Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Рамаяна дастанынан келген әйел джин.
Demoness from Hindu epic Ramayana
Татака – «Рамаяна» дастанындағы екінші дәрежелі қарсы кейіпкер. Ұлы Марикамен бірге Татака орман ішінде ягня жасап отырған қасиетті адамдарға шабуыл жасап, мазалаған. Соңында оларды ұстаздары Вишвамитраның бұйрығымен Рама мен Лакшмана өлтірді.
Tāṭakā is a minor yakṣī antagonist in the Rāmāyaṇa. Along with her son, Mārīca, Tāṭakā would harass and attack sages performing yajñas in the forest. They were ultimately slain by Rāma and Lakṣmaṇa on behest of their teacher, Viśvāmitra.
Рамаяна
Рамаянада Вишвамитра Рама мен Лакшманаға Татканың тарихын айтады, олар оның мекендейтін орманға жеткенде. Вишвамитра Сукету есімді якша балалы болу үшін аскетизм жасады, сосын оған мың пілдің күші бар Татка есімді қыз берілді, бірақ ұл болған жоқ. Ол жетілгенде Сундаға үйленді және Марика есімді ұл туды. Сунда өлтірілгеннен кейін Татка мен Марика көріпкел Агастьяға шабуыл жасайды, ол Мариканы ракшасаға айналдырып, Татканы сұм жегіш адамға айналдырады. Ол қарғыс салдарынан ақылдан безіп, Агастья бұрын тұрған аймақты кезіп жүреді. Вальмики Рамаянасының сындық басылымы бұл оқиғаның көптеген егжей-тегжейін айтпайды, бірақ кейінгі түсіндірушілер мен қайта қараулар оқиғаның толыққанды нұсқаларын ұсынады. Рамаянаға қатысты үш дәстүрлі түсіндірмеге сәйкес, Сунда Агастьяның қарғысынан өлді, бұл Бхандаренің айтуынша, Татканың Агастьяға қарсы түсініксіз шабуылына лайықты себеп береді. Оңтүстік қайталауларда Татка (адам жегіш болмас бұрын) Агастьяны жеуге тырысады. Малаялам тіліндегі датасы белгісіз жазбада Татка Агастьяны көргеннен кейін ғашық болғаны айтылады: ол жалаңаштанып, оған махаббатпен ән айтып жүгіріп барады. Голдманның сөзіне қарағанда, бұл малаялам жазбасы Вальмики Рамаянасында жойылған Татка туралы аңыздың маңызды бөлігін сақтайды. Вишвамитра Татканың өткені туралы айтқаннан кейін Рамаға оны өлтіру керектігін, оған қамқорлық танытпауы керектігін және әйелді өлтіруден жиренуі керектігін ескертеді, сондай-ақ адал ерлердің бұрыс әйелдерді өлтірген басқа да жағдайларын айтады. Рама келісіп, Татканы өлтіру – «ұтымды әрекет» деп мәлімдейді. Ол садағының ішегін тартып, Татканы оқиға орнына шақырады. Содан кейін Рама оны әйел болғандықтан өлтірмейтінін, бірақ құлақтары мен мұрнын кесіп, күшін және мекенін тартып алатынын уәделейді. Татка Рамаға шабуыл жасайды, ол оны кеудесіне бір жебемен атып өлтіреді. Раманың Татканың құлақтары мен мұрнын кесу туралы уәдесі тек оңтүстік нұсқаларында айтылады және Рама сол нұсқаларда уәдесін орындайды. Солтүстік қайталауларда бұл уәде немесе оның орындалуы туралы ештеңе айтылмаған, бұл Голдманды оны атап көрсеткен өлеңдердің күмәнді екендігіне сендіреді.
In the Rāmāyaṇa, Viśvāmitra tells Rāma and Lakṣmaṇa the story of Tāṭakā when they reach a forest inhabited by her. Viśvāmitra states that a yakṣa named Suketu had undertaken austerities to obtain children, and was given a daughter with the strength of a thousand elephants named Tāṭakā, but not a son. When she became of age, she was married to Sunda, and gave birth to a son named Mārīca. After Sunda is killed, Tāṭakā and Mārīca attack the seer Agastya, who curses Mārīca to become a rākṣasa and curses Tāṭakā to become an ugly man eater. Driven mad by the curse, she roams the region where Agastya used to live. The Critical Edition of the Vālmīki Rāmāyaṇa does not mention many details of the previous narrative, but later commentators and recensions have more fleshed out versions of the story. According to three traditional commentaries on the Rāmāyaṇa, Sunda is killed due to a curse by Agastya, which Bhandare states gives proper cause for Tāṭakā's seemingly unwarranted attack on Agastya. The southern recensions of the epic state that Tāṭakā (prior to become a man eater) tries to eat Agastya. An undated Malayālam script recension states that Taṭakā is smitten after seeing Agastya: stating that she proceeds to strip naked and run towards him singing with love. According to Goldman, this Malayālam script recension preserves an important part of the Tāṭakā legend that was suppressed in the Vālmīki Rāmāyaṇa. Viśvāmitra, after narrating Tāṭakā's past, instructs Rāma that he must kill Tāṭakā, and he should not have any compassion for her or disgust for killing a woman, and he recounts other occasions where unrighteous women were killed by moral men. Rāma agrees, stating the killing of Tāṭakā is uttamam "[an] eminently justifiable action". He twangs his bowstring, which attracts Tāṭakā to the scene. Rāma then states that he will not kill her on account of she being a woman, but vows to merely cut off her ears and nose and disposses her of her strength and lair. Tāṭakā then charges Rāma, who proceeds to shoot and kill her with a single arrow to the chest. Only in the southern recensions is the vow of Rāma cutting off Tāṭakā's ears and nose mentioned, and Rāma actually fulfils his vow in those recensions. The northern recensions neither mention the vow or its fulfillment, which leads Goldman to believe that the verses mentioning it are dubious.