Кіріспе
Савидждегі тарихи трасс көпірі, Мэриленд, АҚШ. Мэриленд штатының Савидж қаласында Кіші Патуксент өзені арқылы салынған Боллман Трасс теміржол көпірі – АҚШ-тағы ең көне тұрған темір теміржол көпірлерінің бірі және американдық көпірлерді салу тарихындағы революциялық дизайнның жалғыз сақталған мысалы. 160 футтық (49 метрлік) екі қабатты көпір 1852 жылы Балтимор және Огайо темір жолының басты желісіндегі белгісіз жерде салынған. Ол 35 жылдан кейін қазіргі орнына көшіріліп, алғашқы Боллман көпірінің орнын басты. Бұл теміржолда алғаш рет қабылданған және тұрақты түрде қолданылған толығымен металлдан жасалған көпірдің алғашқы табысты дизайны болды. Дизайн құрылысында соғылған темірден жасалған тартылыс мүшелері және құйма темірден жасалған қысым мүшелері қолданылған. Бұл ағаш конструкцияларға қарағанда жақсырақ болды, себебі тәуелсіз құрылымдық бөлімдер құрылымдық бұзушылық мүмкіндігін азайтты. 1852 жылдың 6 қаңтарында патент алғаннан кейін компания 1873 жылға дейін осындай көпірлердің шамамен жүзін салды. Олардың беріктігі мен жинаудың қарапайымдығы осы кезеңде американдық теміржолдардың кеңеюіне үлкен көмек қосты. Боллманның Уиллс-Крик көпірі де сақталған, бірақ ол басқа типтегі фермалық жүйені қолданады.
The Bollman Truss Railroad Bridge across the Little Patuxent River at Savage, Maryland, is one of the oldest standing iron railroad bridges in the United States and the sole surviving example of a revolutionary design in the history of American bridge engineering. The 160 feet (49 m) double span was built in 1852 at an unknown location on the main line of the Baltimore and Ohio Railroad. It was moved 35 years later to its present location, where it replaced the very first Bollman bridge. It was the first successful all metal bridge design to be adopted and consistently used on a railroad. The design employs wrought iron tension members and cast iron compression members. It was an improvement over wooden structures, as the independent structural units lessened the possibility of structural failure. After receiving a patent on January 6, 1852, the company built about a hundred of these bridges through 1873. Their durability and ease of assembly greatly facilitated expansion of American railroads in this period. Bollman's Wills Creek Bridge has also survived, but it employs a different type of truss system.
Қалпына келтіру
1966 жылы Америка инженерлік-құрылыс қоғамы Ұлттық тарихи құрылыс инженерлік ескерткіштері бағдарламасын енгізіп, көпірді алғашқы ескерткіш деп таныды. Көпір 1972 жылдың 18 желтоқсанында Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді және 2000 жылдың 16 ақпанында Ұлттық тарихи ескерткіш мәртебесі берілді. 1978 жылы Моджески мен Мастерс көпірді қалпына келтіру мақсатында қарап шықты, олар еденнің фермалық конструкцияларының тозуын анықтады. 1982 жылдың қыркүйек айында Мэриленд штатының Фредерик қаласынан Дьюи Джорданға 214 200 долларлық қалпына келтіру жұмыстарына келісімшарт тапсырылды. Боллман Харперс-Ферри көпірін және осы жүйенің жалпы қағидаларын "ілмелі және фермалы көпір" деп сипаттаған кітапша жариялады, бұл дұрыс, өйткені бұл конструкцияда қатаң фермалы көпірге тән төменгі белсенді элемент жоқ. Кейінірек бұл конструкцияны сипаттағанда "ілмелі ферма" термині қолданылды.