Рикошет: Алғашқы сымсыз интернет қызметінің тарихы

Кіріспе

АҚШ-тағы бұрынғы сымсыз интернетке қолжеткізу қызметі, консервативті онлайн қауымдастық.

Рикошет – Wi-Fi, 3G және басқа технологиялар жалпы жұртшылыққа қолжетімді болмас бұрын АҚШ-тағы алғашқы сымсыз интернетке қолжеткізу қызметтерінің бірі болды. Оны 2001 жылы жабылған Metricom Incorporated компаниясы жасап, алғаш ұсынған. Қызмет бастапқыда Micro Cellular Data Network, немесе MCDN деп аталды, ал қызмет көпшілікке ұсынылғанда Ricochet деп аталды.

Тарих

Metricom 1985 жылы құрылды, бастапқыда электр, газ, мұнай және су өнеркәсіптеріне радио жабдықтарын сатумен айналысты. Компанияны доктор Дэвид М. Эллиотт пен Пол Баран құрды. 1997 жылы Пол Аллен Metricom компаниясының бақылау үлесін алды. Қызмет 1994 жылы Купертинода (Калифорния штаты) басталды және 1995 жылға қарай Кремний алқабының (Санта-Клара алқабының солтүстік бөлігі) барлық аймағында, 1996 жылға қарай Сан-Франциско шығанағының қалған бөлігінде және 1990 жылдардың соңында басқа қалаларға таратылды. Осы кезде қызмет шамамен 56 кбит/с жылдамдығымен жұмыс істеді, бұл dialup модемімен салыстырылатын деңгей еді. Ricochet 1999 жылы 128 кбит/с жылдамдығында жаңа қызмет ұсынды, бірақ бұл қызмет үшін айлық төлем бастапқы қызметтен екі еседен астам болды. 2001 жылдың басында Ricochet қызметі Атланта, Балтимор және Даллас сияқты көптеген қалаларда қолжетімді болды. Осы қызметке 51 000-нан астам абонент жазылды. Бірақ 2001 жылдың шілдесінде Ricochet-тің иесі Metricom компаниясы 11-ші тарау бойынша банкротқа өтініш беріп, қызметін тоқтатты. Көптеген компаниялар сияқты, Metricom да кірістен артық шығыс жасады және таңдалған нарықтарды дамытудың орнына, бүкіл ел бойынша кеңейту мен маркетингке баса назар аударды. 2001 жылғы 11 қыркүйектегі терактінің салдарынан туған төтенше жағдайды жою жұмысында Ricochet ресми түрде қолданылғандығы хабарланды, тіпті ұялы байланыс желілерінің жүктемесі артып кеткен кезде, бұрынғы қызметкерлер еріктілер ретінде жұмыс істеді.

Салдары

2001 жылдың қарашасында банкроттықтан кейін, Денвер қаласындағы кеңжолақты желі компаниясы Aerie Networks компаниясы, компания активтерін тарату сатылымында сатып алды. 2002 жылдың тамызында Денвер қаласында, ал 2002 жылдың қарашасында Сан-Диего қаласында қызмет қайта жаңартылды. 2003 жылы Aerie Ricochet компаниясын EDL Holdings компаниясына сатты, ал ол 2004 жылы оны YDI Wireless компаниясына сатты. YDI Wireless өзінің атауын Terabeam Inc. деп өзгертті, содан кейін Ricochet Terabeam компаниясының еншілес кәсіпорны ретінде жұмыс істеді. Terabeam кеңею жоспарларын жарияламады. Банкроттық кезеңінде Ricochet радио хабарларын тарату құралдарының меншік құқығы радиолар орнатылған муниципалитеттерге қайтарылды, сондықтан кез келген кеңею үшін Ricochet аталған қалалар немесе округтермен келісімдерді қайта жаңарту қажет болар еді. Осы уақыт аралығында ұялы телефон желісі арқылы ұсынылатын сымсыз деректер қызметтері танымал бола бастады, бұл Ricochet технологиясының құндылығын күмәнді етті. 2006 жылдың наурыз айында екі нарықта барлығы шамамен 8000 абонент болды. 2007 жылдың тамызында Ricochet қызметін Civitas Wireless Solutions LLC сатып алды. Ricochet 2008 жылдың 28 наурызында Денвердегі клиенттерін ертең қызмет тоқтатылатыны туралы хабардар етті. Civitas 2009 жылдың ақпанында банкроттықтан кейін өзін таратып жіберді.

