Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса және биші (1903–1978)
белсенді, кәсіпкер және әлеуметтік өмірге белсенді қатысушы
American actress and dancer (1903–1978)
the activist, businessperson and socialite
Кэтрин МакГайр (6 желтоқсан 1903 – 10 қазан 1978) – американдық биші және актриса.
Kathryn McGuire (December 6, 1903 – October 10, 1978) was an American dancer and actress.
Ерте өмір
Иллинойс штатының Пеория қаласында туған МакГайр сыншылар мен жанкүйерлер тарапынан кинодағы жас, дамып келе жатқан жұлдыздардың бірі деп есептелді. 1922 жылы ол WAMPAS Baby Stars-тың қатарына іліккен алғашқы актриса болды және отбасының ішінде актерлік кәсіпке қадам басқан тұңғыш өкілі еді. МакГайрдың отбасы оның бала кезінде Аврора қаласына (Иллинойс штаты), содан кейін Чикагоға көшіп өтті. МакГайр Аврорадағы Дженнингс семинариясында білім алды және ата-анасы сол қаладан кеткен соң да онда оқуын жалғастырды. Шамамен он төрт жасқа келгенде мектепті бітірген кезде, оның ата-анасы Калифорнияға көшуге ниеттенді. МакГайр биге үлкен қызығушылық танытты және Калифорнияға келгеннен кейін көрнекті балет шеберлерінен сабақ алды. Кинодағы мансабы басталып, осы жаңа салаға қызығушылығы арта түссе де, ол бимен айналысуын тоқтатпады.
Born in Peoria, Illinois, McGuire was said to be recognized by critics and fans alike as one of the rising stars in film. Selected one of the WAMPAS Baby Stars in 1922, she was the first person in her family to enter the acting profession. At an early age, McGuire's family moved to Aurora, Illinois, and then to Chicago. McGuire received her education from the Jennings Seminary in Aurora, and remained there even after her parents left that city. By the time she graduated at about the age of fourteen, her parents were ready to move to California. McGuire was highly interested in dancing, and took classes under the leading ballet masters when she arrived in California. Even after her film career kicked off and she became deeply interested in this new employment, she continued to keep up her dancing.
Мансап
Голливуд орта мектебінде оқып жүргенде, билеумен қатар, МакГайр Пасаденадағы Мэриленд қонақ үйінде өткен бағдарламалық көрмеге қатысты. Оны Томас Х. Инс көріп, МакГайрға жақын арада түсірілетін фильмде жеке нөмір ұсынды. Оның билеу шеберлігі оны Инспен ғана емес, сонымен қатар Universal және Мак Сеннетте жұмыс табуға мүмкіндік берді. Сеннет шығарған комедияда ойнағаннан кейін, МакГайрдың би талантына тең актерлік қабілеті де бар екенін Сеннет түсінді. Ол Сеннеттің комедияларында жиі пайда бола бастады. МакГайрдың алғашқы маңызды рөлі 1921 жылғы "Сыбыр шақыру" фильміндегі "бірден-бір қыз" болды. Ол сондай-ақ Gladys Waltonмен бірге Universal Pictures компаниясының 1921 жылғы "Отпен ойнау" фильмінде екінші рөлді, ал 1923 жылғы "Өмір оты" фильмінде Priscilla Deanмен бірге ойнады. МакГайрдың бойының кішкентай болуы (шамамен 1,5 метр) драмаларда басты рөлге ие болуына кедерлес болды. Алайда, осы жағдай оны сол дәуірдегі комедия жұлдыздарына, олардың өзінің бойшаңдығына сай, керемет серік етті. Бүгінде ол, ең алдымен, 1924 жылғы "Шерлок-младший" және "Нэвигатор" фильмдерінде Бастер Китонмен бірге ойнаған жас қыз рөлімен есімізде сақталады. 1920 жылдардың соңында ол Educational Pictures компаниясы үшін екі бөлімді комедияларда Charley Bowers немесе Lupino Lane-мен бірге тұрақты түрде жұмыс істеді. 1930 жылы ол Lane сияқты Educational компаниясын тастап кетті.
While studying at the Hollywood High School, as well as her dancing, McGuire participated in a program exhibition at the Maryland Hotel in Pasadena. She was seen by Thomas H. Ince, who immediately offered McGuire a solo number in an upcoming film. Her dancing skills led her not only to find jobs at Ince, but also at Universal and Mack Sennett. It was Sennett who realized that McGuire had genuine acting capabilities along the lines of her talent for dance after she performed a number in a comedy being produced by Sennett. She went on to become featured in Sennett's comedies. McGuire's first serious role came as the "only girl" in The Silent Call (1921). She also starred with Gladys Walton as a second lead in Playing with Fire (1921) for Universal Pictures, as well as in The Flame of Life (1923) with Priscilla Dean. McGuire did not advance to leading lady status in dramas, because of her height (about 5 feet tall). However, this circumstance made her an ideal foil for the era's comedy stars, themselves slight in stature. She is probably best remembered today for her ingenue roles opposite Buster Keaton in Sherlock Jr. and The Navigator (both 1924). By the late 1920s she was working steadily for Educational Pictures in two reel comedies, opposite Charley Bowers or Lupino Lane. She left Educational in 1930, as did Lane.
Жеке өмір
1927 жылы 18 қыркүйекте МакГайр Голливудта студияның жарнама директоры Джордж В. Лэндиге үйленді. Олардың некесі 1955 жылы оның қайтысымен аяқталды. Олардың 1936 жылы 14 шілдеде қызы дүниеге келді. Күйеуінің қайтысынан кейін МакГайр қысқа мерзімге актерлікке оралып, телеарналарда эпизодтық рөлдерді ойнады.
On September 18, 1927, McGuire married George W. Landy, a studio publicity director, in Hollywood. Their marriage ended in 1955 upon his death. They had a daughter, born July 14, 1936. After her husband's death, McGuire returned briefly to acting, playing character roles on television.
Өлім
МакГайр 1978 жылы 74 жасында Лос-Анджелесте қатерлі ісіктен қайтыс болды. Ол қыз бен қарындасынан аман қалды.
McGuire died of cancer in 1978, at age 74, in Los Angeles, California. She was survived by a daughter and a sister.