Хантсвилл қаласының ескі және ірі Maple Hill зираты

Кіріспе

Мейпл Хилл зираты – АҚШ-тың Алабама штатындағы Хантсвилл қаласындағы ең көне және ең ірі зират. Шамамен 1822 жылы екі акр (8,000 м²) жерде негізделген, қазірге тайманда 100 акр (400,000 м²) жерді алып жатыр және 80,000-нан астам жерлеу орны бар. 2008 жылы Алабама тарихи комиссиясының тарихи зираттар тізіліміне, ал 2012 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне қосылды. Онда Алабама штатының бес губернаторы, бес АҚШ сенаторы және көптеген жергілікті, штаттық және ұлттық деңгейде танымал тұлғалар жерленген. Ол Твикенхам тарихи ауданының шығысында орналасқан.

Тарих

Қабірге арналған алғашқы екі акр (8,000 м2) жерді 1822 жылдың 14 қыркүйегінде плантатор Лерой Поуп Хантсвилл қаласына сатты. Ертедегі жерлеулерді құжаттау қиын болғанымен, жердің ресми түрде құрылғанға дейін біраз уақыттан бері зират ретінде пайдаланылғанына дәлел жеткілікті. Белгісі сақталған ең көне қабір – 1820 жылдың 17 қыркүйегінде қайтыс болған Уильям мен Марта Кэролайн Атвудтың сәби қызы Мэри Фрэнсис Атвудқа арналған қабір. Ең көне бөлімде ескерткіштер сирек, олардың көпшілігі уақыт өте келе шіріп, тасталып кеткен, ал көптеген белгісіз қабірлердің де осындай ерте кездегі болуы мүмкін. Зират 1849 жылдан кейін Лерой Поуп пен оның отбасы жерленген екі акр (8,000 м2) жерді қамтуға кеңейтілді. Кейбір деректер бойынша, осы жерге дейін Поуптың меншігі болған жерлер, бұрыннан-ақ зират ретінде пайдаланылған болуы мүмкін. Поуптың күйеу баласы Джон Уильямс Уокер 1823 жылы, Поуптың әйелі Джудит 1827 жылы, ал Поуптың өзі 1844 жылы қайтыс болды. Поуптардың плантациясында жеке зират болғандығы белгілі, бірақ Поуп қабірлері 1849 жылы Поуп иелігі сатылғаннан кейін қазіргі орнына көшірілгені ме, әлде бұл мүлік іс жүзінде Поуп зиратын қамтығандығы белгісіз. Бұл бөлімдегі басқа да бірнеше ескерткіштер оның 1844 жылдан бері пайдаланылғанын көрсетеді. Азамат соғысы кезінде Мейпл Хилл зираты 187 белгісіз Конфедерация сарбазының және белгісіз сандағы Одақ сарбазының жерленген жері болды. Конфедерация сарбаздарының көпшілігі, зираттың солтүстік жағындағы Конфедерация бөлімінде жерленген, Хантсвиллге жақын лагерьлерде жаттығу кезінде аурудан немесе жазатайым оқиғалардан соғыстың басында қайтыс болды. Олардың көпшілігінің есімдері белгілі, бірақ кімнің қай қабірде жатқаны белгісіз. Хантсвиллдің федералды оккупациясы кезінде қаза тапқан көптеген Одақ әскерлері зираттың ең көне бөліміне белгісіз қабірлерге жерленген деп есептеледі. 1867 жылы Одақтың көпшілігі жерленген жерлер Чаттануга ұлттық зиратына көшірілді, бірақ кейбіреулері жоғалып кеткен болуы мүмкін. 1873 жылы зират бұрын Поуптың меншігіне тиесілі болған 12,45 акр (50,380 м2) жерді Джеймс Дж. Донеганнан сатып алу арқылы кеңейтілді. Бұл жаңа қосалқы бөлмеде діни қауымдарға арналған екі бөлім бар еді: еврейлер мен католиктердің зираты. Индустрияландыруға байланысты Хантсвиллдің өсуіне жағдай жасау үшін қала 1881 жылы Моррис пен Генриетта Бернштейннен қосымша 3,2 акр (13,000 м2) сатып алды. 1903 жылы ол Сент-Луистегі Мэри И. МакКлелландтан тағы 6,14 акр (24,800 м2) сатып алды. 1901 жылы сол уақытқа дейін "қорым" деп аталатын зиратқа ресми атау берілді. Автомобиль магнаты Альберт Рассел Эрскин 1918 жылы зиратқа шамамен 12 акр (49 000 м2) көлемінде елеулі сыйлық жасады. Эрскин, зиратта жерленген бірнеше танымал Хантсвиллдің ұрпағы, 1915 жылы анасының өліміне байланысты көршілес тұрғын үй кешенінен жерді сатып алған. Қосымшаның ортасындағы дөңгелек жерде Эрскин ата-анасының, әйелі мен өзінің сүйектерін сақтауға арналған көрікті мавзолей салдырды. Зираттың тас кіреберісі мен одан мавзолейге қарай өтетін кең жолды да Эрскин қаржыландырған. 1920 жылы сатып алынған үш қосымша мүлік Эрскин қосындысын толықтырды. 1924 жылы Джеймс Б. Стивенстен сатып алынған 59 акр (240,000 м2) жердің шығыс жағында зират көлемі үш еседен астам ұлғайып, қазіргі пішінін алды. 1987 жылы жеке компания Maple Hill Cemetery, Inc., бұрынғы Хантсвилл қаласы спорт алаңдары үшін пайдаланған жердің қабырғасына іргелес жатқан зиратты дамытты. 2007 жылы қала иелігіндегі зираттың бір бөлігі іс жүзінде бос емес жерлерді аяқтады және алдымен ойын алаңдары мен пикник үстелдерін көршілес қалалық саябақтан алып тастау арқылы зиратты кеңейтуге тырысты. Бұл көрші аудандар тұрғындарының қатты қарсылығына ұшырады. Қалалық әкімдіктің тиісті үкімсіз жасаған әрекеттеріне наразылық білдіруі саябақ пен көрші-қолаңға басып кіруді тоқтатуға жеткілікті болды. Жерлестер зираттың аумағындағы ойын алаңын "Өлі балалар ойын алаңы" деп атайды және Алабамадағы ең көп жұлдызды орын деп саналады. Келушілер жарқыраған шарларды, 1918 жылғы тұмау эпидемиясында қайтыс болған балалардың арбақтарын және қол тигізбей жүрген домаландарды атап өтеді. Жергілікті аңыздарға қарамастан, бұл көптеген ұрпақтар үшін тұрақты жасөспірімдер кездесуі және 2007 жылы алынып тасталғаннан кейін ойын алаңын қалпына келтірудің қозғаушы күші болды.

