Америкалық саясаттанушы Джон Дж. Дилулио және оның ғылыми еңбектері

Кіріспе

Американдық саясаттанушы Джон Дж. Дилюлио кіші (1958 жылы туған) – американдық саясаттанушы. Қазіргі уақытта ол Пенсильвания университетінде саясат, дін және азаматтық қоғам саласындағы Фредерик Фокс көшбасшылық профессоры және саяси ғылым профессоры қызметін атқарады.

Мансап

1980 жылы ДиЛюлио экономика және саясаттану пәнінен «А» бағасын, ал саясаттанудың мемлекеттік саясат бойынша «Магистр» дәрежесін Пенсильвания университетінен алды. 1982 жылы Гарвард университетінен саясаттану магистрі, ал 1986 жылы саясаттану бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Гарвардта оқытушылық қызметтен кейін ДиЛюлио Принстон университетінде саясат және мемлекеттік саясат профессоры ретінде он үш жыл жұмыс істеді. 1999 жылдан бері Пенсильвания университетінде профессор болып жұмыс істейді. ДиЛюлио сондай-ақ 1992–2006 жылдары Брукингс институтында, ал 1995–2000 жылдары Манхэттен институтында қызмет етті. 2001 жылы академиялық демалысында ДиЛюлио президент Джордж Буш басшылығымен Ақ үйдің Діни және Қоғамдық Инициативалар кеңсесінің алғашқы директоры болды. Ол Буштың бірінші бас кеңесшісі болып отставкаға кетті, оның орнын Джим Тоуи басты. Отставкаға кеткеннен бір жылдан кейін жазған хатында (кейін Esquire журналында жарияланған) ол «Президент Буш – өте жоғары моральдық қасиеттері бар құрметті адам» болғанымен, оның басқару стилі «Мейбери Макиавеллилері» деп аталатын кейбір қызметкерлерге «заңнамалық бастамаларды немесе саясатты мүмкіндігінше оңға қарай бағыттауға» мүмкіндік берді деп жазды. 2008 жылдың соңы мен 2009 жылдың басында ДиЛюлио президент Барак Обаманың сенімге негізделген бастамаларын қайта құру мәселесі бойынша өтпелі кезеңдегі командамен кеңесті. ДиЛюлио қылмыс, үкімет және дін мен қоғамдық саясат арасындағы байланыс туралы көптеген зерттеулердің авторы. Ол сонымен қатар Джеймс К. Уилсонмен бірлесіп жазылған «Американдық үкімет» атты кеңінен қолданылатын оқулығының авторы, ол фактілік қателіктер анықталғаннан және жаһандық жылыну, мектептегі дұға және гомосексуалдық құқықтар сияқты мәселелерде консервативті көзқарасқа ие болу туралы айыптаулар одан кейін баспагер мен Колледж кеңесі тарапынан қарастырылды. Оқулыққа сын тандағандардың қатарында NASA-ның Ғарыш зерттеулері жөніндегі Годдард институтының директоры Джеймс Хансен де болды. Ол кітапта «жаһандық жылынудың ғылыми дәлелдері күмәнді және белгісіз» деген жаңылыс пікір тудыратын «көптеген анық қателіктер» бар екенін баспагерге хат арқылы жеткізді. Осы тұжырымдама бойынша ДиЛюлио және оның авторлары Уильям Дж. Беннетт пен Джон П. Уолтерс қайталап қылмыс жасаған жас қылмыскерлерді «радикалды импульсивті, қатыгездікпен өкініш білдірмейтін жастар» деп сипаттады. ДиЛюлио 2010 жылға қарай жасөспірімдер арасындағы қылмыстың үш есеге артатынын болжады. Бұл жастарға қатысты қорқыныш атмосферасын тездетті. Келесі бірнеше жылдың ішінде жасөспірімдерге қатысты сот үкімдері өзгертілді, нәтижесінде көптеген жасөспірімдердің істері ересектерге қатысты сот үкімдерімен қарала бастады. Жастар әділеттілігі және қылмыстың алдын алу жөніндегі басқарманың мәліметтеріне сәйкес, 1994 жылдан 2011 жылға дейін кәмелетке толмағандар жасаған кісі өлтірулердің саны екі үшін бір бөлігіне азайды. ДиЛюлио және басқа зерттеушілер жасөспірімдер арасындағы қылмыстың бақылаудан шығып кеткенін айтты; алайда зерттеулер жасөспірімдер арасындағы қылмыс 1990 жылдардың басында-ортасында азайғанын көрсетті. 2010 жылы ДиЛюлио екі марапатқа ие болды: Ира Абрамс еске алу сыйлығы және ерекше оқыту үшін Линдбек сыйлығы, оның академиялық жетістіктері мен оқыту шеберлігі үшін.

In 1980, DiIulio received a B. A. in Economics and Political Science and an M. A. in Political Science Public Policy from the University of Pennsylvania. In 1982, he received an M. A. in Political Science from Harvard University, followed by a Ph. D. in Political Science in 1986. After a stint teaching at Harvard, DiIulio then spent thirteen years at Princeton University as a professor of politics and public policy. Since 1999, he has been a professor at the University of Pennsylvania. DiIulio has also been a fellow at the Brookings Institution (1992–2006) and the Manhattan Institute (1995–2000). During an academic leave in 2001, DiIulio served as the first director of the White House Office of Faith Based and Community Initiatives under President George W. Bush. He was the first senior Bush advisor to resign and was succeeded by Jim Towey. In a letter written a little over a year after resigning (that later was printed in Esquire), he wrote that while "President Bush is a highly admirable person of enormous personal decency", his governing style allowed certain staffers, referred to as "Mayberry Machiavellis", to "[steer] legislative initiatives or policy proposals as far right as possible." In late 2008 and early 2009, DiIulio consulted with the transition team of President Barack Obama regarding the restructuring of the White House faith based initiative. DiIulio has authored numerous studies on crime, government, and the relationship between religion and public policy. He is also the co author with James Q. Wilson of the widely used textbook American Government, which was reviewed by the publisher and the College Board after the discovery of factual inaccuracies and allegations of conservative bias regarding issues such as global warming, school prayer, and gay rights. Among those who criticized the textbook was James E. Hansen, the director of NASA's Goddard Institute for Space Studies, who wrote to the publisher that the book contained "a large number of clearly erroneous statements" which cause "the mistaken impression that the scientific evidence of global warming is doubtful and uncertain." Under this concept DiIulio and his co authors, William J. Bennett and John P. Walters, referred to recidivist delinquents as, "radically impulsive, [and] brutally remorseless youngsters "

DiIulio predicted that juvenile crime would triple by 2010. This rapidly created a culture of fear of young people. The next few years resulted in a change of juvenile sentencing, which led to many juvenile cases being treated by adult sentencing standards. According to the Juvenile Justice and Delinquency Prevention Office, from 1994 to 2011, murders committed by juveniles had declined by two thirds. DiIulio and other researchers had argued that juvenile crime was out of control; however, research showed that juvenile crime began to decline in the early to mid 1990s. He was recognized in 2010 with two awards, the Ira Abrams Memorial Award and the Lindback Award for Distinguished Teaching, for excellence in academics and teaching.

Таңдалған библиография

Алдын ала қарау.