Кіріспе
Дербишир және Стаффордшир тармағы Ұлы Солтүстік темір жолы – бұл Ноттингемнің солтүстігі мен батысындағы көмір қорларына қол жеткізу үшін GNR құрылған ағылшын темір жолы желісі. Мидленд темір жолы аймақтан көмір тасымалдаудың пайдалы бизнесіне қатысуға GNR-дің әрекеттеріне кедергі келтірді, нәтижесінде GNR бұл жолды салды. Жол екіге бөлінді: 1875 жылы Пинкстонға, ал 1878 жылы Трентон қаласына жақын орналасқан Эггинтон станциясында Солтүстік Стаффордшир темір жолымен қосылды. Бұл жол Дерби қаласынан өтіп, ондағы тұрғын үйлердің көп бөлігінің бұзылуына әкелді. Дербидің батысындағы жол негізінен ауыл шаруашылығы жерлері арқылы өтті; жол арқылы алыс қашықтыққа байланыс орнатылуы мүмкін деген үміттер асыра оптимистік болды, бірақ шектеулі көлемде алыс қашықтыққа жүк тасымалы жүзеге асырылды. GNR Англияның шығыс жағалауындағы демалыс орындарына қызмет көрсетті, сондай-ақ Дерби мен Ноттингем қалаларынан көптеген экскурсиялық және демалыс сапарларын ұйымдастырды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін жолаушылар мен жүк тасымалына әсер етіп, баяу төмендеу басталды, ал Дербидің батысындағы жолаушылар қызметі 1939 жылы тоқтатылды. Ноттингем – Дерби жолаушылар бағыты 1964 жылы жойылды. Жүк тасымалы біртіндеп азайды және 1968 жылы толығымен тоқтатылды. Жолаушылар тасымалы үшін жабылғаннан кейін, жолдың бір бөлігі кейіннен тәжірибелік сынақ жолы ретінде пайдаланылды.
Ноттингем темір жолдары
Ноттингемдегі алғашқы темір жол 1839 жылы Midland Counties Railway компаниясы Дербиден желі ашқанда салынды. 1844 жылы Midland Counties Railway басқа компаниялармен бірігіп, Midland Railway құрды. MR қазіргі орналасқан жерінде Ноттингемде жаңа станция салып, 1848 жылы ашты. Компания келесі жылдары едәуір кеңейді және біраз уақыт бойы аймақтағы ең ірі теміржол компаниясы болды. Ноттингем мен оның төңірегіндегі минералдық және коммерциялық ресурстар басқа теміржолдарды қызықтырды. 1850 жылы Ambergate, Nottingham, Boston and Eastern Junction Railway Грантемнен Колвикке дейін шығыс-батыс бағытындағы желіні ашты. Бұл желі Колвикте Midland Railwayмен қосылып, Ноттингемге кіру үшін MR-ға тәуелді болды. Ambergate компаниясы Манчестер мен Ланкаширдің өндірістік аймақтарын Шығыс округтері мен Бостон портымен байланыстыру мақсатымен құрылған, бірақ жоба жеткілікті қаржыландыруды алмады және көлемі қысқартылды. 1852 жылы Great Northern Railway Грантемге жетіп, Ambergate компаниясымен байланыс жасады. Алғашында Ambergate желісін мердігер басқарды, бірақ енді GNR операцияны өз қолына алды. Midland Railway өзінің монополиясын сақтау үшін GNR-дың желісін пайдалануына кедергі келтіруге тырысты. 1857 жылы GNR Ноттингемде Лондон Роуд атты жеке стансасын және Колвикке жеке желіні ашты. 1860 жылы GNR Ambergate компаниясын 999 жылға жалға алды. Оның алдыңғы компаниялары 1839 және 1840 жылдары желілерін ашқан болатын. Дегенмен, Midland Railway-дің коммерциялық тәсілдері агрессивті болды және Дербиде Midland Railway-дің монополиялық жағдайын пайдалануына наразылық болды. Егер тағы бір ірі компания қалаға желі салар болса, бұл өте жақсы жағдай болар еді. 1868 жылы Midland Railway Бедфордтан Лондонға дейін жеке желісін ашты. Осыған дейін ол Хитчин мен Лондон арасындағы GNR негізгі желісінен өтуге мәжбүр болған. Енді GNR-ға қарызы болмай, ол Ноттингем аймағында одан да қатал саясатты ұстанды және трафик бөлісу туралы келісімді тоқтатты. Ұзақ өтпей, баға соғысы басталды және 1871 жылдың 2 сәуірінде GNR-ға Midland желілері арқылы көмір пойыздарын жіберуге тыйым салынды.
