1812 жылғы соғыстағы Колкс Филд шайқасы: Мэриленд штабында британ әскері мен американдық милиция арасындағы қақтығыс. Паркер қаза тауып, британдықтар шегінді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1812 жылғы соғыстың шайқасы
Battle of the War of 1812
Каулк өрісі шайқасы 1812 жылғы соғыс кезінде Мэриленд штатының Кент округінде капитан сэр Питер Паркер басқаратын британдық әскердің шағын күші мен подполковник Филип Рид басқаратын американдық милиция күштері арасында болды. Паркер, британдықтардың Балтиморға қарсы науқанының бір бөлігі ретінде Чесапик шығанағы аймағында әрекет ете жүріп, Ридтің милициялық лагеріне қарсы шабуыл жасау үшін Чесапик шығанағының шығыс жағалауына түсті. Британдық шабуылдаушы күш американдық разведчиктерге кездесті, олар артқа шегініп, британдықтарды негізгі американдық желіге қарай тартып әкелді. Паркер шайқаста қаза тапты, ал Паркер құлағаннан кейін британдық күштер шегінді. Кейін Норт-Пойнт шайқасы мен Форт-МакГенри шайқасында британдықтардың жеңіліске ұшырауы Балтиморға қарсы науқанынан бас тартуға мәжбүр етті. 2012 жылы шайқас болған жерде археологиялық зерттеу жүргізілді.
The Battle of Caulk's Field was fought during the War of 1812 in Kent County, Maryland between a small British Army force commanded by Captain Sir Peter Parker and American militia forces commanded by Lieutenant Colonel Philip Reed. Parker, who was operating in the Chesapeake Bay region as part of the British campaign against Baltimore, Maryland, landed on the eastern shore of the Chesapeake Bay to move against Reed's militia encampment. The British attacking force encountered American skirmishers, who conducting a fighting retreat, drawing the British towards the main American line. Parker was mortally wounded during the fight, and the British force withdrew after Parker fell. Later British setbacks at the Battle of North Point and the Battle of Fort McHenry led the British to abandon their campaign against Baltimore. In 2012, the battlefield was the site of an archaeological survey.
Өмірбаян
1814 жылы 1812 жылғы соғыс барысында британдық армияның генерал-майоры Роберт Росс күшін Чесапик шығанағына енгізді. Росс бағынындағы Корольдік теңіз күштерінің вице-адмиралдары сэр Александр Кокран және сэр Джордж Кокберн Чесапик шығанағындағы теңіз операцияларын басқарды. Тамыз айының соңында фрегат капитаны сэр Питер Паркер Балтимор, Мэрилендке, американдық әскерлерді Вашингтоннан аудармақ ниетпен, назарды аудару мақсатында жіберілді. Паркердің бұйрықтарына шығанақ жағалауындағы ауылдарға шабуыл жасау да кірді. 24 тамызда британдық әскерлер Бладенсбург шайқасында американдық күшті жеңіп, Вашингтонға жол ашты. Британдықтар содан кейін американ астанасын өртеп жіберді. Вашингтонды қиратудан кейін британдықтар Балтиморға шабуылға көшті. Паркер, әлі де Чесапик шығанағының солтүстік бөлігінде болғанда, американдық милицияның Чесапик шығанағының шығыс жағалауындағы Джорджтаунға жақын жерде орналасқанын білді.
In 1814, as part of the War of 1812, Major General Robert Ross of the British Army moved a force into the Chesapeake Bay. Ross' subordinates, Vice Admirals Sir Alexander Cochrane and Sir George Cockburn of the Royal Navy, were in charge of naval actions in the Chesapeake Bay. In late August, Captain Sir Peter Parker of the frigate was sent in the direction of Baltimore, Maryland as a diversion with the intent of drawing American troops away from the Washington, D. C. area. Parker's orders also included raiding the rural areas along the coast of the bay. On August 24, British troops defeated an American force at the Battle of Bladensburg, which opened the path to Washington. The British then burned the American capital. After the destruction of Washington, the British then focused on attacking Baltimore. Parker, who was still operating in the northern portion of the Chesapeake Bay, learned that American militia were encamped near Georgetown, Maryland on the eastern shore of the Chesapeake Bay.
