Жергілікті халықтар кеңесі (IPCB) – биоколониализмге қарсы тұратын, генетикалық зерттеулерді сынап, мәдени мұраны қорғайтын ұйым. Туыс тегі туралы дәстүрлі түсініктерге қолдау көрсетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Биоколониализм жөніндегі жергілікті халықтар кеңесі (Indigenous Peoples Council on Biocolonialism, IPCB) – Никсон қаласында, Невада штатында орналасқан коммерциялық емес ұйым. Оның мақсаты – адамдардың қоныс аударуын зерттеуге бағытталған популяциялық генетиканың дамып келе жатқан саласына қарсы саяси күрес жүргізу. "Биоколониализм" термині – "био" және "колониализм" сөздерінің қосылуынан пайда болған жаңа сөз. IPCB бұл терминді популяциялық генетика зерттеулерін жергілікті халықтарға қарсы жауапсыз және құрылымдық ассимиляцияның бір бөлігі ретінде сипаттау үшін қолданады. Бұл ұйым жергілікті халықтардың мүддесін қорғауды және "олардың генетикалық ресурстарын, дәстүрлі білімдерін, мәдени және адам құқықтарын биотехнологияның зиянды әсерлерінен қорғауға" көмектесуді мақсат етеді. Атап айтқанда, IPCB-нің наразылықтары ғылыми зерттеулерге қатысудан бас тартуға негізделген, себебі мұндай зерттеулер дәстүрлі американдық халықтардың ата-тегі туралы айтқан әңгімелері мен баяндамаларына қарсы келуі мүмкін, сондай-ақ басқа да альтернативті көзқарастарды қолдайды. IPCB 1999 жылы Түпкі халықтардың Сиэтл декларациясына қол қойды.
The Indigenous Peoples Council on Biocolonialism (IPCB) is a non profit organization based in Nixon, Nevada for the purpose of political activism against the emergent field of population genetics for human migration research. The term "biocolonialism" is a neologism —a portmanteau of "bio " and "colonialism" —used by the IPCB to pejoratively characterize population genetics research as part of invasive and destructive assimilation against indigenous peoples. The group claims to advocate for the interests of indigenous peoples, to assist "in the protection of their genetic resources, indigenous knowledge, cultural and human rights from the negative effects of biotechnology." In particular, the IPCB's protests were based on a rejection of participating in scientific research that would negate or otherwise contradict traditional Native American accounts and narratives about their ancestral origins, and lend support to other alternate views. IPCB was a signatory of the Indigenous Peoples' Seattle Declaration in 1999.
Тарих
IPCB 1999 жылы қазіргі атқарушы директоры Дебра Гарри құрды, ол жергілікті халықтардың өміріне генетикалық отаршылдықтың ықпалы туралы алаңдаушылығының артуынан кейін осылай істеді. Ұйым оқшауланған популяциялардағы генетикалық вариацияны зерттеуге, сондай-ақ оның болашақ коммерциялық пайдалануына қарсы тұрады; оны барлық жергілікті халықтардың өзін-өзі анықтау құқығына ғана емес, сонымен қатар жергілікті емес әлемге және Жерге де жаһандық қауіп деп санайды. 2005 және 2006 жылдары бұл ұйым National Geographic-тің генографиялық жобасына қарсылық көрсетті.
The IPCB was founded in 1999 by the current Executive Director Debra Harry, following her growing concerns over a perceived impact of genetic colonialism on the lives of indigenous peoples. The organization objects to genetic variation research on isolated populations, as well as its prospective commercial exploration; claiming it as a global threat, not only to the self determination of all indigenous peoples, but also to the non indigenous world and to the earth itself. In 2005 and 2006, the group protested against the National Geographic's Genographic Project.