Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық әнші-күйші және аспапшы Роджер Кларк Миллер (24 ақпан 1952 жылы туған) – Mission of Burma тобының негізін қалаушы және Alloy Orchestra / The Anvil Orchestra ұжымдарында өнер көрсетуімен белгілі американдық әнші, әнші-күйші және көп аспапты орындаушы. Оның басты аспаптары – гитара мен фортепиано. "Guitar Player" журналы Миллердің гитарада ойнауын рок энергиясымен және интеллектуалдық тәжірибелермен үйлестіре білуі деп сипаттайды. Ол сонымен қатар корнет, бас-гитара және соққы аспаптарында да ойнайды.
American singer songwriter and instrumentalist
Roger Clark Miller (born February 24, 1952) is an American singer, songwriter and multi instrumentalist best known for co founding Mission of Burma and performing in Alloy Orchestra/The Anvil Orchestra. His main instruments are guitar and piano. Guitar Player magazine describes Miller's guitar playing as balancing rock energy with cerebral experimentation. He also plays cornet, bass guitar and percussion.
Ерте өмір
Миллер 1952 жылғы 24 ақпанда Мичиган штатының Энн-Арбор қаласында дүниеге келді. Оның әкесі ихтиология профессоры болғандықтан, олар жаз бойы АҚШ-тың батысына жиі саяхаттайтын. Ол шөлдегі шалғай бұлақтардан балық іздеп, оларды қазба деректерімен салыстырып зерттейтін, және ұлын да бірге алып жүретін. Осы экспедициялар оның кейінгі көркемдік көзқарасын қалыптастырды, ол табиғат, қатал орта, уақыттың өтуі және өзіне сену тақырыптарын қамтиды. Миллер 6 жасында фортепиано сабақтарын бастады. Орта мектепте музыка сабағында француз мүйізін (валторна) оқыды, ал 13 жасында гитараға қол соқты. Миллер аға-інілерімен М3 деп аталатын үнемі жалғасып жатқан бірлескен жобасы бар. 1976 жылы CalArts-қа композиция мамандығы бойынша оқуға түсып, фортепиано мен француз мүйізін оқыды, сонымен қатар Джон Кейдж және Карлхайнц Стокхаузен сияқты 20 ғасырдың экспериментатор-композиторларының музыкасын зерттеді. Ол панк-рокқа құмар болып колледжді тастап кетті.
Miller was born in Ann Arbor, Michigan, on February 24, 1952. His father was a professor of ichthyology, which prompted frequent travel to the Western United States during summers—in search of fish in isolated springs in the desert for comparison with the fossil record—in which he brought his son along. These expeditions informed his later artistic outlook, which incorporates themes of nature, harsh environments, the passage of time, and self reliance. Miller began piano lessons at the age of 6. In middle school, he studied the french horn in band class, and at age 13, he picked up the guitar. The Miller brothers have an occasional ongoing collaboration called M3. Attending CalArts in 1976, majoring in composition, Miller also studied piano and French Horn, and studied music by 20th century experimental composers like John Cage and Karlheinz Stockhausen. He dropped out of college in favor of punk rock.
Бірманың бірінші миссиясы (1979-1983 жж.)
Бостон қаласына көшіп келген Миллер 1979 жылы Mission of Burma тобын құруға дейін қысқа ғана өмір сүрген Moving Parts тобының мүшесі болды. Миллердің құлақтағы шудың күшеюіне байланысты Mission of Burma 1983 жылы таратылды, бұл олардың өте шулы концерттерінен туындаған еді. Кейіннен Mission of Burma-ның аз ғана жазбалары маңызды әрі ықпалды деп есептелді. «Бірма» жылдарында Миллер жеке пианино шебері ретінде жұмыс істеді.
Relocating to Boston, Massachusetts, Miller was a member of the short lived Moving Parts before co founding Mission of Burma in 1979. Mission of Burma disbanded in 1983 due in large part to Miller's worsening tinnitus, attributed in large part to their notoriously loud live performances. In subsequent years, Mission of Burma's small body of recordings grew to be regarded as important and influential. During the Burma years, Miller worked as a freelance piano tuner.
Бірма миссиясының реформасы (2002-2020)
Бирма миссиясы 2002 жылы Боб Уэстон Суопе орнына келіп, қайта құрылды. Сахнада Миллер өзінің Marshall күшейткішін оң жақ шетіне қойды, динамиктері одан алысқа қаратылған (M0B деректі фильміндегі қайта құрылу кадрларында көрінеді). Топ қайта құрылғаннан бері төрт альбом шығарды; соңғысы – Unsound, 2012 жылдың шілдесінде Fire Records лейблынан жарық көрді. Burma тобынан шабыттанған көптеген топтар бар, олардың ішінде Nirvana, Pearl Jam, Foo Fighters, Superchunk, Jawbox, The Grifters, R.E.M., Miracle Legion (соңғы екеуі тіпті "Academy Fight Song" әнін кавер жасайды: біріншісі Green туры барысында, екіншісі дебюттік альбомында), Sonic Youth, Drive Like Jehu, Throwing Muses, Yo La Tengo, Fugazi, Pixies, Sugar, Guided by Voices, Shellac, Catherine Wheel, Graham Coxon, Pegboy, Moby және Down by Law. Соңғы бесі Conley-дің "That's When I Reach for My Revolver" әнін каверлеген. 2009 жылы Бостон қаласы 4 қазанды "Mission of Burma күні" деп жариялады, бұл мерекелік шара MIT East Campus ауласында өтті.