Шайқас
Паркердің әскерінің күші туралы бағалаулар әртүрлі. Элтинг 124 адам десе, Хикки 250 дейді, Шарп шамамен 150 адамды атап көрсетеді, ал Мэриленд штатының Кент округінің сайты 140 адамды көрсетеді. Мэриленд милициясының 21-ші полкінің жасақшыларына Американ революциясында шайқасқан подполковник Филип Рид басшылық етті. Ішке қарай жылжу кезінде, теріске шығарылғандардың құрбандары болуы мүмкін, нұсқаушылар британ колоннасын жаңылыстырып, 200-ге жуық американдықтардың британдық шабуылға жақсы дайындалуына жағдай жасады. Паркердің әскері американдық шабуылшылармен кездесті, олар тез арада американдық негізгі қатарға шегінді. Шекінген шабуылшылар британдықтарды бірнеше зеңбіректерді қамтитын американдық қатарға бастап кетті. Шабуыл түнгі уақытта болды, толық айдың жарығы британдық сарбаздарды алға жылжу кезінде ашық көрсетті, бұл американдықтарға бірнеше жарақат келтіруге мүмкіндік берді. Америкалықтар биік жерді басып алып, қорғаушыларға үстемдік берді. Британдық лейтенант Генри Крис британдық шабуылдаушы күштердің бір бөлігінің американдықтардың биік жердегі негізгі позициясына қысқа уақытқа табан тірегенін, тіпті бір сәтте американдық зеңбіректердің бірін басып алғандарын хабарлады. Бірақ американдықтардың қысымы британдықтарды бұл позициядан бас тартуға мәжбүр етті. Американдықтардың оқ-дәрісі таусыла бастады, бірақ Паркер жамбасына жараланып, қан кетуден көз жұмды. Паркердің қазасына дейін британдықтар шегінді. Американдықтардың үш жаралысы болды. Британдықтардың жоғалғандары 41 адамды құрады.
Parker's forceefn|Estimates of the strength of Parker's force vary. Elting gives a total of 124, Hickey estimates 250, Sharpe suggests about 150, and the website of Kent County, Maryland gives a total of 140. The militiamen, of the 21st Regiment of Maryland Militia, were commanded by Lieutenant Colonel Philip Reed, who had fought in the American Revolution. During the advance inland, guides, who may have been victims of impressment, misled the British column, allowing the Americans, who numbered about 200, to be better prepared for the British assault. Parker's force encountered American skirmishers, who quickly retreated to the main American line. The retreating skirmishers led the British towards American line, which included multiple cannons. The battle took place at night, and the light of a full moon exposed the British soldiers during their advance, allowing the Americans to inflict several casualties. The Americans held the high ground, giving the defenders an advantage. British Lieutenant Henry Crease reported that one portion of the British attacking force was briefly able to gain a foothold in the main American position on the high ground, at one point taking one of the American cannons. However, American pressure forced the British to abandon the toehold. The Americans eventually began to run out of ammunition, but Parker was then wounded in the thigh and bled to death. The British fell back after Parker's death. American casualties totaled three wounded. British casualties are reported at 41.
