Альфреду де Са Кардозу: Португалия Республикасының саяси қайраткерінің өмірі мен қызметі
Alfredo de Sá Cardoso
Алфреду де Са Кардозу (1864-1950) – португалиялық республикалық саясаткер, Португалияның екі мәрте премьер-министрі. Әскери карьерасы, биліктегі ролі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Альфредо Эрнесто де Са Кардосо (6 маусым 1864 – 24 сәуір 1950), көбінесе Альфредо де Са Кардосо (alˈfɾeðu eɾˈnɛʃtu ðɨ ˈsa kɐɾˈðozu) деп танылатын, немесе жай ғана Са Кардосо, Португалияның Бірінші Республикасының португалиялық республикашыл саясаткері және Португалияның премьер-министрі қызметін екі рет атқарды.
Alfredo Ernesto de Sá Cardoso (6 June 1864 – 24 April 1950), commonly known as Alfredo de Sá Cardoso (alˈfɾeðu eɾˈnɛʃtu ðɨ ˈsa kɐɾˈðozu), or just Sá Cardoso, was a Portuguese republican politician of the Portuguese First Republic who served twice as Prime Minister of Portugal.
Өмір және саясат
Лиссабонда туған Са Кардосо Аделаида Леопольддина де Са Кардосоның ұлы болды. Ол Colégio Militar-ге, содан кейін Escola do Exército-ға оқуға түсті, онда оның оқулары артиллерияға бағытталған. Ол әскердің офицері болып, ондаған жылдық мансапты бастады, нәтижесінде генерал шеніне жетті. 1988 жылы Луанда әскери науқанына жұмылдырылып, Сан-Паулу-де-Луанда бекінісінің округтік үкімет хатшысы және губернаторы қызметін атқарды, ал 1917 жылдан 1918 жылға дейін Португалия экспедициялық корпусына қосылды. Ол сонымен қатар Баллистикалық жұмыстар жөніндегі кеңестің мүшесі болды. 1893 жылы ол франкмасон болып, Португалия ложасына «Алайде» символдық есімімен қабылданды, 33-ші дәрежеге көтеріліп, 1934 жылдан бері Жоғарғы Кеңесінің құрамында болды. Са Кардосо Португалия Республикалық партиясының мүшесі, 1913 жылы тиісті Консультативтік кеңестің мүшесі және 1919 жылы партия төрағасы болды. Альваро де Кастромен бірге Реконституция партиясын құрды және Республикалық әрекеттің президенті болды. Ол Португалияның конституциялық монархиясы кезеңінен бастап республикалық науқанға белсенді қатысты, 1890 жылғы 31 қаңтардағы және 1908 жылғы 28 қаңтардағы оқиғаларға қатысты. Португалия Республикасын жариялау үшін әскери комитетке кіріп, 1910 жылғы революцияда белсенділік танытты. Республика жеңіске жеткен соң, ол Коррейя Баррето кабинетінің басшысы (1910–1911) болды, ал кейін 1913–1914 жылдары Фуншал автономдық округінің азаматтық губернаторы қызметін атқарды. «Жас түріктер» тобының мүшесі ретінде 1915 жылғы революциялық қозғалысты ұйымдастыруға көмектесті. Ол 1917 жылғы 5 желтоқсандағы Сидонио Паистің бүлігіне қарсы тұрып, 1918–1919 жылдары түрмеге қамалды. Осы жылдары республикалық идеалдарына адал болған ол Солтүстік монархиясына қарсы күреске қатысты. 1913, 1915, 1919 және 1922 жылдары Виана-ду-Кастелодан депутат болып сайланды және соңғысында Депутаттар палатасының төрағасы болды. 1919 жылғы 29 маусымда Португалияның премьер-министрі болып тағайындалды және 1920 жылғы 15 қаңтарға дейін шамамен бір жыл қызмет етті. Сол күні Франсиско Жозе Фернандеш Кошта қызметке кірді, бірақ Бірінші Республиканың саяси тұрақсыздығына байланысты ол сол күні отставкаға кетуге мәжбүр болды (оның үкіметі «Бес минуттық үкімет» деп аталды). Са Кардосо үкімет құруға қайта шақырылып, 1920 жылғы 16–21 қаңтарда қайтадан премьер-министр болды, сонымен қатар Ішкі істер (осы кезеңде) және Сыртқы істер министрлігін (1919 жылғы 29 маусымнан 12 шілдеге дейін) қоса атқарды. Ол Альваро де Кастро үкіметіне де қатысып, 1923 жылғы 18 желтоқсаннан 1924 жылғы 6 шілдеге дейін Ішкі істер министрі болды. 1926 жылғы Дитадура Национал революциясы, кейіннен Антонио де Оливейра Салазардың авторитарлық Эстадо Новосымен алмастырылған әскери диктатуралық басқару кезінде Альфредо де Са Кардосо 1926 жылы қайтадан тұтқындалып, 1927–1933 жылдары Кабо-Вердеде, содан кейін Азор аралдарында тұрақты тұру режиміне мәжбүр болды. 1934 жылы Португалияға оралып, өмірінің соңына дейін қандай да бір саяси лауазымды қабылдаудан бас тартты. Габриэла Морейраға үйленді. 1950 жылғы 24 сәуірде Лиссабонда қайтыс болды.
