Ikv 91 – шведтік армияның жоғары жылдамдықты шабуылдық пушкасы. 1969-78 ж. өндірілген 212 дана. Pbv 302 сериясымен ортақ бөліктері бар, Hägglund & Söner жасаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
91-ші инфантериканонвагн (ikv 91) – швед әскерінің операциялық қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін жасалған жоғары жылдамдықты шабуылдық артиллериялық машина. Ол Hägglund & Söner компаниясы (қазіргі әскери техника бизнесі BAE Systems Hägglunds) жобалап және өндірді, ал Pbv 302 бронетранспортерлер отбасысымен ортақ компоненттерді пайдаланды. ikv 91-нің алғашқы прототиптері 1969 жылы аяқталды, ал өндіріс 1975 жылдан 1978 жылға дейін жалғасты. Барлығы 212 данасы өндірілді.
The infanterikanonvagn 91 (ikv 91), , was a high mobility assault gun that was developed to meet the operational requirements of the Swedish Army. It was designed and manufactured by Hägglund & Söner (whose military vehicle business is now BAE Systems Hägglunds) and employed common components with the Pbv 302 armoured personnel carrier series. The first prototypes of the ikv 91 were completed in 1969 with production running from 1975 until 1978. In total, 212 were manufactured.
Тағайындау
Инфантериялық қарулі машинасы – 1940 жылдардан кейінгі швед термині, ол қысқа ғана қолданылған 1940 жылдардағы stormartillerivagn терминін ығыстырды, 1953 жылы ikv 72 енгізілген кезде. Атаудың ішіндегі 91 саны швед қарулы күштерінде 9 см калибрлі қару санатындағы пушкаға ие болған алғашқы шабуыл машинасы екенін көрсетеді (91 = 9 1: 9 см пушка, санаттағы 1-ші машина).
Infanterikanonvagn is the Swedish post 1940s term for assault gun, replacing the short lived 1940s term stormartillerivagn with the introduction of the ikv 72 in 1953. The number 91 in the name means that it was the first assault gun in the Swedish armed forces to feature a cannon in the 9 cm caliber category (91 = 9 1: 9 cm gun, 1st vehicle in category).
Дизайн
Икв-91 құрылымы үлкен жеңіл танкке ұқсас. Икв-91 үш негізгі бөлімге бөлінеді: жүргізуші орналасқан алдыңғы сол жақ корпуста, шайқас бөлімі көліктің орталық бөлігінде, ал қозғалтқыш бөлімі артқы корпуста орналасқан.
The layout of the ikv 91 is similar to a large light tank. The ikv 91 is divided into three main compartments, the driver's station in the forward left hull, the fighting compartment located in the vehicle's midsection, and an engine compartment in the rear hull.
Қару-жарақ
Негізгі қару-жарақ Bofors KV 90 S 73 (Cannon, Wagon, 90 mm, Swe, m/73) 90 мм L/54 төмен қысымды, қанаулы түтіктің пушкасынан тұратын, HEAT және HE снарядтарын атуға арналған. Еңкейтілген айналмалы мұнара 25 мм-ге дейінгі калибрлі снарядтардан қорғаныс қамтамасыз етті. Негізгі пушка +15° көтерілу және -10° бұрылу мүмкіндігіне ие болды. Түтіктің үстінде түтін шығару құрылғысы орнатылған. Ikv 91-дің қосымша қару-жарағына екі 7,62 мм Browning пулеметі кірді; біреуі коаксиалды түрде орнатылған, ал екіншісі командирдің люгіне бекітілген. Мұнараға екі 71 мм Lyran жарық минометі және түтін шығару құрылғылары (әдетте 12) орнатылған. Көлік лазерлік қашықтық өлшегіш, түнгі көру көзілдірігі және бірінші атуда дәлдікті арттыру үшін компьютерлік атыс басқару жүйесімен жабдықталған. Ikv 91 минутына 8 оқ атуға қабілетті және 90 мм-лік 59 оқ-дәрісі ішінде сақталған. Көлік суда да атуға қабілетті, су кері соққының көп бөлігін сіңіріп алады. Мұнарада жүк тиеушіге көліктің ішінде қағаз қалдықтарының жиналуын болдырмау үшін пайдаланылған оқ гильзаларын шығаруға мүмкіндік беретін кішкентай люк бар.
The main armament consisted of a Bofors KV 90 S 73 (Cannon, Wagon, 90 mm, Swe, m/73) 90 mm L/54 rifled low pressure gun, firing HEAT and HE rounds. A sloped revolving turret gave protection against projectiles up to 25 mm in calibre. The main gun had an elevation of +15° and depression of −10°. The barrel was equipped with a fume extractor. Additional armament of the ikv 91 included two 7.62 mm Browning machine guns; one in a coaxial mounting, and the second on a pintle attached to the commander's cupola. Two 71 mm Lyran flare mortars were mounted on the turret along with a set of smoke dischargers (usually 12). The vehicle was equipped with a laser rangefinder, night vision (goggles) and a computerised fire control system for increased first round hit probability. The ikv 91 fired at a rate of 8 rounds per minute and 59 rounds of 90 mm ammunition were carried internally. The vehicle was also capable of firing while in water, with the water absorbing most of the recoil. The turret itself has a small hatch that can be opened by the loader to eject used cartridge cases to prevent clutter in the vehicle.
