Беркширдегі (Англия) 1861-1967 жж. жұмыс істеген католик мектебі – Beaumont College тарихы. Stonyhurst-қа балама, қазір St John's Beaumont дайындық мектебі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Олд-Виндзордағы мемлекеттік мектеп, Беркшир, Англия.
Public school in Old Windsor, Berkshire, England
Бомонт колледжі 1861 және 1967 жылдар аралығында Беркширдегі Олд-Виндзордағы мемлекеттік мектеп болды. Иса қоғамы құрып, басқарған бұл колледж ауылдық жерде Рим католиктік білім беруді ұсынды. Сонымен қатар, көршілес Итон колледжі сияқты, Лондонға оңай сапар шегуге болатын. Сондықтан, мектеп жасындағы балалары бар көптеген кәсіби католиктер үшін бұл таңдау Солтүстік Ланкаширдегі ескі, беделді езуиттік Стонихерст колледжінен артық болды. 1967 жылы колледж жабылғаннан кейін, мүлікті оқу орталығы, конференц-орталық және қонақ үй ретінде пайдаланды. Бомонт колледжінің 3-13 жастағы ұлдарға арналған дайындық мектебі – Сент-Джонс-Бьюмонт әлі де жұмыс істеп келеді және ішінара Стонихерст колледжіне оқушылар дайындау орталығы болып табылады.
Beaumont College was between 1861 and 1967 a public school in Old Windsor in Berkshire. Founded and run by the Society of Jesus, it offered a Roman Catholic public school education in rural surroundings, while lying, like the neighbouring Eton College, within easy reach of London. It was therefore for many professional Catholics with school age children a choice preferable to Stonyhurst College, the longer standing Jesuit public school in North Lancashire. After the college's closure in 1967 the property was used in turn as a training centre, a conference centre and an hôtel; St John's Beaumont, the college's preparatory school for boys aged 3–13, continues, functioning in part as a feeder school for Stonyhurst.
Мұрагерлік тарихы
Елі Тамаза өзенінің жағасында, Стайнстен Виндзорға дейінгі тарихи жол бойында, Раннимедке жақын орналасқан. Алғашқыда ол Хьюго де Ременхамның атымен белгілі болды, ол 14 ғасырдың соңында бұл жерді иеленген. Кейін бұл үйді Тайл отбасы, одан кейін Джон Морли, Фрэнсис Кибблвайт, Уильям Кристалз және Генри Фредерик Тинн (II Карлдың құпия кеңесінің хатшысы) бір кезде иеленді. 1714 жылы Томас Тинн, Веймуттың 2-ші виконты, мұрагерлік етті. 18 ғасырдың ортасында оны Кент герцогинясы София сатып алды. 1751 жылы Роксбург герцогы жерді үлкен ұлы Боумонт пен Кессфорд маркизіне (сол кезде Итон колледжінде оқыған) сатып алып, оның құрметіне Бомонт деп атады. 1786 жылы Үндістанның тұңғыш генерал-губернаторы Уоррен Гастингс Бомонт ложын 12 000 фунт стерлингке сатып алды. Ол Бомонтта үш жыл тұрды. 1789 жылы мүлік Генри Гриффитке, ағылшын-үнділікке сатылды, ол 1790 жылы Виндзор сәулетшісі Генри Эмлинге үйді қайта тұрғызып, үлкен портигі бар тоғыз бөлмелі үй ретінде салдырды.
The estate lies by the River Thames on the historic highway from Staines to Windsor, near Runnymede. It was originally known as Remenham, after Hugo de Remenham, who held the land at the end of the 14th century. The estate was then owned for a period by the Tyle family, and subsequently by John Morley, Francis Kibblewhite, William Christmas and Henry Frederick Thynne (clerk to the Privy Council under Charles II) in the 17th century. In 1714 Thomas Thynne, 2nd Viscount Weymouth, inherited the estate. In the mid eighteenth century it was acquired by Sophia, Duchess of Kent. In 1751 the Duke of Roxburghe purchased the land for his eldest son, the Marquess of Bowmont and Cessford (then a boy at Eton College), and renamed it Beaumont in his honour. In 1786 Warren Hastings, the first Governor General of India, acquired Beaumont Lodge at the cost of £12,000. He lived at Beaumont for three years. In 1789 the estate was sold to Henry Griffith, an Anglo Indian, who had the Windsor architect Henry Emlyn rebuild the house in 1790 as a nine bay mansion with a substantial portico.
