Ричард Гриффин: Американ судьясының өмірбаяны мен мансабы

Кіріспе

Ричард Аллен Гриффин (1952 жылғы 15 сәуірде туған) – АҚШ-тың Алтыншы апелляциялық округ сотының судьясы. Бұрын ол Мичиган штатының апелляциялық сотының судьясы болған. Гриффин 2002 жылғы 26 маусымда президент Джордж Буш тарапынан 6-шы округтің апелляциялық сотына тағайындалды, бұл орын судья Дэймон Киттің қызметтен қанағаттануына байланысты босатылған еді. Ол 2005 жылғы 9 маусымда АҚШ Сенатымен бекітіліп, 2005 жылғы 10 маусымда қызметке тағайындалды.

Өмірбаян

Гриффин Мичиган штатының Траверс-Сити қаласында дүниеге келген, АҚШ-тың бұрынғы сенаторы Роберт П. Гриффиннің ұлы. 1971 жылы Батыс Мичиган университетін magna cum laude атағымен бітіріп, бакалавр дәрежесін алды, ал 1977 жылы Мичиган университетінің құқық мектебінен заң докторы ғылымының кандидаты дәрежесін алды. 1989 жылдан бастап Мичиган апелляциялық сотының (Үшінші округ) судьясы қызметін атқарды. Осы кезеңнің бір бөлігінде оның әкесі Мичиган Жоғарғы Сотының судьясы болды.

Федералды сот қызметі

2002 жылғы 26 маусымда Буш Гриффинді 1995 жылы жоғары мәртебеге көтерілген Деймон Киттің орнына, АҚШ-тың Алтыншы апелляциялық округінің Мичиган штатындағы судьялық лауазымына ұсынды. Бұрын, 2001 жылғы 8 қарашада президент Буш Генри Саадты, Дэвид Маккигті және Сьюзан Бике Нилсонды Алтыншы округтегі Мичиган штатының тағы үш лауазымына кандидаттер ретінде ұсынған болатын. Демократтар бақылауындағы 107-ші Конгресс кезінде, сол кездегі Сенат Сот комитетінің төрағасы сенатор Патрик Лихи (D-VT) осы төрт кандидатты қарауды тоқтатты. Оның кандидатурасын бағалау барысында, либералдық «Әділет үшін Альянс» тобының «Тәуелсіз сот» жобасы Гриффинді «терең консервативті судья» деп сипаттады. 2002 жылғы аралық сайлауда республикашылар Сенатта басымдыққа ие болды. Жаңа 108-ші Конгресс кезінде Сенат Сот комитетінің жаңа республикалық төрағасы сенатор Орин Хатч бұрын тоқтатылған төрт кандидатты қарау процесін бастады. 2003 жылғы наурыз айында Мичиганнан сайланған екі демократ сенаторы Карл Левин (Гриффиннің әкесі Роберт П. Гриффинге қарсы 1978 жылғы қайта сайлауда жеңіске жеткен) және Дебби Стабеноу Буштің Мичиганнан тағайындаған судьялық кандидаттарының барлығына қарсы шығатындарын мәлімдеді, себебі Буш Хелен Уайт пен Кэтлин МакКри Льюис есімді Мичиганнан шыққан екі кандидатты қайтадан ұсынудан бас тартты. Ол кезде Хелен Уайт Левиннің туысымен үйленген еді. Левин мен Стабеноудың пікіріне қарамастан, Хатч Саад, Маккиг және Гриффинге тыңдау өткізіп, үш кандидатты комитеттен өткізді. Левин мен Стабеноу осы шешімге наразы болып, өздерінің фракциясын үш кандидатты мақұлдауға кедергі жасауға көндірді. Сенаттағы республикашылдар 109-шы Конгрессте өкілдерінің санын арттырды. Республикашылар мен демократтар арасындағы шиеленіс күрт өсті, өйткені республикашылар пікір таласын тоқтатуға мүмкіндік таппады және Буштың апелляциялық соттарына тағайындалған он кандидатқа (соның ішінде Саад, Маккиг және Гриффин) қатысты филибстерді «ядролық опцияны» қолдану арқылы бұзуды қарастырды. Бұл жағдайды барынша азайту үшін 14 республикалық және демократ сенатордан құралған «14-тің тобы» белгілі бір кандидаттардың дауысқа қойылуына кепілдік беру туралы келісімге келді. Алайда Генри Саад пен Уильям Майерс осы келісімнен тыс қалды. «14-тің тобы» келісімі аясында Гриффин 2005 жылғы 9 маусымда 95-0 дауыспен бекітілді. Соңында Левин де, Стабеноу да оның тағайындалуына қолдау көрсетті. Маккиг сол күні мақұлданды және 2005 жылғы 10 маусымда лауазымға кірді.

On June 26, 2002, Bush nominated Griffin to a Michigan seat on the United States Court of Appeals for the Sixth Circuit vacated by Damon Keith, who assumed senior status in 1995. Previously, on November 8, 2001, President Bush had nominated Henry Saad, David McKeague and Susan Bieke Neilson to three other Michigan seats on the Sixth Circuit. During the Democratic controlled 107th Congress, all four nominations were stalled in the Senate Judiciary Committee by then chairman, Senator Patrick Leahy, D VT. In its assessment of his nomination, the Independent Judiciary project of the liberal group Alliance for Justice described Griffin as a "deeply conservative jurist". In the 2002 midterm congressional elections, the Republicans regained control of the Senate. During the new 108th Congress, Senator Orrin Hatch, R UT, the new Republican chairman of the Senate Judiciary Committee began to process the previously blocked four nominees. In March 2003, Michigan's two Democratic senators, Carl Levin (who defeated Griffin's father, Robert P. Griffin, in his bid for re election in 1978) and Debbie Stabenow announced that they would blue slip all Bush judicial nominees from Michigan because Bush refused to renominate Helene White and Kathleen McCree Lewis, two Michigan nominees to the Sixth Circuit whose nominations the Senate Republicans had refused to process during President Bill Clinton's second term. Helene White at the time was married to Levin's cousin. Contrary to Levin's and Stabenow's wishes, Hatch gave Saad, McKeague and Griffin committee hearings, and passed the three nominees out of committee. Furious, Levin and Stabenow convinced their caucus to filibuster the three in order to prevent them from having confirmation votes. Senate Republicans increased their numbers in the 109th Congress. Tensions between the Republicans and Democrats rose dramatically as the Republicans, unable to end debate through cloture, considered breaking the filibusters of ten Bush court of appeals nominees (including Saad, McKeague and Griffin) by using the nuclear option. In order to defuse the volatile situation, fourteen moderate Republican and Democratic senators called the Gang of 14 joined together to forge an agreement to guarantee certain filibustered nominations up or down votes. Henry Saad and William Myers, however, were expressly excluded from the deal. As part of the Gang of 14 Deal, Griffin was eventually confirmed on June 9, 2005 by a 95–0 vote. In the end, both Levin and Stabenow voted in favor of his confirmation. McKeague was confirmed on the same day. He received his commission on June 10, 2005.