ГНР желісіне рұқсат беру
Бұл жоспар 1862 жылғы жоспардан әлдеқайда амбициялы болды, ол Тренттегі Бертонға дейін жетіп, сонда тоқтау үшін жасалды. GNR қажетті парламенттік заң жобасын дайындағанда, Midland өзінің монополиясы қатерде екенін түсініп, Ноттингемдегі бұрынғы келісімдерді қайта жаңартуды ұсынды, бірақ бұл ұсыныс кеш қалды: GNR оған көнбеді. Осылайша, 1872 жылы GNR Colwick-тен солтүстікке, содан кейін Kimberley-ге бағытталған жаңа желі ұсынды. Ноттингемді айналатын солтүстік бағыт, Ноттингемнің орталық аймағын шығыстан батысқа кесіп өтуден аулақ болды және Сент-Олбанс герцогының Бествуд иелігіндегі зор, бұрын пайдаланылмаған көмір қорларымен байланысты. Дегенмен, жаңа бағыттың өзінде де инженерлік қиындықтар болды. Кимберлиден батысқа қарай, желі екі тармаққа бөлінетін болды: біреуі солтүстікке қарай Коднор Паркі мен Пинкстонға, Midland темір жолының Эреваш аңғары желісіне параллель жүретін. Екінші тармақ Илькестон арқылы Дерби мен Бертонға қарай батысқа қарай жалғасатын. Бертоннан GNR пойыздары Солтүстік Стаффорд темір жолы бойынша Стаффордқа жете алатын. Бұл батысқа қарайғы жалғасу, Colwick арқылы өтуге балама ретінде минералды тасымалдау үшін жаңа бағыт ашты. Илкестонның батысындағы жер көмірлі емес, егістік жерлерге толы болды. Жоспарланған бағытқа үлкен инженерлік қиындықтар мен тік көлбеулер енді, өйткені Midland темір жолы одан да ыңғайлы бағыттарды бұрыннан басып алған. Жобаға 1872 жылдың 25 шілдесінде рұқсат берілді.
Құрылыс және алғашқы ашылулар
Бірінші құрылыс Пинкстонға қарайтын жолға, Y тәрізді жолдың солтүстік тармағына шоғырланды, ол Кимберлиден кейін Аусворт торабында солтүстікке бұрылады. Осы аймақтың минералды ресурстары батыс аймақтардағы егіншіліктен әлдеқайда тиімді болар еді. Колвикте үлкен үшбұрыш тәрізді желілер құрылды, олар Грантэм желісімен Колвик Батыс және Шығыс тораптарында қосылып, Солтүстік торапта бірікті. Колвик көмір шахталарының тасымалымен байланысты жүктелген және бос вагондарды жинау орталығы ретінде жоспарланды, сондай-ақ 650 толық вагонға және 500 бос вагонға арналған локомотив депосы мен тұйықтар салынды; персоналға арналған коттедждер салынды. Жолды салу қиын болды; жер жұмыстары, әсіресе Булвелл мен Кимберли арасында, көп көлемді болды. Мэйперлиде 1132 ярдтық туннель, ал Кимберлидің батысында Мидленд теміржолын кесіп өтетін 43 аркасы бар 60 фут биіктіктегі Гилтбрук виадугі, Булвеллдегі тағы бір Мидленд тармағын кесіп өтетін виадук және Кимберлидің шығысында 268 ярдтық Уотналл туннелі болды. 1875 жылдың 23 тамызында Колвик тораптарынан Пинкстонға дейінгі жол минералды тасымал үшін ашылды. Кимберлидегі үлкен тас қазылымы жолаушылар пойыздары басталар кезде әлі толыққан жоқ еді, және 1 1/4 мильге дейінгі қашықтықта тек бір ғана жол болды. Уақытша бір жолмен жұмыс істеу орнатылды, пойыздар қазылымда болған кезде жарылыс тоқтатылды. 1877 жылдың ақпан айында екінші жол жолаушылар тасымалына бекітілді, бұл жолды екі жолға дейін жеткізді. 1878 жылдың 24 қаңтарында ГРН Грантемнен Эггинтонға арнайы пойыз жіберіп, станция жабдықтарын ашылуға дайындықпен таратып берді. 1878 жылдың 28 қаңтарында Аусворт торабынан Эггинтон Шығыс торабына дейінгі 18 миль 55 тізбек желісі тауарлар мен минералдар тасымалы үшін пайдалануға берілді. Бёртондағы GNR жүк тұйықтары 1 сәуірге дейін дайын болған жоқ, ал соған дейін Уетмор торабындағы Мидленд тұйықтарын пайдалануға рұқсат берілді. 1 тамызда Хокинс-Лейндегі жаңа GNR жүк депосы пайдалануға берілді. Сыра қайнату заводтарына көптеген сапарлар жасалды, GNR Мидленд байланыс желілерінде жұмыс істеді. NSR Эггинтон торабы мен Бромшалл торабы арасындағы GNR-ге, сондай-ақ Сток-он-Трентке жұмыс істеу құқығын берді, ал NSR-ге Ноттингем мен Пинкстонға жұмыс істеу құқығы берілді, оны ол Колвикке көмір тасымалы үшін және Ноттингемге экскурсиялар мен басқа да арнайы рейс үшін пайдаланды.
