Ладакский полосатый аполлон: Сирек кездесетін көбелек түрі
Parnassius stoliczkanus
Ладак жолақты аполлон (Parnassius stoliczkanus) – Орталық Азиядағы сирек кездесетін, биік таулы бабоқ. Сипаттамасы, табиғаты, және Фердинанд Столичканың есімімен аталғаны туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көбелек түрі
Species of butterfly
Парнассиус столицканус, Ладак жолақты Аполлоны – Орталық Азияда таралған сирек кездесетін, биік тауларда өсетін көбелек. Ол қысқы Аполлон (Parnassius) туысына және көжантайлар тұқымдасына жатады. Бұл көбелек табиғатты зерттеуші және саяхатшы Фердинанд Столицканың құрметіне аталған.
Parnassius stoliczkanus, the Ladakh banded Apollo, is a rare high altitude butterfly which is found in Central Asia. It is a member of the snow Apollo genus (Parnassius) of the swallowtail family. It is named after the naturalist and explorer Ferdinand Stoliczka.
Сипаттама
Аталық үстіңгі жағы боз жамылғы ақ түсті. Алдыңғы қанаты: негізі мен шеттік жиегі қара ұсақ шашақтармен араласқан; ұяшықта әдеттегідей медиальды және апикальды қысқа қара көлденең жолақтар бар, бірақ типтік мысалдарда алғашқысы ортаңғы тамырға дейін жетпейді; дискальдық және постдискальдық қара түсті иісті жолақтар, біріншісі 6-шы тамырдан төмен қарай тартылып, арқаға жетпейді, екіншісі арқалық жиекке дейін созылады; осы жолақтардан тыс, соңғы жиек қара түспен көмкерілген, және бұзылу жерінде постдискальдық жолақпен бірігеді. Артқы қанаты: арқалық жиегі кең қараңғы, бұл түс бұрылысқа қарай тартылады; 5-ші аралықта постдискальдық қара нүкте қызылмен оралымды; термендері қараңғы, аралықтарында қара дақтармен және арқалық жиегінде ұзын ақ түктер бар. Екі қанаттың да алдыңғы және артқы қанаттарының қауырсындары ақ түсті. Астыңғы жағы: үстіңгі жағы сияқты, барлық түрлерге тән шыны тәрізді түс; белгілері ұқсас, бірақ нақты шашақталудан гөрі жоғарыдан көрінетін мөлдірлік арқасында көзге түседі. Антенна, бас, кеуде және құрсақ қара, бастың алдыңғы бөлігіндегі түкті шаштар қоңыр; астыңғы жағында: palpi, кеуде және құрсақ қоңыр түкті шаштармен қапталған. Әйелдердегі үстіңгі жағының түсі 6-дан біршама сарғыш түсте өзгешеленеді; белгілері ұқсас, бірақ артқы қанатта субтерминальдық қатардағы дақтардың ортасы көк түсті, постдискальдық қызыл дақ ақсыл, көбінесе жоқ, ал кейбір мысалдарда субторналдық қызыл дақ бар. Астыңғы жағы: еркекке ұқсас. Екі жыныста да артқы қанаттың астыңғы жағындағы базальдық қызыл дақтар, әдетте, егер болмаса, осы туыстың түрлерінде кездеспейді. Антенна, бас, кеуде және құрсақ еркекке ұқсас. Аналық аңғарлы қапшық, ұрықтанған аналықта Parnassius hunza-дағыдай.
Male upperside dull white. Forewing: base and costal margin irrorated with black scales; cell with the usual medial and apical short black transverse bars, the former not extended down to the median vein in typical specimens; discal and postdiscal dusky black sinuate bands, the former attenuated below vein 6, stops short of the dorsum, the latter extends right down to the dorsal margin; beyond these bands the terminal margin is more or less shaded with dusky black which at the tornus coalesces with the postdiscal band. Hindwing: dorsal margin broadly dusky black, this colour narrowed towards the tornus; a postdiscal black encircled red spot in interspace 5; termen somewhat broadly dusky black, with a subterminal series of darker spots in the interspaces and the dorsal margin fringed with long white hairs. Cilia of both forewings and hindwings white. Underside: like the upperside, the ground colour with the glassy appearance common to all forms in the genus; markings similar, apparent however more by transparency from above than formed by actual scaling. Antennae, head, thorax and abdomen black, the tufted hairs on the head in front fuscous; beneath: the palpi, thorax and abdomen clothed with fuscous hairs. Female upperside the ground colour differs from that of the 6 in its duller somewhat yellowish tint; the markings are similar but on the hindwing the spots in the subterminal series are centred with blue, the postdiscal red spot is paler, often absent, while in some specimens there is a subtornal red spot. Underside: similar to that of the male. In both sexes the basal red spots on the underside of the hindwing so general in the forms of this genus are usually, if not always, lacking. Antennae, head, thorax and abdomen as in the male. Anal pouch in the fertilized female as in Parnassius hunza.
Ауқым
Ол Ауғанстан, Пәкістан және Кашмирден басталып, Үндістанның солтүстік таулы аймақтары (Химачал-Прадеш және Уттаракханд) мен Қытайдың (Тибет) жерлеріне дейін созылады.
It ranges from Afghanistan, Pakistan and Kashmir, the northern ranges of India (Himachal Pradesh and Uttarakhand), and China (Tibet).
Мәртебе
Уильям Гарри Эванс мұның өте сирек екенін айтты. Бұл түр туралы толыққанды ақпарат қажет. Бұл көбелек Үндістанда заңмен қорғалады.
William Harry Evans said that it was very rare. Further information is needed on this species. The butterfly is protected by law in India.
Сәйкестендіру
Парнассиус түрінің көпшілігін анықтау қиын, кейде тек жыныс мүшелерін тілкей арқылы кесу арқылы ғана анықталады. П. Р. Акерри (1975) онлайн режимінде қолжетімді анықтағыш кілтті ұсынады. Ол Parnassius delphius-қа анықталады, бірақ кішірек және жақсырақ белгіленген. Алдыңғы қанаттың дискальдік жолағы қысқарған, ерекше жағдайларда субмаргиналды жолаққа дейін жалғасады. Артқы қанатында кең шеттік жолақ бар, онда төрт немесе бес қара дақтар орналасқан, олардың әйелдерде көгілдір шаңдағымен жабылған; әдетте тек бір көзше (оцелл) сақталады, яғни артқы жақтағысы, кейде нүктеге дейін кішірейеді; сондай-ақ, көбінесе қызыл түсті артқы шеттік нүкте болады.
The Parnassius species of butterflies are often hard to identify and can sometimes only be identified by dissection of the genitalia. P. R. Ackery (1975) provides a key available online. will key to Parnassius delphius but it is smaller and has better defined markings. The discal band of forewing shortened, in exceptional cases running into the submarginal band. Hindwing with broad marginal band, in which there stand four or five darker spots, which are dusted with blue in the female; as a rule only one ocellus preserved, namely the posterior one, being sometimes reduced to a dot; moreover, often a red hindmarginal dot.