Кіріспе
Америкалық коммерциялық пакеттік коммутациялық желі
Telenet – 1975 жылы пайдалануға берілген америкалық коммерциялық пакеттік коммутациялық желі. Бұл АҚШ-тағы FCC лицензиясы алған алғашқы қоғамдық деректер желісі болды. Әртүрлі коммерциялық және мемлекеттік ұйымдар өздерінің компьютерлері мен жергілікті желілерін осы магистральдық желіге қосу үшін арнайы желілерге ай сайын төлем жасады. Бұл жүйелерге қол жеткізуді қалағандар үшін Telenet-ке тегін қосылу мүмкіндігі АҚШ-тың жүздеген қалаларында ұсынылды. Telenet Inc. атты бастапқы компанияны Болт Беранк және Ньюман (BBN) құрды, ал компания президенті ретінде Ларри Робертс (бұрынғы ARPANet басшысы) және Барри Весслер тағайындалды. 1979 жылы GTE компаниясы Telenet-ті сатып алды. Кейін ол Sprint компаниясымен сатып алынып, "Sprintnet" деп аталды. Sprint клиенттерді Telenet-тен бүгінгі күнгі Sprintlink IP желісіне көшірді, ол бүгінгі Интернетті құрайтын көптеген желілердің бірі. Telenet алғашқы кеңселерін Вашингтон қаласының орталық бөлігінде ашты, содан кейін Вирджиния штатының Маклин қаласына көшірді. Ол Маклин қаласында GTE компаниясымен сатып алынды, содан кейін Вирджиния штатының Рестон қаласындағы кеңселерге көшірілді.
Тарих
АҚШ-та "құндылығы арттырылған операторлардың" коммерциялық қызметі заңды екені анықталғаннан кейін, ARPANET үшін пакеттік коммутациялық түйіндерді (Интерфейс хабарлама процессоры) құрастыруға жеке мердігерлік жасаған Болт Беранк пен Ньюман (BBN) жеке сектордағы нұсқасын жасауға кірісті. 1975 жылдың қаңтарында Telenet Communications Corporation екі жылдық ізденістен соң қажетті венчурлік капиталды қолға түсіргенін хабарлады, ал сол жылдың 16 тамызында олар алғашқы қоғамдық деректер желісін пайдалануға бастады.
Ішкі желілік технология
Бастапқы желіде Prime коммерциялық мини-компьютерлері коммутаторлар ретінде пайдаланылып, статикалық түрде анықталған кезең-кезең маршрутизациясы қолданылды, бірақ кейін 6502 микропроцессорларына негізделген, арнайы көппроцессорлық коммутаторға көшірілді. Бұл екінші буынның инновацияларының бірі – микропроцессорлар арасында коммутациялық құрылымды құратын, патенттелген арбитраждық шина интерфейсі болды. Ал сол кездегі әдеттегі микропроцессорлық жүйелер шинаны пайдаланса, коммутациялық құрылымдар PCI Express және HyperTransport пайда болғанға дейін, шамамен жиырма жыл өткен соң ғана кеңінен таралды. Көптеген коммутаторлар аралық желілер 56 кбит/с жылдамдықпен жұмыс істеді, ал Нью-Йорк – Вашингтон сияқты бірнешеуі T1 жылдамдығымен (яғни 1,544 Мбит/с) жұмыс істеді. Негізгі ішкі протокол X.75 протоколының меншік нұсқасы болды; Telenet басқа пакеттік коммутациялық желілеріне стандартты X.75 шлюздерін де қолданды. Алғашқыда коммутациялық кестелерді негізгі атқарылатын кодтан бөлек өзгерту мүмкін болмады, ал топологияны жаңарту үшін коммутациялық кодты уәжілі түрде құлатып, желілік басқару орталығынан қайта жүктеуді күштеу қажет болды. Бағдарламалық қамтамасыздағы жақсартулар жаңа кестелерді жүктеуге мүмкіндік берді, бірақ желі ешқашан динамикалық маршрутизация протоколдарын қолданбады. Ақауларға төзімділік үшін әр коммутатор бойынша бірнеше статикалық маршруттар анықталуы мүмкін еді. Желі басқару функциялары Prime мини-компьютерлерінде жұмыс істеуін жалғастырды. Telenet бастапқыда меншік виртуалды қосылым хост интерфейсін пайдаланды. Telenet X.25 протоколын 1976 жылдың наурыз айында жарияланғаннан кейін көп ұзамай қабылдады. Оның X.25 хост интерфейсі – индустриядағы бірінші интерфейс болды.
Басқа қолжетімділік протоколдары
Telenet IBM 3270 отбасылық интеллектуалды терминалдары үшін қашық концентраторларды қолдады, олар X.25 желісі арқылы IBM 370x сериялы алдыңғы процессорларында жұмыс істейтін Telenet жасаған бағдарламалық қамтамасымен байланыс жасады. Telenet сондай-ақ 2780/3780 және HASP Bisync протоколдарын қолдайтын IBM Remote Job Entry терминалдары үшін Block Mode Terminal Interfaces (BMTI) интерфейсін де қолдады.