Кіріспе

Аризонадағы бұрынғы тау-кен темір жолы – Прескотт және Шығыс темір жолы (P&E) Аризонадағы Санта-Фе, Прескотт және Феникс темір жолының (SFP&P) жұмыс істемейтін еншілес компаниясы болды. Аймақтағы кен орындарын қамтамасыз ету үшін 26,4 миль (42,5 км) ұзындығындағы жалпы тасымалдау темір жолы салынған. SFP&P желісімен Entro нүктесінде қосылған темір жол оңтүстікке қарай Poland Junction-ға дейін созылып, Mayer станциясында аяқталды. Poland Junction және Mayer станцияларында P&E, сондай-ақ SFP&P-нің жұмыс істемейтін еншілес компаниясы – Bradshaw Mountain Railroad темір жолымен байланысты. Әр түрлі бірігулерден кейін P&E Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолына қосылды. Кейіннен Санта-Фе темір жолы бұл желіні пайдаланудан тоқтатты.

Тарих

Темір жол 1897 жылдың 14 қыркүйегінде тіркелді. 1898 жылдың 10 наурызында Энтро (Прескотттың солтүстік-шығысында) орналасқан SFP&P байланысынан жол жұмыстары басталды. 1898 жылдың 30 қыркүйегінде 26,4 миль (42,5 км) ұзындықтағы желі толық аяқталды. 1911 жылдың 30 желтоқсанында P&E Калифорния, Аризона және Санта-Фе темір жолымен біріктірілді, ол Санта-Фе темір жолының операциялық емес еншілес компаниясы (қағаз темір жолы) болды.

Қозғаушы күш

P&E SFP&P арқылы басқарылса да, P&E-де екі локомотив болды. P&E №11 (дамыту нөмірі 3073) және №12 (дамыту нөмірі 3072) – 19×24 дюймдік цилиндрлері және 56 дюймдік (142 см) дөңгелектері бар, 106 800 фунт (48 490 кг) салмақты және 22 270 фунт (10 110 кг) тартым күшіне ие Брукс Локомотив Зауытының 4-6-0 (сондай-ақ, Чесапик немесе Он дөңгелекті, UIC жіктелуі 2'C) бу локомотивтері болды. Екеуі де 1898 жылдың қараша айында салынған. P&E №11 және №12 кейіннен SFP&P №11 және №12, содан кейін ATSF №2431 және 2432 болып өзгертілді. Екі локомотив те кейіннен жарамсыз деп танылды; №11 1927 жылдың қазанында, ал №12 1922 жылдың сәуірінде.