The original two acres (8,000 m2) of the cemetery were sold to the city of Huntsville on September 14, 1822, by planter LeRoy Pope. Though early burials are difficult to document, there is substantial evidence that the land had been in use as a cemetery for some time prior to its official establishment. The oldest grave with marker intact is that of Mary Frances Atwood, infant daughter of William and Martha Caroline Atwood, who died September 17, 1820. Headstones are sparse in the oldest section, many having decayed over time and been discarded, and it is likely that many unmarked graves share a similarly early date. The cemetery was expanded at some point after 1849 to include the two acres (8,000 m2) on which LeRoy Pope and his family were buried. There are some indications that this land, which had until then remained a part of the Pope estate, may already have been in use as a burial ground. Pope's son in law John Williams Walker had died in 1823, Pope's wife Judith in 1827, and Pope himself in 1844. It is known that the Popes maintained a private cemetery on their plantation, but it is unclear whether the Pope graves were moved to their present location following the sale of the Pope estate in 1849, or whether this property in fact contained the existing Pope cemetery. Several other monuments in this section suggest its use at least as early as 1844. During the Civil War, Maple Hill Cemetery became the burial site of 187 unknown Confederate soldiers and an uncertain number of Union soldiers. Most of the Confederate soldiers, buried in the Confederate section on the north side of the cemetery, died early in the war of disease or accidents while training in camps close to Huntsville. The names of many of them are known, but it is unknown who lies in which grave. Numerous Union troops who died during the federal occupation of Huntsville are believed to have been buried in unmarked graves throughout the oldest section of the cemetery. Most of the Union graves were moved to Chattanooga National Cemetery in 1867, though some may have been missed. In 1873, the cemetery was further expanded through the purchase from James J. Donegan of 12.45 acres (50,380 m2) that had previously been a part of the Pope estate. In this new addition were two sections consecrated for religious congregations, a Hebrew burial ground and a Catholic burial ground. To accommodate increasing growth in Huntsville because of industrialization, the city purchased an additional 3.2 acres (13,000 m2) in 1881 from Morris and Henrietta Bernstein. In 1903, it purchased another 6.14 acres (24,800 m2) from Mary Y. McClelland of St. Louis, Missouri. In 1901, the cemetery, which had until then been called only "the burying ground," was given its official name. Automobile magnate Albert Russel Erskine made a substantial gift to the cemetery in 1918 of about 12 acres (49,000 m2). Erskine, a descendant of several prominent Huntsvillians buried in the cemetery, had acquired the land from a neighboring residential development, probably prompted by the death of his mother in 1915. On a circular plot in the center of the addition, Erskine constructed an imposing mausoleum to contain the remains of his parents, his wife, and himself. The cemetery's stone entrance and the wide road proceeding from it to the mausoleum were also funded by Erskine. Three additional properties, purchased in 1920, completed the Erskine Addition. The purchase from James B. Stevens in 1924 of 59 acres (240,000 m2) on the east side of the cemetery more than tripled its size and gave it its present shape. In 1987, a private company, Maple Hill Cemetery, Inc., developed a cemetery adjacent to the cemetery proper on land formerly used by the city of Huntsville for athletic fields. In 2007, the city owned part of the cemetery had virtually run out of available plots and attempted to enlarge the cemetery by first removing playground equipment and picnic tables of an adjoining city park with a plan to create burial plots on the park land. This was met with extreme resistance from residents in nearby neighborhoods. The public outcry of city actions without the proper due process was enough to stop the encroachment into the park and neighborhoods. The playground on the grounds of the cemetery is referred to as "Dead Children's Playground" by locals and is considered to be Alabama's most haunted site. Visitor's cite glowing orbs, ghosts of children who died in the Flu Epidemic of 1918, and the swings going without being touched. Despite local legends it is a regular teen hangout for many generations and was the driving force in the restoration of the playground after it was taken down in 2007.

