Кіріспе
Уэльстік бас-гитарист Перси Джонс (3 желтоқсан 1947 жылы туған) – 1974 жылдан 1980 жылға дейін және 1992 жылдан 1999 жылға дейін Brand X джаз-фьюжн ансамблінің құрамында болғандықтан танымал уэльстік бас-гитарист. Лландринод Уэллс қаласының жанында дүниеге келген Джонс сессиялық музыкант ретінде де көп жұмыс істеді және басқа да топтармен тығыз байланыста болды. 1982/83 жылдары ол Нью-Йорк триосымен, "Тас жолбарыс" (гитарист Билл Фриселл және барабаншылар Майк Кларк пен Дуги Боун түрлі кезеңдерде) бірге орындады. Джонс сондай-ақ "Туннельдер" импровизациялық ұжымының жетекшісі болды, ол "Progressivity" және "Live From The Knitting Factory" сияқты төрт альбом шығарды. Нью-Йоркте тұратын ол қазіргі таңда Нью-Йорк қаласындағы MJ12 аспаптық тобының мүшесі. Джонс сонымен қатар "Soft Machine" джаз-фьюжн тобының және акын Адриан Анри қатысқан "The Liverpool Scene" поэзиялық рок тобының құрамында болды, сондай-ақ Кейт Буш, Дэвид Сильвиан және Брайан Иноның жазбаларына үлес қосты.
Percy Jones (born 3 December 1947) is a Welsh bass guitarist known as a member of the jazz fusion ensemble Brand X, from 1974 1980, and 1992 1999. Jones, who was born near Llandrindod Wells, has also done extensive work as a session musician, and has been active with other groups. He played with a New York City trio called Stone Tiger (featuring guitarist Bill Frisell and drummers Mike Clark and Dougie Bowne during different periods) in 1982/83 Jones was also the driving force behind Tunnels, an improvisation collective which released four albums including Progressivity and Live From The Knitting Factory. Residing in New York, he currently is a member of MJ12, an instrumental group based in NYC. Jones was also a member of the jazz fusion group Soft Machine, the poetry rock group The Liverpool Scene (featuring poet Adrian Henri), and has contributed to recordings by Kate Bush, David Sylvian, Brian Eno,
Өнер
Джонстың ойнау стиліне аспап тартқанда оң қолымен үш саусақты қолдану әдісі кіреді (Лес Клейпул және одан бұрын Джон Энтуистл сияқты), көптеген бассистер екі саусақпен тартатынымен салыстырғанда бұл ерекшелік. Ол жылжитын гармоникаларды да пайдаланады. Ұзақ жылдар бойы ол әртүрлі кеңейтілген техникаларды қолданды, мысалы, ішектерді саусақ тақтасының жиегінен әдейі тартып, ерекше дыбылдық эффект (шуылдау) тудырады, сондай-ақ саусақ тақтасындағы сол қолдың басымен тартып, әдеттегіден кең интервалды екі нотаны бірдей ойнайды. Brand X тобымен жасаған алғашқы жазбаларында Fender Precision бас-гитарасы қолданылған, бірақ кейіннен ол Ұлыбританиядағы Electric Wood Limited компаниясы өндірген Wal бас-гитарасына ауысты, ол оның танылған белгісіне айналды. Соңғы кезде Джонс Ibanez бас-гитараларына ауысты, көп жылдар бойы Wal бас-гитарасын сәтті пайдаланғаннан кейін жаңа нәрсені сынап көргісі келетінін айтты. Оның ерекше тәсілі, әсіресе Brand X тобындағы еңбектері және 1970-ші жылдардағы Брайан Иноның Another Green World және Before and After Science альбомдарына қосқан үлесі ұзақ әсер етті. Бұған ең айқын мысал – Жапониялық бассист Мик Карнның жұмысында көрінеді, ол мансабының әртүрлі кезеңдерінде Джонстың өзіне әсер еткенін мойындады.
Электроника жұмыстары
Джонс Ливерпуль университетінде электрондық инженерияны оқыды және жылдар бойы электрондық білімін тиімді пайдаланды. 1970 жылдардың соңында ол бас гитарамен қолдануға арналған әртүрлі аналогты сигналды өңдегіштерді жобалап, құрастырды, ең ерекшесі – амплитуда мен жиілікке сезімтал флангер, ол ойнатылатын ноталар мен олардың күшіне байланысты флангтау әсерінің сипатын өзгертетін. Оның басқа жобаларының ішінде Brand X тобының 1980 жылғы "Do They Hurt?" альбомындағы "Noddy Goes to Sweden" трегінде естілетін конверт басқарылатын кернеулі сүзгі (VCF), сондай-ақ 15/16 сияқты ерекше уақыт өлшемдерінде алдын ала бағдарланған ырғақтары бар аналогтық барабан машинасы бар. Ол сонымен қатар, әуесқой радио операторы және әуесқой радионың ЖЖ (HF) диапазондары үшін бірнеше жаңа, ықшам антенна дизайндарын жасады.