Лoomis тобы – 19 ғасырда Орталық Нью-Йоркте әрекет еткен заңнан тыс отбасы. Негізін қалаушылар: Джордж Вашингтон Лoomis және оның әйелі Rhoda Mallet. Тарихы, қылмыстары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лоумис тобы – 19 ғасырдың ортасында Орталық Нью-Йорк аймағында қылмыс жасаған заңнан тыс өмір сүрген отбасы. Топтың басшысы Джордж Вашингтон Лумис – 17 ғасырдың басында Англиядан Массачусетс шығанағына келген иммигрант Джозеф Лумистің ұрпағы еді.
The Loomis Gang was a family of outlaws who operated in Central New York during the mid 19th century. The patriarch of the gang, George Washington Loomis, was a descendant of the immigrant Joseph Loomis , who arrived in the Massachusetts Bay Colony from England in the early 17th century.
Ерте шағы және өсімі
Джордж Вашингтон Лумис аға (1779–1851) және оның әйелі Рода Маллет (1793–1887) заңсыздықпен айналысатын Лумис бандасының негізін қалаушылар деп есептеледі. Рода француз революциялық армиясының офицері Захария Малеттің қызы еді. Ол француз үкіметінен ақша жымқырып, тұтқындалудан қашу үшін отбасымен бірге АҚШ-қа қашып келді. 1812 жылы тұтқындалып, түрмеге қамалды. 1806 жылы Лумис аға Мэдисон округіне қарасты Хаббардсвилл қаласында, Nine Mile Swamp жанындағы жерді сатып алды. 1814 жылы Рода Мари Малетке үйленді. Олардың он екі баласы болды. Олардың алғашқы іс-әрекеттері ат ұрлау және ұсақ-түйек қалжыңдаудан құралды. Олар тұрып жатқан үлкен шаруашылық көбінесе табысты болды. Балалар өскен сайын отбасы қылмыстық әрекеттерге көбірек араласты. Роданың үйреткенімен балалар ерте жастан-ақ ұсақ-түйек ұрлықтар жасауға кірісті. 1830-жылдардың ортасында балалар өскен сайын Лумис бандасы қылмысқа тереңірек енді. Балалар жақсы білім алды, Уош Лумис жергілікті судьямен заң оқыды. Уош 1840-жылдардың басында Лумис қылмыстық ұйымының басшысы болды. Ол ұйымды солтүстік, оңтүстік, шығыс және батыс аймақтарын қамтитын көп штаттық синдикатқа дейін кеңейтті. Билл Лумис Хастингс-Центрдегі солтүстік аймақты басқарды; ол ат ұрлаушылар тобын басқарып, жылқыларды Канадада сатты. Гров Лумис оңтүстік аймақта ат ұрлаушылар тобын басқарды, ал оның серіктесі Билл Роквелл батыс аймақта осыған ұқсас топты басқарды. Уош шығыс аймақтағы іс-әрекеттерді бақылады. Ұлдары жылқы ұрлау, мал ұрлау және басқа да заңсыз әрекеттермен айналысты. Олар ұрланған заттармен сауда жасады, қарақшылықпен айналысты және жалған ақша шығарды. Лумис отбасы өз аймағындағы жастардан, сондай-ақ басқа жерлерден келген қылмыстық элементтерден құралған банданың ядросы болды. Олар қылмыста да, заңды шаруашылықта да жеткілікті табысқа ие болды, биліктен қорғаныш сатып алуға мүмкіндік алды. Лумис бандасы көп жыл бойы көршілерінің жақсы ниетін қадағалауға тырысты; олар көбінесе өздерінің жанында тұратын адамдардан ұрлық жасамайтын. Көршілері ұрлықтан зардап шеккенде, Лумис шаруашылығына көмек сұрағандарға көбінесе мүлкін қайтарып алуға көмектеседі. Бұл көмек жергілікті тұрғындардың Лумис бандасына қарсы сыртқы билік органдарына куәлік беруге дайын болмауына көмектесті. Көптеген адамдар Лумистерге қарызды болды немесе олардан қорқатын. Лумистердің іс-әрекеттері туралы заңға шағымданғандар өз мүлкінде түсіндіріле алмайтын өрттерге ұшырау қаупіне тап болды, ал Лумис бандасының әрқашан сенімді сылтаулары болды. Кейде Лумис отбасының мүшелері немесе олардың серіктестері тұтқындалатын. Алайда, пара алған шенеуніктер, Лумистердің шебер адвокаттары және олардың ыңғайсыз құжаттар мен дәлелдердің жоғалып кетуін қамтамасыз етуге дайындығының арқасында олар көбінесе айыпталудан құтылатын.
