Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мсье Лекок – 19 ғасырдағы француз жазушысы және журналисі Эмиль Габорионың туындысы. Мсье Лекок – француздық Сюретеде қызмет ететін ойдан шығарылған детектив. Бұл кейіпкер жанрдың алғашқы өкілдерінің бірі және Шерлок Холмске зор ықпал етті (ол «Қызыл түсті зерттеуде» оны «нашар, қате жіберетін адам» деп атайды), әдістемелік, ғылыми тұрғыдан ойлайтын детективтің негізін салды. Француз тілінде «Монсье» – «Мырза», ал оның тегі сөзбе-сөз «Қорас» дегенді білдіреді. «Пьер Тиреоклер» лақап атымен белгілі «Креслода отыратын детектив Табаре» (әдеби мағынада – «Жарық әкелген әке» немесе «Жарыққа жеткізетін қарт»), – бұл атақтың өзін Лекок кейіннен мұраға алады. Габорио Лекок үшін, Mycroft Holmes және Nero Wolfe сияқты, кейіпкерге физикалық жағынан көп қимылдамай, ерекше қиын мәселелерді шешуге көмектесетін тәжірибелі кеңесші жасады. Табарет жағдайында көмек оның төсегінен беріледі.
Monsieur Lecoq is the creation of Émile Gaboriau, a 19th century French writer and journalist. Monsieur Lecoq is a fictional detective employed by the French Sûreté. The character is one of the pioneers of the genre and a major influence on Sherlock Holmes (who, in A Study in Scarlet, calls him "a miserable bungler"), laying the groundwork for the methodical, scientifically minded detective. In French, "Monsieur" is "Mister" and his surname literally means "The Rooster". In the person of armchair detective Tabaret, nicknamed Père Tireauclair, (lit. Father Bringer of Light, or "Old man Brings to light"), a title Lecoq himself will eventually inherit, Gaboriau also created an older mentor for Lecoq who, like Mycroft Holmes and Nero Wolfe, helps the hero solve particularly challenging puzzles while remaining largely inactive physically. In Tabaret's case, aid is dispensed from the comfort of his bed.
Шабыт
Мсье Лекок кейіпкеріне шабыттанғандардың бірі – кейін полиция қызметкері болған, ал соңында Sûreté-тің бірінші директоры атанған Евгений Франсуа Видок болды. Тағы бір ықпал еткен тұлға – 1862 жылы Габориудың жұмыс берушісі болған Пол Февалдың "Қара киімдер" романында пайда болған Мсье Лекок есімді кейіпкер. Оноре де Бальзак 1834 жылы "Пьер Горио" романында Видоктан шабыттанған танымал Вотринді таныстырды. Сондай-ақ, Александр Дюма, әке, 1854–59 жылдар аралығында жазылған "Париж мохикандары" романында Париж Sûreté-інің құпия басшысы Мсье Шакал кейіпкерін жасады. Лекок алғаш рет 1866 жылы жарық көрген "L'Affaire Lerouge" романында пайда болады, онда ол "бұрынғы кәсіби қылмыскер, қазір заңмен біріккен, өз ісінде шебер" деп сипатталады. Лекок осы оқиғада тек екінші рөлде ғана ойнайды, оның көп бөлігін "Тираклар" (француз тілінен "анықтаушы") деген лақап атымен танымал Мистер Табаре, әуесқой детектив иеленеді, оны Лекок кісі өлтіру ісін шешуге көмектесу үшін ұсынады.
One inspiration for the character of Monsieur Lecoq came from a certain Eugène François Vidocq, a real life criminal who later became a policeman and eventually the first director of the Sûreté. Another influence was a character named Monsieur Lecoq, who appeared in Les Habits Noirs, written by Paul Féval, père who had been Gaboriau's employer in 1862. Honoré de Balzac introduced the notorious Vautrin, also inspired by Vidocq, in Le Père Goriot in 1834. Also, Alexandre Dumas, père created the character of Monsieur Jackal, the mysterious head of the Paris Sûreté in Les Mohicans de Paris (1854–59). Lecoq first appears in L'Affaire Lerouge, published in 1866, in which he is described as "formerly an habitual criminal, now at one with the law, skilful at his job". Lecoq plays only a minor role in this story, much of which is taken up by Mister Tabaret, an amateur sleuth nicknamed "Tirauclair" (French for "clarifier"), whom Lecoq recommends to help solve a murder.