Хантсвилл меридианы

Хантсвилл меридианы Мейпл Хилл зиратымен қиылысады. 1807 жылы геодезист Томас Фримен салған, бұл Солтүстік Алабаманың барлық жерін өлшеуге негіз болған бойлық сызық. Фримен 1821 жылы қайтыс болды және зиратта жерленген. Зираттағы ең биік ескерткішті тағы бір геодезист, Ричард У. Андерсон, "өлген туыстарының есіне және Хантсвилл меридианын сақтау үшін" орнатқан.

Алабама губернаторлары

Томас Бибб (1782–1839), 1820–1821 жылдары қызмет етті. Клемент Комер Клей (1789–1866), 1835–1837 жылдары қызмет етті; бұрын АҚШ өкілі, кейіннен АҚШ сенаторы болды. Рубен Чапман (1799–1882), 1847–1849 жылдары қызмет етті; бұрын АҚШ өкілі. Роберт М. Паттон (1809–1885), 1865–1868 жылдары қызмет етті. Дэвид П. Льюис (1820–1884), 1872–1874 жылдары қызмет етті.

АҚШ сенаторлары

Джон Уильямс Уокер (1783-1823), Алабама штатының алғашқы сенаторы, 1819-1822 жылдары қызмет етті. Клемент Комер Клей (1789-1866), 1837-1841 жылдары қызмет етті; бұрынғы губернатор және АҚШ өкілі. Еремия Клеменс (1814-1865), 1849-1853 жылдары қызмет етті. Клемент Клейборн Клей (1816-1882), 1853-1861 жылдары қызмет етті; кейін Конфедерация штаттарының сенаторы. Джон Дж. Спаркман (1899-1985), 1946-1979 жылдары қызмет етті.