Технология

Metricom Inc. компаниясы қолданған технология сымсыз тор желісі ретінде жұмыс істеді: дерек пакеттері шағын ретрансляторлар арқылы жіберілді (әдетте көше шамдарына орнатылған, оларды пайдалану үшін Metricom қалалық әкімдіктермен келісімдер жасасқан) және соңғы пайдаланушының модемі мен сымды интернетке қосылу нүктесі арасындағы жолда бірнеше мұндай құрылымдар арасында "секіріп" өтуі мүмкін; осыдан қызметтің аты шықты. Сымсыз интернет-провайдер қызметі Metricom компаниясының коммуналдық компаниялар үшін қашықтан есептегішті оқуды жеңілдету мақсатында әзірлеген технологиясының нәтижесі болды. Бұл технология бастапқыда әуесқойлық пакеттік радиодан шабыттанды, бірақ одан көптеген жағынан ерекшеленді: мысалы, Ricochet төмен қуатты "лицензиясыз" 900 МГц ISM жиілік диапазонындағы FHSS (Frequency-Hopping Spread Spectrum) технологиясын қолданды. FHSS технологиясының құпиялылықты сақтауына қоса, модемдерде құрылған шифрлау да болды, бірақ ол әдепкі бойынша қосылмаған. Жылдамдық бастапқыда сол кездегі стандартты 28.8 кбит/с телефондық модемге тең деп жарнамаланды және практикада көбінесе одан да жақсы болды. Сонымен қатар, Ricochet "тұрақты қосылған" байланыс ретінде қарастырылуы мүмкін (яғни, желіге қосылғаннан кейін, пайдаланылмаса да, азын-малын ресурстарды тозаңдатпай, қосылу күйінде қалуға болады, бұл dial-up байланыстан өзгеше, бүгінгі таңдағы кеңжолақты интернет сияқты). Бұл қызмет ай сайынғы тұрақты төлеммен ұсынылды (түпкі Ricochet қызметінің құны айына 29,95 доллар болды, бұл dial-up және қосымша телефон желісінен арзан). Осының нәтижесінде, Ricochet қызметінің аймағындағы көптеген пайдаланушылар оны үйлеріндегі негізгі интернет-қосылым ретінде пайдаланды. Ricochet-тің басты артықшылығы оның сымсыз болуы болды; сол кезде сымсыз интернетке қосылудың басқа мүмкіндіктері дерлік болмады. Ұялы телефондар бүгінгідей кең таралмаған, ал GPRS сияқты сымсыз деректер қызметтері АҚШ-тың ұялы байланыс желілерінде әлі енгізілмеген еді. Ұялы байланыс арқылы арнайы бейімделген dial-up модемдерді пайдалануға болар еді, бірақ бұл баяу (әдетте 9,6 кбит/с-тан аспайды), қымбат (минут сайын төлем қабылданады) және көбінесе сенімсіз болды. Ал Ricochet жылдам, тұрақты тарифпен және өте сенімді болды.

The technology, deployed by Metricom Inc., worked as a wireless mesh network: packets were forwarded by small repeaters (typically mounted on streetlights, for the use of which Metricom negotiated agreements with municipal governments) and might "bounce" among several such units along the path between an end user's modem and a wired internet access point; hence the name of the service. The wireless ISP service was an outgrowth of technology Metricom had developed to facilitate remote meter reading for utility companies. It was originally inspired by amateur packet radio, but differed from this technology in many respects: for instance, Ricochet used spread spectrum (FHSS) technology in the low power "license free" 900 MHz ISM band of the RF spectrum. In addition to the resistance to eavesdropping offered by FHSS, modems offered built in encryption, but this was not turned on by default. Throughput was originally advertised as equivalent to, and in practice was often somewhat better than, that of a then standard 28.8 kbit/s telephone modem. In addition, Ricochet could be treated as an "always on" connection (in the sense that, once connected to the network, it could stay connected even when not in use without tying up scarce resources, unlike a dialup connection), much the way broadband is today. It was also marketed for a flat monthly fee (the original Ricochet service was $29.95 a month, less than the cost of dialup plus a second phone line). As a result, a significant number of users in the Ricochet service area adopted it as their primary home Internet connection. Ricochet's main draw, however, was that it was wireless; at the time, there were almost no other options for a wireless Internet connection. Cellular phones were not as prevalent as today, and wireless data services such as GPRS had not yet been deployed on US cellular networks. It was possible to use specially adapted dialup modems over cellular connections, but this was slow (typically topping out at 9.6 kbit/s), expensive (per minute charges applied), and often unreliable. In contrast, Ricochet was fast, flat rate, and very reliable.

Жабдық

Тұтынушы жабдықтары стандартты "AT" командаларына жауап беретін лицензиясыз 1 Вт 900 МГц FHSS шифрланған радиомодемдерді пайдаланады. Олар "жұлдызды режим" деп аталатын пакеттік жұмыс режимін қамтиды, сондай-ақ нүктеден нүктеге қосылыс немесе 256 кбит/с-тан жоғары деректер жылдамдығымен кішкентай тәуелсіз желі құру мүмкіндігі бар. Кейбір инфрақұрылымдық жабдықтар тұтынушымен байланыс үшін 900 МГц жиілігін, ал кері байланыс үшін 2,4 ГГц жиілігін пайдаланды. (Үшінші нұсқа – лицензиялық 2,3 ГГц WCS жиілік диапазоны желінің аса жүктелген бөліктерінде ғана қолданылды және әдебиетте көбінесе еске алынбайды).