George Washington Loomis Sr. (1779–1851) and his wife Rhoda Mallet (1793–1887), are considered to be the founders of the Loomis Gang of outlaws. Rhoda was the daughter of Zachariah Mallet, an officer in the French Revolutionary army. He had embezzled money from the French government, and fled to the United States with his family to avoid arrest. He was arrested and sent to prison in 1812. In 1806, Loomis Sr. bought property in Hubbardsville, Madison County, near the Nine Mile Swamp. He married Rhoda Marie Mallet in 1814. The couple had twelve children. Their early activities included horse theft and minor counterfeiting. The large farm that they lived on was generally profitable. The family engaged in more criminal activities as the children grew older. Taught by Rhoda, the children began pulling off petty thefts while fairly young. As the children aged, in the mid 1830s, the Loomis Gang delved further in crime. The children were well educated, with Wash Loomis reading law with a local judge. Wash became the head of the Loomis crime organization in the early 1840s. He expanded the organization into a multi state syndicate, which consisted of regions north, south, east, and west of their farm. Bill Loomis managed the northern region in Hastings Center; he directed a ring of horse thieves and sold the horses in Canada. Grove Loomis managed a ring of horse thieves in the southern region while an associate, Bill Rockwell, led a similar set up in the western region. Wash directed activities in the eastern region. The sons specialized in theft of horses and livestock rustling, among other illegal activities. They dealt in stolen goods, burglaries, and counterfeit money. The Loomis family was the nucleus of a gang composed of youths from their area, as well as criminal elements from elsewhere. They were successful enough, both in crime and legitimate agriculture, to be able to buy protection from the authorities. For many years, the Loomis Gang was careful to cultivate the goodwill of their neighbors; they generally did not steal from people who lived near them. When their neighbors suffered from thefts, those who went to the Loomis farm for help often received aid in recovering their property. This aid helped ensure that the locals would not be willing to give evidence against the Loomis Gang to outside authorities attempting to gather evidence against the family and its associates. Most people were either in the Loomis' debt or afraid of them. Anybody who complained to the law about the Loomis' activities ran the risk of mysterious fires on their property, and the Loomis Gang always had plausible alibis. Occasionally a member of the Loomis family or an associate would be arrested. However, between bribed officials, the Loomis' excellent lawyers, and their willingness to make sure that inconvenient paperwork or evidence disappeared, they almost always avoided conviction.
Шабуыл және құлдырау
1849 жылы ашуланған жергілікті тұрғындар Лумистің шаруашылығына үлкен шабуыл жасауға ресми рұхсат алды, нәтижесінде ұрланған заттармен толы он екі шана табылды. Лумис тобы тым сенімділік танытып, ұрланған заттарды жақын маңдағы Тоғыз Миль батпағына жасырудың орнына, өз шаруашылығында сақтап қойды, ол ұрланған заттарды сақтауға ыңғайлы орын болатын. Лумис тобы кімнің не ұрлағаны және кімнің қандай тауарға ие екендігі туралы дау-дамайға байланысты соттан құтылды, бірақ Уош бір кезде аймақтан кетуге шешім қабылдады. Мыңдаған басқа адамдармен бірге ол Калифорния алтын асығы кезінде Калифорниядағы алтын кендерінде бағын сынау үшін батысқа көшіп кетті. Бірнеше жылдан кейін Уош қайтып келді, және Лумис тобы қайтадан жұмыс істеуге кірісті. Ол кеткен кезде топ мүшелері жасырын өмір сүрді, өйткені ол топтың зерделі басшысы ретінде танылды. Роско Конклинг сияқты адамдардың күшейген қысымына қарамастан, Лумис тобы 1865 жылға дейін бұрынғысынша жұмыс істей берді. Олар Америка Азамат соғысын түрлі жолдармен пайдаланды, негізінен Одақ армиясына сату үшін ірі көлемде жылқы ұрлады. 1865 жылы жағдай тез шиеленісе бастады. Аймақтағы көптеген ер адамдар Одақ армиясының қатысушылары болды, және төрт жылдық соғыс оларды топтың қастандықтары мен зорлық-зомбылығына мойынсұнуға ынтасыз етті. Джеймс Филкинс басшылығымен халықтың тобы Лумис шаруашылығына шабуыл жасады, ол Сангерфилдтің полиция шерифі болған, темірші және топтың ашық қарсыласы болды; қақтығыс барысында Уош Лумис қаза тапты. Бастапқыда топ бұрынғысынша әрекет етуге тырысты, бірақ адамдар заңсыздықтың билігінен қорқуын жоғалтты. 1866 жылы тағы бір халықтың тобы олардың шаруашылығына шабуыл жасап, үйді өртеп, Амос "Пламб" Лумисті жартылай дарға асты, олардың жасаған зияндарының құны үшін. Содан кейін Лумистердің жағдайы тез нашарлады, олар салық қарызына байланысты шаруашылықтарынан айырылып, тарихтан жоғалып кетті. Рода, Денио және Корнелия өмірінің соңғы жылдарын Гастингсте (Нью-Йорк) өткізді. Дениомен бірге олардың үйі 11-ші АҚШ тас жолында, Бардиннің бір бөлмелі мектебінің қарсысында орналасқан.