АҚШ өкілдері

Клемент Комер Клей (1789-1866), 1829-1835 жылдары қызмет етті; кейін губернатор және АҚШ сенаторы. Рубен Чапман (1799-1882), 1835-1847 жылдары қызмет етті; кейін губернатор. Питер Майндерт Докс (1813-1891), 1869-1873 жылдары қызмет етті. Жозеф Хамфри Слосс (1826-1911), 1871-1875 жылдары қызмет етті. Уильям Уиллис Гарт (1828-1912), 1877-1879 жылдары қызмет етті. Уильям М. Лоу (1842-1882), 1879-1881 және 1882 жылдары қызмет етті. Уильям Н. Ричардсон (1839-1914), 1900-1914 жылдары қызмет етті. Ябез Лефтвич (1765-1855), Вирджиния штатында 1821-1825 жылдары қызмет етті. Аддисон Уайт (1824-1909), Кентукки штатында 1851-1853 жылдары қызмет етті. Лоундес Генри Дэвис (1836-1920), Миссури штатында 1879-1885 жылдары қызмет етті.

Конфедерация басшылары

Томас Фэрн (1789–1863), Уақытша Конфедерациялық Конгрестің депутаты (бірінші сессиядан кейін отставкаға кетті). Николас Дэвис, кіші (1825–1875), Алабаманың бөліну конвенциясының делегаты; Уақытша Конфедерациялық Конгрестің депутаты, 1861 жылдың сәуірінен 1862 жылға дейін; Конфедерациялық Штаттар Армиясының подполковнигі. Клемент Клейборн Клей (1816–1882), Конфедерациялық Штаттар сенаторы, 1862–1864 жылдары; бұрын АҚШ сенаторы болған. Ричард Уайльд Уокер (1823–1874), Уақытша Конфедерациялық Конгрестің депутаты, 1861–1862 жылдары; Конфедерациялық Штаттар сенаторы, 1864–1865 жылдары. Дэвид П. Льюис (1820–1884), Уақытша Конфедерациялық Конгрестің депутаты (бірінші сессиядан кейін отставкаға кетті); кейіннен губернатор болды. Лерой Поуп Уокер (1817–1884), Конфедерация мемлекеттерінің бірінші соғыс министрі, 1861; сонымен қатар Конфедерация бригадасының генерал-майоры.

Әскери тұлғалар

Доктор Дэвид Мур (1787–1845), генерал Эндрю Джексонның отбасылық дәрігері, 1830–1835 жылдары штат заң шығарушысы. Эгберт Дж. Джонс (1861 ж. қайтыс болды), 4-ші Алабама жаяу әскер полкінің полковнигі, Конфедерация армиясы, Манассастың бірінші шайқасында қаза тапты. Уильям Т. Х. Брукс (1821–1870), Одақтың бригадир генералы. Гилберт М. Л. Джонсон (1837–1871), Одақтың бригадалық генерал-майоры. Лерой Поуп Уокер (1817–1884), Конфедерацияның бригадир генералы; бұрын Конфедерацияның соғыс министрі болған. Роберт Л. Спрагинс (1964 ж. қайтыс болды), Екінші дүниежүзілік соғыста 71-ші және 44-ші жаяу әскер дивизияларына қолбасшылық еткен генерал-майор.

Басқа адамдар

Томас Фримен (1821 жылы қайтыс болды), АҚШ Бас геодезисі. Лерой Поуп (1765–1844), ерте плантатор және «Хантсвиллдің әкесі». Присцилла Холмс Дрейк (1812–1892), әйелдер құқығы үшін күрескен. Вирджиния Клей Клоптон (1823–1915), Клемент Клейборн Клейдің әйелі, мемуаршы және әлеуметтік өмірге белсенді қатысушы. Альберт Рассел Эрскин (1871–1933), автомобиль өнеркәсібінің магнаты және Studebaker Motors компаниясының президенті. В. Т. Хатченс (1859–1940), Хантсвилл қаласының мэрі, саясаткер. Гарри Ретт Таунс (1914–2001), актер, епископ шіркеуінің пасторы. Конрад Данненберг (1912–2009), неміс-американдық зымырандар саласындағы пионер және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін АҚШ-қа әкелінген неміс зымыран тобының мүшесі. Дон Минчер (1938–2012), бейсболшы. Георг фон Тисенхаузен (1914–2018), неміс-американдық зымырандар саласындағы пионер және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін АҚШ-қа әкелінген неміс зымыран тобының мүшесі.