Тарихты оқыту
1805 жылы Бомонт мүлігін Джордж IV-нің досы Генри Джеффри Флауэр шамамен 14 000 фунт стерлингке сатып алды. 1847 жылы қайтыс болғаннан кейін оның әйелі 1854 жылға дейін онда тұрып, оны Иса қоғамына оқу колледжі ретінде сатты. Жеті жыл бойы ол (сол кездегі) Англия провинциясының иезуит жаңашылдарына пана болды және 1861 жылдың 10 қазанында Сент-Станислав Косткаға бағышталған, Бомонт Сент-Станислав колледжі деген аталыммен ұлдарға арналған католик интернаты болды. 1901 жылғы халық санауында Джон Линч S.J. директор болып тіркелді. Санау күні бір дін қызметкері, үш «кіші дәрежедегі клерк» және бір лаик бауыр, 8 қызметші және 23 оқушы, оның ішінде бір америкалық, бір канадалық, бір мексикалық және екі испандық болды; соңғыларының бірі испан патшасының ханзадасы Луис Фернандо де Орлеанс и Борбон еді. 1901–1908 жылдары ректор болған Джозеф М. Бэмптон S.J., шәкірттерді тәртіпке келтіруші ұстаздардың қатаң бақылауымен жүргізілетін дәстүрлі иезуиттік тәсілді «капитандық» жүйесімен, яғни ұлдардың өзінің басқаруымен алмастырды – бұл, мүмкін, 1830 жылдардағы Рагбидегі Томас Арнольдтың реформаларынан шабыттанған. Бэмптонның капитандық жүйесі Стонихерстте, сондай-ақ Франция мен Испаниядағы иезуит мектептерінде де қабылданды, ал 1906 жылы Бомонт Директорлар кеңесіне қабылданды. Осылайша Бомонт, Ланкаширдегі Стонихерст колледжімен және Глазгодағы Сент-Алоизиус колледжімен бірге Англия провинциясының иезуиттері ұстап тұрған үш жетекші мектептің біріне айналды. Бұл жерде білім алған көрнекті тұлғалардың қатарында сәулетші сэр Джайлс Гилберт Скотт OM FRIBA, инженер сэр Джон Аспиналл және испан патшалық отбасының бірнеше мүшелері бар. Австриялық монархист зиялы Эрик фон Куэннельт Леддин 1935–1936 жылдары Бомонтта қысқа уақыт оқытты, ал 1943–1946 жылдары А. Х. Армстронг, кейіннен ежелгі философ Плотин туралы әлемдегі жетекші сарапшыға айналған, колледжде классика пәнінің шебері болды. 1937 жылы Папаның елшісі, Джузеппе Пицзардо иеміз колледжге келді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде алғашқы «doodlebug» бомбаларының бірі мектепке жақын орналасқан «The Bells of Ouseley» атты қонақүйді қиратты. 1948 жылы Джон Синнотт S.J., сол кездегі Кембридж студенті болған Хэмфри Берклидің, өзінің әріптесі Х. Рочестер Сниттен келгендей алдап хат жазғанын анықтаған мемлекеттік мектеп директорларының тек екеуінің бірі болды (экзорцизмге жетекшілік етуге шақырылған Синнотт, қысқаша қолдануға болатын тұздың бір бумасын сұрады). «Жақсы бірақ шатақ» Сир Льюис Клиффорд S.J., Жаңа Зеландия барондық атағын алған иезуит, 1950–1956 жылдар аралығында ректор болды, содан кейін оны Джон Ковентри S.J. алмастырды; ал 1950 жылдардың басында руханият туралы белгілі жазушы ретінде танымал болған марқұм Джерард В. Хьюз S.J. онда оқытты. 1961 жылдың 15 мамырында Королева Елизавета II Бомонттың жүз жылдығын атап өту үшін колледжге келді.