Қозғалысты
Кең шассисі және салмағына шаққанда жоғары қуаты бар ikv 91, жолсыз өту қабілеті жағынан ерекше жақсы мүмкіндіктерді ұсынды. Төмен жер қысымы ikv 91-ге жазғы тайгада және қысқы қарда жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Көлік экипаждың минимал дайындығымен толық амфибиялық қасиетке ие болды. Қозғалтқышқа және кабинаға судың енуін болдырмау үшін экрандар орнатылды, ал алға келе жатқан толқындардан қорғау үшін қалқан қолданылды. Көліктің салмағы 16,3 тоннаны құрады және экипажы төрт адамнан тұрды. Ол Volvo 12 литрлік, 330 а.к. дизельді қозғалтқышымен жабдықталған. Жолдағы максималды жылдамдығы және жүріс қашықтығы шамамен .
With wide tracks and a high power to weight ratio, the ikv 91 offered exceptionally good off road mobility. The low ground pressure enabled the ikv 91 to operate through summer taiga and winter snow. The vehicle was fully amphibious with little preparation by the crew. Screens would be erected to stop water from entering the engine and the cabin compartment with a vane to protect from oncoming waves. The vehicle weighed 16.3 tonnes and had a crew of four. It was powered by a Volvo 12 liter, 330 hp, diesel engine. The maximum road speed was and the range on roads was about .
Зейнеткерлік
Икв 91 1990-шы жылдардың соңында және 2000-шы жылдардың басында, бюджет қысқартуларының ішінде, швед әскерінен алынып, ішінара strf 90 жауынгерлік машиналарын және Leopard 2 танктерімен алмастырылды. Қызметте болған кезде, ikv 91 шведтік жаяу әскер бригадаларына берілді, олардың әрқайсысында 12 машинадан тұратын бір ротасы болды. 1980-ші жылдары 10-шы механикаландырылған бригадада екі рота болды. 1980-ші жылдардың соңы мен 1990-шы жылдардың басында 10-шы механикаландырылған бригаданың ikv 91 машиналары Centurion танктерімен ауыстырылды, ал 2000 жылы барлық швед жаяу әскер бригадалары таратылды.
The ikv 91 was retired from the Swedish army in the late 1990s – early 2000s due to budget cuts among others and was partly replaced by the strf 90 combat vehicles and Leopard 2 tanks. When in active duty, the ikv 91 was assigned to the Swedish infantry brigades, which had one company of 12 vehicles each. The 10th Mechanized Brigade had two companies in the 1980s. In the late 1980s and early 1990s, the 10th Mechanised Brigade had its ikv 91 replaced with Centurion tanks and in 2000, all Swedish infantry brigades were disbanded.
91-105 тізімде
1980 жылдары IKV-91 төмен жылдамдықты HEATFS ату қаруының жаңа совет танктарына қарсы күресуге жеткіліксіз екені анық болды. Сондықтан, 90 мм-лік қаруын 105 мм-лік қарумен немесе тіпті TOW зымырандарын ұшыру құрылғысымен алмастыру жоспарланды. Бірақ бұл шведтік мүдделерге сәйкес келмеді, себебі бұл ауыр модификациялар мен жаңа мұнараны талап етті. Аталған идея 1990 жылдарға дейін тоқтап қалды, өйткені IKV-91-нің қызметін жаңа Strv 122 негізгі танктері мен Strf 90 жаяу әскерінің ұрыс машиналарын атқаруы мүмкін болды. Салмағы 18 тоннаны құрады, ал судағы жылдамдығы әдеттегі IKV-91-ге қарағанда 12 км/сағ-қа дейін артты. Ол SAAB компаниясының инфрақызыл (IR) жүйесімен жабдықталған, бұл оған түнгі уақытта толыққанды жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Оқшы және командирдің екеуі де мониторлармен жабдықталған және негізгі қарудан оқ атуға қабілетті болды. Ол экспортқа ұсынылды және Үндістан мен АҚШ тарапынан сынақтан өтті, бірақ сатып алынбады.
During the 1980s it became clear that the low velocity HEATFS firing gun of the ikv 91 was not up to the task of fighting the new generations of Soviet made tanks. Thus plans where made to replace its 90 mm gun with a 105 mm gun or potentially even a TOW missile launcher. This was however not followed through in Swedish interests as it required heavy modifications and a new turret. The idea was put on hold until the 1990s when it became obsolete as the role of the ikv 91 could be filled by new strv 122 main battle tanks and strf 90 infantry fighting vehicles. The weight was 18 tons and the speed in water was increased to 12 km/h from the regular ikv 91. It had an IR system by SAAB which gave it full night capability. Both the gunner and commander had monitors and could fire the main gun. It was marketed for export and was tested by both India and the United States but was not purchased.