Уоррен Мэтис Андерсон: Нью-Йорк саяхатшысы және сенатор

Кіріспе

Американдық саясаткер (1915–2007)

Уоррен Мэттис Андерсон (16 қазан 1915 – 1 маусым 2007) – Нью-Йорк штатынан шыққан американдық заңгер және саясаткер. Ол 1973 жылдан 1988 жылға дейін Нью-Йорк штаты Сенатының уақытша президенті және көпшілік көшбасшысы қызметін атқарды.

Өмір

Ол 1915 жылы 16 қазанда Нью-Йорк штатының Ченанго округіне қарасты Бэйнбридж қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Флойд Э. Андерсон (1891–1976) кейін штат сенаторы және Жоғарғы сот судьясы болды, ал анасы Эднa Мадлен (Мэтис) Андерсон (1889 жылы туған). Андерсон 1937 жылы Колгейт университетін және Олбэни заң мектебін бітірді, сондай-ақ Олбэни заң журналының редакторларының бірі болды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясында қызмет етіп, Бас судьялар корпусында екінші лейтенант шеніне жетті. Соғыстан кейін ол Брум округінің округ прокурорының көмекшісі болып жұмыс істеді, содан кейін Хинман, Говард және Каттеллдің Бингемтон заң фирмасына қосылды. Республикалық Андерсон 1953 жылдан 1989 жылға дейін Нью-Йорк штатының сенатының мүшесі болды, 169-шы, 170-шы, 171-ші, 172-ші, 173-шы, 174-ші, 175-ші, 176-шы, 177-ші, 178-ші, 179-шы, 180-шы, 181-ші, 182-ші, 183-ші, 184-ші, 185-ші, 186-шы және 187-ші Нью-Йорк штатының заң шығарушы жиналыстарында отырды. Ол 1966 жылдан 1972 жылға дейін Қаржы комитетінің төрағасы болды. Осы қызметінде ол уақытша президент Эрл Бриджестің бейресми орынбасары болды. Бриджес зейнеткерлікке шыққаннан кейін Андерсон оның орнын уақытша президент және көпшілік көшбасшысы ретінде басты. Андерсон губернатор Хью Кэримен және Ассамблея спикері Стэнли Стейнгутпен бірлесіп, 1975 жылы Нью-Йорк қаласын банкроттықтан құтқару үшін қажетті шаралар пакетін жасады. Андерсон 1989 жылға дейін Сенаттағы жоғары лауазымда қызмет етті, содан кейін Нью-Йорктің Бингемтон қаласында орналасқан Хинман, Говард және Каттелл, LLP заң фирмасына қайта қосылды. 2006 жылдың мамыр айында Андерсон бұрынғы Ассамблеяның азшылық көшбасшысы Джон Фасоны республикалық партияның губернаторлыққа кандидат ретінде қолдағандығын жариялады. Сенаттың уақытша президенті ретінде Андерсон Нью-Йорк штатының вице-губернаторының міндеттерін екі рет атқарды. Біріншісі 1973 жылдың 18 желтоқсанынан 1974 жылдың 31 желтоқсанына дейін, губернатор Нельсон Рокфеллердің отставкасынан кейін вице-губернатор Малкольм Уилсон губернаторлыққа тағайындалғанда. Екіншісі 1985 жылдың 1 ақпанынан 1986 жылдың 31 желтоқсанына дейін, вице-губернатор Альфред ДельБелло отставкаға шыққанда. 1978 жылы Андерсон Нью-Йорк губернаторы лауазымына республикалық партиядан үміткер болды, бірақ Перри Дюрияға жеңілді. Ол 2007 жылдың 1 маусымында қайтыс болды. Оңтүстік деңгейден Капитал аймағына дейінгі 88-ші тас жол оның құрметіне аталды.

He was born on October 16, 1915, in Bainbridge, Chenango County, New York, the son of Floyd E. Anderson (1891–1976), later a State Senator and Supreme Court Justice, and Edna Madeline (Mattice) Anderson (born 1889). Anderson graduated from Colgate University in 1937, and from Albany Law School where he was an associate editor of the Albany Law Review. He served in the United States Army during World War II, attaining the rank of Second Lieutenant in the Judge Advocate General's Corps. Following the war he served as Assistant County Attorney for Broome County, and then joined the Binghamton law firm of Hinman, Howard & Kattell. A Republican, Anderson was a member of the New York State Senate from 1953 to 1989, sitting in the 169th, 170th, 171st, 172nd, 173rd, 174th, 175th, 176th, 177th, 178th, 179th, 180th, 181st, 182nd, 183rd, 184th, 185th, 186th and 187th New York State Legislatures. He was Chairman of the Committee on Finance from 1966 to 1972. In this capacity he was the unofficial deputy to Temporary President Earl Brydges. After Brydges retired, Anderson succeeded him as Temporary President and Majority Leader. Anderson worked with Governor Hugh Carey and Assembly Speaker Stanley Steingut to put together a package to rescue New York City from bankruptcy in 1975. Anderson served in the Senate's top post until 1989, when he re joined the law firm of Hinman, Howard & Kattell, LLP in Binghamton, New York. In May 2006, Anderson announced his endorsement of former Assembly Minority Leader John Faso for the Republican nomination for governor. In his role as Temporary President of the Senate, Anderson twice performed the duties of the Lieutenant Governor of New York. The first was from December 18, 1973, to December 31, 1974, after the resignation of Gov. Nelson Rockefeller elevated Lt. Gov. Malcolm Wilson to the governorship. The second was from February 1, 1985, to December 31, 1986, after Lt. Gov. Alfred DelBello resigned. In 1978, Anderson was a candidate for the Republican nomination for Governor of New York, but lost the nomination to Perry Duryea. He died on June 1, 2007. Interstate 88, which runs from the Southern Tier to the Capital District, was named in his honor.