Екінші дүниежүзілік соғысының қаһарманы Федор Охлопков

Кіріспе

Федор Матвеевич Охлопков (Фёдор Матве́евич Охло́пков; 3 наурыз 1908 – 28 мамыр 1968) – Екінші дүниежүзілік соғыста 429 адамды өлтірген советтік снайперы. 1944 жылы алғашқы 420 снайперлік өлтіруінен кейін Кеңес Одағының Батыры атағына ұсынылған, бірақ түсініксіз себептермен қабылданбады. Ол 1965 жылғы мамыр айында, Жеңіс күнінің мерейтойымен сәйкес келіп, жиырма жылдан астам уақыттан кейін бұл атақпен марапатталды.

Ерте өмір

Охлопков 1908 жылдың 3 наурызында Крест-Халджайда якут шаруа отбасында дүниеге келді. Он екі жасында жетім қалған ол отбасын күтіп-бағу үшін жас кезінен бастап түрлі жұмыстар істеді, кенде жүкті тасып, кейіннен колхозда машина операторы болып жұмыс істеді. Бос уақытында Осоавиахимде мергендікке оқып, дәл атуы үшін «Ворошилов мергені» төсбелгісін алды; ол 1929 жылдан бері комсомол мүшесі болған.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1941 жылдың қыркүйегінде Қызыл Армияға шақырылғаннан кейін, ол 375-ші жаяу әскер дивизиясының 1243-ші жаяу әскер полкіне пулеметші болып бекітілді. Охопков снайпер болғанға дейін пулеметшілер отрядының командирі болған. 1942 жылдың қазанында, 1941 жылдың желтоқсанында майданға келгеннен кейін бір жылға жетпеген уақыт өткен соң, Федор 234-ші жаяу әскер полкіне жіберілді, онда ол шебер мерген болғандықтан снайперлікке тағайындалды; тамыз айының басында ол төртінші рет жауынгерлік ұрыста жараланды, жарақатының ауырттылығы оны Иваново қаласындағы ауруханаға эвакуациялауды қажет етті. Сол айда оның дивизиясы жаудың шабуылынан құрамының 80 пайызын жоғалтты. Майданға снайпер ретінде оралғаннан кейін, ол өзінің жойған жауынгерлерінің санын жылдам арттырып, түрлі медальдармен марапатталды. Әріптестері арасында өте дәл ату қабілетімен танымал болған ол, көбінесе нысананы тудыру үшін бір рет оқ атқан жеткілікті болды. Ол жау снайперлерімен ұзаққа созылған дуэльдерге қатысып, олардың орналасқан жерін тастап кетуін күтіп, сосын бір оқпен оларды жойды; снайперлік қызметінен бөлек, ол танкіге қарсы мылтықпен оқ атуды үйренді және жау тылында барлау миссияларына қатысты. 1944 жылдың 7 маусымында 420 жау әскерін жойғаны үшін Кеңес Одағының Батыры атағына ұсынылды, бірақ кейін ұсынымы Қызыл Ту орденімен алмастырылды. Сол айдың 23-і күні, Белоруссия үшін болған қызу шайқаста, ол ауыр кеуде жарақатын алды – бұл соғыста алған он екінші жарақаты болды. Әуемен медициналық бөлімге жеткізілгеннен кейін, ол майданның артындағы ауруханада емделуге жіберілді, бірақ жарақатының ауырттылығы оны соғыс аяқталғанға дейін, 1945 жылдың көктеміне дейін әскери қызметке жарамсыз қылды. Соғыс аяқталғандағы оның ресми снайперлік есебі 429 жау әскерін жойғанын көрсетті, бұл пулеметпен жойған қосымша 27 жау әскерін қосқанда.

Upon being drafted into the Red Army in September 1941 he was posted as a machine gunner in the 1243rd Infantry Regiment of the 375th Infantry Division, which was composed mostly of Siberians and included his brother Vasily, who was killed in action in January 1942. Before becoming a sniper, Okhlopkov had become commander of a squad of machine gunners. By October 1942, less than a year after arriving at the warfront in December 1941, Fyodor was sent to the 234th Infantry Regiment where he was made a sniper owing to his background as a skilled marksman; earlier in August he had been wounded in combat for a fourth time, with the extent of his injuries requiring him to be evacuated to a hospital in Ivanovo. That month his division lost nearly 80% of its personnel to enemy attacks. Upon returning to the front lines as a sniper, he quickly increased his tally of kills, for which he was awarded a variety of medals. Renowned among his colleagues for his accurate marksmanship, he rarely had to fire more than one shot to hit his target. He engaged in prolonged duels against enemy snipers, waiting for them to give up their position before firing one shot at their position; in addition to sniper activities he learned to fire an anti tank rifle and participated in reconnaissance missions behind enemy lines. On 7 June 1944 he was nominated for the title Hero of the Soviet Union for having killed 420 enemy soldiers, but the nomination was later downgraded to the Order of the Red Banner instead. Later that month on 23 June 1944 he sustained a severe chest wound during intense fighting for Belorussia; it was the twelfth time he was wounded in battle. After being airlifted to a medical unit he was sent to recover in a hospital behind the front lines, but the extent of the injury left him unfit for military service until spring 1945, shortly before the end of the war. His official sniper tally at the end of the war was 429 enemy soldiers killed, not counting an additional 27 enemy soldiers that he took out with his machine gun.