Индиана штатындағы Харрисон қайнар көзі және Бинкли үңгірінің байланысы

Кіріспе

Британдық Колумбиядағы қала

Харрисон Спринг – АҚШ-тың Индиана штатындағы ең ірі бұлақ. Ол Гаррисон округінің батыс-орталық бөлігінде, Голубая өзеніне жақын және Ақ бұлттың солтүстігінде орналасқан.

Көктем

Бірнеше бояу іздері зерттеулері көрсеткендей, Гаррисон Спринг су жинау алабы Индиана штаттарының стандарты бойынша өте кең. Индиан Крик – Гаррисон Спрингс су ағызу жүйесіне басты қосымша, себебі Индиан Криктің жазғы су ағыны Индиан Крик су тоқтағыштарында жоғалып, Гаррисон Спрингсте су деңгейі төмендеген кезде шамамен бір сағат ішінде қайта пайда болады. Егер Биг Индиан Крик – Индиан Крик су тоқтағыштарының жоғары жағында – Коридон мен Джорджтаун арасындағы аумақты, ал Литтл Индиан Крик (Биг Индианға қосымша) Лэнсвилльдің шығысындағы аумақты кесіп өтсе, Гаррисон Спринг су жинау алабының Индиан Крик бөлігі кем дегенде 200 шаршы миль (518 км²) аумақты қамтиды. Басқа ірі белгілі су жинау алабы негізінен жер астындағы карстты дренаж болып табылады және Гаррисон Спрингтен солтүстікке және солтүстік-шығысқа қарай Рамси мен Орталық Барренге дейін, Пальмирадан оңтүстікке қарай созылатын белгілі бір аумақты қамтиды, оның ауданы кем дегенде 39 шаршы миль (101 км²) құрайды. Индиана штатындағы ең үлкен мәңгірлік – Бинкли үңгірінің кейбір бөліктерін картографиялау кезінде Индиана Спелеологиялық Қоғамы (ISS) үңгір картографиялық деректеріне сәйкес, Бинклидің соққылау тесігі бөліміндегі су Индиан Крик су тоқтағыштарының жанында, Индиан Крик төсегінің астынан ағып, Гаррисон Спрингсте қайта пайда болатыны анықталды. Бұл Бинкли үңгіріндегі шұңқырлы жазықта жүргізілген бояу іздері зерттеулерімен расталды. Коридонның оңтүстігіндегі Шило Роуд пен Индиана штатының 135-жолының қиылысына жақын аумақтардағы шұңқырлы жазыққа сіңген жерүсті сулары Бинкли үңгірінің белгілі бөліктері арқылы, Индиан Крик төсегінің астынан жер астымен өтіп, Гаррисон Спрингсте бетке шығып, Көк өзенге құятыны байқалды. Индиан Крик астында Гаррисон Спринг пен Бинкли үңгірі арасында байланыс болуы мүмкін. Дегенмен, бұл маршрут әрине көптеген ұзын үңгір суға түсулерін қамтиды – мұндай масштабтағы ештеңе Индиана штатында ешқашан жасалмаған. Мұндай байланыс екі үңгірдің белгілі ұзындығын едәуір арттыруы мүмкін, өйткені екі жүйе арасында әлі зерттелмеген үңгірдің маңызды бөліктері бар. Бинклидің қазіргі ұзындығы шамамен 44 миль (71 км) – Индиана штатындағы ең ұзын және АҚШ-тағы ең ұзын жетінші үңгір. Оның белгілі аумағы ISS күш-жігерінің арқасында артып келеді. Дэйв Стрикленд басқаратын үңгір суға түсушілер Гаррисон Спринг үңгіріндегі бірнеше мың фут үңгірді картографиялады, олардың барлығы едәуір тереңдікте және толығымен су астында болды. Гаррисон Спрингтегі көтерілу бассейнінің шамамен өлшемдері 37 метрге 29 метр. Ол Көк өзеннің тасталған иілімінде орналасқан. Суға түсушілер оның тереңдігі шамамен 14 метр екенін анықтады. Гаррисон Спрингінің орташа шығыны құрайды, ал тасқын кезіндегі шығыны дейін жетеді. Бұлақтың суы шығысқа ағып, Көк өзенге қосылғанға дейін шамамен жүреді.

Several dye trace studies have shown that the drainage basin of Harrison Spring is, by Indiana standards, very large. Indian Creek is a major infeeder to the Harrison Springs drainage system as the entire summer flow of Indian Creek can disappear at the Sinks of Indian Creek and re emerge at Harrison Springs in low flow conditions, in about one hour. Given that Big Indian Creek – upstream of the Sinks of Indian Creek – drains an area between Corydon and Georgetown, as well as Little Indian Creek (an infeeder to Big Indian) drains an area that runs east of Lanesville, the Indian Creek portion of the Harrison Spring drainage basin alone drains an area of at least 200 square miles (518 km2). The other major known drainage basin is nearly entirely subsurface karst drainage and includes a known area that runs from Harrison Spring to the north and northeast to Ramsey and Central Barren, just south of Palmyra and contains an area of at least 39 square miles (101 km2). While mapping parts of Binkley's Cave, the largest known cave in Indiana, the cavers of the Indiana Speleological Survey (ISS) have noted that according to their cave mapping data, water in the Blowing Hole section of Binkley's appears to flow under the bed of Indian Creek, near the Sinks of Indian Creek, and resurge at Harrison Spring. This is further proven by dye trace studies performed in the sinkhole plain containing Binkley's Cave. Surface water that sinks into the sinkhole plain in areas near the intersection of Shiloh Road and Indiana State Road 135 south of Corydon has been observed to flow through known parts of Binkley's Cave, subterraneally under Indian Creek, exit to the surface at Harrison Spring, and flow to the Blue River. There may be a link under Indian Creek between Harrison Spring and Binkley's Cave. However the route would certainly involve many long cave dives – nothing of which on such a scale has ever been attempted in Indiana. Such a connection would likely greatly expand the known lengths of both caves as there are still significant gaps of unexplored cave in between the two systems. Binkley's currently measures around 44 mile (71 km) in length – the longest known cave in Indiana and the seventh longest cave known in the United States – and its known extent is increasing due to the efforts of the ISS. Cave divers led by Dave Strickland have mapped several thousand feet of cave in Harrison Spring – all of which was at a significant depth, and entirely underwater. The rise pool at Harrison Spring measures approximately 120 feet (37 m) by 95 feet (29 m). It is within an abandoned meander loop of Blue River. Divers have measured its depth to be about 45 feet (14 m). Harrison Spring has an average discharge of with a flood discharge of up to The water from the spring overflows into an outlet that travels about before merging with Blue River as a tributary.

Тарих

Бұл бұлақ жеке меншікте. Бұрын ол АҚШ президенті Уильям Генри Харрисонға тиесілі болған үлкен шаруашылықтың бір бөлігі болған, содан осы атауын алған. Бұл бұлақ 1807 жылы іске қосылған астық және жұқа аралайтын ұңғымаларды іске қосуға жеткілікті су шығарды, бұл оны штаттың ең алғашқыларының біріне айналдырды. Шаруашылық "Харрисон аңғары" деп аталды. Харрисон оны Граузеландқа ұқсас плантация және кеме жасау орнына айналдыруды жоспарлаған. Бірақ, 1816 жылғы Индиана конституциясы құлдықты тыйым салғандықтан, бұл жоспар орындалмады. 1980 жылы бұл бұлақ Ұлттық табиғи ескерткіш ретінде тіркелді, бірақ ол қауымға ашық емес.