On 24 January 1878 the GNR ran a special train throughout from Grantham to Egginton, distributing station equipment in readiness for opening. The line from Awsworth junction to Egginton East junction, 18 miles 55 chains, was brought into use for goods and mineral traffic on 28 January 1878. The GNR goods sidings at Burton were not ready until 1 April, and until then it was allowed use of the Midland's sidings at Wetmore junction. The new GNR goods depot at Hawkins Lane was brought into use on 1 August. There was extensive trip working to breweries and the GNR worked over the Midland connecting lines. The NSR gave running powers to the GNR between Egginton Junction and Bromshall Junction, and also on to Stoke on Trent, and the NSR was granted running powers to Nottingham and Pinxton, which it exercised for coal traffic to Colwick, and excursions and other specials to Nottingham.
Дерби станциясы мен қозғалысы
Дерби стансасы әсем, жоғары сапалы станция ретінде салынбақ болған. Алайда, құрылыс бағасы күтілгеннен асып кеткендіктен, станцияның сәулеттік ерекшеліктері ақша үнемдеу үшін қарапайымдатылды. Дегенмен, станцияда төрт платформа болды, себебі Солтүстік Стаффордшир темір жолы мен Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы оны пайдаланады деп үміттенілді; алайда бұл өзгерістер орын алмады және Дербидегі шеткі платформалар көбінесе бос тұрды. GNR-дың "Дербиден Лондонға жаңа бағыт" көптеген жолаушылар әкеледі деген үміті шындыққа келмеді.
Стаффорд және Утоксетер темір жолы
GNR 1882 жылы құлдырап бара жатқан Стаффорд және Утоксетер темір жолын 100,000 фунт стерлингке сатып алуға көндірілді. Шрусбериге бару құқығы болды және бұл мүмкіндік GNR үшін тартымды болған шығар. Дегенмен, бұл сатып алу үлкен коммерциялық табыс әкелмеді.
Стантон минералды бұтақтары
1882 жылы Илькестонның батысында, Стэнтон маңында бірнеше қысқа тармақтар құрылуға рұқсат берілді. Олар Троуэлл темір компаниясын және Илкестон кенішін, сондай-ақ Халлам етекті темір зауытын байланыстырды. Олар 1884 және 1885 жылдары ашылды. 1910 жылы әр бағытта күніне тоғыз пойыз қатынайтын, бірақ 1928 жылғы 30 сәуірде жол қызметі тоқтатылды. Тек жұмысшыларға арналған қызмет 1939 жылғы 4 желтоқсанға дейін, ал жүк тасымалы 1963 жылға дейін жалғасты.
Колвиктің кеңейтілген
Ноттингем-Грантем желісі GNR үшін ауыр минералдық тасымалдың негізгі бағыты болды, сондықтан Ноттингемге жақын (Саксондейл тоғысынан бастап) төрт жолға дейін кеңейту туралы шешім қабылданды. Колвик тоғысы Грантемге қарай жылжытылды, ал қайта орналастырылған бағыттың жаңадан қоршалған кеңістігінде қосымша тұрақтар ұйымдастырылды. Жаңа тоғыс Ректорлық тоғысы деп аталды. Жұмыс 1891 жылдың 23 қарашасында аяқталды, бірақ 1896-1897 жылдары тағы да көп тұрақтар, сондай-ақ вагондық шеберхана мен жаңа локомотив депосы салынды. 1900 жылы 29 тікелей жолы бар және 1100 вагонға арналған орынмен қосымша сұрыптау жолдары жасалды. Аумақтың жалпы сыйымдылығы 6000 вагонды құрады. Барлық сұрыптау гравитация күшімен жүзеге асырылды: 67 жол төмен қарай, ал 68 жол жоғары қарай бағытталған.