Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық меценат (1908–1999)
American philanthropist (1908–1999)
Осеола Маккарти (7 наурыз, 1908 – 26 қыркүйек, 1999) – Миссисипи штатының Хаттисбург қаласындағы кір жуатын жұмысшы әйел, Оңтүстік Миссисипи университетінің (USM) ең белгілі демеушісі. 1995 жылдың шілдесінде оның өлімінен кейін өмір бойы жинаған ақшасының бір бөлігін қаржылық жағдайы нашар студенттерге стипендия беру үшін университетке сыйлап, қор құрғаны жарияланғаннан кейін ол бүкіл әлемнің назарына ілікті. Оның сомасы 150 000 долларға бағаланды, бұл оның төмен жалақылы жұмысын ескерсек, таңқаларлық жайт.
Oseola McCarty (March 7, 1908 – September 26, 1999) was a local washerwoman in Hattiesburg, Mississippi who became The University of Southern Mississippi's (USM) most famous benefactor. McCarty drew global attention after it was announced in July 1995 that she had established a trust through which at her death, a portion of her life's savings would be left to the university to provide scholarships for deserving students in need of financial assistance. The amount was estimated at $150,000, a surprising amount given her low paid occupation.
Жеке
МакКарти Миссисипи штатының Шубута қаласында дүниеге келді және бала кезінде Хаттисбургке көшіп келді. Алтыншы сыныпта оның тәтесі (өзінің балалары жоқ) ауруханаға түсіп, кейін үйде күтімге мұқтаж болды, сондықтан Маккарти мектепті тастап, ешқашан оқуын жалғастырмады. Кейіннен ол әжесі сияқты кір жуатын әйел болды, бұл мамандықты артрит оны 1994 жылы тоқтағанға дейін жалғастырды. Маккартидің әжесі 1944 жылы, анасы 1964 жылы және тәтесі 1967 жылы қайтыс болды. Маккарти ешқашан үйленбеді және балалары болған емес. Маккарти 1999 жылы бауыр қатерінен қайтыс болды.
McCarty was born in Shubuta, Mississippi and moved to Hattiesburg as a child. In her sixth grade, her aunt (who had no children of her own) was hospitalized and later needed homecare, so McCarty quit school, never to return. She later became a washerwoman, like her grandmother, a trade that she continued until arthritis forced her to quit in 1994. McCarty's grandmother died in 1944, followed by her mother in 1964 and her aunt in 1967. McCarty never married or had children. McCarty died from liver cancer in 1999.
Ақшаға сақтық
Мектепті тастап кеткенге дейін МакКартиді анасы ақша жинауға үйреткен. Ол First Mississippi National Bank-та алғашқы жинақ шотын ашты, және жылдар бойы әртүрлі аймақтық банктерде бірнеше шот ашты, соның ішінде Trustmark National Bank-ты сенімділікке және мүлігін басқаруға тағайындады. МакКарти ешқашан машинасы болған емес; ол барлық жерге жаяу жүретін, азық-түлік алу үшін сауда арбасын шамамен бір шақырымдай итеріп алып жүретін. Friendship баптистік шіркеуіне қызметке достарымен бірге баратын. Ол ешқандай газетке жазылмады және оны ысырапты шығын деп санады. Сол сияқты, қара-ақ телевизоры болғанымен, тек эфирлік хабарларды ғана қабылдады. 1947 жылы оның ағасы оған үй сыйлады, ол сол үйде өмірінің соңына дейін тұрды. Сондай-ақ, ол әпкесі мен анасы қайтыс болғанда олардан ақша алды, оны да жинаққа салды.
Even before dropping out of school, McCarty was taught to save money by her mother. She opened her first savings account at First Mississippi National Bank, and over the years, she opened several other accounts at various area banks, including Trustmark National Bank, which she appointed trustee of her trust and executor of her estate. McCarty never owned a car; she walked everywhere she went, pushing a shopping cart nearly a mile to get groceries. She rode with friends to attend services at the Friendship Baptist Church. She did not subscribe to any newspaper and considered the expense an extravagance. Similarly, although she owned a black and white television, she received only broadcast transmissions. In 1947, her uncle gave her the house in which she lived until her death. She also received some money from her aunt and mother when they died, which she placed into savings as well.