Салдары
Шабуылдың нәтижесі американдықтардың рухын көтеріп, британдықтардың Балтиморға шабуылдауын тоқтатпады. 12 қыркүйекте Росс басқарған жаяу әскер Солтүстік Пойнт шайқасында американдық күштерге қарсы тактикалық жеңіске жетті. Росс шайқас кезінде қаза тапты, британдықтардың шабуылы баяулады. 13 және 14 қыркүйекте Форт МакГенриді теңізден бомбалау арқылы британдықтардың Балтиморға шабуылының теңіз күштері айтарлықтай нәтижеге қол жеткізе алмады. Полковник Артур Брук басқаратын британдық жаяу әскері 14-і күні таңертең шегінді, ал Форт МакГенриді бомбалау және амфибиялық шабуылдың сәтсіз аяқталуынан кейін теңіз күштері де шегінді, Балтиморға жасалған шабуыл осымен аяқталды. 1902 жылы шайқас болған жерге орнатылған тарихи ескерткіш осы оқиғаны еске салады.
While the outcome of the fight increased American morale, it did not discourage the British from pressing their assault on Baltimore. On September 12, Ross' infantry force won a tactical victory over an American force at the Battle of North Point. Ross was mortally wounded during the fighting, and the British advance was slowed. The naval prong of the British assault on Baltimore was blunted when the naval bombardment of Fort McHenry, which occurred on September 13 and 14, failed to accomplish substantial results. The British infantry force, now commanded by Colonel Arthur Brooke, withdrew early on the morning of the 14th, and the naval force withdrew after the failure of the bombardment of Fort McHenry and the failure of an attempted amphibious assault, ending the assault on Baltimore. A historic marker, erected in 1902, marks the location of the battle.
Археологиялық зерттеу
2012 жылдың наурыз айында Мэриленд штатының автокөлік жолдары басқармасы мен Мэриленд университетінің археологиялық тобы Мэрилендтегі 1812 жылғы соғыстың ең жақсы сақталған орындарының бірі саналатын шайқас алаңының археологиялық зерттеуін бастады. Зерттеу кезінде металл іздегіштер қолданылып, шайқас алаңы аумағынан 721 зат табылды. Дегенмен, көптеген заттар шайқастан кейін қалған екені анықталды. Шайқасқа қатысты табылған заттардың ішінде мылтық оқтары, зеңбірек оқ-дәрілері және атыс қаруының бөліктері болды. Екі тарап қолданған стандартты ұсақ қарулардың калибрі әртүрлі болғандықтан, мылтық оқтары британдықтардың немесе американдықтардың атқан оқтары екенін анықтау мүмкін болды. Табылған заттар шайқас туралы тарихи мәліметтердің кейбір аспектілерін растайтындығын көрсетті: артефакттардың орналасуы американдықтардың қорғаныс шебін биік жерге орналастырғанын және американдық тыңшылардың негізгі американдық шепке қарай шегінісін жүргізгені туралы мәліметтермен сәйкес келді. Американдық артиллерия орналасқан деген болжаммен белгіленген жерге жақын атылмаған британдық мылтық оғы табылды, бұл Кристің американдық зеңбіректерді уақытша басып алғаны туралы айғағын қолдайды. Сонымен қатар, археологиялық жағдайлар шайқастың бұрынғы есептерден де кең аумақта болғанын көрсетеді.
In March 2012, an archaeological team from the Maryland State Highway Administration and the University of Maryland began an archaeological survey of the battlefield, which is considered to be one of the best preserved War of 1812 sites in Maryland. The survey used metal detectors to locate artifacts, and discovered 721 items in the area of the battle site. However, many of the items postdated the fight. Some of the items related to the battle that were discovered included musket balls, cannon ammunition, and firearm parts. The caliber of the standard small arms used by the two sides was different, which allowed the musket balls to be identified as having been fired by either the British or the Americans. The finds were interpreted as corroborating the historic accounts of the fighting in some aspects: the artifact patterning placed the American line on the high ground and was consistent with the accounts of American skirmishers conducting a fighting retreat towards the main American line. An unfired British musket ball was found near where the American artillery position is believed to have been, which may support Crease's statement about the temporary capture of an American cannon. Additionally, the archaeological finds suggest that the battle was fought over a larger area than was previously thought.