрғыдан келген және Лильевальхтағы жобасында көп мақсатты кеңістіктерді жасау үшін негізгі функционалды талаптарды бастапқы нүкте ретінде пайдаланды. Мүсін залының үлкен баспалдағы сияқты бірнеше егжей-тегжейлі элементтер Генрих Тессеновтың рационалды классицизмінен шабыттанған, онда жарық қарапайым мүсіндік көлемдерді күшейту үшін қолданылады. Стокгольм қалалық әкімшілігінің "Көк залында" Рагнар Эстберг осы уақытта жабық ауланы пайдаланғанмен, Лильевальхта Бергстен дәстүрлі элементтерді ең жаңа бетон құрылыс техникасымен үйлестіре алды, сондықтан бұл өнер галереясы болашақтағы заманауи сәулеттің алға басушысы болды.