In 1849, exasperated local people managed to obtain official sanction for a large raid on the Loomis farmstead, finding twelve sleigh loads of stolen goods. The Loomis Gang had become overconfident, keeping the goods at their farm rather than hiding them in the nearby Nine Mile Swamp, which was a convenient location for storing stolen goods. The Loomis Gang avoided conviction, due to confusion about who had stolen what and who owned what goods, but Wash decided to leave the vicinity for a while. Along with thousands of other men, he migrated West to try his luck in the California gold fields during the California Gold Rush. A few years later, Wash returned, and the Loomis Gang was back in business. Gang members had kept a low profile while he was gone, since he was the acknowledged brains of the outfit. Despite increased pressure from people such as Roscoe Conkling, the Loomis Gang continued operations very much as before, until 1865. They took advantage of the American Civil War in various ways, mainly by large scale horse theft for sale to the Union Army. In 1865, things rapidly came to a head. Many men from the area were veterans of the Union Army, and four years of war had made them less willing to yield to the gang's intimidation and bullying. A mob attacked the Loomis farm under the direction of James Filkins, a blacksmith and outspoken opponent of the gang, who had become the constable of Sangerfield; in the conflict, Wash Loomis was killed. At first, the gang tried to carry on as before, but people had lost much of their fear of the outlaws' power. In 1866, another mob attacked their farm, burning the house and half hanging Amos "Plumb" Loomis, in retaliation for depredations that had been laid at their door. After that, the Loomises went downhill fast; they lost their farm to tax arrears and faded into obscurity. Rhoda, Denio, and Cornelia spent their final years at Hastings, New York. With Denio, their home was on U S Route 11, across from the Bardeen one room schoolhouse.
Мұра
Лоумистің ұрпақтары бүгінгі күнге дейін Нью-Йорк штатының орталық бөлігінде кездеседі. Көптеген адамдар өздерінің сол кезде АҚШ-тағы ең ірі отбасылық қылмыстық синдикатынан тарағандығымен мақтанады. Олардың шаруашылығының маңында Уош Лумистің соңғы сөздері, олардың шаруашылығына ие болуға тырысқан Лумис емес адамдарға зорлықпен өлім болатынын болжаған деген әңгіме бар. Басқа аңыздарда Уош Лумистің көрінісі біреудің өлімін алдын ала сезіндіріп, қазан айының түндері Лумис шаруашылығы тұрған жердегі жолдарда көңіл көтеру үшін шабатын шапақшылар туралы айтылады. Джордж Вашингтон Лумис, әйелі Рода Мари Маллеттің ықпалымен, сол кезде үлкен болған Америкадағы бүкіл Лумис отбасын ұятқа қалдырды деп есептеледі. Келесі жүз жыл бойында дерлік барлық туыстары осы өте жағымсыз мәселеден алшақтау үшін бар күштерін жұмсады. Ақын Езра Лумис Паунд Лумис отбасынан шыққан және қылмыстық топтан өзін алшақтату үшін анасының атымен – Уэстонға өзін ауыстырған деген аңыз бар.
The Loomis family descendants may be found in Central New York to this day. Many are proud of their descent from what was, in its time, the largest family criminal syndicate in the United States. A legend in the neighborhood of their farm is that Wash Loomis' last words predicted violent death to any non Loomis person who tried to own their farm. Other legends speak of Wash Loomis' ghost appearing, portending death to someone, and of spectral horsemen riding the roads on October nights for revelry where the Loomis farm once stood. George Washington Loomis, through the influence of his wife, Rhoda Marie Mallet, was considered to have disgraced the entire Loomis family in America, by that time quite large. Virtually every relative for the next hundred years took great pains to distance themselves and their own families from the highly distasteful matter. The poet Ezra Loomis Pound was descended from the Loomis family and supposedly changed his name from Loomis to Weston, his mother's name, to distance himself from the criminal gang.