Mission of Burma reunited in 2002 with Bob Weston replacing Swope. On stage, Miller had his Marshall amplifier at the edge of the stage on his right, with the speakers facing away from him (as seen in the reunion footage in the M0B documentary Not a Photograph). The band released four albums since reforming; the latest is Unsound, July 2012, on Fire Records. Many bands have cited Burma as an inspiration, including Nirvana, Pearl Jam, Foo Fighters, Superchunk, Jawbox, The Grifters, R. E. M., Miracle Legion (the last two have even covered "Academy Fight Song": the former on their Green tour and the latter on their debut), Sonic Youth, Drive Like Jehu, Throwing Muses, Yo La Tengo, Fugazi, Pixies, Sugar, Guided by Voices, Shellac, Catherine Wheel, Graham Coxon, Pegboy, Moby and Down by Law the last five of which have covered Conley's "That's When I Reach for My Revolver". In 2009 the city of Boston declared October 4 to be "Mission of Burma Day" in honor of the band's work in a ceremony held at the MIT East Campus Courtyard.
Саундтрек жұмысы
Миллер анимациялық фильмдерге, деректі фильмдерге (Big Ideas for a Small Planet, 2007) және жарнамаларға музыка жазды. Оның төрт фильмі Санденс кинофестивалінде тұңғыш рет көрсетілді, соның ішінде «500 жыл» (2016) және «Гранито: Диктаторды қалай құлатса болады» (2011).
Miller has created soundtrack scores for animation, documentaries (Big Ideas for a Small Planet, 2007), and commercials. Four of the films he has scored have premiered at the Sundance Film Festival, which included 500 Years (2016) and Granito: How to Nail a Dictator (2011).
Тұжырымдамалық өнер
Миллердің "Прозалықты түрлендіру" атты жұмысы 2020 жылдың 15 наурызынан 15 қазанына дейін Браттлборо қаласындағы Браттлборо мұражайы мен өнер орталығында көрсетілді. Көрсетілгендердің ішінде Миллердің Modified Vinyl сериясынан бес туындысы (дискі ілгіштермен және тыңдау орындарымен бірге) және оның "The Davis Square Symphony" фильмі болды. "Прозалықты түрлендіру" жұмысының алғашқы нұсқасы Берлингтон қаласындағы Жаңа Англия өнер мұражайына сатылды.
Miller's work, “Transmuting the Prosaic”, was shown at the Brattleboro Museum and Art Center in Brattleboro, VT, March 15 – October 15, 2020. Five of Miller’s Modified Vinyl works (with turn tables and listening stations) and his film, “The Davis Square Symphony”. The first edition of “Transmuting the Prosaic” was sold to the New England Art Museum in Burlington, VT.
"Прозалықты түрлендіру" 2022 жылдың 2 желтоқсанынан 2023 жылдың 22 қаңтарына дейін 3S Artspace (Портсмут, Нью-Гэмпшир) галереясында қайта көрсетілді, онда Modified Vinyl және "The Davis Square Symphony" туындылары қойылды. Ашылу кешінде Миллер өзінің жаңа альбомынан үзінділер орындады – "Соло электр гитарасы ансамблі үшін сегіз түс жору".
"Transmuting the Prosiac" was shown again at 3S Artspace, Portsmouth, NH, from December 2, 2022 January 22, 2023, featuring Modified Vinyl and The Davis Square Symphony. During opening night, Miller also performed excerpts from his new LP, Eight Dream Interpretations for Solo Electric Guitar Ensemble.
Музыкалық емес қызмет
Миллер Slate және HuffPost блогында жазған, ал The Wall Street Journal үшін Майк Голдсмиттің «Discord» кітабына рецензия жазған. Оның «Жәндіктердің болашағы» атты әңгімесі «Penny Ante III» жинағында жарияланды. Оның суреттері 2003 жылдан бері көптеген көрмелерде көрсетілді. Миллер сонымен қатар Arts at the Armory (Сомервилл, Массачусетс), Mass MoCA (Норт-Адамс, Массачусетс), Contemporary Art институты (Бостон, Массачусетс), Real Art Ways (Хартфорд, Коннектикут), 3S Artspace (Портсмут, Нью-Гэмпшир), Portsmouth Book & Bar (Портсмут, Нью-Гэмпшир), Brattleboro Museum and Art Center (Брэттлборо, Вермонт) және 118 Elliot Gallery (Брэттлборо, Вермонт) жерлерінде «Сюрреалистік ойындар кеші» атты шаралар өткізді. Ол жеке және топтық көрмелерде өзінің сюрреалистік суреттерін көрсетті.
Miller has blogged for Slate and HuffPost, and written a review about Mike Goldsmith's book Discord for The Wall Street Journal. His short story "Insect Futures" was published in Penny Ante III. His drawings have appeared in numerous shows since 2003. Miller also has conducted "A Night of Surrealist Games" at Arts at the Armory (Somerville, MA), Mass MoCA (North Adams, MA), the Institute of Contemporary Art (Boston, MA), Real Art Ways (Hartford, CT), 3S Artspace (Portsmouth, NH), Portsmouth Book & Bar (Portsmouth, NH), Brattleboro Museum and Art Center (Brattleboro, VT), 118 Elliot Gallery (Brattleboro, VT), He has shown his Surrealist drawings in solo and group exhibitions.