In 1805 the Beaumont property was bought for about £14,000 by Henry Jeffrey Flower, 4th Viscount Ashbrook, a friend of George IV. After his death in 1847, his widow continued to reside there until 1854, when she sold it to the Society of Jesus as a training college. For seven years it housed Jesuit novices of the (then) English province and on 10 October 1861 became a Catholic boarding school for boys, with the title of St. Stanislaus College, Beaumont, the dedication being to St. Stanislaus Kostka. The 1901 census shows a John Lynch S. J. as headmaster. Resident at the date of the census were one other priest, three "clerks in minor orders" and a lay brother, 8 servants and 23 schoolboys including one American, one Canadian, one Mexican and two Spaniards; one of the latter was Luís Fernando de Orleans y Borbón, a Spanish royal prince. Joseph M. Bampton S. J., rector 1901–1908, replaced the traditional Jesuit arrangement of close supervision of pupils by masters of discipline with the so called "Captain" system, or government of boys by boys – perhaps inspired by the reforms of Thomas Arnold at Rugby in the 1830s. Bampton's Captain system was adopted also at Stonyhurst and at sister Jesuit schools in France and Spain, and in 1906 Beaumont was admitted to the Headmasters' Conference. Beaumont thus became, along with Stonyhurst College in Lancashire and St Aloysius' College, Glasgow, one of three public schools maintained by the English Province of the Jesuits. Prominent men educated there included the architect Sir Giles Gilbert Scott OM FRIBA, the engineer Sir John Aspinall, and a number of members of the Spanish royal family. The Austrian monarchist intellectual Erik von Kuehnelt Leddihn taught briefly at Beaumont in 1935–36, and from 1943 to 1946 A. H. Armstrong, later to become the world's leading authority on the ancient philosopher Plotinus, was a classics master at the college. In 1937 the Papal Envoy, Mgr Giuseppe Pizzardo, visited the college. During the Second World War one of the first doodlebugs destroyed an inn ("The Bells of Ouseley") close to the school. In 1948 John Sinnott S. J. was one of only two public school headmasters who detected a hoax letter by Humphry Berkeley, then a Cambridge student, purporting to come from a fellow head H. Rochester Sneath (invited to lead an exorcism, Sinnott requested a packet of salt "capable of being taken up in pinches"). The "lovable but vague" Sir Lewis Clifford S. J., a Jesuit holding a New Zealand baronetcy, was rector between 1950 and 1956, when he was replaced by John Coventry S. J.; and in the early 1950s the late Gerard W. Hughes S. J., now known as a prominent writer on spirituality, taught there. On 15 May 1961 Queen Elizabeth II visited Beaumont to mark its centenary.
Мектептің аяқталуы
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін иезуиттердің ағылшын провинциясы (Родезия мен Британдық Гвианада да жауапкершілігі болған) дін қызметкерлерінің жетіспеушілігінен қиындық көріп, күйзелді. 280 оқушыдан тұратын мектептің қаржылық тұрақтылығы күдікке түсті. Сонымен қатар, 1960 жылдарға қарай Екінші Ватикандық кеңестің ықпалымен Орденнің бірінші әлемнің жақсы жағдайдағы азаматтарының біліміне өте көп ресурстар жұмсауы дұрыс емес деген пікір күшейді. Сондықтан 1965 жылы мектепті жабу туралы шешім қабылданды. 1967 жылы мектеп жабылды, бұл ата-аналар мен бітірушілердің қарсылығын тудырды. Олар зертханаларды кеңейту үшін қаражат жинауға үлес қосып келген болатын. Бұл жағдай кейбіреулер арасында "Бьюмонтты тарту" деген сөз тіркесінің пайда болуына себеп болды, ол сырттай қарағанда қарапайым жағдайда жаппай шатасу мен наразылық тудыру қабілетін білдіреді. Жабылудан кейін көптеген оқушылар Стонихерст мектебіне ауысты. Содан кейін ғимарат бір академиялық жылға Лорето қарындастарына берілді, себебі олардың жаңа мұғалімдер даярлау колледжінің құрылысы кешіктірілді. 1970 жылдардың басында ғимаратты британдық ICL компьютерлік компаниясы сатып алды және оны көп жыл бойы оқу орталығы ретінде пайдаланды. 2003 жылы оны Хейли конференц-орталықтары сатып алып, аумақта көптеген жаңа құрылыстар салды, кеңейтулер мен өзгерістер жасады, соның ішінде негізгі кіреберісті жапты. 2008 жылы Хейли шіркеуді әртүрлі іс-шаралар өткізу үшін қалпына келтірді. Қазіргі таңда мүлік "De Vere Beaumont Estate" таңбасымен Principal Hotel Company компаниясына тиесілі және олар басқарады. Оңтүстік Африка соғысында қаза тапқандарға арналған ескерткіш бұрынғы төменгі асханада сақталған. Ескі түлектер қауымдастығы, Бомонт одағы деп белгілі, Роберт Уилкинсон мен Гай Бейлидің күш-жігері арқасында әлі де жұмыс істеп келеді, олар қазір Монакода тұрады. Роберт онлайн-жаңалықтарды жариялайды және Лондондағы Каледония клубында жыл сайын салтанатты түскі ас ұйымдастырылады. Бомонт одағы сонымен қатар Бомонт соғыс ескерткішінде әрбір Еске алу күнінде жыл сайынғы қызмет өткізеді. Бомонт одағының мүшелері мен олардың отбасылары HCPT The Pilgrimage Trust-тың Лондондық Бомонт бөлімшесін құрды және жыл сайын Лурдеске қажылық сапарларын жалғастыруда, онда Бомонттың гербі Le Cintra кафесінде, rue Ste Marie көшесінде ілінген.