Born in Lisbon, Sá Cardoso was the son of Adelaide Leopoldina de Sá Cardoso. He entered the Colégio Militar and then the Escola do Exército, where his studies focused on artillery. He became an officer of the army and began a decades long career that would eventually seem him promoted to the rank of general. In 1988, he was mobilized in the Luanda military campaign, occupying the post of secretary of the district government and governor of the fortress of São Paulo de Luanda, and from 1917 to 1918, he was integrated in the Portuguese Expeditionary Corps. He also served as a vogal of the Council for Ballistic Works. He became a Freemason in 1893, being initiated in the Portugal Lodge with the symbolic name of Alaíde, ascending to the 33rd degree, and being part of its Supreme Council since 1934. He was a member of the Portuguese Republican Party, a member of the respective Consultative Junta in 1913, and chief of the party in 1919. He founded the Reconstitution Party with Álvaro de Castro, and served as president of Republican Action, of which he was president. He was an active participant in the republican campaign, since the days of the Portuguese Constitutional Monarchy, taking part in the events of 31 January 1890 and 28 January 1908. He integrated the Military Committee for the proclamation of the Portuguese Republic and was active in the 1910 revolution. With the republican triumph, he was a cabinet chief of Correia Barreto (1910–1911) and then Civil Governor of the Autonomous District of Funchal 1913–1914. Being a member of the so called group Jovem Turquia (Young Turkey), he co organized the 1915 revolutionary movement. He took part in the resistance against the revolt of Sidónio Pais of 5 December 1917, being imprisoned between 1918 and 1919. In this last years, faithful to his republican beliefs, he participated in the offensive against the Monarchy of the North. He served as deputy, for Viana do Castelo, in 1913, 1915, 1919 and 1922, presiding the Chamber of Deputies in the last. He became Prime Minister of Portugal on 29 June 1919 and served for almost a year until 15 January 1920. On the same day Francisco José Fernandes Costa was taking office, but due to the political instability of the First Republic, he was forced to resign during the same day (his government was called the "Five Minutes' Government"). Sá Cardoso was invited again to form government and he was Prime Minister again from 16 to 21 January 1920, accumulating the Interior (same period) and Foreign Affairs (from 29 June to 12 July 1919). He would participate in another government (of Álvaro de Castro) occupying the post of Minister of Interior between 18 December 1923 and 6 July 1924. With the 1926 revolution that installed the Ditadura Nacional, a military dictatorial administration that would be followed by António de Oliveira Salazar's authoritarian Estado Novo, Alfredo de Sá Cardoso was again arrested in 1926, and forced to live in a regime of fixed residence, first in Cape Verde and then in the Azores, between 1927 and 1933. He returned to mainland Portugal in 1934 to found the Until the end of his life he refused any political post. He married Gabriela Moreira. He died in Lisbon on 24 April 1950.