Сыйлық
Уақыт өте келе, Trustmark Bank қызметкерлері МакКартидің жинаған ақшасын байқап, оған болашақ мұралық жоспарлауға көмектесе бастады және оның ресми емес қамқорлары болды. (Банк қызметкерлері мен басқа достары МакКартиді үйіне екі кішкентай терезе кондиционері мен кабельдік теледидарға жазылуға көндірді.) Ол бұрын кір жуған жергілікті адвокаттың және банк сенімділік офицерінің көмегімен, 10% үлесті білдіретін қағаз қиындылары мен тиындарды пайдаланып, мүлігін болашақта қалай бөлу керектігін анықтады. Ол шіркеуіне бір тиыннан (10%), үш туысына бір тиыннан (10%) және қалған тиындарын (60%) Southern Miss университетіне бөлді. Ақша қаржылық жағдайына байланысты оқуға мүмкіндігі жоқ, әсіресе афроамерикалық студенттерге жұмсалуын қалады. МакКартидің жоспары жария болғаннан кейін, жергілікті басшылар оның құрметіне бірден қор құрды. Ол қайтарылмайтын сенімхатқа қол қойды, бұл банкке оның ақшасын басқаруға және одан үнемі төлем алуға мүмкіндік берді.
Over time, Trustmark Bank personnel noticed McCarty's accumulated savings and began to assist her in future estate planning as well as be unofficial guardians for her. (Bank employees and other friends convinced McCarty to purchase two small window air conditioners for her house and cable television service.) With the assistance of a local attorney, for whom she had done laundry, and the bank's trust officer, using slips of paper and dimes, to represent 10% shares, McCarty set out the future distribution of her estate. She set aside one dime (10%) for her church, one dime (10%) each for three relatives, and the remaining dimes (60%) for Southern Miss. She stipulated that the funds should be used for students, preferably those of African American descent, who could not otherwise attend due to financial hardship. When news of McCarty's plan was made public, local leaders immediately funded an endowment in her honor. She signed an irrevocable trust, allowing the bank to manage her funds from which she received a regular check.
Құрмет ақысы
1998 жылы ол USM-нен құрметті диплом алды, бұл университет тартқан алғашқы құрметті диплом болды. Ол өзінің қайырымдылығымен танылған көптеген марапаттар мен наградаларға ие болды, ал президент Билл Клинтон оған ерекше Ақ үй салтанатында елдегі екінші жоғары азаматтық наградасы – Президенттік азаматтар медалін табыс етті. Ол сонымен қатар Біріккен Ұлттар Ұйымының білім беруге берілгендігі үшін Авиценна сыйлығымен марапатталды. 1996 жылдың маусым айында Гарвард университеті Маккартиге Майя Лин, Уолтер Анненберг және Джудит Джеймисонмен бірге құрметті доктор дәрежесін берді. Желтоқсан айында Жаңа жыл қарсаңында Таймс-скверде санатқа түскен шарды түсіруге оның қолы тиді. Бұл ол үшін қонақ үйде тұңғыш рет ұйықтаған және ұшаққа алғаш отырған кез еді. 1997 жылы Маккарти Джефферсон сыйлықтарымен жыл сайын табысталатын, мұқтаж жандарға ең көп қызмет көрсеткені үшін сыйлық алды. Сонымен қатар, Маккарти ханымға Essence сыйлығы да берілді, ал Патти Лабелл Нью-Йорктегі Мэдисон Сквер Гарденде өткен салтанатта оған құрмет көрсетті. Оңтүстік Миссисипи университетінің қоры 2020 жылдың 8 қазанында Осеола Маккартидің өмірі мен мұрасын құрметтеді. Маккартидің USM-ге күтпеген сыйлық жасағандығының 25 жылдығына арналған виртуалды тойда арнайы қонақтармен сұхбаттасулар өтті және мүсін ашылды.
In 1998, she was awarded an honorary degree from USM, the first such degree awarded by the university. She received scores of awards and other honors recognizing her selfless spirit, and President Bill Clinton presented her with a Presidential Citizens Medal, the nation’s second highest civilian award, during a special White House Ceremony. She also won the United Nations' Avicenna Prize for educational commitment. In June 1996, Harvard University awarded McCarty an honorary doctorate alongside Maya Lin, Walter Annenberg and Judith Jamison. In December, her hand was on the switch that dropped the countdown ball in Times Square on New Year's Eve. It was her first time sleeping in a hotel, and first ride in an airplane. In 1997, McCarty received the Award for Greatest Public Service Benefiting the Disadvantaged, an award given out annually by Jefferson Awards. Ms. McCarty was also recognized with an Essence Award and Patti LaBelle sang tribute to her during the ceremony at Madison Square Garden in New York. The University of Southern Mississippi Foundation honored the life and legacy of Oseola McCarty on Thursday, Oct. 8, 2020. In recognition of the 25th anniversary of McCarty’s unexpected planned gift to USM, a virtual celebration featured interviews with special guests and the unveiling of a sculpture.