After the Second World War, the English Province of the Jesuits (which also had responsibilities in Rhodesia and British Guiana) suffered from an increasing shortage of priests. The financial viability of a school of only 280 pupils became more and more precarious. Moreover, by the 1960s the atmosphere of the Second Vatican Council was also lending weight to a feeling that the Order ought not to devote so large a part of its resources to the education of the better off of the First World. A decision was therefore made in 1965 to close the school. It finally shut in 1967, amid a storm of protest from parents and old boys who had been contributing to an appeal to fund an extension of the laboratories. This led among some to the colloquialism "Pulling a Beaumont", referring to an ability to cause mass confusion and protest in seemingly benign circumstance. After the closure, most of the current pupils transferred to Stonyhurst. Immediately thereafter the building was borrowed for one academic year by the Loreto Sisters on account of delays to their new teacher training college. By the early 1970s, the building was owned by the British computer company ICL, which used it for many years as a training centre. In 2003 it was acquired by Hayley Conference Centres, which carried out much new building on the site with very extensive extensions and alterations, including the closure of the sweeping front drive. In 2008 Hayley restored the chapel as a function space. The property is now owned and operated by Principal Hotel Company under the brand name De Vere Beaumont Estate. A memorial to the dead of the South African War survives in the former Lower Line refectory. The old boys' association, known as the Beaumont Union, continues, largely through the efforts of Robert Wilkinson and Guy Bailey, now resident in Monaco. Robert produces an on line newsletter and there is an annual formal lunch at the Caledonian Club in London. The Beaumont Union also arranges an annual service each Remembrance Day at the Beaumont War Memorial. Members of the Beaumont Union and their families formed the London Beaumont Region of HCPT The Pilgrimage Trust and are still involved with an annual pilgrimage to Lourdes, where the Beaumont crest hangs at the Le Cintra cafe in the rue Ste Marie.
Сент-Джонс-Бьюмонт мектебі
Бірнеше жыл бойы Бомонтта дайындық бөлімі орналасқан, бірақ ол қанағаттандырмайтындықтан, 1884 жылдан бастап ректор Фредерик О’Хар Джон Фрэнсис Бентлиге жаңа дайындық мектебін жобалауды тапсырды. Ол жақын маңда салынды; 1888 жылдың 25 қыркүйегінде «Сент-Джон Бомонт» деген атпен ашылды және бүгінге дейін өркенді, сәтті мектеп болып табылады.
For some years a preparatory division was accommodated at Beaumont, but was found unsatisfactory, and Fr Frederick O'Hare, the Rector from 1884, commissioned John Francis Bentley to design a new preparatory school. This was erected nearby; it opened on 25 September 1888 under the name of St John's Beaumont, and is still a lively and successful school.
Басқа ескертулер
2007 жылғы 22 қыркүйекте Пирбрайт зерттеу орталығынан инфекцияның таралуынан кейін туындаған екінші жағдай кезінде Бомонт шаруашылығындағы малдың ауыз және тырнақ ауруы анықталды. Сол күні 40 бас ірі қара малдың барлығы жойылды.
On 22 September 2007 cattle at Beaumont Farm were found with foot and mouth disease, in the course of the second outbreak following an escape of contamination from the Pirbright research establishment. The entire herd of 40 cattle was destroyed the same day.